Μικρά διάφορα…

Σήμερα γράφω μικρά διάφορα. ΄Οχι πως δεν έχει θέματα η επικαιρότητα. Εγώ δεν έχω έμπνευση για τίποτε περισσότερο. ‘Αλλωστε προσπαθώ να μην επαναλαμβάνομαι, αν και δεν το καταφέρνω πάντα.

Η φωτογραφία; ‘Ασχετη. Την έβαλα για να σας τραβήξω το ενδιαφέρον!!! ‘Αλλωστε τα κορίτσια είναι υπέροχα!

•    Οι “μεγάλοι“: Συχνά έχω αναρωτηθεί, τι είναι αυτό που κάνει έναν άνθρωπο “μεγάλο”, δηλαδή αξιόλογο. ‘Εχουμε συνηθίσει να ακούμε για “μεγάλη οικογένεια”, ή “καλή οικογένεια” πάντα με την έννοια της” πλούσιας”. Πόσες φορές αναρωτηθήκαμε, όμως ΓΙΑΤΙ, είναι αυτή μεγάλη οικογένεια; Επειδή κάποιος σύγχρονος ή πρόγονος ήταν ικανός στο να βγάζει χρήματα (και με ποιόν τρόπο τα έβγαλε, άραγε); Είναι μεγάλος κάποιος πολιτικός που έφαγε το καταπέτασμα σε μίζες, μόνο και μόνο γιατί έγινε γνωστός; Είναι μεγάλος κάποιος γιατί έβαλε πολλά γκολ; Μήπως γιατί είχε πολλές καταθέσεις στην Ελβετία; Μήπως γιατί ήταν ιδιοκτήτης ποδοσφαιρικής ομάδας και κυκλοφορούσε με συνοδεία πέντε αυτοκίνητα γεμάτα σωματοφύλακες; ‘Οχι σύντροφοι. Μεγάλος είναι κάποιος που έκανε καλό στους άλλους ανθρώπους. Από την προσφορά κρίνεται η μεγαλοσύνη των ανθρώπων. ‘Ενας μεγάλος γιατρός, ένας ευεργέτης, ένας πολιτικός που δεν πήγε στη Βουλή για την τσέπη του, αλλά για να κάνει καλό στον λαό που τον ψήφισε, ο εφευρέτης, ο μαθηματικός, ο φυσικός, ο χημικός, ο βιολόγος, κ.α. που παρήγαγαν γνώση, ο συγγραφέας που δίνει τροφή στον νου, που δίνει ερεθίσματα για σκέψη, ο καλλιτέχνης που ψυχαγωγεί και μορφώνει με το έργο του, ο ικανός δάσκαλος, Αυτοί είναι οι μεγάλοι και όχι οι “γνωστοί” τυχάρπαστοι που έχουμε συνηθίσει να θαυμάζουμε!
•    Οι πρόγονοι: Συχνά ακούμε για το πόσο περήφανοι πρέπει να είμαστε για τους “προγόνους” μας (που δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι είναι και βιολογικοί μας πρόγονοι). Εγώ, λοιπόν ντρέπομαι γιατί είχα αυτούς τους προγόνους. ‘Οχι γιατί δεν ήσαν αυτοί άξιοι, αλλά γιατί εγώ δεν είμαι αντάξιός τους. Τόσο εγώ όσο και οι σύγχρονοί μου νεοέλληνες δεν είμαστε άξιοι, όχι να περηφανευόμαστε, αλλά ούτε τα κορδόνια από τα σανδάλια ή τους κοθόρνους τους να δέσουμε. ‘Ο,τι μεγάλο έκαναν το έκαναν εκείνοι κι όχι εμείς. Κι αν ζούσαν εκείνοι θα έπρεπε να είναι περήφανοι. Εμείς γιατί; Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να περηφανεύομαι για πράγματα που δεν έκανα, αλλά τα έκαναν κάποιοι άλλοι, που λέγεται ότι κάποια μακρυνή (ή και κοντινή) σχέση είχαν με μένα. Εμείς μπορούμε να κάνουμε κάτι για το οποίο θα είμαστε περήφανοι; Αν ναι ας το κάνουμε κι ας μην αναπαυόμαστε πάνω σε στρώματα από δάφνες που δεν είναι δικές μας!
•    Αμοραλιστής: ‘Εχουμε ακούσει όλοι για τον “αμοραλισμό”. Για πολλούς ίσως η λέξη είναι λίγο ασαφής και αόριστη, μιά και προέρχεται από τα λατινικά. ‘Εχει ρίζα το λατινικό “mos” (=ήθος ). Τι είναι, λοιπόν, ο αμοραλισμός που λέμε ότι σήμερα επικρατεί στη πολιτική ζωή; Αμ δεν είναι μόνο σήμερα και πολλοί από τους παλαιούς ήσαν αμοραλιστές, και βαθμιαία μας έφεραν εδώ που είμαστε σήμερα. Και δεν μας ενδιαφέρει και πολύ ο αμοραλισμός των καθημερινών ανθρώπων, αλλά αυτών που ασχολούνται με τα κοινά. Αλλά τι είναι ο πολιτικός αμοραλιστής; Είναι κάποιος που δεν έχει ηθικές αξίες. Μπορεί να μην διαπράττει ο ίδιος αδικήματα του ποινικού κώδικα, αλλά αδιαφορεί για την εξάπλωση της ανηθικότητας. Ας δούμε και μερικές από τις ιδιότητές του: Είναι ψεύτης. Λέει ψέματα εν γνώσει του. Είναι λαοπλάνος. Χρησιμοποιεί κάθε ρητορικό μέσον (ακόμη κι αν δεν ξέρει καλά τη γλώσσα που μιλάει) για να κοροϊδέψει τον λαό. Είναι ρίχτης. Ρίχνει τους φίλους του και συνεργάτες του για προσωπικό του όφελος. Είναι οφελιμιστής. Βαδίζει στην πολιτική με κριτήριο το πολιτικό και προσωπικό του όφελος, θυσιάζοντας το κοινό. Είναι υποκριτής. Υποκρίνεται ξεδιάντροπα προκειμένου να επιτύχει τους φιλόδοξους στόχους του. Είναι φιλόδοξος. Μεγαλύτερή του φιλοδοξία είναι να κυβερνήσει ή να συνεχίσει να κυβερνά, από οποιαδήποτε θέση μπορεί. Δεν έχει σημασία, γι’ αυτόν αν κάποιοι άλλοι είναι ικανότεροι και θα μπορούσαν να κάνουν καλό στον τόπο. Αυτός θέλει να κυβερνά πάση θυσία (του λαού!). Είναι αδίστακτος. Δεν έχει πρόβλημα να διαπράξει τίποτε από όσα μπορούν να ικανοποιήσουν τις φιλοδοξίες του, αρκεί να μην βρεθεί μπλεγμένος με τον νόμο.  Πηγαίνει σύμφωνα με το νόμο, κι αν ο νόμος τον βοηθά να καταστρέψει ανθρώπινες ζωές δεν έχει πρόβλημα. Δόγμα του: “ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό“…
Μήπως σας θυμίζουν κάποιους γνωστούς (ζώντες ή/και μακαρίτες) τα παραπάνω;
•    Editorial: Πριν οι ‘Ελληνες μάθουμε να επικοινωνούμε μεταξύ μας στην Αγγλική γλώσσα (ξέρετε, “κάνε delete”, “Στείλε μου message”, “θα κάνω download”) και πριν αντικαταστήσουμε το αλφάβητό μας με το λατινικό (λέγε με Greenglish), οι εκδότες εντύπων (γιατί μόνο εκεί έγραφαν τότε, μιά και δεν υπήρχε το διαδίκτυο) τιτλοφορούσαν το γραφτό τους ως “Κύριο ‘Αρθρο”. Συχνά (εφ)εύρισκαν κι άλλες παραλλαγές, όπως “Από τον εκδότη”, “Εκ βαθέων”, κ.α. Σήμερα όλοι οι “καθώς πρέπει” συγγραφείς θεωρούν καθήκον τους να χρησιμοποιήσουν την αγγλική λέξη “Editorial” για το κύριο άρθρο. Δεν λέω, είναι πραγματικότητα η “εισβολή” των ξένων (κυρίως αγγλικών) λέξεων στη γλώσσα μας, κι εγώ δεν είμαι εντελώς αθώος τέτοιας πρακτικής (αν και προσπαθώ να μην το κάνω) αλλά υπάρχει κι ένα όριο! Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι όλοι, ανεξαιρέτως, οι ‘Ελληνες γνωρίζουν τι σημαίνει “Editorial”. Και όταν απευθύνεσαι σε ένα Ελληνικό κοινό, Ελληνικά πρέπει να γράφεις. Δικαιολογούνται, έστω, οι εντελώς εξειδικευμένες λέξεις, που δεν έχουν (ακόμη) επιτυχή μετάφραση στην γλώσσα μας. ‘Ομως “Editorial” σχεδόν σε όλα τα έντυπα και άρθρα στο διαδίκτυο πάει πολύ. Πάρα πολύ!

Οι υψηλοτάτου IQ πολιτικοί μας…

‘Οταν ήμουν νέος πίστευα ότι οι πολιτικοί, αυτοί οι άνθρωποι που τους εκλέγουμε για να μας κυβερνάνε, πρέπει να έχουν ιδαίτερα προσόντα και ικανότητες και, κυρίως, ευφυία. Πίστευα ότι, σ’ αυτούς τους ανθρώπους, όλες αυτές οι παράμετροι  ήταν ανώτερες από τις αντίστοιχες δικές μου. Πίστευα ότι οι πολιτικοί είναι καλλίτεροι από μένα και πολύ πάνω από τον μέσο όρο του μέσου πολίτη, αφού τους εκλέγουμε “αριστίνδην”.  ‘Ενοιωθα ένα περίεργο αίσθημα κατωτερότητας απέναντι σ’ αυτούς τους ανθρώπους. Κάποτε νόμισα, ο υπερφίαλος οιηματίας, ότι όλοι αυτοί (τουλάχιστον οι περισσότεροι) είναι χειρότεροι, πολύ χειρότεροι από μένα, που δεν φημίζομαι για τις ικανότητές μου ούτε για την ευφυία μου.
Αλλά έπεσα έξω:
Αφορμή για το σημείωμα αυτό στάθηκε η “σύλληψη” (ας πούμε!) για τροχαία παράβαση και άλλα αδικήματα, παλαιού πολιτικού, φημισμένου για τις ικανότητές του να οργανώνει πολιτικές συγκεντρώσεις. Ως γνωστόν, οι πολιτκές συγκεντρώσεις αποτελούν υψίστη προσφορά στο κοινωνικό σύνολο και οι οργανωτές τους είναι άτομα εξαιρετικά προικισμένα και υψηλότατου IQ! Ο “συλληφθείς” επίσης διακρίνεται για την τυφλή αφοσίωσή του στον μακαρίτη πρόεδρο του κόμματός του, που τον έκανε να επονομάζεται και “προεδρικός”. Οι βαρυσήμαντες δημόσιες δηλώσεις του, κατά καιρούς, έχουν γίνει μνημεία πολιτικού λόγου, μέχρι που τις βρίσκεις και στο youtube (π.χ. διάλογος με την πολυθρόνα του, δηλώσεις για “εγκατάληψη” από το κόμμα του, και πολλά άλλα)! Επίσης μνημειώδης είναι η αναφορά στα μαντηλάκια που κέντησε με τα χεράκια της και που πούλαγε στην Ερμού η … “Εαμίτισα που …σκότωσαν τον άντρα της οι Γερμανοί…” (δείτε το σχετικό).
Τα παρόμοια πολιτικά στελέχη, που κυβέρνησαν από διάφορα πόστα επί δεκαετίες (κι ήσαν πάρα πολλά), και που είχαν προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες σφουγγοκωλάριου, προεδροκόλακος (λέξη, ε;), αφισσοκολητή και παρατρεχάμενου, πρέπει, κανονικά, να είναι άτομα υπέρτατης ευφυίας, πολύ πάνω από την δική μου, που ηλιθίως  και αδίκως υπερεκτίμησα προς στιγμή, ο άφρων! Και αδίκως τους συνδέουν πολλοί, επίσης άφρονες, συνέλληνες, με την παρούσα κρίση, υποσστηρίζοντας ότι, τάχα,  αυτοί δεν οφείλουν τις απανωτές επανεκλογές τους στην εξαιρετική ευφυία τους και αποτελεσματικότητα της δουλειάς τους, αλλά στα ρουσφέτια και τους διορισμούς ψηφοφόρων!

Τι ψεύδος!

Η Ελληνική παράνοια: Επίδομα στους παιδόφιλους!!!

Από το Πρέζα TV πληροφορούμαι ότι οι παιδόφιλοι, αλλά και μερικές ακόμη κατηγορίες διεστραμένων θεωρούνται …ανάπηροι με διάφορα ποσοστά αναπηρίας και, φυσικά, δικαιούνται και επιδόματος για την “αναπηρία” τους (Τι άλλο μπορεί να εννοεί το κείμενο που έχω κιτρινίσει, αφού λέει ότι αυτές οι ανωμαλίες θα λαμβάνονται υπόψη από ΙΚΑ και ΤΕΑΜ;). Δείτε τις αντίστοιχες σελίδες από το ΦΕΚ…

Πώς φτάσμαε σε τέτοιο βαθμό παράνοιας σ’ αυτή τη χώρα, που υποτίθεται ότι γέννησε τη λογική, ποτέ μου δεν θα καταλάβω!

ΣΗΜ: Κάντε κλικ πάνω στα κείμενα για να τα δείτε σε μεγέθυνση και να τα διαβάσετε…

Το θαυματουργό Goji Berry

Στο blog το σχετικό με ένα άγνωστο (για μένα) φυτό,  το Goji Berry με τίτλο Ελληνικά Goji Berries βρήκα πληροφορίες για αυτό το, όπως φαίνεται, εκπληκτικό φυτό. Παρακάτω (αντι)γράφω τους τίτλους των σχετικών με τις διάφορες καταστάσεις υγείας ενδείξεων. Απ ό,τι γράφει το καλό αυτό blog, το φυτό αυτό είναι εύκολο να πιάσει σχεδόν σε όλα τα εδάφη και δεν έχει μεγάλη ευαισθησία στους καιρούς και στις αντίξοες συνθήκες. Μήπως πρέπει να αρχίσουμε να βλέπουμε την περίπτωση να καλλιεργούμε διάφορα εξωτικά φυτά και να εξάγουμε τα προϊόντα τους; Ανάγκη από εξαγωγές έχει η χώρα και εμείς οι κάτοικοι προσωπικώς! Από την Ελληνική αγορά μην περιμένετε πολλά πια!

ΟΦΕΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΤΩΝ GOJI

Προστασία του DNA με αντιοξειδωτικά.
Αντιοξειδωτικές μονάδες ORAC
Καρκίνος
Προώθηση της παραγωγής ανθρώπινης αυξητικής ορμόνης
Ενίσχυση της λίμπιντο και σεξουαλική τόνωση
Βελτίωση της όρασης
Έλεγχος χοληστερίνης και πίεση αίματος
Διαβήτης
Συκώτι
Πέψη
Δέρμα
Βελτίωση του ύπνου
Κυκλοφοριακό
Αύξηση ενέργειας

Μήπως απέτυχε;

Αν η θρησκεία δεν έχει εμπνεύσει (στοιχειώδη) αγάπη και ομόνοια στους δικούς της λειτουργούς πρώτα, αν η θρησκεία έχει χώρο για μίσος και έχθρα ανάμεσα στους (υποτίθεται) “αγίους” ανθρώπους της, μήπως αυτό σημαίνει ότι έχει αποτύχει οικτρά στο έργο που υποτίθεται ότι επιτελεί, στον ρόλλο της για την βελτίωση του ανθρώπου και τον εξοστρακισμό των αγρίων ενστίκτων του;

Η παραπάνω φωτογραφία, από τους Αρμένιους και τους ‘Ελληνες παπάδες (“ορθόδοξα” και τα δύο στρατόπεδα, ε;) να δέρνονται με σκουπόξυλα στον ναό της Βηθλεέμ μήπως μας δίνει ένα μήνυμα;

Αλήθεια, έχετε δει άθεους να δέρνονται μεταξύ τους;

Δείτε πώς έφτασαν εδώ…

Το “Μουνί” έχει περίπου 300 επισκέψεις κάθε μέρα (παλιότερα είχε περίπου τις διπλές). Πάρα πολλές απ’ αυτές προκύπτουν από αναζήτηση στο Google. Το WordPress δίνει πολλά πληροφοριακά στοιχεία, ένα από τα οποία είναι οι λέξεις ή φράσεις που χρησιμοποίησαν για να φτάσουν στο κάθε blog. Παρακάτω σας δίνω τις λέξεις και φράσεις που χρησιμοποίησαν επισκέπτες για να φτάσουν στο “Μουνί”.  Δίπλα σε κάθε λέξη/φράση είναι ο αριθμός των επισκεπτών που την χρησιμοποίησαν.

SearchViews

μουνι 13, swingers 4,  squirting 3,  paranomo mounaki 2,  γιαπονεζικα μουνια 2,  video sex με χυσιμο μεσα στο μουνι 2, δονητης κλειτωριδας 2, squirt 2, pws na kanw to mouni na xisei, 1 xuse mesa sto mouni 1, πως τελειωνει μια γυναικα 1, sqouirting 1, mouni fwto 1, mouni sta agglika 1, gamisa tin theia mou 1, μου γαμιεται η γυναικα 1, ζευγαρια γνωριμιες 1, πως θα καταφέρω να τελειώσω την γυναικα 1, οι 10 σπουδαιοτεροι ελληνες 1, pos glifoun mouni 1, τι να πω σε μια κοπελα για να την ριξω 1, εμποριο λευκης σαρκος 1, tzonta thn xuni sto mouni 1, μουνακια διαφορα 1, πως να ριξεις μια κοπελα 1, κολοσ γυναικασ 1, tsontes me parthenes 1, xena gamisia 1, σεξ και κατουρημα 1, ωραιοσ γυναικειοσ κωλοσ 1, apostolos mastoris 1, ΟΡΓΑΣΜ 1, μουνι” 1, γυναικειο χυσιμο 1, promhueas ote 1, antrikos kolos 1, τι το θελες το γουρουνοπουλο η δε γυνη να φοβηται τον ανδρα 1, αυνανισμός και σεξ 1, apotrixosh sto moyni 1, ραφαηλιδης 1, βλαχόνησο 1, swingers club αθηνα 1, γυμνασμενος κωλος 1, swinger+nirvana 1, διαστημα φωτο 1, ασπρη λεξη 1, squirt mouni 1, Ελληνική παρτούζ 1, σερνει καραβι 1, οδηγιες για γλυφομουνι 1, ιδανικο υψος αντρα  1, 821 βασίλης ραφαηλίδης 1, ζευγαρια και γυμνισμος 1, ellinikes tsontes videos squrting 1, βασιλης ραφαηλιδης βιβλιογραφια 1, μουνια που εχουν χυσει 1, την πηρα παρτουζα και ζηλευα 1, μεγαλοι ελληνες 1, sex me arapides 1, apofuegmata sex 1, πως ειναι η γευση του μουνιου 1, gunaikios orgasmos wiki pedia 1, αιδιο 1, squirtig 1, klitorida.gr 1, ζηλεια 1

Πένθος, θέατρο και μοιρολόγι αλά (βορειο)κορεάτικα…

Οφείλω να ομολογήσω ότι οι άνθρωποι είναι καλοί θεατρίνοι (δεν λέω “ηθοποιοί”, γιατί αυτό είναι τέχνη)! Είδατε κλάμα και κακό για τον Βορειοκορεάτη “ηγέτη” (δεν μπορώ να αποστηθίσω και το όνομά του!). Βέβαια δάκρυα δεν βγάζουν, αφού χτυπιούνται και ολολίζουν κατόπιν διαταγής, προφανώς, που δεν τολμούν να αγνοήσουν, αφού θα βρεθούν σε κάποια φυλακή, στην καλλίτερη περίπτωση! Κι εμείς είχαμε, σε παλιότερους καιρούς, τις επαγγελματίες (ή και …ερασιτέχνιδες) μοιρολογίστρες (ιδιαίτερα στη Μάνη), που κρατούν από την αρχαιότητα. Οι μοιρολογίστρες δεν έκλαιγαν, απλώς φώναζαν θρήνους και παινέματα στον νεκρό και σε ακραίες περιπτώσεις χτυπούσαν το στήθος τους ή έγδερναν τα μάγουλά τους με τα νύχια τους.

Οι “κομμουνιστές(;)” Κορεάτες βγάζουν γοερές κραυγές, προφανώς, για να γλιτώσουν τις ποινές που τους περιμένουν αν δεν το κάνουν (δείτε το σχετικό βίντεο κλίπ). Φαντάζομαι ότι στρατολογούνται με σημειώματα που μοιράζει η αστυνομία σε πολίτες, από καταλόγους, γιατί να βγουν στους δρόμους, έτσι, στα καλά καθούμενα και να ολοφύρονται από δική τους πρωτοβουλία δεν το βλέπω πολύ πιθανό. Βέβαια δεν αποκλείεται να έχουν και κάποια οφέλη οι πενθούντες/σες από το καθεστώς, π.χ. αυξημένη μερίδα φαγητού ή μερικά νομίσματα. Ξέρουμε ελάχιστα για την Βόρεια Κορέα, αλλά ένα είναι σίγουρο: οι άνθρωποι ζουν υπό καθεστώς φριχτής φτώχειας και τυρανίας. Δείγμα της κατάστασης που βιώνουν είναι αυτές οι εκδηλώσεις που βλέπουμε. Γιατί αν ήταν π.χ.στην κουλτούρα του κορεάτικου λαού να κάνουν τέτοιο θέατρο σε περιπτώσεις θανάτου ηγετών, θα γινόταν το ίδιο και στη Νότια Κορέα, κάτι που, όμως, δεν βλέπουμε.

Τώρα, τι θα γίνει με τον διάδοχο, δεν μπορώ να σας πω, γιατί μάλλον για φιγούρα θα τον έχουν, μιά και ο μπούλης καλλίτερα θα έκανε να ασχοληθεί με τα παιχνίδια του, ή να βρει καμιά γκομενίτσα (κι υπάρχουν κάτι πολύ καλές εκεί!) να ξεχαρμανιάσει το παιδί, γιατί από το βλέμμα του υποψιάζομαι ότι ο μακαρίτης μπαμπάς του δεν το άφηνε να δει μουνί! Τώρε, λένε, μάλλον οι στρατηγοί θα κάνoυν κουμάντο, αφού ο διάδοχος δεν κρίνεται ικανός για “Great leader”. Και να φαναστεί κανείς ότι αυτή η χώρα αυτοαποκαλείτα “δημοκρατία”! Τότε τι είναι, για τους βορειοκορεάτες, η  δικτατορία;

Είδατε χλίδα στις κηδείες “ηγετών” οι κομμουνιστές; Είδατε κι εκείνα το κωμικά καπέλλα των στρατιωτικών που τους δίνουν ύψος για πρόσθετο κύρος κι επιβολή; Εμείς γελάμε μ’ αυτά, αλλά ποιος ξέρει τι ζόρια τραβούν οι κάτοικοι αυτής της χώρας! Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους, αδέρφια!

Εθνικές αγκυλώσεις (Επανάληψη)

Σήμερα σκέφτηκα να ασχοληθώ με την Μαντόνα, που είναι και επίκαιρη, αλλά μετά θυμήθηκα ότι δεν ξέρω απολύτως τίποτε για το κοριτσάκι! Πέραν από τη διαπίστωση για ένα όμορφο παρουσιαστικό δεν θα μπορούσα να γράψω τίποτε άλλο για την καλλιτέχνιδα. ‘Οταν μου τηλεφώνησε ζητώντας επιμόνως να με δει (διαβάζει τακτικά το “Μουνί” σε μετάφραση…) της είπα να το ξεχάσει γιατί δεν είχα χρόνο για ακόμη μία διάσημη θαυμάστρια! Επίσης θυμήθηκα ότι από καιρό ήθελα να γράψω για τις Εθνικές αγκυλώσεις μας ως λαού κι αν συναντούσα τη Μαντόνα μπορεί να με μπέρδευε, ως Αμερικανίς αυτή!

“Αγκύλωση” στη ιατρική λέγεται η “έκτοπη οστεοποίηση” (αν δεν κάνω λάθος) και είναι μιά κατάσταση όπου λόγω δημιουργίας οστεϊκών συμφύσεων, από παρατεταμένη ακινησία, ο ασθενής εμφανίζει δυσκολία στην κίνηση (έτσι περίπου λένε τα σχετικά κείμενα).  “Αγκύλη” είναι γνωστό τι είναι: Μιά υψηλότερου βαθμού παρένθεση. Συγγενείς λέξεις: Αγκίστρι, Άγκιστρο, Άγκυρα, Αγκλίτσα, Angle, Angolo, Angler, Angeln, κ.α. Από την ιατρική της έννοια προέρχεται και η έννοια ως καθήλωση σε πρότυπα, πνευματική ή διανοητική δυσκαμψία ή ακαμψία.

Φτάνει η ετυμολογία.  Δεν είμαι και ειδικός, για να με πάρετε και στα σοβαρά, ρε γαμώτο!

Οι λαοί ορίζονται (και) από τον εθνικό χαρακτήρα τους. Λέμε: “Οι Σκωτσέζοι (και οι Ισραηλίτες) είναι τσιγούνηδες”. “Οι Γερμανοί είναι μεθοδικοί”, “Οι Ιταλοί γουστάρουν τα μακαρόνια” (κι εγώ, ρε παιδί μου, αλλά χωρίς να είμαι, απ΄όσο ξέρω, Ιταλός), “Οι Γάλλοι είναι καλοί εραστές” (δεν έχει αποδειχτεί επίσημα αυτό, νομίζω), οι Γιαπωνέζοι πολύ καθαροί, και πολλά άλλα. Βέβαια να θυμάστε ότι αν γενικεύσουμε τους (απαξιωτικούς) χαρακτηρισμούς μπορεί να φτάσουμε και στον ρατσισμό.

Οι ‘Ελληνες έχουμε ένα υπέροχο χαρακτήρα, πέραν κριτικής (ξέρεις ποιός είμ’ εγώ ρε;), αλλά έχουμε και μερικές “αγκυλώσεις”. Ας κάνουμε μιά προσαπάθεια να καταγράψουμε τις αγκυλώσεις μας. ‘Ισως αυτό μας βοηθήσει να τις ξεπεράσουμε, εν μέρει, τουλάχιστον.

1. Κομματισμός: Κάθε ‘Ελληνας θεωρεί υποχρέωσή του να “ανήκει” σ’ ένα κόμμα. Δεν είναι απλώς συμπαθών, ή ψηφοφόρος. ΑΝΗΚΕΙ και μάλιστα πιο συχνά με κληρονομικό τρόπο: ‘Ηταν οπαδός ο παππούς, ο πατέρας, άρα κι αυτός. Φυσικά και όλη η οικογένεια μοιράζεται τη συμπάθεια για το κόμμα και στις εκλογές το ψηφίζουν. Σου λέει π.χ. ο άλλος: “Εγώ είμαι νεοδημοκράτης”. Κι αυτό ισχύει ό,τι κι αν κάνει η Ν.Δ., ακόμη κι αν όλοι οι βουλευτές της συλληφθούν  “κλέπτοντες οπώρας” (κάποιοι έχουν συλληφθεί ήδη, για να μην ξεχνιόμαστε…). Το ίδιο ισχύει και για τα άλλα κόμματα. Ελάχιστοι αλλά υπαρκτοί (ευτυχώς)  αυτοί που ψηφίζουν με κρίση των πράξεων ή του προγράμματος ενός κόμματος και είναι αυτοί που, τελικά, μεταβάλλουν τα εκλογικά αποτελέσματα. Βέβαια, για πολλούς “ανήκοντες” ισχύει και υστεροβουλία, μιά και αποβλέπουν και σε ρουσφέτια παντός είδους από το κόμμα “τους”…
2. Ποδόσφαιρο: Όπως ανήκει σε κόμματα ο ‘Ελληνας θεωρεί υποχρέωσή του να ανήκει και σε κάποια ποδοσφαιρική ομάδα. “ΕΙΜΑΙ Παναθλιακός” λέει κι εδώ ταυτίζεται, στην ουσία, με τα συμφέροντα του (κροίσου συνήθως) ιδιοκτήτη της ομάδας, ασχέτως αν δεν αποκομίζει τίποτε από την αφοσίωσή του στον πλούσιο ποδοσφαιράρχη. Σ’ αυτή την περίπτωση λειτουργεί εντελώς ρομαντικά και μπορεί να γίνει εχθρός και μέχρι θανάτου (στην κυριολεξία) με οπαδό ανήκοντα σε άλλον κροίσο-ιδιοκτήτη ομάδας! Χώρια που ξοδεύει ένα μεγάλο μέρος του χρόνου του, πέραν από την παρακολούθηση των “αγώνων”, στις ατέλειωτες συζητήσεις για το ποδόσφαιρο (δείτε πόσοι ραδιοφωνικοί σταθμοί ασχολούνται αποκλειστικά με τη μπάλα!).
3. Εργασία: Ο εργασιακός παράδεισος (σχεδόν) κάθε ‘Ελληνα/ίδας είναι το δημόσιο, που περιλαμβάνει τους δήμους και τις ΔΕΚΟ. Εκεί, πέραν από την μονιμότητα (που χτυπιέται να την αποκτήσει αν τυχόν είναι “συμβασιούχος”) έχει εξασφαλίσει την ατιμωρησία για την τεμπελιά και την χαμηλή (έως καθόλου) απόδοση, έχει εξασφαλίσει τις κοπάνες του, και πολύ συχνά, τεράστια έσοδα από μίζες που παίρνει για να κάνει απλώς τη δουλειά του ή για να παρανομεί, με τον προϊστάμενο να κλείνει μόνιμα τα μάτια, μια κι αυτός του ίδιου φυράματος είναι!
4. Παιδεία: ‘Ολοι οι Έλληνες θέλουν παιδεία για τα παιδιά τους (Καλά, αυτοί δεν πήραν, να πάρουν, τουλάχιστον, οι βλαστοί τους!). Το πρόβλημα είναι ότι από την παιδεία θέλουν μόνο το “χαρτί”. ‘Ετσι εξηγείται η σχεδόν εχθρική σχέση με τους δασκάλους των παιδιών τους. ‘Ετσι εξηγείται η άρνηση στη μάθηση (μην ξεχνάμε το σύνθημα: “‘ΟΧΙ στην εντατικοποίηση των σπουδών” που με τόση ζέση υποστήριξαν, δυστυχώς και προοδευτικά κόμματα). ‘Ετσι εξηγείται γιατί απεργίες, καταλήψεις, αποχές και άλλα “επαναστατικά” εφευρήματα κρατούν μόνιμα τα παιδιά μακρυά από τα θρανία τους!
5. Θεοκρατία: Αν και δεν ασχολείται ο μέσος Έλληνας φιλοσοφικά με τη θρησκεία, αν και βλαστημάει βάρβαρα “τα θεία”, έχει στενή σχέση με το θρησκευτικό κατεστημένο. Το κράτος του είναι ραμένο πάνω στα μαύρα ράσα των παπάδων. Πέραν από τα “μυστήρια” (γάμος, βαφτίσια) που τα θεωρεί απαραίτητα, δεν ξεκινά τίποτε σημαντικό αν δεν είναι παρόντες οι ρασοφόροι. Ανοίγει μαγαζί; ανοίγουν τα σχολεία; χτίζει σπίτι; ξεκινάει δημόσιο έργο; ξεκινά νέα κυβέρνηση; καθελκύεται πλοίο; ανοίγει μια έκθεση; οι παπάδες “πρώτο τραπέζι πίστα”! Κόλλημα φοβερό με το ράσο! Υπέρμετρος μεταφυσικός φόβος ή αταβιστικό χαρακτηριστικό από την τουρκοκρατούμενη κοινωνία, άραγε;
6. Το πιάσιμο της “καλής“: Οι περισσότεροι λαοί της Ευρώπης εργάζονται για να κάνουν μιά καριέρα ή μιά περιουσία, ανάλογα με τις φιλοδοξίες του καθενός. Ο ‘Ελληνας σπαζοκεφαλιάζει για το πώς θα “πιάσει την καλή”. Μπορεί να είναι από τζόγο, από κληρονομιά, από απάτη, από πολιτική θέση, από δημοσιοϋπαλληλική μιζαδόρικη καριέρα, από το χρηματιστήριο (έτσι εξηγείται και το πρόσφατο δράμα όπου έπαιζαν όλοι χωρίς να έχουν ιδέα από το παιχνίδι), στόχος “η καλή”.  Η “καλή” λέγεται και “αρπαχτή”. Το μόνο που δεν σκέφτεται είναι να δουλέψει σωστά κι εσυνείδητα. Γιατί αυτό παίρνει χρόνο, ενώ αυτός θέλει τώρα το BMW, τη μεζονέτα, τη γούνα, το εξοχικό, το σκάφος, τα μαγαζιά της νύχτας, το Μπαλί, τα ντιζαϊνάτα ρούχα!
7. Οι “άλλοι” πάντα φταίνε: Αν και έχει όλες τις προϋποθέσεις (αυτό σε άλλη ανάρτηση…) να ζει μιά ευτυχισμένη ζωή, ο ‘Ελληνας είναι μίζερος. Δυστυχής. Αλλά πάντα οι άλλοι φταίνε για το κατάντημά του και κυρίως οι ξένοι: Οι Εβραίοι, οι Αμερικάνοι, οι Αλβανοί, οι Τούρκοι.  Για την (οποιαδήποτε) κυβέρνηση φταίει η μείζων αντιπολίτευση (που ήταν πριν κυβέρνηση) και για την αντιπολίτευση η κυβέρνηση. Ο άλλος οδηγός για το τροχαίο, ο/η σύζυγος για τον αποτυχημένο γάμο (“αυτή η κουφάλα” ή “αυτός ο πούστης”). Εμείς δεν φταίμε ποτέ. Ποτέ δεν είμαστε υπεύθυνοι και για τίποτε! ‘Αντε, έτσι, να κάνεις αυτοκριτική και βελτίωση!
8. Τα “ξενόφερτα”: ‘Οταν ο Καποδίστριας έφερε τις πατάτες κανείς δεν τις ήθελε γιατί ήταν ξενόφερτες. Έπρεπε να μεταχειριστεί κόλπο για να κάνει τον (τότε κλέφτη κατά κανόνα) ‘Ελληνα να τις κλέψει και να τις δοκιμάσει. Σε εθνικιστικές εξάρσεις ο ‘Ελλην κατηγορεί τα ξενόφερτα γενικώς, αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει από του να εισάγει τα πάντα που καταναλίσκει και να έχει φτάσει σε γεωργική παραγωγή σχεδόν μηδέν, ενώ κάποτε ήταν κυρίως γεωργός . (Ούτε τίποτε άλλο παράγει…).
9. “Ωχ αδερφέ”: Το πιο σεμνό. ‘Εχει και σύγχρονες, πιο χυδαίες, παραλλαγές: “δεν μας χέζεις!” “δεν γαμιέται!” Η απόλυτη έκφραση της αδιαφορίας για ό,τι δεν τον αφορά άμεσα. Τι κι αν καίγεται το δάσος στην Κρήτη αφού αυτός μένει (π.χ.) στην Πάτρα! Τι κι αν πεινάνε οι γέροι με τα €300 σύνταξη, αφού αυτός τα έχει οικονομήσει χοντρά! Τι κι αν έχει τσουνάμι στην Ινδονησία αφού αυτός είναι ασφαλής στο ρετιρέ του στην Εκάλη! Αυτό εξελίσσεται και σε πλήρη αδιαφορία για τα κοινά, αν δεν έχει να αναμένει τίποτε από τις πολιτικές εξελίξεις.
10. “Κάνε με πρωθυπουργό”: Ο κάθε ‘Ελληνας είναι ένας “δυνάμει” πρωθυπουργός. Και για μιά μέρα αν γίνει πρωθυπουργός θα λύσει όλα τα προβλήματα! Ξέρει τα πάντα. ‘Εχει γνώση για όλα. Θέματα Ιατρικά, αγροτικά, παιδείας, τέχνης, φυσικής, χημείας, αστροφυσικής, στρατιωτικά, διεθνούς πολιτικής, νομικής, αθλητικά (κυρίως). Το “ΕΓΩ να σου πω τι θα κάνεις” δίνει και παίρνει. Δεν έχει απλώς γνώμη. Δεν “νομίζει”. Δεν “υποθέτει”. ΞΕΡΕΙ! (ξεράδια!). Γι’ αυτό και δεν ακούει κανέναν, δεν θέλει να μάθει (και δεν μαθαίνει), δεν τον ενδιαφέρει η άποψη του ειδικού, γιατί ξέρει καλλίτερα. Και μόνο όταν κινδυνεύει να πάει φυλακή ικετεύει τον δικηγόρο να τον σώσει κι όταν αρρωστήσει και κινδυνέψει, “γιατρέ μου” και “γιατρέ μου” το πάει!

Σίγουρα η λίστα δεν εξαντλείται εδώ. Συνεργασίες και προσθήκες δεκτές κι επιθυμητές.

ΥΓ: Εξαιρέσεις πάντα υπάρχουν. Κι αυτές κάνουν τη ζωή μας κάπως ανεκτή…

Να και μιά καλή είδηση!

Εύρηκα αδέρφια. Εύρηκα ένα καλό στατιστικό για την Ελλαδίτσα: ‘Εχουμε από τους χαμηλότερους δείκτες παιδικής θνησιμότητας στον κόσμο (κάτω από την ηλικία των 5 ετών). Στον ιστότοπο της Παγκόσμιας Τράπεζας θα βρείτε ένα παγκόσμιο χάρτη με μεταβλητή ανάλυση, όπου εμφανίζεται η παιδική  θνησιμότητα σε όλες τις χώρες του κόσμου. Βάζοντας τον κέρσορα πάνω στην κόκκινη κουκκίδα, σας εμφανίζεται το όνομα της χώρας και το νούμερο ανά  1000 κατοίκους. Για την Ελλάδα είναι 4 και μόνο η Σουηδία (3), η Φινλανδία (3), το Λουξεμβούργο (3), η Σλοβενία (3) το San Marino (2) είναι χαμηλότερα. Είμαστε μαζί με τις περισσότερες χώρες της δυτικής Ευρώης και χαμηλότερα ακόμη κι από την Ελβετία (5) και τη Βρετανία (5).

Σ’ αυτούς τους χαλεπούς καιρούς που ζούμε μας χρειάζονται καλές ειδήσεις, για παρηγοριά, έστω και στη στατιστική μιά και στα περισσότερα άλλα αρνητικά στατιστικά έχουμε θλιβερές πρωτιές!

Μπορώ να ονειρεύομαι;

• Ονειρεύομαι μια χώρα που οι πολίτες της θα φύτευαν συνεχώς δέντρα αντί να τα καίνε.
• Ονειρεύομαι μια Ελλάδα να ανήκει στους Έλληνες , όχι όπως τώρα 2/3 στους Έλληνες & 1/3 στους Αλβανούς ,πακιστανούς , κούρδους κλπ
• Ονειρεύομαι μία Κυβέρνηση που θα καλούσε και την Αντιπολίτευση να την βοηθήσει να πάρει σωστές αποφάσεις για το καλό του λαού.
• Ονειρεύομαι μία Αντιπολίτευση που θα επαινούσε κάθε σωστή απόφαση της Κυβέρνησης και πολιτικούς που θα μιλούσαν με σεβασμό ο ένας για τον άλλον.
• Ονειρεύομαι μια χώρα με πολλά ωδεία και αίθουσες συναυλιών, όπου θα μπορούσες εύκολα να βρεις εισιτήριο, να παρκάρεις και να έχεις πρόσβαση χωρίς περιορισμούς με μονά-ζυγά.
• Ονειρεύομαι μία Εφορία που θα σου υπεδείκνυε πως μπορείς να φτιάξεις τη φορολογική σου δήλωση χωρίς λάθη που θα σε κάνουν να πληρώσεις παραπάνω φόρους.
• Ονειρεύομαι γραφεία δημοσίων υπηρεσιών που δεν είναι γεμάτα από καπνό, δεν έχουν γκρίζους βρώμικους τοίχους και δάπεδα ελεεινά με λεκέδες από κολλημένες τσίχλες, με τζάμια καθαρά, όπου οι υπάλληλοι θα σου χαμογελούν και θα σε ρωτάνε τι μπορούν να κάνουν για σένα και θα σε εξυπηρετούσαν αυθημερόν, χωρίς μίζες και χωρίς να σου μιλούν στον ενικό για να σε μειώσουν.
• Ονειρεύομαι ένα Κράτος που θα μπορούσες να κάνεις τη δουλειά σου με το τηλέφωνο, το φαξ και το ταχυδρομείο.
• Ονειρεύομαι ένα Ταχυδρομείο που δεν θα έχανε τα γράμματά σου αλλά θα τα παρέδιδε σε 1 ημέρα στο εσωτερικό και σε 2 ημέρες στο εξωτερικό.
• Ονειρεύομαι Υπουργούς και Πρωθυπουργούς που θα παραδέχονταν τα λάθη τους και που θα υπόσχονταν ότι θα προσπαθήσουν να μην τα επαναλάβουν.
• Ονειρεύομαι δημόσιους λειτουργούς και πολιτικούς που θα υπέβαλαν παραίτηση από τη θέση τους, όταν έκριναν ότι δεν έχουν τις ικανότητες που απαιτεί η θέση και που θα έβγαιναν να το ομολογήσουν δημόσια!
• Ονειρεύομαι πολιτικούς που έχουν δουλέψει για το μεροκάματο στη ζωή τους, που έχουν επιτύχει στοιχειωδώς και που δεν βρέθηκαν στη Βουλή ή στο Υπουργείο μόνο και μόνο γιατί έχουν προϋπηρεσία …αφισοκολλητή!
• Ονειρεύομαι νοσοκομεία καθαρά και χαρούμενα, με προσωπικό γελαστό και πρόθυμο.
• Ονειρεύομαι μια Αστυνομία που θα ήταν κοντά σου σε μερικά λεπτά αφού τους τηλεφωνήσεις για να ζητήσεις βοήθεια.
• Ονειρεύομαι αυτοκίνητα που οι επιβάτες τους δεν θα πετούσαν σκουπίδια απ’ τα παράθυρα στο δρόμο και στα παρτέρια.
• Ονειρεύομαι παραλίες χωρίς σκουπίδια και αποτσίγαρα θαμμένα στην άμμο.
• Ονειρεύομαι εξοχικούς και επαρχιακούς δρόμους χωρίς σωρούς από μπάζα και σκουπίδια στα πλευρικά πλατώματα.
• Ονειρεύομαι Σαββατοκύριακα και γιορτινές εξόδους χωρίς δεκάδες νεκρών από τροχαία!
• Ονειρεύομαι έργα σε εθνικές οδούς που κρατούν λιγότερο από …είκοσι χρόνια!
• Ονειρεύομαι επιγραφές καταστημάτων στα Ελληνικά, ορθογραφημένες και καλαίσθητες.
• Ονειρεύομαι κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς με Ελληνικά ονόματα, χωρίς Reality Shows, χωρίς talk shows, με παρουσιαστές που μιλούν σωστά Ελληνικά, χωρίς “γραφικούς” Υπουργούς με λεξιλόγιο υποκόσμου, χωρίς πτώματα και κηδείες, χωρίς ποταμούς από διαφημίσεις, χωρίς προγράμματα κιτς, χωρίς ανούσιες «συναυλίες» καψουροτραγουδιστών.
• Ονειρεύομαι λεωφορεία και ταξί καθαρά, χωρίς μαύρα καυσαέρια!
• Ονειρεύομαι προάστια χωρίς τσιμεντένια εμπορικά κέντρα που για να γίνουν θυσιάστηκαν χιλιάδες δέντρα και που τελικά μένουν σχεδόν άδεια…
• Ονειρεύομαι ταράτσες και μπαλκόνια με πολλές γλάστρες και άφθονο πράσινο αντί για τσίγκινες ντουλάπες, σπασμένα αντικείμενα και απλώστρες!
• Ονειρεύομαι να βαδίζω στην Αγ. Μελετίου και να ακούω ανθρώπους να μιλάνε Ελληνικά
• Ονειρεύομαι να κοιμάμαι χωρίς το άγχος να ξυπνήσω με την μούρη ενός διαρρήκτη πάνω απ’ το κεφάλι μου !

Αλλά τα όνειρα ποτέ δεν τελειώνουν…