Τσιγάρο: Ναρκωτικό ή όχι;

Με την ευκαιρία του νέου νόμου για το κάπνισμα θα ήθελα να κάνω μερικές επισημάνσεις. Αυτές προέκυψαν από δική μου περιπλάνηση στο διαδίκτυο, όπου διάβασα απόψεις υποτιθέμενων ειδικών ή/και στατιστικές. Μπορεί να συμφωνείτε ή να μην συμφωνείτε, αλλά θα χρειαστεί και μιά δική σας έρευνα για να σχηματίσετε άποψη:

• Το κάπνισμα τσιγάρου είναι το ίδιο (ή περισσότερο) βλαβερό από το κάπνισμα μαριχουάνας (χασίς).
• Το τσιγάρο ευθύνεται για εκατομμύρια θανάτους, κάθε χρόνο, από καρδιαγγειακά και καρκίνους, ενώ το χασίς ευθύνεται για θανάτους από τροχαία, λόγω “θολούρας” που προκαλεί (στατιστικά δεν φαίνεται να υπάρχουν), αλλά και από κάποιες βλάβες στην υγεία (δεν ξέρω να τις μεταφέρω στα Ελληνικά).
• Οι βλάβες που προκαλεί το χασίς φαίνεται να εξαρτώνται από το μέρος του φυτού cannabis που καπνίζει ο θεριακλής.
• Ο εθισμός που προκαλεί το τσιγάρο είναι πιο δυνατός από αυτόν του χασίς (προσωπικά έχω συναντήσει ανθρώπους που δεν είχαν καμία εξάρτηση από το χασίς, που το κάπνιζαν περιστασιακά, ενώ είχαν βαρύτατη εξάρτηση από το τσιγάρο).
• Το τσιγάρο δεν προκαλεί “θολούρα”, δεν ναρκώνει με την κλασσική έννοια, αλλά προκαλεί εθισμό, όπως και τα (άλλα) ναρκωτικά.

Αναρωτιέμαι αν η όλη μέχρι σήμερα αντιμετώπιση του τσιγάρου και των άλλων ναρκωτικών ιδίως των “μαλακών” (αυτών που σχετίζονται με την cannabis) δεν προκύπτει από πολιτικοοκονομικά κριτήρια και όχι κριτήρια υγείας. Από το ένα μέρος το τσιγάρο παράγει φόρους και δίνει δουλειά σε ανθρώπους, από το άλλο μέρος τα προϊόντα cannabis κάνουν πλούσιους τους λαθρέμπορους κάθε στάθμης, καθώς και αυτούς που τους κάνουν πλάτες (πολιτικούς, αστυνομίες, κλπ).

‘Οσο για το επιχείρημα των καπνιστών, ότι δικαιούνται να καταστρέφουν την υγεία τους, αφού δική τους είναι και ό,τι θέλουν την κάνουν, νομίζω το ίδιο μπορεί να ισχύσει και για τους ναρκομανείς, αφού κι αυτοί επιλέγουν την δική τους καταστροφή. Από την άλλη μεριά, όταν το κόστος περίθαλψης και νοσηλείας του καπνιστή, όταν αρρωστήσει, πληρώνεται και από χρήματα του μη καπνιστή (έστω κι αν ο καπνιστής πληρώνει φόρους όταν αγοράζει το δικό του ναρκωτικό), δεν μπορεί το κάπνισμα να μην αφορά το κοινωνικό σύνολο.  Κι αυτά πέραν από την ενόχληση που προκαλεί ο καπνιστής όταν καπνίζει ασυλλόγιστα δίπλα στον παθητικό.

Μεγάλο το θέμα, αντικρουόμενες οι απόψεις…

Σημείωση: Δεν καπνίζω ούτε ναρκωτικά χρησιμοποιώ, αλλά ενοχλούμαι ιδιαίτερα από τον καπνό του τσιγάρου. Περιέργως δεν με ενοχλεί ιδιαίτερα ο καπνός των πούρων ή του τσιμπουκιού (φαίνεται ότι το χαρτί του τσιγάρου επιβαρύνει την οσμή).

Με εκνευρίζουν ή/και με θυμώνουν…

Δεν φαντάζομαι ότι σας ενδιαφέρει ιδιαίτερα για το τι με θυμώνει ή με εκνευρίζει. Αλλά μια και γνωριζόμαστε κάπως, εδώ μέσα, μετά από σχεδόν τρία χρόνια (μπλο)-γκάρισμα, με γκρίνια και μουρμούρα (κυρίως), αλλά και με περιστασιακά λίγο πιο αλέγκρες αναρτήσεις, υποθέτω ότι κάποιοι/ες από σας ίσως έχουν περιέργεια να μάθουν κάτι παραπάνω για μένα, έστω τι με ενοχλεί και τι με εξοργίζει.

‘Εχουμε και λέμε λοιπόν:

• Η υποκρισία κάθε είδους που μπορεί να είναι ενεργητική ή παθητική.
• Οι “υπέροχοι” λόγοι και κείμενα που δεν λένε τίποτα, δεν μεταφέρουν καμιά πληροφορία. Τέτοια είναι όλοι οι επίσημοι λόγοι, κυρίως όταν προέρχονται από πολιτικούς. Ασάφειες, αοριστίες και γενικολογίες…
• Τα εγκαίνια κάθε είδους που …περιέχουν  παπάδες.  Και κάθε τι που έχει παπάδες, γενικώς, αφού η παρουσία τους δεν έχει απολύτως τίποτε να προσφέρει σε κανένα (εκτός από τους ίδιους που εισπράττουν χαρτζηλίκι και μάλιστα αφορολόγητο). Όταν τα παπαδο-εγκαίνια συνοδεύονται και από επίσημους λόγους η οργή χτυπάει κόκκινο!
• Η αγραμματωσύνη που προβάλλεται δημοσίως. Δεν είναι έγκλημα να είναι κάποιος αγράμματος. Οι περιστάσεις ή άλλοι παράγοντες συντελούν στο να έχει κάποιος ελλιπή μόρφωση. Αυτό είναι μια πραγματικότητα για εκατομμύρια ανθρώπους, αξιοπρεπέστατους κατά τα άλλα , με την οποία συμβιώνουμε καθημερινώς. Αν όμως το παίζεις δημόσιος ανήρ (ή γυνή) και είσαι ξύλο απελέκητο καλίτερα να αποφεύγεις να εκθέτεις την αμορφωσιά σου δημοσίως.
• Η άσκοπη επανάλειψη των ίδιων λόγων, σαν να απευθύνονται σε κρετίνο, ή πάσχοντα από Alzheimer’s (αν και όταν την έχεις δεν το συνειδητοποιείς). Αν δεν καταλάβω ή αν ξεχάσω κάτι θα ρωτήσω. Μη με ταλαιπωρείς με άσκοπες επαναλήψεις!
• Η θέση σε αναμονή στο τηλέφωνο χωρίς να σου πουν κάτι. Ζητάς την κυρία τάδε και ξαφνικά ακούς ένα “κλικ” και δεν ξέρεις αν σε άκουσαν, αν προσπαθούν να σε συνδέσουν ή αν η σύνδεση διακόπηκε. Συμβαίνει κατά κόρον σε δημόσιες υπηρεσίες όπου σου μιλούν, συνήθως, σαν να σου κάνουν χάρη που σου μιλούν, ενώ αυτή είναι η δουλειά τους (ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι “εργαζόμενοι” σε δ.υ.  είναι τόσο ευερέθιστοι και ανυπόμονοι, ενώ έπρεπε εμείς να είμαστε).
• Να παίρνεις τηλέφωνο και να σου μιλάει το κομπιούτερ.  “Αν θέλετε πωλήσεις πατήστε 1.,  Αν θέλετε λογιστήριο πατήστε 2, κ.ο.κ“. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν μιλάς με άνθρωπο και συχνά σε ξαναγυρίζει στην αρχή του φαύλου κύκλου:  “Αν θέλετε πωλήσεις… κλπ“.
• Αγοράζεις ένα σουβλάκι, μιά τυρόπιττα, κάτι φαγώσιμο, τέλος πάντων, και στο πασάρουν στο χέρι, ενώ εσύ προσπαθείς να πληρώσεις, κρατώντας το φαγώσιμο στο ένα χέρι και ταυτόχρονα ανοίγοντας τσάντες και πορτοφόλια, βγάζοντας λεφτά και παίρνοντας τα ρέστα, για να ολοκληρώσεις τη συναλλαγή. ‘Οσο ακροβατικά χέρια κι αν διαθέτεις δεν μπορεί, κάποτε θα σου πέσει η τυρόπιττα! Χάθηκε ένα πιάτο ή ένας δίσκος πάνω στον πάγκο, να την ακουμπήσουν;
• Αυτοί που κλείνουν τις διασταυρώσεις.
• Αυτοί που μου κορνάρουν επίμονα όταν σταματώ για να διευκολύνω κάποιον να περάσει (αν ήταν να περάσουν αυτοί θα κόρναραν για να περάσουν…).
• Αυτοί που μου προσφέρουν να φάω από το πιάτο, το πηρούνι τους ή να πιω από το ποτήρι τους. Δεν φοβάμαι μικρόβια, απλώς δεν το θεωρώ ευγενικό να το προτείνεις.
• Αυτοί που κατουρούν ή πιτσιλάνε γύρω από τη λεκάνη..
• Αυτοί που αφήνουν …σημάδια στην τουαλέττα μετά από τη χρήση της.
• Καλά, αυτοί που πετάνε σκουπίδια στη φύση: Στο απόσπασμα και μετά …ισόβια!
• Αυτοί που αντί να σου πουν ότι δεν τους ενδιαφέρει αυτό που τους λες, σου γαμούν την κουβέντα.
• Αυτοί που επιμένουν να σου πουν για πράγματα που τους λές ότι δεν σ’ ενδιαφέρουν.
• Αυτοί που σε διακόπτουν συνέχεια…
• Αυτοί που σε κλείνουν με διπλοπαρκάρισμα.

‘Εχει και συνέχεια. Μπορείτε να προσθέσετε κι εσείς αυτά που σας ενοχλούν. ‘Αντε, να κάνουμε μια συλλογή!

Αν μη τι άλλο… (κλπ)

Είχα γράψει, πριν πολλούς μήνες, για τα λεγόμενα “γλωσσικά δεκανίκια” (αν θυμάστε). Εκτός από τις λέξεις και επιφωνήματα, τα “ααααα”  και τα “εεεεε”, υπάρχουν και φράσεις που οι χρήστες τους δεν είναι σίγουρο ότι ξέρουν τι σημαίνουν, αφού τις πετάνε έτσι στο άσχετο, χωρίς να κολλάνε.  Επεσήμανα τις παρακάτω που έχουν γίνει της μόδας (εκτός από το “διακύβευμα” που δίνει και παίρνει) ιδιαίτερα σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, που ακούω αρκετά:

“Αν μη τι άλλο”:  Αυτό σημαίνει ότι  “Αν αυτό δεν περιλαμβάνει και κάτι άλλο” που δεν το αναφέρουμε γιατί ίσως δεν το γνωρίζουμε.

“Με ό,τι αυτό συνεπάγεται” Αυτό σημαίνει: “Με όλες τις συνέπειες αυτού”

“Γνωστός και μη εξαιρεταίος”: Μεγάλη αρλούμπα, που προήλθε από συμβολαιογραφική διατύπωση. Κάθε φορά που θα προφέρουν το “γνωστός” (ή/ό) θεωρούν υποχρέωση να προσθέσουν και το “…και μη εξαιρεταίος” (α/ο).  Ειδική περίπτωση που δεν αφήνει να του πέσει κάτω κανένα “γνωστός”, ένας δημοσιογράφος του Σκάϊ (καλός κατά τ’ άλλα) που δεν εννοεί να αφήσει το “μη εξαιρεταίος” ούτε μιά φορά!

Αν παρατηρήσω κι άλλα θα σας τα δώσω.

Ενδιαφέρεσαι μόνο για το κορμί μου…

Συχνά διαβάζω, σε Blogs που γράφουν γυναίκες, απαξιωτικά σχόλια για τους αρσενικούς που εκτιμούν στις γυναίκες τα φυσικά προσόντα και όχι τα ψυχικά, πνευματικά, κλπ. Νόμιζα ότι αυτό το θέμα είχε προ πολλού λήξει, αφού και οι γυναίκες, τα τελευταία χρόνια,  κι αυτές βρήκαν το θάρρος να δείξουν ότι τις ενδιαφέρουν τα φυσικά προσόντα και συχνά τους τρέχουν τα σάλια από τα όμορφα κορμιά (με πιο δυνατό σημείο το κωλαράκι), μούσκουλα, πρόσωπα και μάτια αρσενικών.

Λοιπόν, αγαπητές μου κυρίες (και ξέρετε πόσο σας εκτιμώ και σας αγαπώ) πώς είναι δυνατόν να βλέπω ένα λαχταριστό κορμί ή/και πρόσωπο  έναν θεσπέσιο κώλο, ένα βυζί να τρεμουλιάζει κι εγώ, μέσα στην καύλα, να σκέφτομαι εκείνη τη στιγμή:  “άραγε να είναι έξυπνη και καλλιεργημένη, να έχει ψυχικά προσόντα;”. Καταλάβετε, επί τέλους, πώς είμαστε φτιαγμένοι! Οι λόγοι καθαρά βιολογικοί και που σκοπεύουν στην αναπαραγωγή: Ερεθιζόμαστε από τη θέα ενός όμορφου κορμιού και/η, προσώπου. Κι εκείνη τη στιγμή δεν χωρούν άλλες σκέψεις από καθαρά σεξουαλικές. Θέλουμε να το αγκαλιάσουμε, να γλείψουμε , να φιλήσουμε, να γευτούμε, να μυρίσουμε, να γ…. όλα, τέλος πάντων! Και δεν έχει σημασία αν έχουμε ή δεν έχουμε σχέση, αν συνουσιαστήκαμε πριν ένα τέταρτο ή αν η δική μας είναι θεά. Κάθε θεά έχει τη δική της χάρη.

Ακόμη κι ο πιο υποταχτικός άντρας (όχι, δεν είμαι απ’ αυτούς) δεν μπορεί να αντισταθεί στον πόθο για μιά ωραία γυναίκα, όσο κι αν το θέλει (που δεν το θέλει) μόνο και μόνο γιατί έχει μιά “όμορφη σχέση” κι άλλα ρομαντικά. Ο πόθος δεν μπαίνει σε πλαίσια ούτε λογικής ούτε αφοσίωσης.  Αλλιώς δεν θα ήταν πόθος, αλλά νερόβραστο κολοκύθι!

Καταλάβατε;

Δροσιά και φαγοπότι…

Πάρτε ιδέες… Τώρα, αν περάσει κανένα ταχύπλοο ή κανένα  καράβι και σηκώσει κύμα,  ε, θα φάνε και τα ψάρια κάτι από τα φαγητά σας…

Είμαστ’ ακόμα ζωντανοί…

Σεντόνια για κατούρημα…

Ποιός από σας έχει βίτσιο να …κατουράει σεντόνια; Εδώ είναι ο έμπορας που διαθέτει τα κατάλληλα!

Μπράβο ΕΟΤ!

Ποιά είναι αυτή η Κα Folk Lore, άραγε; Μπράβο της που έχει ιδιόκτητο μουσείο!

Η αρχιτεκτονική του …παράκτιου μπάνιου!

Μοντέρνα Ελληνική Αρχιτεκτονική! Που είσαστε Moda bagno,  Μπενακόπουλε, Αγγελόπουλε, Μπακογιάννη, Ideal κι άλλοι σχετικοί να δείτε που βρίσκεται η μόδα στο WC! Σας πήραν φαλάγγι,  έρμοι!

Ελλάδα (συνέχεια)…

Μήπως αναζητάτε όνομα για το πλεούμενό σας; Πάρτε από εδώ έμπνευση…