Οι “γιορτές”…


Με την ευκαιρία του αδειάσματος των πόλεων τον δεκαπενταύγουστο, μου έρχονται στον νου διάφορες σκέψεις και λέω να τις μοιραστώ μαζί σας:

1. Δηλωμένος άθεος και άπιστος εγώ, αναρωτιέμαι γιατί να έχουμε αργίες με την ευκαιρία “εορτών” που δεν σημαίνουν τίποτε. Είμαι υπέρ των αργιών, και όχι μόνο των σαββατοκύριακων, σε λογική συχνότητα και διάρκεια, κάτι σαν τις διακοπές που δικαιούνται οι εργαζόμενοι. Ο άνθρωπος (ίσως και τα άλλα εργαζόμενα ζώα, π.χ. μουλάρια, γαϊδούρια, άλογα,  κλπ) χρειάζονται την ανάπαυλα και την …αυτοδιάθεση από καιρό σε καιρό, για να μπορέσουν να …”φορτίσουν τις μπαταρίες τους” (προσέξατε πόσο δημοφιλής έχει γίνει ο όρος από την είσοδο των κινητών στη ζωή μας;). Ο αρχικός σκοπός της αργίας, δηλαδή η δυνατότητα να επιδοθεί ο λαός στην λατρεία των συγκεκριμένων αποθαμένων “αγίων” προσώπων που “εορτάζουν” μάλλον εξέλιπε, με λίγα μόνο υπολείματα λατρείας από τους ολίγους θρησκολήπτους καθώς  και από εκείνους που, όντας κοντά στην “έξοδο” προσπαθούν να εξασφαλίσουν εισιτήριο διαρκείας για τον παράδεισο (Τς, τς, τς! Τέτοιο κατάντημα το νοήμον ανθρώπινο είδος!!!). Οι περισσότεροι (και καλώς) δεν έχουν καμία ουσιαστική σχέση με τις κάθε είδους γιορτές αλλά μάλλον με την ευκαιρία χαλάρωσης ή διασκέδασης με κάθε τρόπο. Γι αυτό σας λέω: Γιατί να μην έχουμε υποχρεωτικές αργίες, ανεξάρτητα από τις “γιορτές” για να μην αδικείται κι ο εργαζόμενος  από τις γιορτές που συμπίπτουν με άλλες αργίες (π.χ. Σαββοκύριακα, Πρωτομαγιά) και που έτσι τις χάνει από ανεξάρτητες αργίες;

2. Είμαι (πάντα ήμουν) πολύ περίεργος για το νόημα των “εορτών”! Δηλαδή τι ακριβώς σημαίνει “εορτάζουμε τη μνήμη του τάδε αγίου” (άντε, ακόμη κι αν υπάρχει τέτοιος, με μεγάλη θέση στον ουρανό); Εννοώ τι σημαίνει, πέραν από τις άνευ νοήματος και σκοπού εκκλησιαστικές τελετές (που απλώς δικαιολογούν τον μισθό των κηφήνων-κληρικών και που κάνουν τους εκκλησιαζόμενους να ελπίζουν για μιά θέση ευδαιμονίας μετά θάνατον); Ως παιδί η “γιορτή” μου (φυσικά την έχω καταργήσει) είχε το νόημα της είσπραξης δώρων από συγγενείς και φίλους της οικογένειας που το έβλεπαν υποχρέωση. Αλήθεια, γιατί να μη κάνουμε δώρα στα παιδιά, απλώς επειδή θα τους δώσουν ευχαρίστηση; Γιατί να τα βλέπουμε συνδυασμένα με τις “γιορτές”; Δεν σας κρύβω ότι μερικές φορές λέω κι εγώ το υποκριτικό “χρόνια πολλά” που ξέρω ότι δεν έχει καμία επίπτωση στο μήκος της ζωης του άλλου ανθρώπου, αλλά προκειμένου να ευχαριστήσω κάποιους κοντινούς ανθρώπους που τα πιστεύουν αυτά το κάνω.

3. Το πιο κωμικό απ’ όλα, πάντως, είναι οι “ονομαστικές” εορτές! Παλιότερα εορτάζονταν με μεγάλη επισημότητα. Ο/η εορτάζων/ουσα ντύνονταν με τα “καλά” τους απ’ το πρωί και το βράδυ περίμεναν τις επισκέψεις. ‘Ηταν δε οι “υποχρεωτικές” επισκέψεις μιά κωμωδία άλλο πράγμα. Οι επισκέπτες ντύνονταν με την ίδια επισημότητα. Οι κοντινοί συγγενείς έφερναν δώρα. Οι μακρυνότεροι συγγενείς και οι φίλοι, συνήθως, κουβαλούσαν γλυκά (κουτί με σοκολατάκια το συνηθέστερο) που είχαν αγοράσει με πολλή βαρυγκόμια για το έξοδο, χτυπούσαν το κουδούνι. Κατά κανόνα άνοιγε η οικοδέσποινα που μύριζε επισημότητα και πατσουλιά (Μπλιαχ…!)  και μετά τις καλησπέρες το τυπικό σχόλιο για το “δώρο”: “Μα δεν ήταν ανάγκη”. Και οι επισκέπτες “Ε, πώς!”  Μετά έβγαινε το λικεράκι, το σοκολατάκι, ή η πάστα, ανάλογα με τις διαθέσεις και τον πλούτο του σπιτιού.  Συζήτηση (για τον τύπο) γύρω από ένα τραπέζι στυλ ανγκλέ ή στο “σαλόνι” σχεδόν πάντα για μαλακίες που όλοι βαρυόνταν εκτός από τους ρήτορες της παρέας που θεωρούσαν καθήκον τους να μορφώσουν τους υπολοίπους στην πολιτική ή σε οτιδήποτε νόμιζαν ότι ήσαν αυθεντίες!(π.χ. Να σου πω ΕΓΩ για την οικονομία!). Η επίσκεψη κρατούσε γύρω στο ημίωρο, γιατί οι επισκέπτες έπρεπε να πάνε και σε άλλες γιορτές (στην περίπτωση των Γιάννηδων, Γιώργηδων ή Κώστηδων Μαριών, Ελενών που είναι πολλοί/ές…)  και φυσικά να ξεφύγουν από την ανιαρή ομήγυρη αλλά και να βγάλουν “τα καλά τους” που κατά κανόνα τους έπνιγαν! Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε και το ”ισοζύγιο” των επισκέψεων. Κάθονταν και σημείωναν ποιοί ήρθαν στην γιορτή τους και σ’ αυτούς πήγαιναν. Επίσης, εκτός από το “ανήμερα”,  υπήρχε και η δεύτερη και τρίτη μέρα επισκέψεων. Και με τον ίδιο τρόπο ανταποδίδονταν. Εννοείται ότι εκτιμόταν και η αξία των δώρων ώστε να μην υπάρξουν ανισορροπίες κι εκεί!

4. Αλλά κι εκείνη η κωμωδία των δημοσίων τελετών τι σας λέει; Θεοφάνια με το σταυρό στα νερά, δοξολογίες διαφόρων τύπων,  “ανάσταση” Τήνος, κ.α.! ‘Ολοι αυτοί οι απερίγραπτοι χαλέδες, με συνοδεία σωμάτων ασφαλείας (λες και δεν έχουν να πιάσουν κανάν κακοποιό αυτοί)  ή/και στρατιωτικών (άλλοι άχρηστοι αυτοί)  με παράτες και ταρατζούμ! Το τι κατάνυξη νοιώθουν αυτοί, τι να σας πω! Αλλά οι κάμερες από κοντά. Και πώς αλιώς θα πάρουν τις ψήφους των θρήσκων και κάθε είδους συντήρησης ετούτοι δω οι άχρηστοι, που μόνος τους θεός είναι το χρήμα! Έχετε προσέξει το ύφος τους; Εγώ ξεκαρδίζομαι στα γέλια αν τύχει και τους δω στο γυαλί!  Γιατί, μα γιατί να είμαστε ένα τόσο, μα τόσο,  υποκριτικό είδος πάνω στη γη; Το ΜΟΝΟ υποκριτικό είδος δηλαδή. ‘Εχετε δει άλλο ζώο να υποκρίνεται όπως ο άνθρωπος; Μόνο κάτι κροκόδειλοι κάνουν πως κλαίνε κι αυτό για να φάνε (κι οι άλλοι για να φάνε το κάνουν, βέβαια…).

Αυτά για το Σ/Κ. Ελπίζω να το περάσετε ήρεμα και ήσυχα σ’ αυτήν τη σχεδόν άδεια πόλη.

Advertisements

15 Responses to “Οι “γιορτές”…”

  1. η ψυχή μου το ξέρει Says:

    Μα αφού ξέρεις τι γίνεται, γιατί προβληματίζεσαι τσάμπα; Μερικές φορές πραγματικά σκέφτομαι, πως αυτή η χώρα δε θα αλλάξει ποτέ, γιατί κουβαλάμε το κουσούρι από τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, φιλοσοφούμε τα πράγματα, ψάχνουμε τα τι και τα πώς κι από πράξη μηδέν! Κι από δικαιολογίες, άσε!!!
    Όταν το 80% και βάλε των Ελλήνων είναι αγανακτισμένο από το ΠΑ.ΣΟ.Κ και τη Ν.Δ. και πάλι θα τους ψηφίσει, αλλά όταν τους κρίνει τους κρίνει σωστά, πες μου εσύ, τι στο μουνί τους θέλουνε πραγματικά;;;;

  2. COLPOCOQUETTE Says:

    Elpizw na mhn perimeneis dwro sth giorth sou… An paravlepseis afta pou les, h (onomastikh) giorth einai mia kalh efkairia gia ena megalo party…

  3. Διαγόρας ο Μήλιος Says:

    Διασκεδαστικό άρθρο.

    Εγώ πάλι έχω εκφράσει τη γνώμη μου περί ονομαστικών εορτών εδώ: Περί ονομαστικών εορτών…

  4. heliotypon Says:

    >Η ψυχή μου το ξέρει: Πράξη μηδέν, συμφωνώ, αλλά η πράξη ακολουθεί τη σκέψη και την φιλοσόφηση των ιδεών. Διίκιο έχεις και ως προς τις εκλογικές διαστροφές μας. Εγώ πάντως δεν ανήκω σ΄ αυτήν την κατηγορία. ‘Ομως ο πολίτης προβληματίζεται μεταξύ λέοντος και τίγρεως και μερικών φαιδρών ζώων! Πολύ στενή η επιλογή!

    >Colpocoquette: ‘Οχι, δεν θέλω δώρα, γενικώς! ‘Εχω ό,τι μου χρειάζεται και αν χρειάζομαι κάτι το προμηθεύομαι. ‘Ετσι κι αλιώς οι ανάγκες μου είναι λιτές. Μεγάλο παρτυ μπορώ να κάνω και στα καλά καθούμενα,, χωρίς γιορτές και άλλα …θεοτικά!

    >Διαγόρας ο Μήλιος: Το διάβασα και σου άφησα και σχόλιο.

  5. colpocoquette Says:

    … dhladh de 8eleis dwra se k a m i a morfh, opws as poume mia kallonh mesa apo mia tourta, pou na fwnazei, Heliotypon! xronia polla!!! :-)))))

  6. heliotypon Says:

    >Colporoquette: Τώρα με έβαλες σε δίλημμα! Αν είναι να φωνάζει απλώς Χρόνια Πολλά δεν με συγκινεί. Αν είναι να μου ευχηθεί …εμπράκτως αλλάζει πολύ! 😉

  7. colpocoquette Says:

    Ama en8ousiazosoun pou thn evlepes borei na pernage kai sto plan b… Mh rwthseis twra pio einai afto…

  8. heliotypon Says:

    >Colpocoquette: Αν ήταν μέσα σε τούρτα κι αν είχε διάθεση για Plan B επαγγελματίας θα ήταν και δεν ψάχνω για τέτοιες καταστάσεις… Βλέπεις; δεν ρωτάω ποιό είναι το Plan B. Ίσως να το μάντεψα ίσως να παρενόησα! μήπως το Plan Β σχετίζεται με κουλτούρα; Μήπως η εκ τούρτας αναδυόμενη θα είναι κάποια σοπράνο που θα τραγουδήσει για μένα; Μήπως θα είναι μιά μαγείρισσα που θα επιδοθεί σε γουρμέ μαγειρική; (δεν θα με χάλαγε καθόλου κάτι τέτοιο!)…

  9. colpocoquette Says:

    To plan b 8a htan h agaphmenh sou pou 8a etrwge thn tourta komati komati apo panw sou, meta 8a sou ekane masaz, meta 8a se elouze sto alkool… arlekin….

  10. heliotypon Says:

    >Colporoquette: Με εντυπωσιάζεις! Θα έλελε κανείς πως έχεις παίξει τον ρόλλο! Το “arlekin” πού κολλάει;

  11. colpocoquette Says:

    Kati tetoia de grafoune sta arlekin ? (leme twra)

  12. Anonymous Says:

    Δεν ξέρω τι λέτε εσείς οι σοβαροί πάντως εγώ ευχομαι χρόνια πολλά στην αδελφούλα μου και στη φιλενάδα μου!

  13. maya Says:

    οι φόρμες που διασφαλίζουν τις νόρμες.
    αδυναμία να πετάξουμε τις ραχοκοκκαλιές γιατί θα πρέπει μετά να έχουμε ιδέες και έμπνευση. πα πα πα! πιο εύκολα να ντυνόμαστε με τα πρέπει και τα έθιμα και τα θεικά. ζώνη ασφαλείας.
    τάπες όλα. εγώ ευτυχώς δεν έχω γιορτή!
    ευχές για όμορφη νύχτα στην μαγική έρημη πόλη…
    χ

  14. ο δείμος του πολίτη Says:

    Γνωστός και δηλωμένος άθεος κι εγώ, συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Οι αρχαίοι έλεγαν “βίος ανεόρταστος, αδόκευτος οδός εστίν” (=δρόμος χωρίς στάση για ανάπαυλα). Βέβαια οι θρησκευτικές γιορτές είναι παράδοση, εφόσον και οι θρησκείες έχουν μακραίωνη παράδοση.

    Οι ονομαστικές γιορτές ξεπέφτουν τόσο λόγω περιορισμού της θρησκευτικής συνείδησης όσο και λόγω οικονομικής δυσπραγίας. Όταν είναι γνωστά τα γενέθλια κάποιου βλέπω εμπειρικά ότι προτειμώνται (αν και πολλές γιορτές είναι γνωστότερες από τα γενέθλια, ειδικά στα συνηθισμένα ονόματα).

  15. Οι γιορτές και οι …γιορταστές! « Μουνί Says:

    […] Παραπέμπω και σε παλιότερες αναρτήσειςμου σχετικά με τις γιορτές: ΕΔΩ και ΕΔΩ […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: