Χρυσός και άργυρος!


Οι παιδικός τρόπος να βλέπεις, συχνά, σε ακολουθεί μέχρι αλλά και πολύ μετά την ενηλικίωση. Από μικρό παιδί αντιπαθούσα τα κοσμήματα από χρυσάφι και ασήμι, καθώς και εκείνα τα ψυχρά σκεύη από ασήμι που κοσμούν τα τραπέζια, τις εταζέρες και τις φωτισμένες “βιτρίνες” των μεσο- και μεγάλο-αστικών σπιτιών που θέλουν να επιδείξουν τα πολύτιμα αποκτήματα, συνήθως γαμήλια δώρα των προβληματισμένων καλεσμένων που σκέφτονται ότι η πιατέλα, το μπωλ ή κάτι άλλα, ανεξήγητης χρήσης,  δοχεία, τασάκια και φρουτιέρες μπορεί να είναι ψυχρά κι απαίσια στην όψη αλλά έχουν “αξία” (αυτή μάλιστα φαίνεται και σε κάτι σφραγίδες, που δεν ξέρω ποιος τις βάζει!). Μαζεύουν, λοιπόν, (κυρίως οι κυρίες) τα αντικείμενα από τα πολύτιμα μέταλλα που έτσι παίρνουν αξία, αφού γίνονται περιζήτητα!

Ο χρυσός και ο άργυρος δύο “ευγενή” μέταλλα, δηλαδή που δύσκολα δημιουργούν ενώσεις λόγω της ηλεκτρονικής δομής των (αν και ο άργυρος είναι πιό “ευάλωστος”) και ιδίιως τα κοσμήματα από αυτά, έχουν φορτιστεί με αξία, ακριβώς γιατί έχουν σπάνιες φυσικές και χημικές ιδιότητες και, φυσικά, γιατί σπανίζουν στη φύση, σε σύγκριση με τα περισσότερα άλλα μέταλλα. Γι αυτό και η αξία τους είναι υψηλή. ‘Ομως δεν έχω κατανοήσει αυτήν την (σχεδόν) υστερική λατρεία των γυναικών στα κοσμήματα από αυτά τα μέταλλα, ιδιαίτερα στα χρυσά!  ‘Εχω τη γνώμη ότι, από αισθητική άποψη, τα χρυσά και τα ασημένια βρίσκονται στον πάτο, σε σύγκριση με άλλα υλικά. ‘Ομως αυτή η καταραμένη “αξία” τα έχει κάνει φετίχ! Και κάθε (ε, σχεδόν) γυναίκα ονειρεύεται να αποκτήσει όσο πιό πολλά γίνεται. Και συχνά τα αποκτά με κάθε “θυσία”, έστω κι αν ο δωρητής της είναι απεχθής, καθ’ όλα τα “άλλα”και η “θυσία” σχετίζεται με το καημένο το μουνί της (να θυμώμαστε και το όνομα του Blog καμιά φορά, ε;)

Αγαπητά μου κορίτσια, πργαματικά λατρεμένα μου πλάσματα, μήπως μπορείτε να μου εξηγήσετε τι είδους οργασμικές διεργασίες σας προκαλούν αυτά τα δύο μέταλλα (μαζί, φυσικά, με τα πολύτιμα πετράδια) για να φτάνετε(ουν) σε τέτοιες ακραίες στάσεις ζωής; Τι είναι αυτό που σας έλκει με τέτοια δύναμη στα χρώματα του χρυσού και του αργύρου (καθώς και των τοπάζ, ρουμπινί, διαμαντέ. κλπ) και γιατί αυτά τα υλικά μπορούν να υπαγορεύσουν την κατεύθυνση της πορείας αρκετών γυναικών στην διαδρομή της ζωής τους;

Συγνώμη αν σας αναστάτωσα με τους προβληματισμούς μου αλλά κάπως έτσι είμαι εγώ, ο “Αναρχίων Αιδοιολείχης” (παλιό μου ψευδώνυμο σε chatroom). Σας λατρεύω μεν αλλά μερικά από τα βίτσια σας δεν τα έχω κατανοήσει ακόμη!

Advertisements

13 Responses to “Χρυσός και άργυρος!”

  1. nosyparker Says:

    Προσωπικά, μου αρέσουν τα χειροποίητα κι ας είναι κι από σύρμα :p
    καλησπέρα

  2. eva Says:

    τι να σου πω,ειλικρινα δεν ξερω.Βλεπεις ποτε μου δεν φορεσα κατι πολυτιμο απο αποψη χρηματικη.Και παντα αποφευγω τις βιτρινες των κοσμηματοπωλειων,ειναι οι μονες που δεν σταματω να χαζεψω.Κοσμηματα φοραω αλλα οχι χρυσα,ουτε ασημενια,γενικα για να το φορεσω πρεπει να ειναι κατι ιδιαιτερο για μενα και κυριως απο χερι.Ενα πλαστικο βραχιολακι που εφτιαξε για μενα ο γιος της καλυτερης φιλης μου ειναι το Νο 1 στις προτιμησεις μου.

  3. Alitovios Says:

    Δε μου λες, εμείς οι άντρες που φοράμε δαχτυλίδια μπορούμε να τα διαλέγουμε σε ασήμι; Και το τιτάνιο καλό είναι αλλά πανάκριβο και δεν έχει περίτεχνα σχέδια γιατί δουλεύεται πολύ δύσκολα. Το χρυσό ούτε κι εμένα μ’ αρέσει.

  4. αλκιμήδη Says:

    Εμένα πάντως δεν είναι η αξία που με έλκει, είναι η αισθητική τους και το πως είναι πάνω μου. Μου αρέσουν τα μπιχλιμπίδια γενικώς, σε όλα τα στυλ, και λατρεύω, αν τύχει και κάνω ντύσιμο που να ταιριάζει, τις άπειρες βέργες στα χέρια. Είναι ο ήχος τους που μου αρέσει, αν έχετε δει το Samsara, θα καταλαβαίνετε τι εννοώ.

  5. eva Says:

    αλκιμηδη,μου θυμιζεις την κολλητη μου.Απειρα βραχιολια στα χερια της,βεργες φυσικα,κι αυτος ο τοσο γλυκος ηχος στο περασμα της.Τελειο!

  6. liodara Says:

    gluko mou plasmataki kalhmera..pou to skefthkes ayto na to peis?e? wraio 8ema…..Den mporw oidws na katalavwkai symmerizomai ton provlhmatismo soy..skepsou oti egw ws gunaika kai den katalavainw giati symvaibei ayto……poso mallon oi adres…Proswpika den mporw na katalavw ti diergasies ginontai sto gynaikeio egkefalo thn wra pou skeftetai ta xrysafika!Efw pantws na sou pw th mayrh alh8eia….syxainomai ta xrysa…eimai allergikh sta ashmenia kai 8ewrw gyftika ta diamantoeidh!!!!!!!!!!Ti na s pw….mallon mas aresoun genika ta dwra..kai oso pio akrivo einai to dwro, toso pio poli xairomaste..mia diapistwsh einai oadws oti meta ta dwra anevainei h libido kai kaneis to kalutero sex!

  7. Ηλιαχτίδα Says:

    Εγώ καλέ μου δυστυχώς δε θα σε διαφωτίσω για το θέμα! Δεν είχα (θα σου εξηγήσω γιατί λέω “είχα”) καταδεχτεί Π Ο Τ Ε΄ δώρο & μάλιστα κόσμημα από άντρα! Το θεωρώ κατάντια & φτήνια… Ό,τι γουστάρω συνηθίζω να το αγοράζω μόνη μου, όταν μπορέσω. Αλλά πως μου αρέσουν, ναι, τα λατρεύω τα άτιμα! Θεωρώ πως όσο ωραίο κι αν είναι ένα ντύσιμο, πάντα δείχνει φτωχό χωρίς τα απαραίτητα κοσμήματα-accessories! Όχι πολλά, λίγα κι εντυπωσιακά! Στην ανάγκη, μια χαρά είναι & τα faux!
    Τώρα βέβαια πλέον, απ΄τον σύντροφο-σύζυγό μου, χαίρομαι πολύ όταν μου προσφέρει τέτοια δώρα. Άν μη τί άλλο, γιατί μου δείχνει πως με βρίσκει τόσο εξαιρετική που θέλει να μου κάνει & εξαιρετικά δώρα! Αρκεί βέβαια να καταλαβαίνω πως νιώθει όντως έτσι & δεν τα αγοράζει για να κρύψει κάτι άλλο…
    Φιλιά

  8. Nassos Says:

    Όπως εμείς οι άνδρες θαμπονώμαστε από τη γεωμετρία των αυτοκινήτων (βλ. Ferrari, Porsche, κλπ.), έτσι και οι γυναίκες θαμπόνωνται από τη λάμψη και τον πλούτο (μπορεί και τη γεωμετρία) των κοσμημάτων…

  9. ATHENA Says:

    ΛΑΤΡΕΥΩ ΤΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ
    ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΕΠΙΣΗς ΠΩΣ ΟΙ ΝΟΜΑΔΕΣ ΚΡΕΜΟΥΝ ΤΙς ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥς ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΤΗΣ ΚΥΡΑΣ ΤΟΥΣ…

  10. bluesmartoulis Says:

    Η εικόνα της γυναίκας που “θαμπώνεται” ανοίγοντας ένα κουτί κοσμήματος μου άρεσε μόνο στο pretty woman – εκείνη τη στιγμή που της παραχώρησε ο Ρίτσαρντ (είμαστε φίλοι απο παλιά) το κόσμημα για να το φορέσει εκεί που θα πηγαίναν. Δεν έχω θαμπωθεί από κόσμημα γενικά. Μου αρέσουν όπως μου αρέσει και μια καλή ταινία ή μιά βόλτα με μιά φίλη. Δεν θα “πούλαγα την ψυχή” μου για ένα κολιέ ή ένα δαχτυλίδι. Συμφωνώ πως τα αξεσουάρ συμπληρώνουν ή/και βελτιώνουν την εμφάνιση μιάς γυναίκας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να είναι χρυσά, ασημένια, πλατινένια κλπ. Είναι ο τρόπος που φοριούνται που κάνει την διαφορά κι ένα faux bijoux δείχνει απίστευτα γοητευτικό άν φοριέται σωστά. Γι΄αυτό το “φοριέται σωστά” δεν μπορείς να “πουλήσεις” τίποτα για να το αποκτήσεις. Είναι ο αέρας, το στύλ, η αξιοπρέπεια και πολλά άλλα προτερήματα που φτιάχνουν την εικόνα μιας γυναίκας και όχι τα κοσμήματα… Γλυκά φιλιά
    Υ.Γ. Την συνταγή για το ψωμί την είδες?

  11. heliotypon Says:

    >Nosyparker: Συμφωνώ. Κι εμένα τα ίδια μου αρέσουν.

    >Νομίζω αξία των κοσμημάτων πρέπει να είναι ανεξάρτητη από την αξία των υλικών. Αισθητική και συναίσθημα, νομίζω, είναι πιό σημαντικά.

    >Αλητόβιος: Τι να σου πώ, εγώ δεν φόρεσα ποτέ δαχτυλίδια. Δεν τα συμπαθώ. Τα νοιώθω σαν περιοριστικά, κάτι σαν …βέρες, ας πούμε. Αν είναι από Ti ή από
    Ζn δεν με απασχολεί αφού δεν τα φοράω!

    >Αλκιμήδη: Δεν το έχω δει το Samsara αλλά έχω δει πολλές φορές τα βεργάκια που κρέμονται. Η αισθητική είναι σημαντικό κριτήριο. Με την αξία του μετάλλου έχω αντιρρήσεις.

    >Εύα: Τρόπος ζωής είαι κι αυτός…

    >Liodara: Εσένα θα σου κάνω δωράκι φανταιζί αλλά όχι χρυσό ή ασημένιο διαμαντοειδές. Ψάχνω να βρω τι πρέπει να είναι. Να ανεβάζει και τη libido… Κανένα Porsche, ίσως; Βοήθησέ με…

    >Ηλιαχτίδα: Καλό να μην θέλεις ακριβά δώρα, γενικώς, αλλά ό,τι γουστάρεις να το παίρνεις μόνη σου. Το ποστ έχει περισσότερο να κάνει με το χρυσό και το ασήμι ως επιθυμητά μέταλλα.

    >Νασσος: Μπορεί να είναι κι έτσι αλλά εγλω δεν το καταλαβαίνω, ίσως επειδή δεν με συγκινούν τα ακριβά αυτοκίνητα.

    >ΑTHINA: γούστα είναι αυτά Αθηνούλα μου. Εγώ την απόρία μου εξέφρασα… Ως νομάδες καλά τα πάμε…!

    >Bluesmartoulis: Δεν έχω δει την ταινία. Συμφωνώ για την αισθητική αξία του κοσμήματος και όχι το υλικό τους.
    Δεν την είδα την συνταγή του ψωμιού. Προσπάθησα να μπω στο μπλογκ σου αλλά πατώντας στο ψευδώνυμό σου δεν ανοίγει… Που το βρίσκω;

  12. bluesmartoulis Says:

    Καλησπέρα. Για να μην θεωρηθεί ότι αυτοδιαφημίζομαι, έχεις το e-mail μου. Στείλε μου για να σου απαντήσω. Άν και η διεύθυνση δεν άλλαξε από παλιά.
    Waiting…

  13. petalida Says:

    Κι όμως, εμένα μ αρέσουν τα κοσμήματα. Οχι απαραίτητα για να τα φορώ αλλά σίγουρα μ αρέσει να τα βλέπω. Ειναι μαλακό και ευπλαστο το μέταλλο και μπορεί κανεις να φτιαξει πολύ όμορφα αντικείμενα που μερικές φορές ξεπερνούν το κόσμημα και γίνονται μικρά έργα τέχνης. Συχνα κρύβουν και κάποιο μήνυμα. πχ επί χρόνια φορούσα το ίδιο ασημένιο δαχτυλίδι που ειχε ένα περίεργο σχήμα, μου θύμιζε ανοικτό παράθυρο και ηταν ενδεικτικό της διάθεσης μου να “βγω” στον έξω κόσμο.

    Οσο για τα πολύτιμα πετράδια πώς ειναι δυνατό να μην τα θαυμάζω αφού μου αποκαλύπτουν τα μυστικά του φωτός και της χημείας. Μα δεν ειναι υπέροχο να βλέπεις το φώς να αναλύεται σ ένα διαμάντι?
    Κι εκείνα τα πετράδια με τα χρώματα? Πράσινο σίγουρο και αποφασιστικό, μώβ μελαγχολικό, κόκκινο ζεστό, γαλάζιο ευθραστο, μπλε ορμητικό.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: