Μελλοθάνατοι του Πάσχα…


Στην, όμορφη αλλά εντελώς τρελλή, χώρα μας έχει καταργηθεί η θανατική ποινή από πολλά χρόνια. ‘Ομως, αυτή τη στιγμή που γράφω υπάρχουν κάπου 40-60 μελλοθάνατοι συνέλληνες, άντρες γυναίκες και παιδιά, που την ερχόμενη εβδομάδα ΔΕΝ θα είναι μαζί μας. Θα εκτελεστούν, χωρίς να είναι στυγεροί εγκληματίες, με δική τους υπαιτιότητα, ή άλλων συνελλήνων, και μάλιστα με πολύ απάνθρωπο τρόπο, πολλοί με βασανιστικό θάνατο. Θα κλείσουν οριστικά τα μάτια τους πάνω στην άσφαλτο που νομίζουν ότι θα τους οδηγήσει στη χαρά και στην ευωχία της γιορτής. Δεν θα ήθελα να ξέρω ποιοί θα είναι αυτοί αλλά υπάρχουν σήμερα και ζουν και κινούνται ανάμεσά μας. Ετοιμάζουν την πασχαλινή έξοδο με πολλή φροντίδα αλλά τους ξεφεύγει η φροντίδα για την ίδια τους τη ζωή. Και όταν θα αφήσουν το άψυχο σώμα τους κάπου στον γκρίζο δρόμο, θα σκορπίσουν και τη δυστυχία σε πολλούς άλλους ανθρώπους, αυτούς που τους γέννησαν, που τους παντρεύτηκαν , που τους έχουν γονείς, αδέρφια, φίλους, συνεργάτες!

Και θα υπάρξουν κι άλλοι που μπορεί να αποφύγουν την ολοσχερή εκτέλεση, αλλά την ερχόμενη εβδομάδα θα ανήκουν στην κατηγορία των “σακάτηδων”. Θα έχουν χάσει χέρια, πόδια, ικονότητα να κινηθούν, να κάνουν όλα αυτά που κάνουν ανέμελα σήμερα. Μετά από πολύμηνη παραμονή σε εντατικές και νοσοκομειακά κρεβάτια, θα καταλήξουν μόνιμα καβάλα σε αναπηρικές πολυθρόνες, ή με πατερίτσες, ή άλλα βοηθήματα. Δεν θα μπορούν να εργαστούν, να κάνουν έρωτα, να δουν τη φύση και θα σκορπίσουν και τη δυστυχία και το άγχος σε πλήθος δικούς τους ανθρώπους που τους αγαπούν!

Αξίζει, άραγε, το ρίσκο αυτή η λεγόμενη “έξοδος”; Αν πριν από 100 χρόνια, τότε που περίπου ξεκίνησε η περιπέτεια του αυτοκινήτου στην ανθρωπότητα, εμφανιζόταν ένα τζίνι και πρόσφερε στους ανθρώπους ένα μέσο για να κινούνται γρήγορα και άνετα, με αντίτιμο μερικά εκατομμύρια θανάτους κάθε χρόνο και μερικά εκατομμύρια σακατεμένα υπολείματα ανθρώπων, σίγουρα η τότε ανθρωπότητα θα είχε απορρίψει με βδελυγμία αυτήν την προσφορά! Δείτε όμως ότι, σιωπηρά, την έχει αποδεχτεί και χωρίς να της έχει γίνει έτσι ακριβώς!

Σήμερα δεν θα γκρινιάξω για άλλα, ευτελή, θέματα. Σκέφτομαι μόνο την εκατόμβη που θα συμβεί στους δρόμους μας από Παρασκευή μέχρι Τρίτη. Γιατί θα συμβεί. Είναι στατιστικό δεδομένο. Και θλίβομαι αφάνταστα!

Αν έστω κι ένας από σας επηρρεαστεί από τούτο το γραφτό και προσέξει περισσότερο, και σωθεί από το γιορτινό τέρας της ασφάλτου, θα άξιζε σε χρυσό τα 10’ που έδωσα για να το γράψω.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΑΔΕΡΦΙΑ!

7 Responses to “Μελλοθάνατοι του Πάσχα…”

  1. Αθανασία Says:

    Γειάσου φίλε….δεν έχεις καθόλου άδικο…που θα πάει πιά αυτό το βιολί ούτε και ξέρω…ούτε και ξέρουμε…φταίνε όμως και οι εκάστοτε κυβερνήσεις όπως έχω την εντύπωση….και φταίνε σε μεγάλο βαθμό επειδή δεν παίρνουν σοβαρά μέτρα για την πρόληψη των ατυχυμάτων στους δρόμους…και για τη κατασκευή καλύτερων δρόμων…και από την άλλη βέβαια φταίνε και οι ίδιοι οι οδηγοί…που αντιμετωπίζουν με τη μεγαλύτερη ανευθυνότητα την κίνησή τους στους δρόμους γενικότερα…(οδηγούν ενώ έχουν πιεί τεράστιες ποσότητες αλκοόλ,δεν τηρούν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας, κάνουν τεράστια λάθη…και μοιραία πολλές φορές…κ.α.κ.α,κ.α…..πολλά….πρέπει πιστέυω η πολιτεία να σκύψει κάποτε περισσότερο πάνω από αυτό το πρόβλημα και να πάρει πολύ πιό σοβαρά και δραστικά μέτρα….πρα-γμα-τι-κά μέτρα όμως….όχι ηλίθια και άχρηστα και δήθεν μέτρα.Αθανασία.

  2. natalia Says:

    Να κάποιος που διάβασε το κείμενο και θα προσέξει λίγο παραπάνω, στις μικρές εξόδους που θα κάνει τις μέρες αυτές

    Καλή Ανάσταση και να περάσεις χαρούμενα

  3. Ναπολέων Παπαδόπουλος Says:

    Έχω διαβάσει κάμποσα ανάλογα αλλά τόσο καλογραμμένο κανένα.
    Δεν είναι κομπλιμέντο. Αν, λέω άν, κάποτε γνωριστούμε, θα βεβαιωθείς.

    Νά ‘σαι καλά “συναγωνιστή”.

    Καλή μας ανάσταση, χωρίς να χρειαστεί να πεθάνουμε πρωτύτερα…

    Υ.Γ.
    Θυμησέ μου κάποτε να σού διηγηθώ μια ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ ιστορία για έναν τροχονόμο στο Αντίρριο που “έσπαγε τη μαγκιά” των ελλήνων οδηγών και άρα, κατά συνεκδοχή, μείωνε και τα ατυχήματα.

  4. Καραμούζα Says:

    «Αναστάσεως ημέρα, λαμπρυνθώμεν τη πανηγύρει και αλλήλους περιπτυξώμεθα…»
    Ένας ύμνος είναι κι αυτός… Ας τόν κάνουμε, αυτόν τουλάχιστον, πράξη.

  5. heliotypon Says:

    >Αθανασία: ‘Ετσι είναι. ‘Ολοι φταίνε. Αλλά πρώτα’ απ’ όλα η αυτοκτονική μας συμπεριφορά.

    >natalia: Μπράβο κορίτσι μου. Χαίρομαι ιδιαίτερα.

    >Ναπολέων Παπαδόπουλος: Ευχαριστώ. Δεν την γράφεις εδώ την ιστορία με τον τροχονόμο; Πώς αλλιώς να στο θυμίσω;

    >Καραμούζα: Ειδικά για τις (επιλεκτικές βεβαίως βεβαίως) περιπτύξεις είμαι μέσα!

  6. Ναπολέων Παπαδόπουλος Says:

    Αγαπητέ Ηλιότυπε,
    με την ελπίδα ότι μπορεί να φανεί χρήσιμο στην αποφυγή κάποιων ατυχημάτων, παραθέτω ολόκληρο το σχόλιο που είχα βάλει παλιότερα σε ένα blog εξειδικευμένο στα κυκλοφοριακά: {eimaste-kafroi.blogspot.com}
    (Το άρθρο ζητούσε αλλαγή του Κ.Ο.Κ. πρός το αυστηρότερο)
    Είναι “σεντόνι” το σχόλιό μου αλλά νομίζω πως αξίζει τον κόπο.
    ««««««««
    Ένας ΑΛΛΟΣ τρόπος βελτίωσης της κυκλοφορίας χωρίς πρόστιμα.
Θα διηγηθώ πρώτα, όσο συντομότερα μπορώ, μιά ιστορία που, πριν χρόνια, έζησα στην «ουρά» του φέρρυ του Αντιρρίου, η οποία μού προκάλεσε τις σκέψεις αυτές.
Κάποια γιορτή ήταν, ερχόμουν από Γιάννενα, είχε ουρά στο φέρρυ.
Ένας τροχονόμος είχε επιφορτιστεί με την τήρησή της.
Κάποιοι μάγκες προσπερνούσαν την σειρά και πηγαίναν στην κεφαλή της για να ρωτήσουν δήθεν, να δούν “απλώς” τί γίνεται κλπ κλπ με σκοπό να μείνουν εκεί βέβαια, στην κεφαλή, ως εξυπνότεροι από τους λοιπούς.
    
Ο τροχονόμος λοιπόν αυτός στεκόνταν στην ΚΕΦΑΛΗ της σειράς, {ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑ ΤΗΣ για να απαγορεύει τήν παράκαμψή της} είχε μιά σφυρίχτρα στο στόμα και χωρίς να ανταλλάσσει ΚΑΜΜΙΑ κουβέντα με τους μάγκες, τους έπαιρνε σφυρίζοντας συνέχεια {ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΙΣΘΕΝ μάλιστα, γιατί μόνο μία λωρίδα αριστερά μας ήταν ελεύθερη για όσα έβγαιναν από το φέρρυ και ερχόταν αντίθετα από μάς τους αναμένοντες} και τους πήγαινε στο τέλος της ουράς, όπως αυτή είχε διαμορφωθεί εντωμεταξύ, καταλαβαίνετε…
Μετά ξαναγυρνούσε, περπατώντας πάντα ο ίδιος, στην ΚΕΦΑΛΗ της σειράς.
Ερχόταν καινούριος μάγκας;;; Τον ξανάπαιρνε σφυρίζοντας πίσω. Και ξαναγύρναγε στην κεφαλή!
Μέχρι να μπώ στο φέρρυ, κάθε 10 λεπτά προχωρούσαμε καμμιά 50ριά μέτρα, τόν είδα να τό κάνει 3 ή 4 φορές. Μεγαλοφυ’ί’α!
Έκανε και το περπάτημά του, που όλοι οι καρδιολόγοι συνιστούν…
    

Αυτή είναι ΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ διαδικασία!
Ως γνωστόν η μαγκιά έχει εκτιναχθεί στα ύψη πλέον εν Ελλάδι.
Μόνο άμα χτυπήσει κανείς εκεί, να τού δείχνει του μάγκα πόσο βλάκας είναι, και όχι τα πρόστιμα, που βλακωδώς (αλλά και με φασίζουσα νοοτροπία) διπλασίασε ο Πολύδωρας πρόσφατα, θα παραχθεί θετικό αποτέλεσμα.

Μιά απλή εφαρμογή του σε φανάρια που στρίβουν αριστερά:
Τους μάγκες, που αντί να περιμένουν πίσω τη σειρά τους , μπαίνουν σφήνα μπροστά από την δεξιά λωρίδα, που όμως ΠΡΕΠΕΙ να πάει ΕΥΘΕΙΑ, καθυστερώντας έτσι όλους γιατί κάν δεν βλέπουν πότε αλλάζει το φανάρι, ένας τροχονόμος να τούς υποχρεώνει να πάνε ΕΥΘΕΙΑ!!! Να αναγκαστούν να πάνε γύρω κάμποσα τετράγωνα, για να φτάσουν όπου ήθελαν, και να δείς αν τό ξανακάνουν.
Υπάρχουν πολλές τέτοιες λύσεις, όπως π.χ. για όσους μπαίνουν/σταματούν στα “box-junctions”, τις διασταυρώσεις, φράσσοντας τον δρόμο των άλλων: Να οδηγούνται από τροχονόμο στην κατεύθυνση που έφραξαν! Ούτε πρόστιμα, ούτε τίποτα.
    
Τον πολίτη πρέπει να τόν ΔΙΔΑΣΚΕΙ η Πολιτεία όχι να τόν ΦΟΒΙΖΕΙ !, όπως “κλασσικά” υποστηρίζουν οι φασιστοφέρνοντες. Που δυστυχώς υπερισχύουν στο Αστυνομικό Σώμα αλλά και γενικότερα… «Ο έλληνας θέλει βούρδουλα» κλπ κλπ

Και μιά ιστορία από τις ΗΠΑ: Ήμουν για δουλιά εκεί, είχα νοικιάσει αυτοκίνητο για να κινηθώ στο Λόνγκ Άϊλαντ. Μού έκαναν εντύπωση κάτι μεγάλες ρομβοειδείς πινακίδες κάθε τόσο στα διάφορα Highways που έγραφαν: RIGHT LANE GOES RIGHT! {«Η δεξιά λωρίδα πάει δεξιά» για τυχόν μη αγγλομαθείς}.
    Η πρώτη μου σκέψη ήταν “τυπικά” ελληνική: Τί αμερικάνικη βλακεία είν’ αυτή; Μετά όμως πρόσεξα ότι οι δεξιές λωρίδες στις διασταυρώσεις ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Αν δηλαδή ήθελες να πάς ΕΥΘΕΙΑ από αυτές έπρεπε να μπείς ΣΦΗΝΑ αριστερά στους άλλους, με προφανή κίνδυνο ατυχημάτων…

Σκεφθείτε πόσο θα βελτιώνονταν η κυκλοφορία -και ανέξοδα!- μόνον απ’ αυτό… Αν κάποιοι τροχονόμοι υποχρεώνουν τους μάγκες έλληνες να ακολουθούν την κατεύθυνση της λωρίδας τους, όπως άλλωστε έγραψα και παραπάνω.

Ως σκοπιμότερη δε -και οικονομικότερη!- μέθοδο, βλέπω την εξής: Μια ομάδα, πείτε 20, τροχονόμων πάνε για μιά εβδομάδα στο Παγκράτι. Και “περιποιούνται” όσους μάγκες περνουν από εκεί. Την άλλη στους Αμπελοκήπους, την παράλλη στον Κολωνό… Και πάει λέοντας…
Και να μην κάθονται “κέντρο” στις διασταυρώσεις. Στις γωνίες να είναι. Και να υποχρεώνουν τους μάγκες να συμμορφώνονται.
Σε ένα χρόνο νομίζω θα βελτιωθεί ουσιαστικά η κατάσταση. Γιατί εκτός από τους μάγκες, θα βλέπουν τί γίνεται και οι υπόλοιποι οδηγοί. Για να μην …μαγκέψουν κι αυτοί… από αγανάκτηση να πιάνονται συνέχεια κορόϊδα.
Το “σπάσιμο” της μαγκιάς των ελλήνων οδηγών θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα και για την μείωση των δυστυχημάτων, νομίζω.
    
Ας τό σκεφτεί έτσι ο κ. Χηνοφώτης… Αν δεν μάς έλαχε βυρωνικότερος του Βύρωνα…

Για την ιστορία αναφέρω ότι επί 40τόσα χρόνια κάνω κάπου 3.000 με 3.500 χλμ το μήνα μέσα κι έξω από την Αθήνα για τις δουλειές μου. Υπαίτια ατυχήματα δεν είχα. Κάτι ψιλοπράμματα από άλλους. Η γνώμη μου είναι πως η “μαγκιά” είναι πίσω από κάθε ατύχημα. Όλα τ’ άλλα δρόμοι, σήματα κλπ είναι δευτερεύοντα, τριτεύοντα… ¨Αλλωστε ο Κ.Ο.Κ. το λέει ξεκάθαρα: Ο οδηγός πρέπει να ρυθμίζει την ταχύτητα ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ.

    Στον παλιόδρομο πάς αργά και …δεν ξαναψηφίζεις τον υπουργό!
    Κάνω λάθος;;;

    Καλή μας ανάσταση, χωρίς να χρειαστεί να πεθάνουμε πρωτύτερα…
    αγάπη-αφοπλισμός-ειρήνη

    Ναπολέων

  7. Διαγόρας ο Μήλιος Says:

    Πάρα πολύ ωραίο άρθρο. Μπράβο.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: