Το χρήμα και η αξία του…


Τώρα, να σας μιλήσω για το χρήμα και την αξία του ίσως είναι περιττό, θα πείτε, αφού όλοι οι ενήλικες, τουλάχιστον, έχουμε την αντίληψη του τι αξίζει το χρήμα. Και γι’ αυτούς που δεν το έχουν άφθονο η αξία του είναι προφανής. Αυτοί, όμως που το διαθέτουν σε ατέλειωτες ποσότητες συχνά χάνουν το μέτρο και επιδίδονται σε άμετρες σπατάλες πόρων (που τελικά μεταφράζονται σε χρήμα).

Το χρήμα, αδέρφια, αντιπροσωπεύει τον ιδρώτα κάποιοων ανθρώπων. Το ίδιο και τα είδη που  μ’ αυτό αγοράζουμε. Το να πετάω ασύστολα π.χ. τρόφιμα ή ενδύματα, ή οποιοδήποτε είδος, ή να αγοράζω χωρίς μέτρο και χωρίς να τα χρειάζομαι, οποιαδήπτε είδη, που σύντομα θα καταλήξουν στη χωματερή, βρίσκω ότι είναι μιά πράξη ασέβειας στον μόχθο αυτών που εργάστηκαν για να τα δημιουργήσουν. Δεν έχει σημασία ότι το χρήμα “ανήκει” σ’ αυτούς που το ξοδεύουν (το “ανήκει” συζητιέται πάντα, ε;). Σημασία έχει ότι αυτό που με τόση ευκολία πετάς εσύ κάποιος ίδρωσε για να το φτιάξει και κάποιος που το έχει μεγάλη ανάγκη το στερείται, ενώ εσύ το περιφρονείς.

Δεν ξέρω πόσοι/ες από σας που διαβάζετε ανήκετε στην κατηγορία των σπάταλων με τους πόρους, αλλά αφορμή για τούτη τη γραφή μου έδωσαν κάποιοι συνάνθρωποι, που επειδή κερδίζουν άκοπα πολλά χρήματα θεωρούν δικαίωμά τους να τα πετούν από το παράθυρο. Δεν νομίζω ότι είναι…

11 Responses to “Το χρήμα και η αξία του…”

  1. agorafoviagr Says:

    Φίλε μου, έχεις δίκιο απόλυτο. Ο πατέρας μου και καμία φορά, έτσι ας πούμε μπορεί να κοντραριστούμε λέει “φαγητό δε θα πεταχτεί” και ότι απομένει θα το φάει για να μην πεταχτεί. Φυσικά είναι ένας άνθρωπος που τον θαυμάζω, γιατί από τα 12 του χρόνια, ο δικός του πατέρας (ο παππούς μου δηλαδή), τον κατέβαζε εκείνα τα χρόνια, από το πρωί στο μαγαζί για δουλειά τα καλοκαίρια, μέχρι το βράδυ που κλείνανε τα μαγαζιά. Είναι δηλαδή 53 χρόνια (65 είναι τώρα), στο αλώνι και όχι στο σαλόνι του εργασιακού χώρου. Οι παλιοί επίσης, δεν άφηναν τίποτα να πεταχτεί (αναφέρομαι στους γονείς, των γονιών μας). Το θεωρούσαν όπως σωστά το είπες ασέβεια. Και επειδή μίλησες για το φαγητό, ξεκαθαρίζοντας ότι είμαι ζωόφιλος, αλλά όχι τόσο που να φτάνω στα άκρα, διάβαζα πριν πολύ καιρό, πόσα χρήματα δίνουν οι Αμερικάνοι για να αγοράζουν φαγητό για τα ζώα τους. Τα ποσά που είχα διαβάσει, αλλά δυστυχώς δε θυμάμαι για να τα αναφέρω, ξεπερνούσαν το όριο…….Μπορεί ναι, να το αγόρασες με τον κόπο σου ή όχι (γιατί υπάρχουν και κάποιοι που δεν κοπιάζουν όσο κάποιοι άλλοι για να βγάλουν χρήματα), αλλά όταν έξω, υπάρχουν άνθρωποι που ψάχνουν στα σκουπίδια για να φάνε….Πάντα λέω στη μητέρα μου “κάνε όσο θα χρειαστεί φαγητό γιατί είναι αμαρτία να πετιέται το παραπανίσιο”. Στην αυλή μια μέρα που καθόμουν, χωρίς πλάκα, “μου ήρθε” από την απέναντι πολυκατοικία, μια μισοφαγωμένη μπριζόλα και έπεσε δίπλα μου. Πάλι καλά που δεν έπεσε πάνω μου! Έχω δύο γατούλες και κάποιος (δεν πρόλαβα να δω ποιος), την πέταξε, για τις γατούλες μου. Μου ήρθε να του πω, άλλοι αμάν κάνουν για ένα κομμάτι ψωμί και εσύ πετάς ολόκληρο κομμάτι κρέας; Την άλλη φορά, μου ήρθε μια κρέπα…Είναι για γέλια και για κλάματα η συμπεριφορά κάποιων. Δεν τους νοιάζει, δε σκέφτονται ότι κάποιοι, δεν έχουν στην κυριολεξία να φάνε. Προχτές μου περίσσεψε ψωμί. Έχω στην γειτονιά ένα γλάρο. Πήγα στην αυλή, και το άφησα. Αμέσως ο γλάρος κατέβηκε και το άρπαξε. Είπα μέσα μου “εκεί που θα πήγαινε στα σκουπίδια ας το φάει ένα πουλί”. Άλλοτε έρχονται τα σπουργιτάκια. Προσπαθώ να μην πετάω φαγητό και όταν συμβαίνει, με στεναχωρεί αυτό.
    Καλό μήνα να έχουμε φίλε μου!
    Με αγάπη πάντα
    Agorafoviagr

  2. mel Says:

    Εμένα αυτό που με εκνευρίζει με τη σπατάλη είναι που θα μπορούσαν να βοηθήσουν κάποιον με χρήματα που πραγματικά ξοδεύουν για κάτι μη απαραίτητο. Πχ τα λουλούδια στα κέντρα διασκέδασης… Κάποιοι δίνουν σε μια βραδιά 1000 και βάλε ευρώ. Το φαντάζεστε; Ή έχουν παραπάνω από 2 αυτοκίνητα (χμ και το παραπάνω από 1 υποερβολή είναι…). Για ποιο λόγο; Μόνο τα έξοδα συντήρησης να βάλουμε, να 1000 ευρώ. Και πάει λέγοντας…

  3. agorafoviagr Says:

    Φίλε μου mel, αυτό σε αυτό με τα αυτοκίνητα που αναφέρεις, θα πρότεινα και κάτι άλλο. Αντί να πάρουμε ένα αυτοκίνητο που κοστίζει ένα διαμέρισμα μικρό και μεταχειρισμένο ας πούμε, αξίας, 80χιλ και 100χιλ ευρών, ας πάρουμε ένα φθηνότερο αυτοκίνητο, και τη διαφορά ας τη δώσουμε, σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη τα χρήματα. Ή αντί να πάρουμε ένα κινητό που κάνει 350 και 400 ευρώ και για το οποίο δεν ξέρω αν θα χρησιμοποιήσουμε όλες τις λειτουργίες που έχει, ας πάρουμε ένα κινητό τηλέφωνο με 30 και 40 ευρώ θα πω και όχι με 100ευρώ λιγότερα και αυτά τα 30 και 40 ευρώ ας τα δώσουμε σε έναν άνθρωπο που ξέρουμε ότι τα έχει ανάγκη. Νομίζω δηλαδή, πως σε κάποια πράγματα, όταν πάμε να τα αγοράσουμε, φθάνουμε στην υπερβολή και σε αυτά, μπορούμε να κατεβάσουμε τον πήχη ως προς την τιμή αγοράς τους και να δώσουμε κάποια χρήματα (όσο μπορούμε φυσικά) σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη. Καλή μέρα να έχουμε φίλοι μου!
    Με αγάπη πάντα
    Agorafoviagr

  4. mel Says:

    Ναι, agorafoviagr, σίγουρα παίζει κι αυτό. Κι αν μαζεύαμε όλα αυτά τα χρήματα, να τα νοσοκομεία που είναι άθλια, να η βοήθεια στην Αφρική, να, να,να… Αλλά…

  5. exofthalmi Says:

    λαθος αδελφια.

    ισα ισα που το να υπερκαταλωνουν καποιοι ειναι καλο. Γιατι αυτοι οι ανθρωποι δημιουργουν μετρο συγκρισης για τους υπολοιπους.

    ΟΙ οποιοι υπολοιποι δεν κανουν απολυτως τιποτα εκτος απο το να προσπαθουν να μιμουνται αυτους που διαθετουν τους πορους για να υπερκαταναλωνουν.

    Εξηγειτε (αδελφια) αλλιως το γεγονος οτι ο μεσος Ελλην διαθετει αυτοκινητο 3 σκαλες πανω απο την κοινωνικη του καταταξη?

    Το οτι σφαζει για να μπορει να φοραει λακοστακι με τρυπιο βρακακι?

    Το οτι ξοδευει στα μπουζουκια και το επομενο πρωι δεν εχει λεφτα ουτε για ασπιρινες?

    μη χεζετε μονο τον κακο που ξοδευει λεφτα που βαραινουν τη τσεπη του, αλλα να χεσετε κι αυτους που δε τα εχουν αλλα σχιζουν τα ιματια τους για να γινουν χαλιφης στη θεση του χαλιφη. Αυτοι ειναι και υπερκαταναλωτες και ματαιοδοξοι.

  6. heliotypon Says:

    >agorafoviagr: ‘Εχει δίκιο ο πατέρας σου. Κι η μάνα μου όταν έπεφτε το ψωμί κάτω με έβαζε να το φιλήσω και να το φάω. Είχε μιά συμβολική έννοια αυτό το φιλί. ‘Ηταν ο σεβασμός για το μέσο της επιβίωσης, ο σεβασμός για τον μόχθο των ανθρώπων που το έφτιαξαν.

    >mel: Δεν είναι εκεί το θέμα. Το να δίνουμε τα χρήματα σε αυτούς που τα έχουν ανάγκη είναι “φιλανθρωπία” και η φιλανθρωπία ως έννοια, είναι απαράδεκτη πολιτική πράξη. Αυτούς που έχουν ανάγκη, αν η ανάγκη είναι γνήσια, πρέπει να τους βοηθά η πολιτεία. Το να εξαρτώνται αυτοί από την καλή διάιεση του “φιλάνθρωπου” δεν είναι πολιτικά ορθό. Είμαι της γνώμης ότι το “μεγάλο περίσσευμα” πρέπει να φορολογείται αγρίως. Δεν νομίζω ότι τους χρειάζεται όλος ο πλούτος που έχουν οι κροίσοι. Για επίδειξη τον χρησιμοποιούν. Συμφωνώ για την πολύ καλή διαβίωση των πλουσίων αλλά από ένα όριο και πέρα αυτός ο πλούτος χρησιμοποιείται νοσηρά και συχνά για το κακό των συνανθρώπων. Πριν λίγους μήνες η δουλειά μου με έφερε σε υπό ανέγερση κατοικία σύγχρονου ‘Ελληνα κροίσου (γνωστό όνομα). 5.000 τετραγωνικά μέτρα κατοικία! Τα συμπεράσματα δικά σας.

    >exofthalmi: Ο μιμητισμός και η διαφήμιση οδηγεί τα βήματα των αφρόνων της φτώχειας. Δεν λέω ότι δεν έχουν ευθύνες, αλλά ευθύνες έχουν και αυτοί που έτσι διμόρφωσαν τις αξίες αυτών των φτωχών “κροίσων”. Η προβολή των “μπουζουκιών” (όχι του οργάνου αλλά της έννοιας του μαγαζιού, με όλα τα συμπαρομαρτούντα) ως τρόπου ζωής ξεκινά ακόμη από τις παλιές Ελληνικές ταινίες (αξιόλογες ως κωμωδίες κατά τ’ άλλα). ΚΑΘΕ ταινία έπρεπε να περιλαμβάνει τουλάχιστον μιά σκηνή μπουζουξίδικου.

  7. agorafoviagr Says:

    Φίλε μου 5000τ.μ. κατοικία τι θα την κάνει; Αυτό δεν είναι κατοικία, αυτό είναι σαν μικρός γήπεδο…..Εκεί θα μπορούσαν να μείνουν πόσοι άστεγοι….Τι να πω…Την καλημέρα μου στέλνω φίλε μου και σε εσένα και στην όμορφη παρέα του blog!
    Με αγάπη πάντα
    Agorafoviagr

  8. madprofessorus Says:

    σήμερα δεν είναι εποχή για σπατάλες…κ μένα με εκνευρίζει η σπατάλη,κ όχι γιατί δεν μπορώ να το κάνω κ εγώ,αλλά σιγά σιγά συνειδητοποιώ ότι μπορούμε να ζήσουμε κ με λιγότερα,κ καλό είναι να μην πετάμε τίποτα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί.Είναι κρίμα να πετάμε φαγητό την ώρα που άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα…

  9. mel Says:

    Συμφωνώ απόλυτα για το περί πολιτείας. Μάλλον το είπα γιατί πολλές φορές σκέφτομαι πως θα μπορούσαμε να απαλλαγούμε από αυτή την πολιτεία. Δηλαδή περιμένουμε πχ η πολιτεία να χτίσει νοσοκομεία, σχολεία κλπ. Και λέω: αφού δεν τα κάνουν. Αν μαζευόμασταν όλοι και δίναμε πχ 1 ευρώ τη μέρα, θα μαζεύαμε 10.000.000 ευρώ τη μέρα!Πόσο μάλλον που κάποιοι μπορούν να δώσουν τα 10πλάσια. Αλλά οκ μάλλον αυτό είναι άλλο θέμα.

  10. George Says:

    ο ελληνας πλεον δουλευει ολη την εβδομαδα για να βγει ενα σαββατο στα μπουζουκια και την κυριακη να μην εχει λεφτα για ασπιρινη οπως ανεφερε και ενας φιλος παραπανω.
    υπερκαταναλωτισμος στο φουλ.
    εχουμε καταντησει χειροτεροι απο τα ζωα….
    καλησπερα

  11. agorafoviagr Says:

    Μήπως φίλοι μου, με αυτόν τον τρόπο ζωής που θέλουν να μας επιβάλουν μέσα από τις διαφημίσεις, μας κάνουν να δουλεύουμε για να καταναλώνουμε; Μας κάνουν δυστυχισμένους γιατί δε μας αφήνουν να δούμε τι έχουμε, αλλά τι ακόμα μπορούμε να πάρουμε, για να είμαστε πιο “ευτυχισμένοι”; Ακούω φίλους μου, να λένε “πάλιωσε το αμάξι, τώρα βγήκε το νέο μοντέλο”. Και μιλάμε για αυτοκίνητο 4ετίας και 5ετίας!!! Βλέπω στα κινητά τηλέφωνα, να πάνε πολλοί να πάρουν το επόμενο μοντέλο, ενώ αυτό που έχουν δουλεύει μια χαρά. Η μητέρα μου, μου λέει “μάθε να ζεις με τα λίγα και απαραίτητα”. Έζησε εποχές στέρησης και έμαθε να ζει με τα απαραίτητα και να είναι ευτυχισμένη. Νομίζω, πως έχουμε πολύ, προσκολληθεί στα υλικά αγαθά, αφήνοντας κάποια πνευματικά, κάποιες αξίες στην άκρη, προκειμένου να τα αποκτήσουμε. Βλέπω γονείς, να αγοράζουν για αυτούς διάφορα και ενώ τα παιδιά τους χρειάζονται να πάνε σε φροντιστήριο δεν του νοιάζει. Δηλαδή εις βάρος της μόρφωσης των παιδιών, κάποιοι γονείς κοιτάνε να πάρουν πράγματα που θα μπορούσαν με λιγότερα χρήματα να αποκτήσουν. Έχω ένα ζευγάρι με δύο παιδιά. Θέλησαν να πάρουν σπίτι. Πήγαν και πήραν ένα σπίτι, 200.000 ευρώ. Με τρόπο είπα στον φίλο μου “γιατί δεν κοίταξες ένα σπίτι 8ετίας πιο φθηνό για να μη ζορίζεσαι στις δόσεις;”. Μου λέει “ε μια φορά παίρνεις σπίτι! αν είναι να πάρω κάτι καλό”. Δεν κοιτάει όμως, πως με τις δόσεις τα παιδιά του, στερούνται κάποια πράγματα. Χώρια που οι δόσεις αν είναι ίσα ίσα στα οικονομικά σου, φέρνουν γκρίνια στο σπίτι. Όμως νομίζω ότι έχουμε ένα κακό. Κοιτάμε τι έχει ο γείτονας και αμέσως να τον ανταγωνιστούμε….Ίσως να κάνω και λάθος. Καλή μέρα φίλοι μου!
    Με αγάπη πάντα
    Agorafoviagr

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: