Φυλακισμένη Αλληλεγγύη!


Για να βρεθείς στη φυλακή δεν χρειάζεται να είσαι “ειδεχθής” εγκληματίας! Αν δεν έχεις να πληρώσεις ένα πρόστιμο από τροχαία παράβαση πας φυλακή.  Αν από αμέλειά σου πεθάνει ένας άνθρωπος, έστω κι αν είσαι συντετριμμένος γι αυτό, πας φυλακή. Αν από κακή συγκυρία κατηγορηθείς για κάτι βαρύ, έστω κι αν είσαι αθώος θα προφυλακιστείς.  Αν χρωστάς στην εφορία ή σε ασφαλιστικό ταμείο και δεν έχεις να  πληρώσεις θα πας φυλακή. Μπορεί να βρεθείς πίσω από τα κάγκελα για μιά σωρεία από λόγους και χωρίς να είσαι εγκληματίας. Αλλά και αυτοί που εγκλημάτισαν είναι ανθρώπινα πλάσματα και συνήθως κανείς δεν ενδιαφέρεται γιατί εγκλημάτισαν. Κανείς δεν φρόντισε να μην φτάσουν εκεί. Αντίθετα, οι επικρατούσες συνθήκες στην κοινωνία, πολλούς ωθούν στο έγκλημα. Και, φυσικά, πάμπολλοι μεγαλο-εγκληματίες κυκλοφορούν ελεύθεροι και κανείς δεν διαννοείται να τους κλείσει μέσα, ιδίως αν πρόκειται για πολιτικά πρόσωπα που έχουν πιεί με το μπουρί της σόμπας το αίμα του λαού!

Φυσικά, η φυλακή στιγματίζει όποιους έχουν περάσει από κει μέσα (εκτός αν είναι ¨αντιστασιακοί” που αργότερα εξαργύρωσαν ακριβά το πέρασμά τους από κει…).  Και από πολλούς θεωρείται ότι δεν έχει σημασία ποιές συνθήκες επικρατούν εκεί μέσα. Αυτή, προφανώς, είναι και η θεώρηση της επίσημης πολιτείας, των πολιτικών δηλαδή, που αδιαφορεί για τις συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων που ζουν αναγκαστικά εκεί μέσα. Γιατί αν δεν αδιαφορούσαν θα είχαν φροντίσει να κάνουν κάτι για το χάλι που επικρατεί στις φυλακές. Και δεν είναι πάντα μόνο οικονομικό το θέμα. Αν θέλουμε να κάνουμε κάτι το κάνουμε (παράδειγμα οι καταστροφικοί για τη χώρα ολυμπιακοί αγώνες…!Ή μήπως χρειαζόμαστε μιά “Γιάννα” για να φτιοάξει τις φυλακές;)

Αυτά, βέβαια, είναι γνωστά και δεν σας φέρνω νέα. Εκείνο που με εντυπωσίασε στην τελευταία κινητοποίηση των φυλακισμένων, είναι η αλληλεγγύη που εκδηλώθηκε ανάμεσα σ’ αυτούς τους ανθρώπους που, στην πλειονότητά τους θεωρούνται “εγκληματίες”.   Διακινδυνεύοντας την κακομεταχείρηση, το ξύλο, την επίθεση των ΜΑΤ, τις πρόσθετες ποινές, την κατηγορία της ανταρσίας ή της στάσης, ανέβηκαν στις ταράτσες, έβαλαν φωτιές, στερήθηκαν το φαγητό και το νερό, κρυοστάλιασαν για να διαμαρτυρηθούν για την κακομεταχείρηση συγκρατουμένου τους. Αναρωτιέμαι πόσοι από εμάς, τους “ευυπόληπτους πολίτες” (τρομάρα μας!) θα είχαν τα @@ να κάνουν παρόμοιες πράξεις αλληλεγγύης! μήπως οι “εγκληματίες” μας έδωσαν ένα μάθημα;

8 Responses to “Φυλακισμένη Αλληλεγγύη!”

  1. http://porn0star.blogspot.com Says:

    Οέο; Τι εννοεί ο ποιητής;

  2. πρεζα tv Says:

    Αλλα η καταστολη και το υπεροχο κρατος προνοιας που εχουμε σε αυτα τα θεματα…εβαλε τα πραγματα στη θεση τους…

  3. madprofessorus Says:

    Σωστά τα λές για ακόμα μιά φορά…δυστυχώς,εάν είχαμε σαν κοινωνία την αλληλεγγύη που έχουν οι φυλακισμένοι μεταξύ τους θα μπορούσαμε να επιτύχουμε πάρα πολλά,αντί αυτού αρκούμαστε στο να προσπαθούμε να φάμε ο ένας τον άλλο,η βολευόμαστε στο καβούκι μας κ δεν μας νοιάζει τι γίνεται παραέξω…

  4. nemertes Says:

    Μακάρι να είχαμε όλοι μας λίγο μέσα μας αυτή την… παρανομία… Με την καλή έννοια γιατί με από την κακή έχουμε πήξει…

  5. Απολλώνια Says:

    Εχμμμμ…

    Είμαι σπαστικό, το ξέρω. Γι’ αυτό και τα παρακάτω:

    Τα αιτήματα της εξέγερσης σας φάνηκαν λογικά; Αν εξαιρέσω τη μείωση της προφυλάκισης, που έχει λογική, όλα τα υπόλοιπα ήταν εντελώς αλλού.

    Μήπως λοιπόν η φασαρία έγινε για να βρισκόμαστε σε δουλειά;
    Δέχομαι την αλήθεια πως οι συνθήκες κράτησης είναι απαράδεκτες. Αλλά απο την άλλη κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας…
    🙂

    Την καλησπέρα μου!

  6. petalida Says:

    …μα το λέει και ο στίχος:

    Με τα μαντήλια και τους λοστούς
    μελανιασμένες βραχνές φώνες
    στις κρύες ταράτσες ανάβουν οι φωτιές
    καίνε τα στρώματα
    καίνε τις φυλακές. Μάνα…

    Μέσα στον άδειο τον πανικό
    η πόλη κλειδωμένη ακούει κρυφά
    τον εαυτό της, τον άλλο της εαυτό
    το ματωμένο, το σκοτεινό,
    τον άλλο της εαυτό…

    Στίχοι, Μουσική, Ερμηνεία: Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας από τη Μοναξιά του Σχοινοβάτη, 1992.

  7. espοir Says:

    Την ανυπαρξία αλληλεγγύης την δείξαμε περίτρανα:

    * όταν δεν κατέβηκε όλη η Ελλάδα να συμπαρασταθεί στους φοιτητές
    * όταν δεν κατέβηκε όλη η Αθήνα (έστω!) να συμπαρασταθεί στους μαζικώς απολυμένους των εργοστασίων που κλείνουν (από πού να αρχίσω να μετράω;)
    * όταν δεν κατέβηκε όλη η Μακεδονία στη Νάουσα

    Και θα την ξαναζήσουμε την Τρίτη, στην πορεία … που όλοι θα πάνε για καφέ ή ταβέρνα.

  8. elena Says:

    Απολλωνια τα αιτηματα των κρατουμένων είναι περα για περα βάσιμα και σωστά αλλα σου εύχομαι ποτέ να μην χρειαστει να περάσεις απο εκει που είναι για να το αντιληφθείς. Η Δικαιοσύνη είναι παράλογη και το ερώτημα που πρέπει πρώτα πρώτα να απαντηθεί είναι : “Τι είναι τελικά σωφρονισμός???”Και πως ακριβώς ορίζετε????
    Περασα απο τα κελιά του Κορυδαλλού και όσο και αν έψαξα απαντησα δεν βρήκα!
    Και δεν νομίζω ποτέ να υπάρξει ανθρωπος που να μπορεί να με πείσει ότι κλειδώνοντας μια ψυχή σε ένα χώρο 6τμ και αφήνοντάς τον σε πλήρη απραξία μπορείς να τον κανεις καλό και σώφρον πολίτη.
    Χαίρομαι που ασχολειθήκατε έστω και λίγο με αυτούς τους ανθρώπους.
    ϊσως στο μέλλον να σηκώσω ένα blog που θα δώσω την πραγματική είκόνα αυτού του Ψυχοπορνείου που λέγετε φυλακή!
    Καλή συνέχεια σε όλους

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: