Η …”κρυφή” ζωή των ανθρώπων και η κοινωνική υποκρισία!


Ο άνθρωπος είναι ένα ζώο, ανάμεσα σε όλα τα άλλα ζώα του πλανήτη. Κι ενώ όλα τα άλλα ζώα διακρίνονται από μιά εκπληκτική ειλικρίνεια στην συμπεριφορά τους (κάνουν πάντα αυτό που νοιώθουν) και δεν κρύβονται για τις ορέξεις και τις προθέσεις τους, εμείς έχουμε αναγάγει σε ύψιστη κοινωνική αξία την απόκρυψη των (φυσικών κι ανθρώπινων, άλλωστε) ιδιοτήτων μας που συγκρούονται (γιατί άραγε;) με τα “κοινωνικώς κρατούντα”, δηλαδή με τους υποκριτικούς κανόνες που έχει θέσει η κοινωνία (ποιοί ακριβώς, δεν έχει διευκρινιστεί και είναι αντικείμενο της κοινωνιολογίας να το μελετήσει). Έτσι, ένας άνθρωπος που κατέχει μιά ηγετική (ιδιωτική ή δημόσια) θέση, θεωρείται τόσο πιό “αποστειρωμένος” από ανθρώπινες ιδιότητες, όσο πιό ψηλή είναι η θέση που κατέχει. Δεν πρέπει να έχει ορμές, δεν πρέπει να ορέγεται ή να πηδάει την γυναίκα/τον άντρα  άλλου/ης, δεν πρέπει να έχει (σχεδόν) φυσικές ανάγκες και  λειτουργίες, δεν πρέπει να ξεκαρδίζεται στα γέλια δημόσια, δεν πρέπει να μεθάει, δεν πρέπει να βγαίνει γυμνός/ή στις παραλίες (έστω κι αν το επιθυμεί πολύ), δεν πρέπει να χρησιμοποιεί γλώσσα “μπανάλ”, πρέπει να ντύνεται “καθώς πρέπει” και, γενικά, να δίνει προς τα έξω μιά εικόνα ψεύτικη και βιτρινιάρικη που καθόλου δεν αντιστοιχεί με τις προθέσεις και τις επιθυμίες του/της. Κι αν συμβεί η “κρυφή” ζωή ενός ανθρώπου να βγει στη φόρα, ένεκα κάποιου σκανδάλου ή εγκλήματος ή άλλου δημοσιοποιημένου γεγονότος, όλοι σοκκάρονται γιατί ό “άνθρωπος” ήταν απλώς άνθρωπος και όχι πλαστικό μοντέλο βιτρίνας!

Εκτός από την συμπεριφορά, μεγάλο κόστος  της κοινωνικής υποκρισίας το πληρώνει και η γλώσσα: Μπορείς να πεις “αιδοίο” αλλά όχι “μουνί”, “συνουσία” αλλά όχι “γαμήσι” (λες και διαφέρει το περιεχόμενο…).  Ένα μεγάλο πλήθος από λέξεις θεωρούνται “κακές’ και χυδαίες ενώ  οι καθιερωμένοι (ας πούμε επιστημονικοί) όροι, με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο μπορούν να προφερθούν ή να γραφούν ανερυθρίαστα!  Η αμφίεση είναι άλλος τομέας υποκρισίας. Πέραν από τα κριτήρια αισθητικής (για την οποία δεν έχω αντίρρηση) κάποια σύμβολα κάνουν τη διαφορά στην αξία. Φανταστείτε τον (οποιονδήποτε) πρωθυπουργό να εμφανιστεί στη Βουλή χωρίς γραβάτα και με blue jeans! Τι έχουν να του σούρουν! Εκεί πρέπει να δείχνει “σοβαρός” αλλά όταν πάει για διακοπές τα πράγματα αλλάζουν. Κι εκείνη η γραβάτα, ρε γαμώτο, γιατί και από πού να είναι σύμβολο σοβαρότητας και αξία; Οι κακοποιοί φορούν κοστούμι και γραβάτα όταν δικάζονται, για να δίνουν “καλή εικόνα” στο δικαστήριο! Από που στο διάβολο μας προέκυψε αυτή η μαλακία της γραβάτας; Επειδή οι Κροάτες φορούσαν ένα τέτοιο κουρέλι στο λαιμό τους (άγνωστο γιατί) που υιοθέτησαν οι Γάλλοι,  έπρεπε εμείς όλοι οι πολίτες του κόσμου να ασφυκτιούμε μέσα σ’ αυτή τη μαλακία;

Εμένα, σύντροφοι/σες, πολύ μ’ ενοχλεί η κοινωνική υποκρισία. Και θα ήθελα να καταργηθεί. Και θα ήθελα, επίσης, να καταργηθεί και η προβολή της βίας, για την οποία κανείς δεν διαμαρτύρεται (ούτε ο Χριστόδουλας, ο αρχιεπίσκοπας, ντε…)  ενώ τους ενοχλεί (ΚΑΙ τον αρχιεπίσκοπα…) η προβολή ερωτικών σκηνών. Σαν η βία να είναι το φυσικό και ο έρωτας το αφύσικο! Σαν να μην καταστρέφει ζωές η βία και σαν να μην παράγει ζωές ο έρωτας! Ναι για το γαμήσι μιλάω!  Κάτω η κοινωνική υποκρισία αδέρφια!

22 Responses to “Η …”κρυφή” ζωή των ανθρώπων και η κοινωνική υποκρισία!”

  1. fuzzy burlesque Says:

    σκεψου ποσοι ειναι αυτοι που ζουν μεσα σε ενα ψεμα τοσο μεγαλο που ουτε και οι ιδιοι μπορουν να δουν τον πραγματικο τους εαυτο

    και υστερα σου μιλανε και για ζωη…

  2. Nemertes Says:

    Τα ίδια πράγματα σκεφτόμαστε. Θυμάμαι όταν δούλευα σε μεγάλη τράπεζα. Απαγορευόταν τα πέδιλα το καλοκαίρι. Λες και δουλεύαμε σε feet lovers…

  3. Iliahtida-"Juliett" Says:

    Συμφωνώ σε όλα εκτός από τη γραβάτα! Και εξηγούμαι:εγώ, ενώ σπούδαζα εργαζόμουν σε ένα πολύ “κυριλέ” κατάστημα όπου απαιτούσαν από τις κοπέλες εργαζόμενες να φορούν γραβάτα. Ε, λοιπόν, ενώ στην αρχή ασφυκτιούσα, έπειτα ανακάλυψα πως ένιωθα πολύ όμορφα με τη φινετσάτη γραβατούλα μου…! Και τώρα που μου τη θύμισες, λέω να ψάξω να ξεθάψω καμμία! Ξέρεις τί τέλεια που είναι με στενό τζηνάκι;
    Φυσικά αυτό δε σημαίνει πως αν έπρεπε σε συγκεκριμένες περιπτώσεις να φοράω πάντα γραβάτα θα μου άρεσε! Και το θέμα είναι να είμαστε τόσο ελεύθεροι που να μπορούμε να κάνουμε αυτό που μας αρέσει… Νομίζω εξάλλου πως εμείς οι ίδιοι, ανάλογα & από τον χαρακτήρα μας βάζουμε τα όρια των “πρέπει” της ζωής μας!
    Να υπενθυμίσω εδώ για του λόγου το αληθές, πως ο συγχωρεμένος Α. Παπανδρέου (& φυσικά δε μιλάω με κομματικά κριτήρια) αρχικά χρωστούσε την τεράστια λαολαγνεία του & στο ότι εμφανιζόταν με ζιβάγκο μπλουζάκι αντί γραβάτας…
    Εννοώ δλδ γλυκέ μου, πως έχεις απόλυτο δίκιο πως είναι ιδιαίτερα εκνευριστικά όλα αυτά τα κοινωνικά status! Ωστόσο, εάν είμαστε αρκετά δυναμικοί χαρακτήρες, τόσο ώστε να μπορούμε να το υποστηρίξουμε με τη στάση μας, μπορούμε να αντισταθούμε!
    Καλό βράδυ!

  4. melanhappy Says:

    η ελευθερία όχι αυτών που νιώθεις, αλλά ως φυσική/κοινωνική υπόσταση – κατά πάσα πιθανότητα σταματάει εκεί που συνορεύει με την ελευθερία του άλλου/ων. Προφανώς μπορείς να αφήσεις ελεύθερες “ακατέργαστες” λεκτικές εκφορές, όχι όμως να θεωρήσεις πως έχεις το δικαίωμα να θεωρείς τους άλλους υποδοχείς των δικών σου νευρώσεων, δηλ. εκδηλώσεων που θίγουν τις άμυνές του και τις άντοχές του. Υπάρχουν άλλοι τρόποι εκτόνωσης για τον κάθε άνθρωπο σε πολιτισμένες δημοκρατικές κοινωνίες. Κάπως έτσι πιθανά είναι δυνατό να κατακτήσεις κι ένα συναίσθημα αρκετά προσωπικό το οποίο σε εμπνέει ωσάν να μέλος κοινωνίας αδερφών. Δεν αποτελεί αυτό στοιχείο δυναμικότητας, αντίστασης, επανάστασης κλπ. κλπ. Είναι κάμποσο ένα γαλήνιο συναίσθημα πληρότητας (my heart is full)

  5. melanhappy Says:

    υγ:
    δεν είναι εύκολο κι εξαρτάται πόσο δείχνει και πόσο καταλαβαίνει καθείς τα όριά του. Εις το διηνεκές αυτό δεν έχει -ισμό ..

    πήγε 4 και..

    καλημέρα

  6. heliotypon Says:

    >fuzzy burlesque: Σ’ ένα ψέμα ζει ο περισσότερος κόσμος. Δυστυχώς. Και φτάνει να μην μπορεί, στο τέλος, να ξεχωρίσει το ψέμα από την αλήθεια!

    >Nemertes: Τα παπουτσάκια είαι το λιγότερο. Στο κάτω-κάτω δεν πολυφαίνονται. Ιδίως αν είσαι πίσω από τον πάγκο. Αλλά σας ήθελαν μοντελάκια οι χρυσοί μου οι τραπεζίτες! Μιά άλλη τράπεζα δεν προσλάμβανε γυναίκες… (πουλήθηκε και άλλαξε το καθεστώς).

    >Iliahtida_Juliet: Δεν έχω τίποτε με την αισθητική της γραβάτας κι αν βρίσκεις ότι προσθέτει στο σύνολό σου τη φοράς. Αλλά με τη γραβάτα ως σύμβολο σοβαρότητας θυμώνω! Από πού προκύπτει, δηλαδή, ότι αν δεν φοράς αυτό το κρεμαστάρι δεν είσαι για να σε πάρουν στα σοβαρά οι “σοβαροί” και βαρύγδουποι; Το ζιβάγκο θεωρείται αντίστοιχης σοβαρότητας με τη γραβάτα αλλά κάπως πιό νεανικό και “λεβέντικο”! Γι αυτό το φόραγε ο μακαρίτης, που ζύγιζε πάρα πολύ κάθε επικοινωνιακή του πράξη! Με τζην δεν τον είδαμε ποτέ στη βουλή, όμως!

    >melanhappy: Δεν είμαι υπερ του να υποχρεώνειις κανέναν να ακούει την γλωσσική σου ιδιαιτερότητα και φυσικά δεν είμαι υπέρ καμιάς μορφής επιβολής. Απλώς για την σημειολογία της γλώσσας και της ένδυσης μίλησα και για την επιβολή αυτών των μοντέλων ως κοινωνικώς ως αποδεκτών, καθώςκαι για την κοινωνική υποκρισία, γενικότερα. Αμφισβητείς ότι υπάρχει αυτή;

  7. Iliahtida-"Juliett" Says:

    Ok, καταλαβαίνω! Με τις κατεστημένες αντιλήψεις “τα παίρνεις” δλδ, κι εδώ που τα λέμε, δεν έχεις καθόλου άδικο! Έχω δει ωραιότατες σοβαρές εμφανίσεις & με τζηνάκι! Την Καλημέρα μου & κοίτα να γλεντήσεις κιόλας λιγάκι! Το χρειαζόμαστε όλοι νομίζω λίγο ξεφάντωμα… Ευκαιρία τώρα που είναι Απόκριες!

  8. alitovios Says:

    Δεν είναι η γραβάτα αυτή καθεαυτή σύμβολο σοβαρότητας αλλά το πόσο προσέχεις το ντύσιμο σου συνολικότερα. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν φοράνε γραβάτα και είναι μια χαρά κι άλλοι που είναι εντελώς λέτσοι. Εγώ δεν μπορώ να πάρω στα σοβαρά έναν τύπο που βρωμάνε οι μασχάλες του επειδή την έχει δει επαναστάτης και υπεράνω. Το θέμα πάνω από όλα είναι πόσο σέβεσαι τον εαυτό σου και την αισθητική σου.

  9. onomatodosia Says:

    η υποκρισια ειναι η βαζελινη της κοινωνικης επαφης.

    το ειδα εδω:http://www.capillus.blogspot.com/

  10. Sadmanivo Says:

    Ρε παιδιά, καλά είναι όλα αυτά που λέτε για τις γραβάτες και τα ζιβάγκο, αλλά το πιο σημαντικό είναι άλλο, νομίζω. Αυτό που ο συγγραφέας (heliotypon) λέει στην αρχή, πριν χρησιμοποιήσει τη γραβάτα ως παράδειγμα. Το ότι δηλαδή ο άνθρωπος εξορκίζει τις φυσικές του ιδιότητες και εγκλωβίζεται σε σημειολογικούς και ηθικούς κανόνες οι οποίοι, είμαι της γνώμης, προέρχονται από τα θρησκευτικά ιερατεία αλλά και από τα υπαρξιακά κόμπλεξ για το ότι ο άνθρωπος δεν διαφέρει και πολύ από τα υπόλοιπα ζώα (εκτός ίσως στην απληστία, την υποκρισία, τον υπολογισμό και άλλες αρνητικές ιδιότητες).
    Λάλησα!

  11. bluesmartoulis Says:

    Συμφωνώ. Κάτω η κοινωνική υποκρισία.
    Υπάρχει, όμως, η ουσία.
    Αυτό που λείπει είναι ο σεβασμός στην μοναδικότητα του καθενός.
    Ο σεβασμός στον άνθρωπο.
    Έχουν (και είχαν) ισοπεδωθεί όλα.
    Είμαστε δέσμιοι της ελευθερίας που εμείς δημιουργήσαμε κι εμείς διδάσκουμε. Δές πόσα κυκλώματα παιδεραστίας υπάρχουν. Δές τι χαμός συμβαίνει στην μεγαλοκοινωνία του ίντερνετ, τολμώ να πώ, που πληκτρολογείς για να βρείς site για τον Καβάφη (τυχαίο το παράδειγμα) και στις πρώτες σελίδες βγαίνουν πράγματι για τον ποιητή ενώ όλες οι υπόλοιπες είναι σάιτ γνωριμιών (ας το πώ επιεικώς).
    Η κοινωνική υποκρισία γεννήθηκε, και υπάρχει από καταβολής κόσμου κατά την γνώμη μου, για να καλυφθούν τα βίτσια του ενός και του άλλου που το πρωί είναι ευηπόληπτος πολίτης και το βράδυ φαντασιώνεται πιτσιρίκια – λέμε τώρα.
    Η κοινωνική υποκρισία είναι χαρακτηριστικό του πολιτσιμού – κακώς εννοούμενου πολιτισμού.
    Εκεί, δηλαδή εδώ, που όλοι οι άνθρωποι συμπεριφέρονται και ζούν σαν ρομπότ. Να σου θυμίσω τον όρο “politically correct?” ε. τέτοιο είναι.
    Είναι ότι διαστρεβλώθηκε στο όνομα μιας καλύτερης, πολιτισμένης ζωής.
    Καληνύχτα

  12. Debby Says:

    Ολοι είμαστε εναντίον…
    Τι κάνουμε όμως είναι το θέμα.

  13. heliotypon Says:

    >Iliahtida_Julliet: Εκεί είναι το θέμα. Η σημειλογία της ένδυσης. Τα ράσα που κάνουν τον παπά. Φοράς μιά ιατρική μπλούζα και γίνεσαι γιατρός! Φοράς γραβάτα και γίνεσαι αμέσως σοβαρός. Κι αν είσαι σοφός καθηγητής ή μεγάλος καλλιτέχνης και φοράς τζην σε δημόσια μφάνιση μπορεί να σε πάρουν με τις λεμονόκουπες… Μπα, δεν με τραβούν τα κατά παραγγελία ξεφαντώματα. Μόνο όταν έχω κέφι…

    >alitovios: Αν πρόσεξες δεν αναφέρθηκα στην καθαριότητα, της οποίας είμαι φανατικός, ούτε στην αισθητική. Η αισθητική είναι θέμα κουλτούρας και, παρά την χρονική αστάθεια των κανόνων της αισθητικής, νομίζω ότι πρέπει να είναι αξία.

    >onomatodosia: Καλό το ρητό!

    >Sadmanivi: Πέστα ντε!

    >Bluesmartoulis: Δεν βλέπω τίποτε αρνητικό στα sites γνωριμιών (αν δεν είναι τόποι μετάδοσης ιών και κακόβουλου κώδικα). Η κοινωνική υποκρισία μάλλον μεγαλώνει μαζί με τις καπιταλιστικές αξίες (όχι ότι οι κομμουνιστές ήταν καλλίτεροι αλλά, κατά τη γνώμη μου, δεν υπήρξαν πραγματικά κομμουνιστικά καθεστώτα). Το να φαντασιώνεται πιτσιτρίκια δικαίωμά του αλλά το να πηδάει πιτσιρίκια όχι! Κι έχουμε πολλά βίτσια που δεν μπορούμε να τα κάνουμε πραγματικότητα. Αν θελήσουμε να τα κάνουμε εις βάρος της θέλησης άλλων ανθρώπων αλοίμονό μας! Το “politically correct” μάλλον είναι αμφιλεγόμενη έννοια. Προσωπικά δεν έχω ξεκαθαρίσει τι ακριβώς προσδιορίζει. Αν είσαι σωστός ως άνθρωπος είσαι σωστός και πολιτικά. Οι αερικανόφερτες εκφράσεις συχνά υποκρύπτουν σκόπιμες ασάφειες με σκοπό να προκαλέσουν σύγχυση!

    >Debby: Να εναντιωθούμε στην υποκρισία με το να γίνουμε λιγότερο υποκριτές οι ίδιοι. ‘Ετσι μόνο υπάρχει ελπίδα…

  14. bluesmartoulis Says:

    Αγαπητέ μου,
    Νοιώθω ότι παρεξήγησες όσα ανέφερα. Επίτρεψέ μου να εξηγήσω:
    α) Τα sites γνωριμιών δεν με χαλάνε. Μίλησα για sites, όμως, με τα απόκρυφα στην φόρα που εμφανίζονται όταν ψάχνεις κάτι – όπως ο Καβάφης – ακόμα κι άν έχεις parental blocking και μπορούν να μπούν και τα παιδιά μας
    β)Συμφωνώ απόλυτα ότι η αύξηση της κοινωνικής υποκρισίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις καπιταλιστικές αξίες.
    γ) Και με τα βίτσια συμφωνώ πως ουδέποτε πρέπει να πραγματοποιούνται εις βάρος άλλων ανθρώπων
    δ) politically correct ονομάστηκε ένα “κίνημα” – δέν ξέρω πως να το ονομάσω – φυσικά αμερικανόφερτο σύμφωνα με το οποίο τίποτα δεν πρέπει να λέγεται με το όνομά του – κάτι σαν αυτό: ξεγράφει την λέξη βία απ΄το λεξιλόγιο και την αντικαθιστά με την έκφραση “στέρηση ελευθερίας”. Το αποτέλεσμα μιάς τέτοιας ομιλίας ήταν μία αλλόκοτη καρικατούρα του προφορικού / γραπτού λόγου που πιστεύω πως εκδήλωνε περίτρανα την έννοια του όρου “κοινωνική υποκρισία”

    Μα, καλά, γιατί με παρεξήγησες έτσι?

  15. Νεραϊδονα Says:

    – θέλει αρετή , δύναμη, τόλμη και αυτογνωσία η αποφυγή κοινωνικών και κατά συνέπεια ψυχολογικών “εγκλωβισμών” … που θα μας φέρει (σ)την πολυπόθητη Ελευθερία, μακρυά απο καθωσπρεπισμούς και στείρους ηθικούς κανόνες …

  16. heliotypon Says:

    >Νεραϊδόνα: Ακριβώς αυτό είναι το ζουμί όσων γράφω… Το έπιασες!

  17. Mhdeia Says:

    Αχ και να ήξερες πόσο σύμφωνη με βρίσκεις!

  18. the an Says:

    heliotypon, αναφέρεσαι στην κοινωνική υποκρισία σαν να ασκείται μια “αόρατη” πίεση, δυνάστευση, κι ο προσδιορισμός της υποκρισίας προϋποθέτει την ύπαρξη συνείδησης αυτής. Προλαβαίνει κανείς να συνειδητοποιήσει τέτοιες διαχωριστικές γραμμές, πόσο μάλλον στους καιρούς μας, πέραν όσως ασχολούνται σε ακαδημαϊκό επίπεδο και είναι αφοσιωμένοι; γράφω “προλαβαίνει” όχι πιθανά λόγω έλλειψης χρόνου, μα λόγω καταιγισμού μηνυμάτων σε πληροφόρηση που επιδιώκει. Γράφεις κάποια παραδείγματα επιθυμιών τα οποία εκτός του ότι προσφέρονται ελεύθερα σε μορφή θεάματος, είναι διαθέσιμα και στην πραγματικότητα, τουλάχιστον όσον αφορά την εγγραφή τους σε βλέμματα. Μήπως είναι αυτή η εναέρια μεθυστική κυκλοφορία που διαμορφώνει αυτό που λαμβάνεις ως κοινωνική υποκρισία; και πιο συγκεκριμένα, η επιθυμία ως απαγορευμένη λόγω νόμου άγραφου/γραπτού, έτσι όπως τη θίγεις, δεν ενισχύει ακόμη περισσότερο τη βαρύτητα/σημασία που έχουν για σένα τα ταμπού;

  19. heliotypon Says:

    >the an: Η αόρατη πίεση ασκείται από όλους εμάς που έχουμε τα πρότυπά μας και τα βαθμολογούμε καθημερινά. Γι αυτό και την ονομάζω “κοινωνική” την υποκρισία αυτών των ανθρώπων (όλων μας σε κάποιο μέτρο). Ναι, τα ταμπού ενιχύονται από τον άγραφο, νόμο αφού είναι άγραφος νόμος!

  20. nu_angel Says:

    Ακις το παραπάνω έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με την επιστήμη:
    Είμαστε θηλαστικά με νού,τα ένστικτά μας μοιάζουν με αυτά των ζώων,
    είσαι σίγουρος πως υπερισχύει ο εγκέφαλος των ενστίκτων-αυτήν την συμπεριφορά περιγράφεις-και αν ναι,εγώ θα υποστήριζα επιφανειακά μόνο.
    σχολίασε πληζ

  21. heliotypon Says:

    >nu_angel: Δεν είπα αν υπερισχύει ο νούς ή όχι. Είπα ότι, διαστροφικά, αλλοιώνουμε τον εαυτόν μας, ότι υποκρινόμαστε, ότι λεμε ψέματα για χάρη κάποιων κοινωνικών προτύπων που δεν προήλθαν από εμάς αλλά από κάπου αλλού και επεκράτησαν. Αυτό είπα.

  22. nu_angel Says:

    συμφωνώ μαζί σου heliotypon(ψέμματα),η αμέσως επόμενή μου
    ερώτηση είναι θα μπορούσε άραγε να αποφεχθεί το
    συγκεκριμένο?
    έχω την εντύπωση πως εκτός των σωματικών αλλαγών που επέρχονται
    λόγω της μακροχρόνιας μεταβλητότητας του εξωτερικού
    φυσικού περιβάλλοντος,και είναι αναπόφεκτες ,αφού
    κατά κάποιο τρόπο(οι αναγκαίες αλλαγές) εισχωρούν στο γεννετικό μας υλικό
    και κάνουν τις κατάλληλες μετατροπές ώστε να συνυπάρχει
    αρμονικά σώμα και εκάστοτε περιβάλλον ,κάθε φορά

    κάπως έτσι ίσως λειτουργεί και η κάθε φορά διαφοροποιούμενη
    συμπεριφορά μας,διαστροφικα υποκριτική όπως την ονομάζεις.

    μήπως?

    ο συνήγορος του διαβόλου

    ευχαριστώ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: