Τα επαγγέλματα


Παρατηρούσα τα διάφορα είδη ψωμιού καθώς και τα άπειρα αρτοσκευάσματα και γλυκά που φτιάχνει και πουλά ο κοντινός μου φούρνος. Σκέφτηκα τα επαγγέλματα που, ίσως, δεν έχουμε και σε μεγάλη κοινωνική εκτίμηση, όπως του φούρναρη, του υδραυλικού, του μαραγκού, του αγρότη, του κτηνοτρόφου, του μανάβη, του ψαρά, του οικοδόμου, κ.α., σε αντίθεση με τα όλα τα “ασπρογιακάδικα” επαγγέλματα , π.χ. του μηχανικού, του δικηγόρου, του γατρού, το δημοσιογράφου, του εμπόρου, του οικονομολόγου, κλπ. Σκέφτηκα ότι ακόμη κι αν μου έδινες έναν έτοιμο φούρνο ή μανάβικο, ή τα εργαλεία του οποιουδήποτε τεχνίτη, ή τους αγρούς του γεωργού, ή τα ζώα του κτηνοτρόφου, εγώ δεν θα μπορούσα να βγάλω μεροκάματο, έτσι και η δουλειά που κάνω (εμπόριο) χανόταν! Ανατρίχιασα στη σκέψη ότι εγώ, ο κατά τεκμήριο, σπουδασμένος και μορφωμένος θα ήμουν ανίκανος να επιβιώσω κάνοντας κάποιο παραγωγικό, και όχι παρασιτικό, ή σχεδόν παρασιτικό, επάγγελμα! Βέβαια, θα μπορούσα να γράψω, να μεταφράσω, να διδάξω αλλά δεν θα μπορούσα να κάνω τίποτε άμεσα παραγωγικό! Τίποτε που θα χρειαζόταν ο άνθρωπος σε περίοδο όχι πολυτελούς και σπάταλης διαβίωσης αλλά σε περίοδο οικονομικής κρίσης κατά την οποία η φυσική επιβίωση θα ήταν η μόνη ανάγκη. Βέβαια η αλαζονική στάση της νεότητάς μου απέναντι στους λεγόμενους “αμόρφωτους” επαγγελματίες έχει δώσει τη θέση της σ’ έναν βαθύ σεβασμό απέναντι στους ανθρώπους του μόχθου, που μπορεί να μην πήγαν ούτε στο δημοτικό σχολείο αλλά έχουν βαθειά γνώση μιάς παραγωγικής τέχνης. ‘Ομως η συνειδητοποίηση της δικής μου (αλλά και πολλών άλλων) ανεπάρκειας να επιβιώσω “αν”… ήταν ένα δυνατό σοκ!

Σκέψεις…

13 Responses to “Τα επαγγέλματα”

  1. attalanti Says:

    Μοιράζομαι τον προβληματισμό σου… Τουλάχιστον τον μοιραζόμουν μέχρι που χρειάστηκα υδραυλικό, οπότε η άποψή μου άλλαξε δραματικά. Σκέψου το αλλιώς: όλοι κάπου χρειάζονται… Καλή εβδομάδα να χουμε!

  2. x-psilikatzoy Says:

    Έτσι για πείραμα, πήγαινε μια μέρα σε μια λαική και πιάσε δουλειά για ένα μεροκάματο. Δεν θα πιστέψεις πόσο θα το διασκεδάσεις (και το ψιλικατζίδικο μου άρεσε, αλλά η λαική είναι το αγαπημένο μου επάγγελμα – από αυτά που κάνεις αληθινές συζητήσεις). 🙂

  3. argyrenia Says:

    Καλημέρα, καλή βδομάδα! Δεν μπορεί, κάποια τέχνη υπάρχει που να την κατέχεις, απλά είτε δεν το έχεις ανακαλύψει ακόμη είτε είσαι ιδιαίτερα μετριόφρων για να το παραδεχτείς. Ξέρεις να ψαρεύεις; Να αρμέγεις; Α! θα γράφεις τα ερωτικά γράμματα των στρατιωτών αν ω μη γένοιτο ζήσουμε ποτέ έναν πόλεμο, μπορεί να μην ακούγεται σπουδαίο και παραγωγικό, όμως σκέψου, έχεις ένα χάρισμα το οποίο οι άλλοι υπολείπονται. (περιμένω το δικό μου ερωτικό γράμμα, Ε?)

  4. Lex_Luthor06 Says:

    Πέρα από την αναγακιότητα υπάρχει ομορφιά και δημιουργηκότητα σε αυτές τις δουλειές που δεν φαίνεται με μια ματιά.
    Είναι απόλαυση να βλέπεις έναν μάστορα με μεράκι να δουλεύει. Υπάρχουν βεβαια σε κάθε τομέα και οι γρουσούζηδες.

  5. switchblade_sister Says:

    Όλα καλά είναι!! Δημιουργικότητα μπορείς να βρεις και στα ‘ασπρογιακάδικα’ και στα ‘μπλεγιακάδικα’ επαγγέλματα. Απλώς είναι άλλου τύπου δημιουργικότητα. Το καλό βέβαια με τα πιο “πρακτικά” επαγγέλματα είναι ότι έχεις την ευκαιρία να φτιάξεις κάτι με τα χέρια σου και γενικά, τα πράγματα είναι πιο απτά και συγκεκριμένα.

  6. convinsed Says:

    Δύο σχόλια:
    1ον Ασπρογιακάδικο επάγγελμα του δημοσιογράφου? Αυταπατάσαι αν νομίζεις κάτι τέτοιο. Τουλάχιστον εγώ στο χώρο αυτό μόνο λέτσους γνωρίζω….Άσχετο

    2ον Η ανάγκη σε κάνει να μάθεις τα πάντα. Αρκεί να μην παραιτείσαι . Δεν σου εύχομαι βέβαια να κάνεις ποτέ κάτι διαφορετικό από αυτό που θέλεις αλλά εμένα προσωπικά δεν θα με χαλούσε κανένα επάγγελμα αρκεί να μου επέτρεπε να ζήσω αξιοπρεπώς. Σκέψου πόσα χρήματα βγάζει ο υδραυλικός. Για να μου βάλει μια βρύση για το πλυντήριο δούλεψε μισή ώρα και πήρε 80 ευρώ. Εγώ δουλεύω δυο μέρες για να τα βγάλω… Κάποιος επέλεξε να γίνει υδραυλικός είτε γιατί δεν είχε την ευχέρεια να σπουδάσει είτε γιατί δεν είχε την όρεξη. Πήγε 1 χρόνο σε μια σχολή και βγήκε στην παραγωγή αμέσως. Εσύ πόσο χρόνια και χρήματα επένδυσες σε ένα πτυχίο. Τα έχεις βγάλει ? Εγώ τα 7 χρόνια πάντως πανεπιστήμιο και μεταπτυχιακό , δεν τα έχω ρεφάρει μετά από 8 χρόνια δουλειάς….

  7. atheofobos Says:

    Ακριβώς γιατί τα επαγγέλματα που λες δεν εχουν την κοινωνική καταξίωση δεν συγκεντρωνουν την προτίμηση των γονιών που θέλουν και πιέζουν τα παιδιά τους να γίνουν ασπρογιακάδες.

  8. bluesmartoulis Says:

    Εγώ ζυμώνω μόνη μου. Τη βρίσκω. Το ψωμί γίνεται ωραιότερο απ΄αυτό του φούρνου.
    Άσχετο: Δεν υπάρχει επάγγελμα που να μην είνα απαραίτητο. Σέβομαι όλους τους επαγγελματίες.
    Έλα να σε μάθω να ζυμώνεις. Πολλά είδη ψωμιών….Έτσι, θα νοιώσεις δημιουργικός. Απαραίτητος. Που ούτως ή άλλως είσαι…. Απλά δεν το νοιώθεις. (Θα σε δείρω…..)

  9. heliotypon Says:

    > attalanti: Φυσικά όλοι χρειάζονται. Αυτό λεω κι εγώ, ότι τα επαγγέλματα-τέχνες είναι εξαιρετικά χρήσιμα (και αποδοτικά…)

    >X-Ψιλικατζού: Το έχω σκεφτεί, πώς να είναι να έχεις πάγκο;. Αλλά τι να πουλήσω στη λαϊκή; πρέπει να είσαι παραγωγός. Πάντως δεν κερδίζουν λίγα οι λαϊκατζήδες… Εκείνο που θα ήθελα να κάνω είναι να είμαι για μια μέρα (ίσως και δύο) ταξιτζής. Είναι απίστευτο το τι ανθρώπους συναντούν εκεί μέσα!

    >Αργυρένια: Καμία τέχνη δεν γνωρίζω επαρκώς. Ερασιτεχνικά πολλές αλλά για μεροκάματο πρέπει να είσαι κάτι περισσότερο. (δεν ξέρω να ψαρεύω ούτε να αρμέγω…). Ερωτικά γράμματα για φαντάρους (άκου επάγγελμα!) ίσως θα μπορούσα να γράψω αλλά δεν εύχομαι να χρειαστεί 🙂 Το ερωτικό γράμμα θα στο στείλω, δεν το γλιτώνεις. Για την ώρα σου στέλνω μερικά φιλιά, ως προκαταβολή για τον …έρωτά μας! ;-))

    >Lex: Απόλυτα σωστό. Είναι μαγεία να βλέπεις έναν μάστορα να δημιουργεί.

    >Switchblade: ‘Ολα τα επαγγέλματα χρειάζονται, γι αυτό και υπάρχουν, Ακόμη και ο …προαγωγός σε κάποιους χρειάζεται! Φυσικά και η δημιουργία είναι το κάτι άλλο.

    >Convinsed: ‘Ετσι νόμιζα, ότι ο δημοσιόγραφος (ο Καμπουράκης το τονίζει έτσι) είναι ασπρογιακάς αλλά μπορεί να πέφτω κι έξω. Ως φοιτητής είχα περάσει από αυτό το επάγγελμα αλλά σε περιοδικό ηλεκτρονικών. Δεν ήμουν της καριέρας. Όσο για την απόδοση, φυσικά και βγάζει πολύ περισσότερα ο υδραυλικός αφού πρέπει να του πάρεις “τσ….κι” για να σου φτιάξει μιά βρύση. ‘Ο,τι είναι σπάνιο είναι ακριβό!

    >αθεόφοβος: Αυτή η στάση των γονέων είναι βαθειά συμπλεγματική. Προέρχεται από την κοινωνική και οικονομική ανασφάλεια που βίωσαν οι ίδιοι (την είπα τη φιλοσοφία μου ο μπαγάσας!). Και φυσικά, όλοι θέλουν να δουν το παιδί τους σε δημοσιοϋπαλληλική καρέκλα, κι ας είναι και με τρία πόδια!

    >Μπλουσμαρτούλης: ‘Εχω πάρει μιά ψωμομηχανή αλλά οι συνταγές που έχει το manual ζητούν περίεργα πράγματα που δεν τα βρίσκω (κάτι αλεύρια με νούμερα και αποξηραμένο προζύμι και κάτι τέτοια) και δεν την έχω χρησιμοποιήσει ακόμη. Να με μάθεις να φτιάχνω χωμί. Κάθε διδασκαλία δεκτή με ευγνωμοσύνη! Μπα, τελευταία έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ούτε δημιουργικός είμαι ούτε απαραίτητος! Παλιά έλεγαν: “άχθος αρούρης”… Να με δείρεις αν πρέπει! (θυμήθηκα τον Λαζόπουλο: “Μ’ αρέσει να με βρίζουν γιατί διορθώνομαι…”

  10. Απολλώνια Says:

    Γιατί απορρίπτεις την πιθανότητα να τα καταφέρεις μια χαρά;
    Όλα μια ιδέα είναι άλλωστε.

    Αρκεί να υπάρχει κίνητρο και το πλέον ισχυρό κίνητρο είναι η επιβίωση.

    Πριν απο αρκετά χρόνια το βίωσα και μπορώ να πω οτι είναι μια απο τις πιο χρήσιμες εμπειρίες που είχα στη ζωή μου. (και για να εξηγούμαι, κατάγομαι απο όχι αμιγώς αγροτική αλλά και αγροτική οικογένεια και ποτέ δεν μου φάνηκαν ξένα αυτά, αλλά είναι διαφορετικά να είναι η αποκλειστική πηγή των εσόδων σου)

    Η σύγχρονη κοινωνία (με τα άσχημα και τα καλά της) έχει δημιουργήσει μια αλυσίδα επαγγελματιών, που είναι απαραίτητη για τη “ευημερία” του συνόλου.

    υ.γ. 1 Συμφωνώ με την ψιλικατζού, η λαϊκή έχει ενδιαφέρον (αρκεί να μην κουβαλάς) αλλά λεφτά ως παραγωγός δεν βγάζεις, αν κάνεις μεταπώληση, ναι είναι καλά.

    υ.γ. 2 Ο μηχανικός δεν είναι μόνο χαρτογιακάς, είναι και εργοτάξιο! (έτσι γιατί αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει!)

  11. bluesmartoulis Says:

    Μπλιάχ! Η μηχανή είναι σαχλαμάρα. Φτιάχνει ένα ψωμί σαν αφρό, σαν σφουγγάρι, χάλια…. Είναι τελείως διαφορετικό να πιάνεις με τα χέρια σου το αλεύρι, το νερό και την μαγιά και μετά από 2 ώρες περίπου να έχεις ζεστό, αχνιστό και πεντανόστιμο ψωμάκι που διατηρείται πάνω από 5 ημέρες σαν φρέσκο….
    Το “θα σε δείρω” είναι μιά έκφραση που χρησιμοποιώ, δυστυχώς συχνά. Ξέρω είναι άσχημη και μου “βγαίνει” αυθόρμητα. Σόρρυ. Δεν θέλω να παρεξηγήσεις….

  12. heliotypon Says:

    >Απολλώνια: Επειδή έχω επαφή με μηχανικούς, λόγω δουλειάς, ξέρω τι τραβάνε στα εργοτάξια. ‘Ομως, θεωρούνται χαρτιογιακάδες, ίσως λόγω γραφείου, σχεδιαστηρίου, κλπ!

    >Bluesmartoulis: Μωρέ το κατάλαβα για το δάρσιμο… Μέχρι εκεί φτάνει το IQ μου 🙂 Η μηχανή δεν κάνει κακό ψωμί. Το δοκίμασα από φίλης μου τη μηχανή. Αλλά εγώ δεν μπορώ να το φτιάξω. Θέλω μαθήματα. Επιμένω!

  13. bluesmartoulis Says:

    Για προσωπικούς λόγους, έσβησα το μπλόγκ μου. Οπότε σβήστο κι εσύ απ΄τα links σου. Όσο για τα μαθήματα, κάποια στιγμή θα σου αφήσω την συνταγή με πλήρεις οδηγίες και για άσπρο και για μαύρο ψωμί. Φιλικά. Blue

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: