Ελλάδα σ’ αγαπάω, αλλά με πονάς!

#1 High-Tech Νεοελληνική Σήμανση….

Μου έστειλαν μια συλλογή από υπέροχες φωτογραφίες που καθρεφτίζουν ανάγλυφη τη νεοελληνική “ευρωπαϊκή”  εικόνα της αφρικανικής χώρας μας. Ξεκινάμε.

Περίεργα όνειρα (εφορία κι έρωτας)…

‘Εχω ξαναγράψει για περίεργα και παρανοϊκά όνειρα που βλέπω. Τελευταία είχα μια σειρά από θανατερά όνειρα, με πρωταγωνιστή την αφεντιά μου. Επρόκειτο να πεθάνω, φρόντιζα τις λεπτομέρειες, παζάρευα τις τιμές και τέτοια. Την περασμένη νύχτα άλλαξε το σκηνικό, αλλά το παράδοξο παρέμεινε!

Είναι γνωστή η γενική αντιπάθειά μου για τους δημόσιους υπαλλήλους (υπάρχουν κι εξαιρέσεις).  Η αντιπάθεια γίνεται μεγαλύτερη προκειμένου για εφοριακούς. Διαβάστε όμως τι είδα λίγο πριν ξυπνήσω:

Με είχε καλέσει η εφορία για έλεγχο. Η εφοριακός ήταν όμορφη (σπανιότατο αυτό!). Μου ζήτησε να της δείξω τα τιμολόγια μιάς επιχείρησης που είχα πριν 15 χρόνια. Κρατούσε το βιβλίο, αλλά το κρατούσα κι εγώ μαζί με το χέρι μου να ακουμπά το δικό της  και το ξεφύλιζε. Ξαφνικά φτάνει σε τιμολόγιο με πολλά αντικείμενα και το παρατηρεί εμβριθώς. ‘Αρχισε να μου κάνει παρατηρήσεις και με ύφος μου λέει ότι πρέπει να γίνει έλεγχος. Στο μεταξύ τα δάχτυλά μου ακουμπούσαν τα δικά της και είχα αρχίσει να ξεχνώ ότι ήμουν στην εφορία, έναν από τους πιο μισητούς χώρους! Ήταν ακουμπισμένη πάνω στο γραφείο της κι εγώ απέναντι. ‘Οταν μου είπε για έλεγχο της δείχνω την ημερομηνία του τιμολογίου, που ήταν το 1996 και της λέεω ότι ό,τι και παράβαση να είχα κάνει, έχει παραγραφεί μετά από 13 χρόνια! Παρατηρεί την ημερομηνία και καταρέει πάνω στο μπράτσο μου που ήταν απλωμένο πάνω στο γραφείο της! Τόση λύπη ένοιωσα που άρχισα να της χαϊδεύω αρχικά την πλάτη και μετά τα μαλλιά με το άλλο χέρι μου, ενώ το μπλοκ τιμολογίων είχε πέσει στο δάπεδο! Την είχαν πιάσει τα κλάματα (που της ξέφυγα) κι εγώ εξακολουθούσα να την χαϊδεύω κι αυτή να σφίγγεται στην αγγαλιά  μου από την άλλη πλευρά του γραφείου πάντα!  Μου άρεσε η γυναίκα και πολύ μου κακοφάνηκε που ξύπνησα.

Πέταξα το σεντόνι και κοίτταξα χαμηλά, όπου είδα σαφή τα αποτελέσματα του πόθου* που μου προκάλεσε η όμορφη φορατζού! Σκέφτηκα να ξανακοιμηθώ μήπως και δω τη συνέχεια, αλλά από εμπειρία ξέρω ότι αυτό δεν συμβαίνει ποτέ

*Διευκρίνηση: Δεν επρόκειτο για ονείρωξη αλλά για απλή …ανόρθωση!

Εύα Στάμου, πού είσαι, να μου το εξηγήσεις;

Υπουργών (και όχι μόνο) μαργαριτάρια…

Υπουργός παιδείας : (μετά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών που ήταν δυσμενή για τη Ν.Δ.) “Το αποτέλεσμα ήταν ανέλπιστο…”  Δηλαδή δεν το είχε …ελπίσει να είναι τόσο άσκημο!

Αν ο υπουργός παιδείας είναι τόσο γραμματιζούμενος, αλλοίμονο στα παιδιά!

Υπουργός Υγείας: ” …Ένα εκατομμύριο ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας δεν ψήφισαν…” (ή κάπως έτσι)

Δηλαδή όλοι οι ψηφοφόροι που δεν ψήφισαν (αποχή) ήσαν ΟΛΟΙ ψηφοφόροι της Ν.Δ.

Σ” αυτόν έχει αποθέσει ο λαός τις ελπίδες του για την υγεία…

Και φυσικά, το “διακύβευμα” έδωσε και πήρε! Ραδιοφωνατζήδες και καναλοπαραγωγοί θεωρούσαν απαραίτητη την ερώτηση προς πάντα/σα πολιτικό:

-”Ποιό είναι το διακύβευμα των εκλογών;”

αγνοώντας τι σημαίνει η λέξη. Ούτε ο/η πολιτικός ήξερε τι σημαίνει, αλλά θεωρούσε υποχρέωσή του να απαντήσει, εντελώς αορίστως, για να μην θεωρηθεί αγράμματος/η (ενώ είναι). Κι έτσι δύο άνθρωποι, κάθε φορά, χρησιμοποιούσαν την ίδια άγνωστή τους λέξη για να επικοινωνήσουν(;) χωρίς, φυσικά, να συμβεί αυτό…

-Τι γνώμη έχετε για το “Βιρβιλίκιον”;

-Να σας πω, είμαι από τους πρώτους που ασχολήθηκαν με αυτό και γι’ αυτό δεν θα επεκταθώ σήμερα!

Η κατάρα της “άσκοπης” ψήφου;

Μην ανησυχείτε, δεν θα κάνω απ’ αυτές τις αναλύσεις που κάνουν χιλιάδες άλλοι συνάδελφοι “σοφοί” και ειδήμονες στα κανάλια.

Με εντυπωσιάζει το ότι ο κύριος όγκος των ψηφοφόρων ΠΑΛΙ εστίασε στα δύο μεγάλα κόμματα, λες και η συνταγή για να πάρεις ψήφους είναι τα σκάνδαλα, η ατιμία, ο τραμπουκισμός, η αμορφωσιά, η ρεμούλα, ο κομματισμός, το προσωπικό συμφέρον, οι παρανομίες κάθε είδους.  Α, βέβαια, υπάρχουν και οι  “αξίες” όπως το “πατρίς-θρησκεία-οικογένεια” του Καρατζαφύρερ, οι αντιδημοκρατικές κορώνες, οι αντι-μεταναστευτικές υστερίες τύπου Αδώνιδος, πού, όμως έχουν κάποιο όριο, ελπίζω, πολύ κάτω του 10%.

Αλήθεια, αν κάποιος εξαιρετικά προικισμένος και ποιοτικός άνθρωπος ή μιά ομάδα από τέτοιους ανθρώπους, βάλει υποψηφιότητα, μάλλον δεν θα σχοληθεί κανείς να τους ψάξει, να δει τι λένε, τι πιστεύουν, τι υπόσχονται. Κλείνουμε τα μάτια προς κάθε τι νέο, βάζοντας τους όλους στο ίδιο καλάθι με κυνηγούς, Κάτμαν, Λεβέντη, χρυσαυγίτες, κι άλλες …δημοκρατικές δυνάμεις. Δηλαδή τι πρέπει να κάνει ένα σοβαρό κόμμα, με σοβαρούς ανθρώπους για να πάρει ψήφους; Ιδιαίτερα όταν δεν του δίνουν βήμα για να μιλήσει από τα ΜΜΕ, ούτε κι αν πληρώσει. Μας απασχόλησε ποτέ αυτό το ερώτημα; Γι’ αυτό όλοι στριμώχνονται στα δύο μεγάλα, ξέροντας ότι έξω από αυτά δεν υπάρχει ελπίς.  Δεν μου αρέσει αυτό, γιατί δεν δίνονται ευκαιρίες σε νέο αίμα να μπει στην πολιτική, με αποτέλεσμα να εκλέγονται συνέχεια οι ίδιοι διεφθαρμένοι…

Μήπως φταίει η θεώρηση ότι η ψήφος στους νεοεμφανιζόμενους είναι άσκοπη; Μεγάλη κατάρα αυτή!

Ποιοί είναι αυτοί;

Κάθε μέρα βλέπουμε σωρούς σκουπιδιών να σωρεύονται στα πιο απίθανα σημεία. Στα παρτέρια, στις παραλίες, στους δρόμους, παντού όπου ο συμπατριώτης μας ευκολύνεται αποθέτει τα σκουπίδια του. Πλαστικά ποτήρια, πλαστικά μπουκάλια, σακκούλες, και πάλι σακκούλες και κάθε είδους βρωμιά! Παράθυρα αυτοκινήτων ανοίγουν (είναι κλειστά λόγω… “ερκοντίσιο”) και κουτιά από τσιγάρα, σακκούλες, ποτήρια από καφέ, πλαστικά κάθε είδους εκτοξεύονατι προς τα έξω κι ό,που πέσουν! Γι’ αυτό τα παρτέρια των δρόμων, τα κηπάρια, τα ρείθρα και τα πεζοδρόμια είναι γεμάτα βρωμιά.

Από τις κουπαστές των ακτοπλοϊκών, η θάλασσα δέχεται χιλιάδες άχρηστα αντικείμενα κάθε μέρα, και στη συνέχεια τα εκβράζει στις ακτές. Μέσα σε λιμνούλες,  ό,που υπάρχουν αυτές, σε ποτάμια, στις βάθρες που σχηματίζουν οι μικροί  καταράχτες της Ελληνικής υπαίθρου, θα βρεις κουτιά από αναψυκτικά, κουτιά από τσιγάρα, ποτήρια από στιγμιαίο καφέ, (ακόμη και σερβιέτες έχω δει).

Από μπαλκόνια θα δεις να πέφτουν σκουπίδια στον δρόμο, αλλά και πάνω στα παρκαρισμένα οχήματα. Οι φωταγωγοί των πολυκατοικιών είναι γεμάτοι σκουπίδια κάθε είδους και κάθε βρωμιάς!

Εξωτερικοί τοίχοι κτηρίων, πινακίδες της κυκλοφορίας, κάθε είδους ταμπέλα για την καθοδήγηση των διαβατών και οδηγών, είναι γεμάτοι μουτζούρες από σπρέϊ αυτοκόλλητα.

Μα τι σόϊ  (υπ)άνθρωποι είναι αυτά τα όντα που γουστάρουν να λερώνουν με τόση αδιαφορία; Ποιοί είναι αυτοί; Είναι οι (υπ)άνθρωποι της διπλανής πόρτας; Είναι πολλοί; είναι λίγοι; Πώς τους ανακαλύπτουμε; Τι τους κάνουμε όταν τους βρούμε;

Βέβαια, αν περιμένουμε από την πολιτεία να τους βρει και να τους τιμωρήσει, καλά κρασιά! Μια ιδέα θα ήταν να οργανώσουμε μιά ομάδα κρούσης που θα βρίσκει αυτούς τους άθλιους και θα τους τιμωρεί με το ίδιο νόμισμα. Θα αδειάζει μερικά σακκιά σκουπίδια στην αυλή τους ή μπροστά από την πόρτα τους και θα γράφει στους τοίχους τους με σπρέϊ:  “Είμαι ένα βρωμερό κάθαρμα που λερώνει”.

Αλήθεια, τι προβλέπει το …κοράνι γι’ αυτούς που λερώνουν;

فما هي الحقيقة, المتوخاة في القرآن لمن والقمامة

Ισλαμική Ευρώπη #2

Η φίλη μου Giotavita μου έστειλε τον παρακάτω σύνδεσμο στο Youtube:

http://www.youtube.com/watch?v=6-3X5hIFXYU

Δείτε το. Τα λέει πολύ ξεκάθαρα. Μόνη ελπίδα της Ευρώπης (και Αμερικής) ο μετριασμός του ισλαμικού φανατισμού. Αυτός, ο φανατισμός, είναι ο κίνδυνος και όχι η ισλαμική θρησκεία αυτή καθεαυτή. Αν πάλι οι πολίτες του κόσμου πρόκειται να αισθάνονται ευτυχείς τότε, με θεοκρατικές κυβερνήσεις και ισλαμικό τρόπο ζωής, γιατί όχι;

Η ιστορία αυτή με βάζει και σε άλλες σκέψεις: Η φύση έχει δυνάμεις που ίσως δεν είναι συμβατές  με τον τεχνολογικό και κοινωνικό πολιτισμό που σήμερα θεωρούμε δεδομένο. Οι τεχνοκρατικές δυτικές κοινωνίες φαίνεται να έχουν παραβεί τις φυσικές επιταγές της επιβίωσης. Εκτός από την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και τον αφύσικο τρόπο ζωής, σε πολλές από τις δυτικές κοινωνίες, έχουμε και σοβαρή εξασθένηση του ενστίκτου της διαιώνισης του είδους, δηλαδή της αναπαραγωγής. Οι “τριτοκοσμικές” λεγόμενες κοινωνίες φαίνεται ότι διατηρούν τα  ένστικτά τους, όσο και τις βίαιες συμπεριφορές που η φύση έχει δώσει στο φυσικό “μη πολιτισμένο” ον και αυτό οδηγεί στην επικράτηση που επιτάσσει ο νόμος της φυσικής επιλογής που εμείς οι “πολιτισμένοι” λαοί ανακαλύψαμε και διατυπώσαμε.

Αν οι Ευρωπαίοι αποφάσισαν να συρρικνωθούν ως λαοί και να μείνουν μερικά εκατομμύρια κάτοικοι σε 40 χρόνια, θα μείνει ένα μεγάλο κενό. Και “η φύση απεχθάνεται τα κενά”, λένε. Και το κενό θα καταλάβουν άλλοι. Πιό ζωντανοί, πιο ακμαίοι. Μπορεί να είναι άραβες, Μογγόλοι, Τούρκοι, Κούρδοι, Γεωργιανοί, ή άλλοι λαοί που ως πιο πρωτόγονοι είναι και πιο ορμητικοί.

Μ’ άλλα λόγια, φαίνεται ότι ο τεχνικός πολιτισμός ωχριά εμπρός στο νόμο της φύσης, δηλαδή τη διαδικασία της φυσικής επιλογής, που την αναγνωρίζουμε στα άλλα όντα της φύσης, αλλά αργήσαμε να καταλάβουμε ότι ισχύει ΚΑΙ για τους ανθρώπους!

Allah al akbar!

Ισλαμική Ευρώπη;

Ο Καλαμίτσης, από το Real FM  διάβασε,  χτες, ένα κείμενο που το βρήκε κάπου στο διδίκτυο. Δεν θυμάμαι πού, αλλά δεν έχει σημασία. Η προοπτική που εξέφραζε με συγκλόνισε κι αυτό χωρίς να είμαι, (απ’ όσο ξέρω…) ρατσιστής!

Αυτό που έλεγε το κείμενο είναι με λίγα λόγια το εξής: Στην κεντρική Ευρώπη (Γαλλία, Ολλανδία, Γερμανία, Βέλγιο, κλπ) έχουν εγκατασταθεί πολλοί μουσουλμάνοι, οι οποίοι γεννούν πολύ περισσότερα παιδιά από τους Ευρωπαίους που, ως λαοί, γερνούν επικίνδυνα, με ένα ή δύο παιδιά, το πολύ, ανά οικογένεια. ‘Ετσι, σε 30-50 χρόνια η Ευρώπη θα έχει παραδοθεί στους πολυπληθέστερους μουσουλμάνους!

Φυσικά, (προσθέτω εγώ) θα εκλέγουν και κυβερνήσεις μουσουλμανικές και θα έχουν στα χέρια τους όλα τα μέσα παραγωγής, το ΜΜΕ, τους στρατούς και όλες τις δυνατότητες να επιβάλουν τον ισλαμικό νόμο.  Οι ευρωπαϊκές χώρες θα γίνουν θεοκρατικές, η μαντήλα και ίσως και η μπούργκα ή ο φερετζές θα επιβληθεί σε μουσουλμάνες και μη, τα χοιρινά θε εκλείψουν (φανταστείτε μια Γερμανία χωρίς Wurst, δηλαδή αλλαντικά!) .  Όλοι οι “Ευρωπαίοι” μουσουλμάνοι θα διακόπτουν πέντε φορές την ημέρα ό,τι κάνουν για να προσευχηθούν, (μπορεί να κουβαλούν και το προσωπικό τους χαλάκι στη δουλειά), τέρμα οι μπύρες και τα κρασιά, τέρμα τα sex shops, τα γαλλικά καμπαρέ και τα ανάλογα θεάματα. Τα δικαστήρια θα δικάζουν με το κοράνι και, φυσικά, η μοιχεία θα τιμωρείται με αποκεφαλισμό, η κλοπή με κοπή του χεριού. Θα έχουμε και λιθοβολισμούς, μαστιγώματα και ό,τι άλλο σήμερα κοροϊδεύουμε στην μουσουλμανική  ανατολή. Φανταστείτε “Γερμανούς” καταμελάχροινους με αραβικά ρούχα, “Γαλλίδες” με φερετζέ!

Η ευρωπαϊκή κουλτούρα, εννοείται, θα εξοστρακιστεί από παντού. ‘Ολα τα προϊόντα κουλτούρας τα αντίθετα προς το κοράνι θα καταστραφούν (πίνακες και αγάλματα με γυμνά, τολμηρά βιβλία, όλα τέλος!)!

Τα φαντάζεστε όλα αυτά; Μην νομίζετε ότι η Ελλάδα θα ξεφύγει. Κι εμείς κατά κει πάμε, απλώς θα είμαστε, όπως πάντα, λίγο πιο ….καθυστερημένοι μουσουλμάνοι!

Προς άγνωστο επισκέπτη…

Είναι αλήθεια πως ο μετρητής μου δίνει αρκετά μεγάλα (για μένα) νούμερα καθημερινών επισκέψεων. Ο μέσος ημερήσιος όρος είναι κάπου στο 350-400 και έχω χτυπήσει  και 750! Το Dashboard του WordPress μου δίνει αναφορά από πού μπήκαν και με ποιές λεξεις ή φράσεις από το Google έφτασαν οι επισκέπτες ως εδώ. Τα πιο συχνά λήμματα είναι φυσικά το “μουνί”,  το “πώς να ρίξεις γυναίκες” το “Squirting” το “κώλος”. ‘Ομως βλέπεις και φράσεις του τύπου “η γυναίκα μου γαμιέται με πολλούς” !!! Το πιό πολυδιαβασμένο άρθρο είναι το περί Squirting και ακολουθεί το “Γιατί Μουνί”.

Σήμερα θέλω να απευθυθώ προς τον/την ανώνυμο/η επισκέπτη/τρια, ανεξάρτητα του τρόπου που έφτασε ως εδώ. Το βάζω σε Bold για να το δούν οι επισκέπτες πιο εύκολα. Θέλω να σου πω, ανώνυμε, ότι εδώ γράφω, όπως είδες για ό,τι με απασχολεί και πολύ λιγότερο για μουνιά και κώλους. Με απασχολεί, κυρίως, η ανώμαλη πολιτική πραγματικότητα της χώρας μας, το χάλι της, η (ανύπαρκτη) ποιότητα ζωής, η (σε έλλειμα) ποιότητα των ανθρώπων και η δυνατότητα να βελτιωθεί αυτή. Δεν φιλοδοξώ να προκαλέσω κοσμογονικές αλλαγές στον τρόπο που σκέφτεται και λειτουργεί ο μέσος συμπατριώτης μου, αλλά, αν μπορώ, να βάλω ένα μικρό πετραδάκι, να προκαλέσω μερικές σκέψεις, ακόμη και μερικά χαμόγελα. Αν μπορέσω! Είμαι πολύ μικρός (σε δυνατότητες) για να προκαλέσω μεγάλες αλλαγές, αν και πολύ θα το ήθελα .

Εσένα, που με βρήκες, κατά λάθος μάλλον, αναζητώντας να δεις ένα μουνάκι ή ένα κωλαράκι, λυπάμαι που σε απογοήτευσα. Γεμάτο το Ιντερνετ από τέτοια κι εγώ τα θαυμάζω όποτε μου έρχεται η διάθεση. Εγώ διάλεξα να παίξω το …τιρμπουσόν εδώ, και να προσπαθώ να ανοίξω τρύπες σε κλειστά βλέφαρα! Δεν ξέρω αν μπόρεσα να ανοίξω, έστω  και σ’ ένα βλέφαρο, αλλά άν συνέβη έστω και σ’ ένα θα είμαι ικανοποιημένος!

‘Ισως να ματαιοπονώ, ίσως και απλώς να βγάζω το σώψυχό μου εδώ μέσα, από καθαρό βίτσιο. Δεν έχω ξεκαθαρίσει ακόμη αν είναι ασυνειδητή προσπάθεια εξωτερίκευσης ή επιθυμία να αλλάξω κάτι. Μπορεί και τα δύο, το πιθανότερο.

‘Ενα θέλω να σε παρακαλέσω ανώνυμε επισκέπτη: Γύρνα πίσω στο Blog και διάβασε. Στην τύχη. Έστω κι αν νομίζεις ότι δεν σε αφορά μιά ανάρτηση.  Ακόμη, θα ήθελα να αφήσεις σχόλια, ακόμη κι αν δεν έχεις blog. Και ανώνυμοι μπορούν να αφήσουν εδώ σχόλιο. Ακόμη και να με βρίσεις δεν πρόκειται να ενοχληθώ, Ίσως και να μου αξίζει, άλλωστε. (Θυμάσαι τι έλεγε ο Λαζόπουλος σε κάποιο επεισόδιο των Μήτσων; “Μ’ αρέσει να με βρίζουν γιατί διορθώνομαι”…).

ΥΓ: Δείτε μερικά λήμματα από τον Google που έφτασαν σε μένα:

ΠΑΡΘΕΝΙΚΟΣ ΥΜΕΝΑΣ ΑΥΝΑΝΙΣΜΟΣ	1
μουνί	1
squirting	1
“Κατερίνα Σερέτη”	1
xysia gynaikon	1
www.klitorida	1
ορισμος το μουνι της χαιδως	1
ΦΩΤΟ ΜΕ ΜΟΥΝΙΑ	1
τι θα πει σερετης	1
γυναικειος κωλος	1

Yesterday

Search	Views
squirt	16
squirting	13
μεγαλοι ελληνες	9
γαμιεται η γυναικα μου	4
καβλί leave a reply	4
swingers	3
“μουνί”	3
swinging	3
διακυβευμα	3
μουνι	3

Καλό σαββατοκύριακο…

Υστερία; Παράνοια;

‘Οποιος αμφισβητεί ότι είμαστε ο πιο παρανοϊκός λαός μάλλον «δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει…» (Διον. Σαββόπουλος).

Δείτε το παράλογο:

Μόλις ανακοινώθηκαν τα πρώτα κρούσματα της γρίπης των χοίρων, οι «προνοητικοί»  Έλληνες έσπευσαν να κόψουν το χοιρινό, παρά τις διαβεβαιώσεις των επιστημόνων ότι δεν υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης από τα αθώα γουρουνάκια. Μ’ αυτόν τον τρόπο προσπάθησαν να προφυλάξουν τους εαυτούς τους και τις οικογένειες από την πιθανή, αλλά με ελάχιστη θνησιμότητα γρίπη.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ, όμως, βάζουν την οικογένεια στο τροχοφόρο και μερακλωμένοι από το αλκοόλ, με ταχύτητες πυραύλου σε τροχιά, παίρνουν τους δρόμους κι όποιον πάρει ο χάρος! Και παίρνει ο χάρος συχνά όλη την οικογένεια αλλά και άλλους αθώους…  Αλλά  από την γρίπη των χοίρων γλίτωσαν, πάντως!

Κι’ άλλο: ‘Ολη η ιατρική κοινότητα τους λέει ότι το τσιγάρο σκοτώνει. Κι αυτοί δεν ακούν τίποτα και ρισκάρουν τις ταλαιπωρίες και ό,τι συνεπάγεται ο καρκίνος και τα καρδιαγγειακά, χωρίς να νοιάζονται για τις τεράστιες πιθανότητες να αρρωστήσουν και να πεθάνουν μέσα σε πόνους και φριχτές ταλαιπωρίες…  Αλλά από την γρίπη των χοίρων γλίτωσαν πάντως!

Κόβουν το χοιρινό, για μιά ανύπαρκτη πιθανότητα να τους μεταδώσει τη γρίπη. Το ίδιο είχαν κάνει με τη γρίπη των πουλιών, όταν κόντεψαν να κλείσουν όλα τα κοτοπουλάδικα της χώρας…

Αν αυτά δεν είναι υστερικά και παρανοϊκά όντα τότε τι είναι;

Καραγκιόζης και “καραγκιόζηδες”…

Ο Ευγένιος Σπαθάρης ήταν από τους τελευταίους (άν όχι ο τελευταίος) καραγκιοζοπαίχτες.  ‘Εφυγε πριν δύο μέρες. Δεν έχω ακούσει να υπάρχουν άλλοι που θα τον διαδεχτούν σήμερα. Γιός του Σωτήρη Σπαθάρη, ακολούθησε με επιτυχία την τέχνη του πατέρα του. Μακάρι να υπάρχουν συνεχιστές της τέχνης αυτής, που με τόση επιτυχία έχει απεικονίσει την Ελληνική ψυχή και νοοτροπία, όπως διαμορφώθηκε μέσα στους αιώνες της σκλαβιάς και κακομοιριάς.

Στο βιβλίο του μακαρίτη Δημήτρη Μόλλα (κι αυτός από οικογένεια καραγκιοζοπαιχτών) ¨Ο Καραγκιόζης μας” (εκδόσεις “Σύγχρονη Εποχή”) βρίσκεις την ιστορία του θεάτρρου σκιών με πάρα πολλές λεπτομέρειες, καθώς και εκπληκτικές αναλύσεις για τις προσωπικότητες των ηρώων του θεάτρου, κατάλογο των σπουδαιότερων καραγκιοζοπαιχτών στην Ελλάδα και πολλές άλλες χρήσιμες πληροφορίες γι’ αυτήν την μεσανατολίτικη τέχνη.

Στη γλώσσα μας έχει επικρατήσει να δίνουμε το όνομα του Καραγκιόζη σε γελοία υποκείμενα, που αφθονούν στην χώρα τούτη και τα καμώματά τους τα λέμε “καραγκιοζιλίκια”. Νομίζω ότι κακώς ευτελίζουμε και αδικούμε τον Καραγκιόζη, ταυτίζοντάς τον με τα φαιδρά ανθρωπάρια, κυρίως της πολιτικής σκηνής που φαίνεται ότι διαθέτει ό,τι το χειρότερο της Ελληνικής κοινωνίας.  Ο Καραγκιόζης είναι ένας πεινασμένος ήρωας που προσπαθεί να επιβιώσει. Ο σημερινός ‘Ελληνας δεν είναι πεινασμένος (ακόμη…) γιατί ζει από τα δανεικά. Δανεικά προσωπικά και κρατικά (που στο τέλος προς τον λαό διοχετεύονται), αλλά νοώθει σαν τον Καραγκιόζη που θέλει να ξεσκιστεί στο φαΐ μόλις μπορέσει, μια και δεν ξέρει πότε θα του ξαναπαρουσιαστεί η ευκαιρία να φάει. Και μπορεί να μη είναι πάντα το φαγητό που τρώγεται αλλά το “φαγητό” στη μορφή του χρήματος και της περιουσίας.  (”έφαγε λεφτά”, δε λέμε;).  Ζει μόνιμα σε μια ανασφάλεια, που τον οδηγεί στο να μαζεύει  ό,τι μπορεί, σαν το μυρμήγκι που συνήθως μαζεύει περισσότερο υλικό απ’ ό,τι μπορεί να καταναλώσει. Πολλές ομοιότητες θα βρούμε στον Καραγκιόζη και στον σύγχρονο συμπολίτη μας.

”Ισως γι’ αυτό αγαπάμε τον Καραγκιόζη…