Αισθητική του κώλου!


Σίγουρα η ομορφιά περιέχει σημαντικό ποσοστό υποκειμενικότητας. Δεν είναι νέο αυτό και δεν χρειάζεται να το αναλύσω. ‘Ομως, παρατηρώντας την αισθητική του λαού μας και της χώρας, γενικότερα, όπως αυτή εξελίσσεται τις τελευταίες δεκαετίες, χωρίς να είμαι ειδικός περί αυτά (μάλλον δεν είμαι ειδικός για τίποτε) αλλά με το κριτήριο του απλού ανθρώπου, απορώ πώς φτάσαμε ως εκεί και πώς συμβαίνει (σχεδόν) κανείς να μην ενοχλείται ιδιαίτερα για ένα ακόμη αρνητικό ρεκόρ στην Ευρώπη (ίσως και στον κόσμο όλο). Γι αυτό και σκέφτηκα να σας θέσω κάποιες ερωτήσεις, αδέρφια, μήπως και με διαφωτίσετε: 

  • Είναι ομορφιά τα τσιμεντένια κουτιά, αντίγραφα το ένα του άλλου, που έχουν αντιθκαταστήσει το μεράκι του κατασκευαστή του νεοκλασσικού σπιτιού;
  • Είναι ομορφιά οι απλώστρες και οι σιδερένιες ντουλάπες στα μπαλκόνια μας και οι κεραίες TV στις ταράτσες;
  • Είναι ομορφιά οι πόλεις (ακολουθούν και τα χωριά) χωρίς πράσινο;
  • Είναι ομορφιά τα μπάζα;
  • Είναι ομορφιά τα σκουπίδια στις παραλίες;
  • Είναι ομορφιά οι διάσπαρτες σκουπιδοσακκούλες;
  • Είναι ομορφιά τα ψυχρά (κατά κανόνα) φώτα φθορισμού στα μαγαζιά αλλά και συχνά στα σπίτια, μ’ εκείνα τα φριχτά κρεμασμένα φωτιστικά;
  • Είναι ομορφιά τα φριχτά αλουμινένια πορτοπαράθυρα, στα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής σπίτια;
  • Είναι ομορφιά τα σκουπίδια στα παρτέρια, που …αποδιδράσκουν από τα παράθυρα των αυτοκινήτων μας;
  • Είναι ομορφιά οι «πολυτελείς μαιζονέτες» που έχουν αντικαταστήσει το ξεριζωμένο πράσινο των προαστίων;
  • Είναι ομορφιά οι κολλημένες τσίχλες στις σκάλες και τα δάπεδα των δημοσίων υπηρεσιών; Τα πεντακάθαρΤα τζάμια των γραφείων; Τα σιδερένια γραφεία και ντουλάπια της δεκαετίας του 50; Οι γυμνοί γλόμποι που παίζουν ρόλο (αναιμικού) φωτιστικού; Οι βρώμικοι και διαλυμένοι φάκελλοι των αρχείων, με τα έγγραφα (ναι, αυτοί οι μπλε που δένονται με την λευκή κορδελλίτσα!);

Στις χώρες της δυτικής Ευρώπης υπάρχει έντονο το αίσθημα της καλαισθησίας σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Εμείς, οι απόγονοι των δημιουργών της τέχνης και αυτών που λάτρεψαν το κάλλος, είμαστε οι πιό ακαλαίσθητοι της Ευρώπης. Δείτε τα, ούτως ή άλλως, ακαλαίσθητα μπαλκόνια μας: Πόσα απ’  αυτά έχουν γλάστρες; ’Ενα ασήμαντο ποσσστό. Τα περισσότερα ή είναι άδεια (το προτιμώ) ή έχουν γίνει υπαίθριες αποθήκες παλιών αντικειμένων. Κι ας ξοδεύουμε περιουσίες για ένα μπλουζάκι ή μιά τσάντα ή μιά ζώνη «σινιέ» (που υποτίθεται ότι το κάνουμε γιατί έχουνε μεγαλύτερη αισθητική αξία). Τα σπίτια μας είναι χωρίς προσωπικότητα, στην καλλίτερη περίπτωση αντανακλούν την αισθητική ενός αυτοαποκαλούμενου διακοσμητή! Φυσικά δεν έχει νόημα να μιλάμε γα την κρατική αισθητική όπου σπάει όλα τα ρεκόρ! 

Ναι αδέρφια, γκρινιάζω. Μ’ έχει ζορίσει κι η καταραμένη η ζέστη που ανεβάζει τα γράδα. Αλλά για να γκρινιάζω το έκανα τούτο το Blog… Δεν δικαιούμαι κι εγώ να έχω ένα βίτσιο;

17 Responses to “Αισθητική του κώλου!”

  1. petalida Says:

    Εχεις δίκιο. Οταν μια γιαγιά μου επισκέφτηκε την Αθήνα πριν πολλά πολλά χρόνια και είδε τα σπίτι ειπε: Πω πω κάτι τεράστιες κυψέλες!

    Αλλά έχει και ομορφιά η πόλη. Τα φώτα τη νύχτα / τρέχεις στη Συγγρού προς τη θάλασσα / περπατάς στη βασιλίσσης Σοφίας παράλληλα στο Δρομέα εκεί κοντα στο Χιλτον / τα εμπορικά στενά γύρω από την ερμου, μητροπόλεως και οι αγορές, / περπατάς στην πανεπιστημίου κοιτάς ψηλά και βλέπεις τα καλώδια των τρόλλευ και πίσω τους ο Απολλωνας και η Αθηνά ψηλά στον αέρα γωνία Παν-μίου και Σίνα / στρίβεις στη Βουκουρεστίου και βρίσκεις σκιά (παλια έβρισκες και καφέ στο μπραζίλιαν) / ανεβαίνεις στου Στρέφη και είσαι σε άλλον κόσμο / κάθε στάση του μετρό έχει τη δική του ιστορία να σου διηγηθεί / κάθε γωνία και ένα θέατρο σ αυτη την πόλη / μουσική, βιβλία, καφενεία, φίλοι.

  2. petalida Says:

    Διαβάζω για τις κολλημένες τσίχλες και τους φακέλους με την κορδελίτσα και γελάω με την περιγραφή!!!
    Σκέψου να δουλευες εκει! Ειναι πραγματικά θλιβερό. Και οι κεραίες και τα σπιτοκουτα και όλα όσα λες.
    Αλλά υπάρχουν και ομορφιές.

  3. anonimi Says:

    Γκρίνια, γκρίνια… Πώς φαίνεται πως είσαι ‘Ελλην! 🙂
    Κατά την άποψή μου, η ρημάδα η Δυτική Ευρώπη και η καλαισθησία της πρέπει επιτέλους να απομυθοποιηθεί. Στην χώρα των Βέλγων που βρίσκομαι η κατάσταση στα δημόσια κτίρια, σε μέσα μαζικής μεταφοράς και σε πολλά σπίτια είναι πολύ χειρότερη από αυτήν που περιγράφεις. Πρόσθετοντας και τα βασικά χαρακτηριστικά της χώρας, την βρωμιά και την δυσωδία, μπορείς να φανταστείς για τί πράγμα μιλάμε.
    Από την άλλη θα ήταν ωραίο αν έδινες κάποιες ιδέες “καλού γούστου” για να σωθεί η κατάσταση στην αγαπημένη μου Αθήνα. Ακόμη καλύτερα, θα μπορούσε ο κάθε αναγνώστης σου να γράψει κάποια ιδέα. Νομίζω πως μερικές φορές απλά δεν ξέρουμε πώς αλλιώς μπορεί να γίνει κάτι και επαναπαυόμαστε σε αυτό που μάθαμε από το κακόγουστο περιβάλλον μας… Οι άνθρωποι με φαντασία μπορούν να μας βοηθήσουν να βρούμε καλόγουστες και οικονομικές λύσεις για να κάνουμε το σπίτι και την γειτονιά μας πιο όμορφη.
    Περιμένω ιδέες λοιπόν!!

  4. heliotypon Says:

    >Petalida: Δεν θα διαφνήσω ότι υπάρχουν και ομορφιές. Αλλά μιλάω περισσότερο για την αισθητική μας ως συνόλου και όχι για τις εξαιρέσεις εκ των οποίων οι περισσότερες προλκύπτουν από παραδοσιακές κατασκευές ή μνημεία. Αναφέρομαι, κυρίως, στους σημερινούς ‘Ελληνες (την τομή, Ελληνικήά: “cross section”) και τις αισθητικές τους αξίες (ανύπαρκτες) και φυσικά όχι στις εξαιρέσεις που υπάρχουν σε όλες τις καταστάσεις. Το Kitch κυριαρχεί στον Ελληνικό μικρο-μεσο- και μεγαλο- αστικό χώρο και μένει η διαννόηση να λατρεύει κρυφίως τις παραδισιακές αισθητικές αξίες. Αν η μοίρα με είχε αδικήσει να “εργάζομαι”, γιατί δεν εργάζονται οι άνθρωποι στον δημόσιο τομέα (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων π.χ. στον τομέα υγείας και εκπαίδευσης) ή θα έφευγα τα πρώτα εικοσιτετράωρα σε αναζήτηση αληθινά παραγωγικής εργασίας ή θα διαμόρφωνα τον δικό μου χώρο και θα προσπαθούσα να κάνω δουλειά, ερχόμενος, φυσικά, σε σύγγρουση με όλα τα κηφηνικά στοιχεία εκεί μέσα…

    >anonimi: Τη χώρα των Βέλγων δεν την γνωρίζω παρά ελάχιστα. Εντυπωσιάζομαι από τις αναφορές σου. Εγώ έχω κατά νου χώρες όπως η Γερμανία, η Ολλανδία, η Ιταλία, η Ελβετία, η Αυστρία. Φυσικά και θα υπάρχουν ακαλαίσθητα στοιχεία παντού αλλά αναφέρομαι στη μέση κατάσταση πάντα. Ιδέες θα μπορούσα να δώσω για συγκεκριμένες καταστάσεις και χώρους, αν και μη ειδικός. Π.χ. Πετάξτε αυτές τις απαίσιες σωληνωτές λάμπες φθορισμόυ με ψυχρό φωτισμό και βάλτε φωτιστικά με ζεστό φως και μάλιστα διάχυτο. Βάλτε γλάστρες με λουλούδια ή και απλό πράσινο στα μπαλκόνια και στις ταράτσες. Βάλτε κουρτίνες με χρώμα, αντί για τις κάτασπρες “Βουάλ”. Χρησιμοποιήστε ξύλινες επενδύσεις. Αποφύγετε τα “πολυτελή έπιπλα” με λάκες και σχέδια κάθε είδους “Λουί”. Ατέλειωτη μπορεί να είναι η λίστα των προτάσεων…

  5. anonimi Says:

    Μμμ… Εντάξει, τώρα καταλαβαίνω που αναφέρεσαι. Όντως, στην Ολλανδία και στην Βόρεια Ιταλία ενδιαφέρονται περισσότερο για την αισθητική και δεν έχουν την “βλαχιά” που βλέπεις στα μέρη μας. Είναι θέμα ανθρώπων ίσως… Για παράδειγμα οι Ολλανδοί και οι Δανοί χρησιμοποιούν πάρα πολλά χρώματα στα σπίτια τους και ενδιαφέρονται για την ομορφιά στο κατώφλι τους και για την καινοτομία στην διακόσμηση, αλλά οι Βέλγοι, που ζουν σε μια χώρα με το ίδιο κλίμα, προτιμούν τις αποχρώσεις του γκρι και του καφέ. Πολύ συχνά έχω δει την ψευτο-πολυτέλεια, που καταντάει πάντοτε κιτς. Επίσης, αν θελουν να βάλουν πάνω από δύο χρώματα στην πρόσοψη του σπιτιού τους δεν μπορούν γιατί δεν τους το επιτρέπει ο Δήμος. Για να διατηρηθεί υποτίθεται μια ομοιομορφία στους δρόμους. Συνεπώς, όλοι βάζουν γκρι-μπεζ προσόψεις, διότι με αυτόν τον τρόπο δεν ξεχωρίζει η βρωμιά. Καταπληκτικό;
    Η ένστασή μου ήταν ουσιαστικά για την γενίκευση που κάνουμε συχνά, και που κι εγώ η ίδια έκανα άλλοτε, πως στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης επικρατεί το καλό γούστο. Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλές περιοχές διαμορφωμένες με μεράκι και καλαισθησία. Ας πάρουμε παραδείγματα κι ας ομορφύνουμε το σπιτοκαλυβάκι μας, μέσα κι έξω.

    ΥΓ: εγώ πάντως το διαμέρισμά μου το έχω βάψει λευκό με πράσινο, έχω βάλει λευκές κουρτίνες για να μην κόβουν το φως μιας και είναι λιγοστό στα μέρη μας και σκοπεύω να βάλω πολλά φυτά στο μπαλκονάκι μου. Δεν χρειάζονται και πότισμα με τόσες βροχές. 😉

  6. lucyluce Says:

    Μία πανάσχημη, η πιο αντιαισθητική και βρώμικη πόλη της Ευρώπης, είναι η Αθήνα αλλά και όλες οι μεγαλουπόλεις της Ελλάδας.
    Τάχω γράψει κι εγώ πολλές φορές…
    Άσε, είναι ένα θέμα που πληγώνει…
    Καλημέρα!

  7. petalida Says:

    Μονοκατοικία με μπροστινό μπαλκονάκι που απαραιτήτως περιέχει τα εξής: κουνιστή καρέκλα ή κουνιστό καναπεδάκι, παλιό, τρίζει και θέλει βάψιμο ή μισοσκισμένος καναπές ή άσπρες πλαστικές καρέκλες από εκείνες που κοροιδεύουμε, κάποιο ετοιματζίδικο φυτό από το σουπεμαρκετ με ημερομηνία λήξης κρέμεται από την οροφή, σκουπα-φαράσι-σκουπίδια στη μία άκρη και η σημαία του έθνους στην άλλη.
    Ποια χώρα άραγε έχει τέτοια σπίτια?
    Η ίδια που έχει τα πλέον σιχαμένα τραίνα που έχει δει κανείς, που οι άνθρωποι ακόμα φτύνουν στο δρόμο συστηματικά, που τρώνε στο δρόμο και απλώνουν το φαγητό τους πάνω στους σκουπιδοντενεκέδες, που πίνουν από τις 5 το απόγευμα της παρασκευής μέχρι την κυριακή συνεχώς, που ζει ακόμα στην αισθητική των 60s.

  8. Διαγόρας ο Μήλιος Says:

    Ωραία τα λες, αλλά φαίνεται να αγνοείς πως τελικά τα πάντα καταλήγουν στο ζήτημα του χρήματος. Όσο αφορά τον ιδιωτικό χώρο έχεις βέβαια δίκιο, με την αναφορά στη ζώνη «σινιέ», αλλά ο δημόσιος χώρος είναι που έχει ως επί το πλείστον το πρόβλημα. Είναι εύκολο να κατακρίνεις την ύπαρξη του απαίσιου φτηνιάρικου γυμνού γλόμπου και του άθλιου φθαρμένου αρχαίου ντοσιέ, (φαινόμενα 100% δημόσιας υπηρεσίας,) ξεχνάς όμως πως για να αντικατασταθούν με κάτι πιό ευπρεπές χρειάζεται χρήμα, αλλά χρήμα ως γνωστόν δεν περισσεύει, λόγω διαφθοράς, και η διαφθορά διαιωνίζεται, λόγω νοοτροπίας.

    Οι μισοί Έλληνες ζουν εις βάρος των άλλων μισών, και όλοι μαζί ζουν εις βάρος των παιδιών τους.

    Τέλος πάντων, ρίξε μιά ματιά και σε αυτό το δικό μου άρθρο, νομίζω πως θα το ευχαριστηθείς: Διαγόρας – Η Παραβολή του Σουηδικού Λογαριασμού

  9. Anna Says:

    Το βλαχομπαρόκ και η κακογουστιά είναι από τα χαρακτηριστικά του αστού Νεοέλληνα. Εντυπωσιάζομαι όταν βρεθώ σε κάποιο απομακρυσμένο χωριουδάκι με γραφικά σπιτάκια, περιποιημένες αυλές και νοικοκυρεμένη πλατεία – ωστόσο, σε κάθε μεγάλη πόλη επικρατεί το κιτς και η αδιαφορία. Είναι θέμα (έλλειψης) αισθητικής παιδείας; Είναι θέμα ωχ-αδελφισμού; Είναι θέμα προσαρμογής στο περιβάλλον; Πάντως, είναι η εικόνα μας και δεν μπορεί να την αλλάξει κανένας δήμαρχος, όσα κονδύλια κι αν διαθέσει για την “αστική ανάπλαση”. Απλά, θα προστεθεί λίγο μπετόν παραπάνω…

  10. heliotypon Says:

    >anonimi: Με το Βέλγιο δεν έχω ιδιαίτερες σχέσεις και δεν είχα γνώση περί της αισθητικής τους. Αλλά το κακό με μάς είναι ότι εκτός του κιτς και της ανούσιας “αισθητικής” έχουμε και εξαιρετικά πολύ σκουπίδι. Σκουπίδι παντού και σε κάθε μορφή και παραλλαγή. (πριν δυό μέρες άφησαν σχεδόν στην εξόπορτα του σπιτιού μου έναν όγκο από άδεια μπουκάλια νερού και των χαρτόκουτων που τα περιείχαν! Αναζητώ τρόπο απομάκρυνσης…

    >lucyluce: Αυτό λέω κι εγώ…

    >Petalida: Ενδοξοτάτη USA, την αισθητικήν (και ουχί μόνον) κόσμον διδάξασα! Προς τούτοις ηθικήν, ανδρείαν, γεναιοδωρίαν και ετέρας αρετάς ανθρωπότητι προσήνεγκον! Τι μου ήρθε και γράφω σε τέτοια γλώσσα, πρωί-πρωί; Ε, έμπνευση από τις υπερατλαντικής προέλευσης αρετές…

    >Διαγόρας ο Μήλιος: Ε, φυσικά! Οι μισοί (εργαζόμενοι) Έλληνες τρέφουμε τους άλλους μισούς, (δημοσίους υπαλλήλους)! Δημόσιο! Η κατάρα του Ελληνικού έθνους!

    >Anna: Είναι λίγο απ’ όλα. Και τα χωριουδάκια χάλασαν κι αυτά! Τα σάρωσε όλα ο “πολιτισμός”.

  11. espοir Says:

    Πέρα από την αισθητική (που έχετε ήδη αναλύσει) … υπάρχει το ΠΟΛΥ σοβαρότερο ζήτημα της ρύπανσης.

    Συνειδητά ανοίγεις το τζάμι του αυτοκινήτου και εκτοξεύεις το σκουπίδι έξω.
    Συνειδητά πας παραλία και φεύγεις αφού φυτέψεις μερικές γόπες.
    Συνειδητά ζητάς να πετάξουν “φτηνά” τα μπάζα από το σπίτι / μαγαζί σου χωρίς να ενδιαφερθείς πού θα καταλήξουν.
    Συνειδητά παρατάς τη σακουλίτσα με τα σκουπίδια έξω από τον κάδο ή στην γωνία που δεν έχει καν κάδο.
    Συνειδητά αφήνεις το παιδί σου να πετάξει το κουπάκι του παγωτού κάτω.

    Αυτό, μπορούμε να το αλλάξουμε;
    Έχω βαρεθεί να διασχίζω το δρόμο και να βλέπω σκουπίδια στην άκρη.

  12. maya Says:

    συγχαρητήρια για το blog για την γκρίνια για το όνομα. Ηθελα να δω γιατί μουνί και μπήκα. Εγώ συμφωνώ μαζί σου και χαίρομαι που υπάρχουν άνδρες που λατρεύουν έτσι τις γυναίκες. είμαι γυναίκα, και το προφέρω και το γουστάρω. λυπάμαι τις γυναίκες που ντρέπονται γι’αυτό. Συνέχισε ακάθεκτος να μιλάς για το ωραίο και να γκρινιάζεις για την ασχήμια. Νασαι καλά. Θα σε επισκέπτομαι.χ

  13. demetrika Says:

    Είσαι και εσύ κομμάτι αυτής της “αισθητικής το κώλου” που λες. Όλες σου οι επισημάνσεις δεν είναι τίποτα άλλο παρά φτηνή, λαίκή, ελληνική δημοσιογραφία.
    Όποιος δυσανασχετεί με την βρώμα σκουπίζει πρώτα το πεζοδρόμιο μπροστά στην πολυκατοικία του.
    Όποιος δεν του αρέσουν οι κεραίες συναντιέται με τον διαχειριστή της πολυκατοικίας και σχεδιάζουν πως θα βάλουν μιά κεντρική.
    Αυτοί που δεν τους αρέσει η πολυκατοικια τους βάφουν τις προσόψεις της που είναι ένα έλαχιστο κόστος γιά το κάθε διαμέρισμα.
    ‘Επειτα ευχαριστημένος πως έκανες κάτι ρωτάς τον παππού σου ή τον πατέρα σου να σου πει γιά την ζωή στο χωριό.
    Τις υπαίθριες τουαλέτες με την κουρελού γιά πόρτα το μπάνιο κάθε Σάββατο στην αλουμινένια λεκάνη μπροστά στο τζάκι και το ψύχος της θέρμανσης του τζακιού και του μαγκαλιού.
    Τότε σιγά σιγά θα αρχίσεις να εκτιμάς τις τουαλέτες στο διαμερισμά σου, και το μπετόν που μας έδωσε την ευκαιρία με λίγο υλικό να φτιάχνουμε τόσο πολύ χώρο, και να έχουμε τοίχους πάχους 25 εκατοστά μόνον.
    Αν τα σπίτια ήταν πέτρινα, σαν τα νεοκλασσικά που λες, οι τοίχοι θα ήταν 50 εκατοστά στο πάχος και θα έπρεπε να καταστρέψουμε όλα τα βουνά της Ελλάδας γιά να κτίσουμε με πέτρες όλο αυτό που είναι η Αθήνα σήμερα, και δεν θα ήταν παρά ένα τερατούργημα και πάλι. Αν διάβάσης τα γραπτά του Μητσάκη και του Καμπούρογλου θα δείς πως ήταν η Αθήνα στο τέλος του δέκατου έννατου αιώνα, και την χολέρα που είχε ενσκήψει, την περίφημη “Ξένη του 1863”.
    Το όπλισμένο σκυρόδεμα, το μπετόν που λέτε, έχει σαν πρώτη ύλη του το τσιμέντο που γίνεται από χαμηλής ποιότητας ασβεστολιθικά πετρώματα και αποκτά μεγάλη δύναμη με τον σιδερένιο οπλισμό που ενσωματώνει. Έτσι με λιγότερο υλικό επιτυγχάνουμε πολύ μεγαλύτερους χώρους, και είναι αυτό η μεγαλύτερη προσφορά του μπετόν αρμέ στην προστασία του περιβάλλοντος. Σου γράφω με το αγάπημένο μου Macintosh, μέσα από το σπίτι μου – γραφείο, που είναι κυρίως από εμφανές σκυρόδεμα και από τα μεγάλα του δίμετρα παράθυρα με το ελάχιστο αλουμινένιο πλαίσιο, βλεπω τις πορτοκαλιές του Κάμπου και πιό πέρα το αεροδρόμιο, την θάλασσα και την πόλη της Χίου. Κλείνοντας πρέπει να πώ ένα μόνον.
    Τα πάντα έναι θέμα παιδείας, και όχι ενημέρωσης από τον Κακαουνάκη.

  14. heliotypon Says:

    >Espoir: Αυτά τα συμμερίζομαι. Κι όσο εξαρτάται από μένα προσπαθώ να τα ανατρέψω αλλά πώς να τα βάλεις με 10 εκατομμύρια συνέλληνες σπουπιδοδιασκορπιστές!

    >Maya: Ευχαριστώ.

    >demetrika: Δεν διαφωνώ καθόλου με τις τεχνικές δυνατότητες του beton και την εφαρμογή του στην δόμηση. Ούτε με το νά έχουμε σύγχρονες κατοικίες. ‘Αλλωστε κι εγώ επιστημονική παιδεία έχω και την τεχνολογία την χρησιμοποιώ κατά κόρον. Και το σπίτι μου με σύγχρονα υλικά είναι φτιαγμένο. Διαφωνώ με την χωροταξική κατανομή της δόμησης (μεγάλη πυκνότητα, χωρίς πνεύμονες πρασίνου), με την κακή αισθητική των κατασκευών (εξαιρέσεις πάντα υπάρχουν), την κακή χρήση των υλικών, τη χαμηλή (και αισθητική) ποιότητα των υλικών. Δεν ξέρω πόσα από τα γραφτά μου έχεις διαβάσει αλλά υποθέτω ότι, μέσα απ’ αυτά, γίνεται φανερό ότι δεν ενημερώνομαι από τον Κακαουνάκη ούτε άλλους του (θλιβερού) είδους του.

    ΥΓ: (κατά σύμπτωση κι εγώ αεροδρόμιο και κάμπο βλέπω από τα παράθυρά μου…).

  15. santa Says:

    re paidia pios tha mou exigisei kati pou thelo k exo aporia na matho..!!!

    i kopela m otan pidiomaste dn ein sxedon katholou igri..!!

    ti fteei lete??

  16. heliotypon Says:

    >Santa: Να την εξετάσουμε… 🙂

  17. Anonymous Says:

    διατηρω την σθεναρη επιφυλαξη οτι ειστε εκτος θεματος
    ο τιτλος μαλλον αναφερεται ακριβολεξι σε αυτο που δηλωνει δηλ. στην αισθητικη του κωλου

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: