Μάστορες (ή μαστόροι, κατά το λαϊκότερον)


Το “μάστορας” πρέπει να είναι Ελλληνικής προέλευσης λέξη. Πρέπει να έχει αρχική ρίζα το “μέγιστος” που έγινε λατινικά “magister”. Συγγενείς λέξεις: master, Meister (Γερμ.), maestro, maitre, κλπ. Ξαναγύρισε στα Ελληνικά ως “μάστορας”. (‘Οχι, δεν είμαι φιλόλογος αλλά γουστάρω γλωσσολογικές αναζητήσεις). Τέλος η ετυμολογία.

Ο μάστορας, λοιπόν, είναι είδος υπό εξαφάνιση στην πανέμορφη, αλλά εντελώς μαλακισμένη, χώρα μας. Ο μάστορας είναι ο άνθρωπος που, χωρίς να έχει επιστημονικές γνώσεις, έχει μάθει μια εφαρμοσμένη τέχνη, συχνά πολύ πιο χρήσιμη από την θεωρητικολογούσα επιστήμη (όχι, δεν υποτιμώ την επιστήμη). Μπορεί να κατασκευάσει στην πράξη αυτά που έχει επινοήσει ο επιστήμονας, ή ακόμη και να κάνει δικές του επινοήσεις, βασισμένες στην καθημερινή γνώση και ανάγκη. Επίσης να επισκευάσει πράγματα ή εγκαταστάσεις που χαλάνε με τη χρήση. ‘Ολες αυτές οι εργασίες δεν είναι εύκολες, αλλά απαιτούν εμπειρία, βαθειά γνώση του αντικειμένου και επιδεξιότητα στα χέρια.

Αφορμή για να γράψω για τους μαστόρους ήταν πρόσφατη προσπάθειά μου να λουστράρω μερικές ξύλινες επιφάνειες που θα αποτελέσουν κάτι μικροεπιπλάκια που αγόρασα από γνωστό μαγαζί ασυναρμολόγητα. Αν και είχα όλα τα τεχνικά μέσα στη διάθεσή μου (κομπρεσέρ, πιστόλι, βερνίκια, τριβείο, κλπ) η δουλειά που βγήκε στο τέλος είναι αξιοθρήνητη! Με την αλαζονεία της “ανωτάτης παιδείας” νόμισα ότι θα ήταν πανεύκολη δουλειά. Μου πήρε τρεις μέρες, άφθονο ιδρώτα, και
αγωνία για να φτιάξω κάτι θλιβερά βαμένες επιφάνειες! Και αναλογίστηκα πόσο ικανός και επιδέξιος πρέπει να είναι ο μάστορας λουστραδώρος, που μπορεί να εισπράξει και ειρωνικά σχόλια για το άτομό του και τη δουλειά του από πολλούς χαρτογιακάδες που, παρά την “ανωτάτη” τους παιδεία, είναι άχρηστοι αναδευτές-μουτζουρωτές χαρτιών! (μου άρεσε αυτός ο τίτλος!).

Δυστυχώς οι μαστόροι εξαφανίζονται, βαθμιαία, από τις επαγγελματικές μας τάξεις. Οι γονείς των νέων θεωρούν απαραίτητο για τους βλαστούς τους να αποκτήσουν ανωτάτη παιδεία (και δεν είναι αρνητικό αυτό) και οι βλαστοί βρίσκουν υποτιμητικό να γίνουν τεχνίτες οποιουδήποτε είδους. Θεωρούν τη φόρμα υποδεέστερη από τη γραβάτα και προτιμούν να αμοίβονται (πολύ) λιγότερο από έναν τεχνίτη αλλά να κάνουν μιά “αξιοπρεπή” (τρομάρα τους, η μίζα δεν θεωρείται αναξιοπρέπεια) δουλειά (που συχνά δεν είναι καν δουλειά). Στην παλιά εποχή, που η απλή επιβίωση ήταν #1 πρόβλημα των οικογενειών, οι γονείς έβαζαν τα παιδιά τους από μικρά κοντά σ’ έναν μάστορα, για να μάθουν τη δουλειά και συγχρόνως να συνεισφέρουν και ένα πενιχρό μεροκάματο στην οικογένεια. Μ’ αυτόν τον τρόπο βγήκαν άριστοι ξυλουργοί, υδραυλικοί, ηλεκτροτεχνίτες, καραβομαραγκοί, λουστραδόροι, κηπουροί, και κάθε είδους μαστόροι. Σήμερα οι νέοι, ασχέτως τελέντου και δυνατοτήτων, θέλουν να γίνουν απόφοιτοι ΑΕΙ και ΤΕΙ, να πάρουν ένα “χαρτί” μετά από 4 χρόνων καταλήψεις στις οποίες έμαθαν καλά να κολλούν αφίσες και να μουτζουρώνουν τοίχους!

Αν δεν είχαμε την πρόσφατη εισροή αλλοδαπών (κυρίως Αλβανών) σήμερα οι μαστόροι θα είχαν σχεδόν εντελώς εκλείψει. Ευτυχώς πολλοί μετανάστες είναι ή έγιναν άξιοι μάστορες που σήμερα συντηρούν και φτιάχνουν τις οικοδομές μας. Βλέπω, όμως, ότι τα παιδιά των μαστόρων αυτών κάνουν ό,τι και τα Ελληνάκια και σε μία ή δύο γενιές αμφιβάλλω αν θα βρίσκεις οποιοδήποτε είδους μάστορα. Βέβαια έγιναν σχολές μαθητείας τεχνιτών αλλά φαίνεται ότι εκεί δεν πάνε πολλά παιδιά. Και στόχος των αποφοίτων είναι, τί άλλο; καρέκλα στο δημόσιο!

Πολύ θα ήθελα να δω μερακλήδες επιστήμονες που θα έπιαναν τα εργαλεία για να φτιάξουν ή να επισκευάσουν. Θα ήταν και οι “πρώτοι” μάστορες και με γερό μεροκάματο, μιά και θα συνδύαζαν την επιστημονική γνώση με την επιδεξιότητα των χεριών. Μήπως τα τεχνικά ΑΕΙ και ΤΕΙ θα έπρεπε να υποχρεώνουν τους φοιτητές τους να εξασκούνται και στην μαστορική;

29 Responses to “Μάστορες (ή μαστόροι, κατά το λαϊκότερον)”

  1. Rizobreaker Says:

    Πόσο δίκιο έχεις… Πολύ σωστά!

  2. Αόρατη Μελάνη Says:

    Όταν ο δεκαπενταετής τότε ανιψιός μου με ρώτησε τι επάγγελμα να ακολουθήσει, απάντησα χωρίς δεύτερη σκέψη “υδραυλικός”. Μόλις λίγες μέρες νωρίτερα είχε έρθει ένας στο σπίτι και για 2 ωρών δουλειά είχε τσεπώσει 3 κατοστάρικα (άμα δε σ’ αρέσει βρες άλλον, κυρά μου… πού να τον βρω; μέρες έψαχνα και όλοι εξαφανισμένοι!).

    Γνωστά είναι και τα ανέκδοτα με τα λιοντάρια και τους αρχιτέκτονες, με τους υδραυλικούς και τους καθηγητές πανεπιστημίου κλπ.

    Εγώ την κόρη μου θα την ενθαρρύνω να γίνει μοντελίστ (το κομμώτρια το αποφεύγω λόγω των τοξικών βαφών), άντε το πολύ σχεδιάστρια, γιατί έχει κλίση στο σχέδιο. Όποιος έχει ταλέντο στο εμπόριο δεν το συζητώ, να ανοίξει δική του επιχείρηση με τις ευλογίες μου.

    Λες ότι δεν είναι κακό να επιδιώκουν όλοι ανώτερες σπουδές για το βλαστάρι τους. Εγώ το θεωρώ κάκιστο. Καταπιέζονται παιδάκια που ίσως να μην έχουν καμμία κλίση ή διάθεση για σπουδές, φλομώνονται στα φροντιστήρια, καταλαμβάνουν μια θέση στα υπερπλήρη ήδη πανεπιστήμια, παίρνουν ένα πτυχίο που δεν ξέρουν τι να το κάνουν και κυνηγούν κάθε μπάρμπα βουλευτή για διορισμό, ή ακολουθούν ένα επάγγελμα τελείως άσχετο με τις σπουδές τους. Παίρνουν αέρα ολωνών τα μυαλά και κανείς δεν πάει να γίνει απλός τεχνίτης ή εργάτης, όπως που λες κι εσύ.

    Η μόρφωση καλή είναι, αλλά μπορεί καθείς μα μορφωθεί “εξωσχολικά”, διαβάζοντας μόνος του ή στο ανοιχτό πανεπιστήμιο ή στο κανονικό πανεπιστήμιο αλλά σε ειδικά τμήματα για εργαζόμενους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα πρέπει να γίνει κι “επιστήμων” μετά.

    Η μόρφωση μάλλον πρέπει να διαχωριστεί από την επαγγελματική κατάρτιση, σε κάποιο βαθμό τουλάχιστον.

    Και ναι, αν δεν ήταν οι αλλοδαποί, ούτε σπίτια θα χτίζαμε, ούτε φράουλες θα μαζεύαμε… και γρινιάζουμε κι από πάνω γιατί μας παίρνουν τις δουλειές. Γιατί βλέπεις ουρά κάνανε οι πτυχιούχοι για μια θέση στην οικοδομή!

  3. Αόρατη Μελάνη Says:

    Παρεμπιπτόντως, ο ανιψιός μου δεν με άκουσε…. Γιος, αδελφός και ανιψιός πτυχιούχων (και ορισμένων με μεταπτυχιακές σπουδές), σε περιβάλλον πτυχιούχων, προτίμησε να δώσει πανελλαδικές.

  4. Σφυράκι Says:

    Παρακαλώ δείτε για λίγο αυτό.

    http://sfyraki.blogspot.com/2008/08/blog-post_22.html

  5. heliotypon Says:

    >Rizobreaker: Δυστυχώς, αδερφέ Ρισζοσπάστη…

    >Αόρατη Μελάνη: Αν είχαμε τόση ευρύτητα πνεύματος ώστε να σπουδάζουμε σε ΑΕΙ, ακόμη και να παίρνουμε PhD και να γινόμαστε μαστόροι, τότε η εμμονή στην ανώτατη εκπαίδευση δεν θα σήμαινε τίποτε το αρνητικό. Είναι σίγουρο ότι κάποιοι γονείς καταπιέζουν το βλαστάρι τους να μπεί σε ΑΕΙ. Οι λόγοι, φυσικά, είναι κυρίως κοινωνικοί! Τι θα πει ο κύκλος του μηχανικού ή του γιατρού αν ο γιός γίνει υδραυλικός; Αχ, αυτοί οι κύκλοι! Θεωρώ την ανώτατη παιδεία μέγιστο αγαθό, γιατί μαθαίνει τον άνθρωπο (όχι όλους βέβαια) να σκέφτεται και του δίνει άλλη οπτική για όλα. Ο ποιοτικός άνθρωπος δεν δεσμεύεται από την παιδεία του και κάνει το επαγγελματικό ή άλλο κέφι του μετά το πτυχίο. Οι ψυχολογικά καταναγκασμένοι και εγκλωβισμένοι στα δεσμά της κοινωνικής καταξίωσης αναζητούν θέση στο δημόσιο ή άλλη αντίστοιχης “σπουδαιότητας” (τρομάρα τους!).

    >Σφυράκι: Δεν κατάλαβα αδελφέ, τι σχέση έχουν αυτά που γράφεις στο blog σου (και που δεν κατάλαβα τι προτείνεις) με αυτή την ανάρτηση.

  6. Σοφια Says:

    Λέω στους μαθητές μου που βλέπω ότι δεν αγαπούν τα βιβλία, να γίνουν μαστόρια, και τους εξηγώ πόσο καλλιτέχνης πρέπει να είσαι να μη καταστρέψεις τα πράγματα του άλλου, να φτιάξεις κάτι όμορφο, αλλά δεν με καταλαβαίνουν. Εγώ μεγάλωσα με μαστόρους, μιας και είχαμε είδη γκιγκελαρίας, και τους εκτιμώ, αλλά ακόμα και τα παιδιά τους νομίζουν ότι δεν είναι καλό να είσαι μάστορας. Δυστυχώς.
    Έχεις διαβάσει το ” ο βοηθός ήταν Πακιστανός” ? Ενα πιο παλιό πόστ, που λέει πως είναι τα πράγματα εδώ.
    καληνύχτα

  7. Σοφια Says:

    Heliotypon έβαλα αλλά έβγαλε μουνί. Τέλος πάντων το άφησα, είμαι συντηριτική τι να κάνουμε!

  8. heliotypon Says:

    >Σοφία: Τι λες καλέ; Θα γινούν μαστόροι; Και τι θα πουν οι φίλες της μαμάς και ο κύκλος του μπαμπά; “Ο γιός των Καρακατσουλαίων έγινε υδραυλικός”;
    Σ’ ευχαριστώ για την αναφορά του Blog μου στο δικό σου, παρά τους αρχικούς (και εύλογους) δισταγμούς σου…

  9. houlk Says:

    Καλημέρα, καλώς σας βρήκα.
    Κατ’ αρχάς, θεωρώ ότι επιβάλλεται να ξεχωρίσουμε την έννοια της “παιδείας”, (της πνευματικής και ψυχικής καλλιέργειας) από το εκπαιδευτικό σύστημα. Σαφώς και καλλιεργημένος μπορει να είναι κάποιος, που δε σπούδασε σε κάποιο ΑΕΙ, ΤΕΙ κ.λπ όπως και εντελώς απαίδευτος (με τη παραπάνω έννοια του όρου) μπορεί να είναι κάποιος, με δέκα διδακτορικά. Αλλωστε, φοβάμαι, πως το εκπαιδευτικό μας σύστημα, σε ολες του τις βαθμίδες, δεν ασχολείται με τη παιδεία των μαθητών/φοιτητών αλλά μόνο με τη παραγωγή αναλώσιμων εργαζόμενων για το ισχύον κοινωνικοοικονομικό σύστημα.
    Από την άλλη, πολύ ορθά παρατηρείτε πώς οι επιλογές και παραινέσεις των γονέων (οι οποίες και έχουν να κάνουν με θέματα κοινωνικού status και προβολής) απομακρύνουν τα νέα παιδιά από τα τεχνικά επαγγέλματα. Διαπιστώνω όμως τελευταία, ότι ασχέτως γονέων, και οι ίδιοι οι νέοι στρέφονται προς την ανώτερη/ανώτατη εκπαίδευση, όχι χάριν της παιδείας ή της μόρφωσης, που προσδοκούν να αποκτήσουν αλλά γιατί α) καθυστερούν κατά μια τουλάχιστον πενταετία την ένταξή τους στην αγορά εργασίας – άρα διασκεδάζουν κάποια χρόνια παραπάνω β) υπάρχει η αίσθηση ότι μια χειρωνακτική δουλειά είναι πιο κουραστική και πιο “βρώμικη” από τη δουλειά γραφείου γ) μια δουλειά χειρωνακτική δεν προσφέρει “κύρος”.
    Το αποτέλεσμα : Θα μας πνίξουν οι χαρτογιακάδες και οι καρεκλοκένταυροι…

  10. Marina Says:

    Αφησα χθές ένα σχόλιο αλλά μάλλον χάθηκε. Το ξαναγράφω λοιπόν. Οι μάστορες είναι δυσέύρετοι και ακριβοπληρωμένοι. Κάθονται 10 λεπτά και ζητάνε..τον ουρανό με τ’ άστρα. Και οι χαρτογιακάδες + όλοι εμείς τα δίνουμε γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά. Ομως τα παιδιά μας ΔΕΝ θέλουμε να γίνουν μάστορες, εκτός και αν έχουμε την δουλειά έτοιμη πχ. αν είναι ξυλουργός ο μπαμ΄πάς θέλει ο γιός να συνεχίσει την επιχείρηση. Η τάξη των μαστόρων θεωρείται κατώτερη απο ορισμένους κοντόφθαλμους χαρτογιακάδες, προτιμούν το παιδί τους να μείνει άνεργο παρά να γίνει μπογιατζής, ξυλουργός, πατωματζής, υδραυλικός, κομμώτρια, κλπ.
    Ο μπαμπάς μιάς παιδικής μου φίλης έγινε έξω φρενών όταν εκείνη του δήλωσε ότι θέλει να παντρευτεί έναν υδραυλικό. Την απείλησε, έστελε γνωστούς του και τον έδειραν τον νεαρό και όταν το κορίτσι έκανε τον γάμο, ο πατέρας δεν πήγε. Εχει αυτός ο βλάξ εγγόνια 14 και 16 ετών αντίστοιχα και ποτέ δεν τα έχει δεί.. Ηλίθιος απ ολες τις πλευρές.

  11. heliotypon Says:

    >houlk: Ίσως πιο δόκιμος διαχωρισμός θα ήταν “παιδεία” και “καλλιέργεια”. Η κοινωνική υποκρισία και ανασφάλεια απαξιώνει τα χειρονακτικά επαγγέλματα. κοινωνίες που αισθάνονται ασφαλείς δεν έχουν τέτοιες πορκαταλήψεις. Η δική μας, μιά απελεύθερη κοινωνία, υπό την επήρεια (ακόμη) της τουρκοκρατίας, της πείνας της κατοχής και της φτώχιας των μεταπολεμικών χρόνων, απαξιώνει ό,τι δεν συνδέεται με το πανεπιστημιακό κύρος. Κι ας είναι ο “επιστήμων” σκράπας, άχρηστος, απαίδευτος. Ας έχει ξοδέψει τα πανεπιστημιακά χρόνια σε καταλήψεις και αφισοκολλήσεις. Ας έχει αντιγράψει σε όλες τις εξετάσεις, ας έχει πάρει ένα πτυχίο εντελώς άχρηστο. Αρκεί που το έχει πάρει (και κορνιζώσει, για να το βλέπουν οι δύσπιστοι). Είναι “επιστήμων” (συχνά μόνο κατ’ όνομα!).

    >Marina: Το άφησες στην προηγούμενη ανάρτηση! Με την ιστορία αυτή αλλά με κάπως διαφορετική εισαγωγή.
    Συχνά φαινόμενα αυτά. Ένδειξη διανοητικής και παιδευτικής ένδειας!

  12. Themis Says:

    Δε λέω ότι διαφωνώ με αυτά που λέτε, λίγο πολύ συμφωνούμε όλοι, γενικώς!.. Το θέμα είναι μεγάλο και οι απόψεις ενδιαφέρουσες. Κάτι που μου έκανε εντύπωση πάντως είναι που δεν διάβασα να λέει κανένας ότι μετάνιωσε επειδή έγινε “Επιστήμονας” αντί “μάστορας”… Μήπως κατά βάθος είμαστε πολύ υπερήφανοι γι αυτό που είμαστε θεωρώντας τους εαυτούς μας πιο “ανοιχτόμυαλους” από άλλους “συν-επιστήμονες”, ή μήπως φοβόμαστε ότι αν ήμασταν οι ίδιοι “μαστόρια” δε θα είχαμε την “παιδεία” και την “καλλιέργεια” που νομίζουμε ότι έχουμε λόγω “ακαδημαϊκών” σπουδών; Μήπως τελικά είμαστε οι ίδιοι θύματα του ίδιου μας του εαυτού που ζει και μεγαλώνει με τις “αρχές” και τις συνήθειες των υπόλοιπων νεο-ελλήνων; Ερωτήματα για αυτογνωσία και αυτοκριτική..
    Η πραγματικότητα διδάσκει, πως η κοινωνία προσδίδει “κύρος” στον πετυχημένο και πετυχημένος είναι αυτός που έχει λεφτά, ανεξάρτητα από τον τρόπο που τα απόκτησε. Φυσικά και δε μου αρέσει η “πραγματικότητα” σύμφωνα με την οποία ένας υδραυλικός που θα ανακαινίσει ένα λουτρό θα πάρει σε 2 μέρες ζεστά και μαύρα ευρωπουλάκια, τόσα όσα θα πάρει ένας μηχανικός (του ιδιωτικού ή δημοσίου τομέα) περίπου σε 1 μήνα, και φυσικά, αυτό δεν οφείλεται στο ότι ο “πανεπιστήμον” είναι στουρνάρι, αλλά στο ότι η Ελλάδα δεν είναι χώρα που προωθεί τις επενδύσεις, την έρευνα και την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών ωστε να αξιοποιήσει τις δυνατότητες του εργατικού δυναμικού της. Σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου, θα πληρώνονται πολλά περισσότερα απ όσα τους προσφέρει η Ελλάδα. Υπάρχει πιο τρανταχτή απόδειξη από τις περιπτώσεις μεταναστεύσεων στο Dubai, στην Κίνα, Αμερική, Αγγλία κλπ, όπου 9 στους 10 Έλληνες πτυχιούχοι πανεπιστημιακών (και κυρίως πολυτεχνικών) σχολών που μεταναστεύουν, επιστρέφουν εκατομμυριούχοι και.. πετυχημένοι;
    Σίγουρα δεν πρέπει να υποτιμάμε κανένα επάγγελμα, η καλλιέργεια, η παιδεία και οι αρχές δε σχετίζονται (και δεν πρέπει να σχετίζονται) με τις εγκυκλοπαιδικές γνώσεις ή τις επιδεξιότητες, αλλά καμιά φορά φτάνουμε στο άλλο άκρο και ισοπεδώνουμε την έννοια της αξιοκρατίας, όταν συγκρίνουμε επαγγέλματα που απαιτούν 1 χρόνο σπουδών + 1 χρόνο πρακτικής εξάσκησης, με επαγγέλματα που απαιτούν 4-5 χρόνια σπουδών (με βασική προϋπόθεση να έχεις ζοριστεί για να αποκτήσεις τις βάσεις από πολύ μικρή ηλικία) – και συνεχή μελέτη και διεύρυνση των γνώσεων ώστε να μπορείς να αντέξεις τον ανταγωνισμό.

  13. νινετα(η μουρλή!) Says:

    “Σήμερα οι νέοι, ασχέτως τελέντου και δυνατοτήτων, θέλουν να γίνουν απόφοιτοι ΑΕΙ και ΤΕΙ, να πάρουν ένα “χαρτί” μετά από 4 χρόνων καταλήψεις στις οποίες έμαθαν καλά να κολλούν αφίσες και να μουτζουρώνουν τοίχους!”

    Kαλέ μου αυτό τα λέει όλα…Τα φιλιά μου :))

  14. koulpa Says:

    xaxa να υποθέσω ότι προχώρησες στην κατασκευή; αν μπορώ καμιά απορία μη δυστάσεις..:):)
    μια φορά με ρώτησε ένας συνεργάτης αν κάνω λουστρα.. “προσπαθω..” του απάνησα.. “ε εντάξη δεν είναι και μαθηματικά..” ανταπάντησε.. προφανώς δεν το είχε προσπαθήσει.. και δεν ήταν καλός στα μαθηματικά.. εγώ πάλι δε δυσκολέυτικα ποτέ στα μαθηματικά.. αλλά σε πολλές τεχνικές δουλειές τα βρίκα ποιό δύκολα.. ειδικά αυτές που έχουν πολλούς παράγοντες και μάλιστα αναλογικούς.. (πίεση αέρα, ιξώδες χρώματος, στεγνωτικό, διαλυτικό.. αν πουμε για το λουστράρισμα.. που ένας λουστραδόρος τα καταλαβαίνει εμπιρικά χωρίς να ξέρει τη θεωρία..):):)
    θελει πολυ μεγαλήτερη αντίληψη απο κάποιον να “κλέψει” μια τέχνη απο το να πέρνει καλούς βαθμούς.. και να πάρει κουτσά στραβά ένα πτυχίο.. παλιά έπρεπε να “κλέψεις” την τέχνη.. κανένας δε θα σου έδειχε.. εδώ που τα λέμε αν απαγορευόταν το διάβασμα.. ίσως είχαμε περισσότερους αναγνώστες..:):)
    τώρα τόσο οι πτυχιούχοι όσο και οι εμπιρικοί.. ότι και να μελετήσουν ή να “κλέψουν” στην αρχή της καριέρας τους.. δε θα τους είναι χρήσημο πολλά χρόνια.. ούτε θα δικιολογεί το μισθό τους αν σταματήσουν να μαθαίνουν.. οπότε το γεγονός ότι κάποιοι επένδυσαν κάποιο χρόνο/χρήμα για να εξασφαλήσουν ένα πτυχίο δεν αποτελεί δικολογία για μεγαλήτερο μισθό.. το αποτέλεσμα μετράει..:):)
    μια κοινωνία που εκτιμά μόνο το χρήμα τη θεωρώ παθογόνα.. μεγάλο άλμα στο βιωτικό επίπεδο.. με τα σημερινά δεδομένα έιναι απο τα 700 στα 1500 ευρό κατά άτομο.. τα παραπάνω ουσιαστικά δε βελτιώνουν τίποτα..:):)
    με έπιασε η παπαρδέλα μου πάλι:):)
    την καληνύχτα μου:):)

  15. φαραωνα Says:

    …επειδη σ αρεσει η ετυμολογια ειναι «οι μάστορες» κι οχι οι μαστόροι η οι μάστοροι.

    Εξαιρετικη αναρτηση .Θερμα συχζαρητηρια.Εκτιμω παρα πολυ τους ανθρωπους που χειρονακτουν κι εχουν μερακι γι αυτο που φτιαχνουν.
    την καλησπερα μου

  16. heliotypon Says:

    >Themis: Βρίσκω πολύ σωστά αυτά που λες. Δεν υποστηρίζω ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να γίνονται μάστορες αντί επιστήμονες, αλλά υπάρχουν παιδιά που δεν τους πάει η επιστήμη και πιέζονται να σπουδάσουν ενώ δεν το κάνουν κέφι. Τελικά παίρνουν ένα χαρτί που λέει ότι είναι επιστήμονες αλλά όλοι ξέρουμε πόσο συχνά αυτό ψεύδεται. Σ’ αυτά τα παιδιά αναφέρομαι αλλά και σε όλα τα παιδιά που, μην έχοντας κλίση για κάποια επιστήμη (αυτό που λέγανε κάποτε «δεν τα παίρνει τα γράμματα») ζορίζονται να την κατακτήσουν (ή να την …εξαπατήσουν). Επίσης, δεν θα έβλαφτε καθόλου την αξιοπρέπεια ενός π.χ. μηχανικού να πιάσει τα εργαλεία και να κάνει τον μάστορα, αν η ανάγκη το απαιτήσει, αντί να χώνεται, ως αργόμισθος, σ’ ένα δημόσιο γραφείο (κι είναι πολλοί οι αργόμισθοι εκεί μέσα…)

    >νινέτα(η μουρλή): Σ’ ευχαριστώ καλή μου. Φιλιά κι από μένα.

    >koulpa: Ναι, φυσικά προχώρησα στην κατασκευή, έστω και με χάλια βερνίκωμα. Εκεί που μπήκαν δεν φαίνεται και πολύ, άλλωστε, η ποιότητα του βερνικώματος. Ευχαριστώ. Αν χρειαστώ συμβουλή σε έχω (ήδη) υπόψη μου…

    >Φαραώνα: Το ξέρω ότι είναι «μάστορες;» το σωστό αλλά επίτηδες χρησιμοποιώ την κοινότερη έκφραση «μαστόροι» για έμφαση. Το ίδιο είναι και με το «χρονών» (που το σωστό είναι «χρόνων») και με το «ανθρώποι» και μερικά άλλα. Αν με παρακολουθείς θα ξέρεις ότι έχω ιδιαίτερη ευαισθησία στη σωστή χρήση της γλώσσας.

  17. Ηλιαχτίδα Says:

    Γειά σας! Συμφωνώ κι εγώ με όλους σας πως σήμερα έτσι έχουν τα πράγματα στην Ελλάδα, δυστυχώς. Ωστόσο, εγώ (με τη γνωστή αισιοδοξία που με χαρακτηρίζει) νομίζω πως αυτό στα επόμενα 20-30 χρόνια θα αλλάξει! Και εξηγούμαι: όλοι ξέρουμε πως η “νεότερη” Ελλάδα υπήρξε θύμα μεγάλων δεινών περνώντας από τα χέρια τους ενός κατακτητή στου άλλου. Τούρκοι, Ιταλοί, Γερμανοί, όλοι μας κράτησαν για πολλά συνολικά χρόνια κάτω από την κυριαρχία τους. Στα χρόνια εκείνα λοιπόν που τα σχολεία τουλάχιστον υπολειτουργούσαν, οι Έλληνες που οι περισσότεροι δεν είχαν ούτε να φάνε, δεν ήταν δυνατό να μορφώνουν τα παιδιά τους… Ακριβώς γι΄αυτό -νομίζω- δημιουργήθηκε στη νεοελληνική συνείδηση (σαν απωθημένο αλλά & σαν αποτέλεσμα της εκτίμησης που έτρεφαν τότε για τους μορφωμένους που σ΄εκείνα τα δύσκολα χρόνια βοηθούσαν τη χώρα) η λάθος εντύπωση πως η αξία ενός μορφωμένου -με την έννοια της στείρας απόκτησης πτυχίων- ανθρώπου είναι πολύ μεγαλύτερη από την αξία ενός τεχνίτη… Απόδειξη τούτου τα γραπτά σχεδόν όλων όσων έγραψαν κείμενα εκείνη την εποχή (δες Παπαδιαμάντης) που όλοι προέτρεπαν τους Έλληνες να μορφώνουν τα παιδιά τους! Ποιός από μας δεν έχει ακούσει τη θυμοσοφία (απομεινάρι εκείνης της εποχής) “άνθρωπος αγράμματος ξύλο απελέκητο”; Σαν απόγονοι εκείνης της τόσο δύσκολης λοιπόν εποχής οι πρόγονοί μας, μας ανέθρεψαν κάνοντας τα αδύνατα-δυνατά για να μας μορφώσουν, παραβλέποντας την αξία των τεχνών. Κι έτσι η γενιά μας πέρασε πια στο εντελώς αντίθετο άκρο, όπου όλοι νιάζονταν να αποκτήσουν πάση θυσία “ένα πτυχίο” (εννοώντας βέβαια πανεπιστημιακό) & κανείς ή σχεδόν κανείς να ακολουθήσει μια τέχνη, να γίνει μάστορας! Έτσι καταντήσαμε σήμερα να βλέπουμε άτομα με 2 & 3 πτυχία να δουλεύουν πωλητές (π.χ. σε περίπτερα που δεν είναι καν δικά τους, γνωρίζω τέτοιο άτομο), γκαρσόν, κ.λ.π.
    Ωστόσο, πιστεύω πως από τη γενιά μας κι έπειτα θα αλλάξουν τα πράγματα! Ήδη ακούω γονείς να λένε για τα παιδιά τους “δεν πειράζει κι αν δε σπουδάσουν”, “ούτως ή άλλως οι υδραυλικοί & οι ηλεκτρολόγοι βγάζουν περισσότερα”, κ.λ.π.
    Το θέμα είναι πως πάλι θα ωθήσουμε τα παιδιά μας σε λάθος κατεύθυνση: η ουσία των σπουδών δεν πρέπει να έχει να κάνει καθόλου με τις οικονομικές απολαβές που αυτές μπορούν να αποφέρουν! Πρέπει να δώσουμε στα παιδιά να καταλάβουν πως η αξία της ανώτατης παιδείας & της μόρφωσης (με αυτή την έννοια) έγκειται μόνο στην πνευματική καλλιέργεια! Κι ότι είναι τελείως διαφορετικό θέμα από το επάγγελμα που θα ακολουθήσουν στη μετέπειτα ζωή τους!
    Εγώ έχω σήμερα ένα κοριτσάκι 28 μηνών. Σε καμμία περίπτωση δε σκοπεύω να επιμείνω να γίνει γιατρός ή μηχανικός ή οτιδήποτε. Νομίζω πως πλέον πρέπει να έχουμε ανοιχτό μυαλό & να μην πολώνουμε την ανατροφή των παιδιών μας μόνο στο να μπουν σε ένα Πανεπιστήμιο! Στόχος δικός μου είναι να τη μεγαλώσω δείχνοντάς της πως όσο περισσότερα βιβλία (& πανεπιστημιακά) διαβάζει ο άνθρωπος, τόσο περισσότερο ανοίγουν οι ορίζοντές του! Ταυτόχρονα, από το Γυμνάσιο σκοπεύω να τη γράψω (αντί για τόσες άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες που όλοι γράφουν τα παιδιά τους σήμερα) & σε μια ιδιωτική σχολή για να μάθει μια τέχνη! “Μάθε τέχνη κι άστηνε”… Κομμωτική, Αισθητική (η κοπέλα που πάω για να μου φτιάχνει τα νύχια έχει τόσα rendez-vous καθημερινά όσα κι ο γυναικολόγος μου με τη διαφορά πως αυτή χρεώνει τα διπλά!!!), κ.λ.π. Οπότε αργότερα στο Λύκειο, ναι θα της πω να τελειώσει ένα Πανεπιστήμιο, αλλά μόνο για να ακονίσει περισσότερο το πνεύμα της (μεγάλο αγαθό η παιδεία!) & μόνο εάν το επιθυμεί η ίδια! Και νομίζω πως σε μερικά χρόνια το ίδιο θα κάνουν όλοι οι γονείς σχετικά με τον επαγγελματικό προσανατολισμό των παιδιών τους & τότε θα μπορούμε πλέον να μιλάμε για υγιή αντιμετώπιση του θέματος. Αυτά!
    Heliotypon, την Καλημέρα μου!

  18. Με νόημα Says:

    Δεν προέρχεται η λέξη απο το Μέγιστος, αλλά απο το “Μαγώ” που σημαίνει “δημιουργώ”, “πλάθω”, “κατασκευάζω”.

  19. natalia Says:

    Παραδεχομαι ότι εχεις δικιο, αλλά δυσκολευομαι να με φανταστώ οικοδομο, σοβατζή ή σιδερά…

    καλησπέρα
    καλό μήνα

  20. exofthalmi Says:

    …μονο η ΧΑΝ μπορει να δωσει μαθηματα ραπτικης. γιατι ωρε? και να ραβω θελω να μαθω και να πλεκω.

    το παντεσπανι ομως….το παντεσπανι….

  21. heliotypon Says:

    >Ηλιαχτίδα: Συμπληρώνεις πολύ όμορφα αυτά που γράφω και δίνεις και πληροφορίες για τις αιτίες. Πολύ καλό το συμπλήρωμα. Καλλίτερο από τη δική μου ανάρτηση. Ευχαριστώ.

    >Με νόημα: Δεν το βρήκα πουθενά αυτό το ρήμα. Ούτε σε Ομηρικό λεξικό. Πώς έφτασες σ’ αυτό;

    >natalia: Δεν μπορεί να κάνει ο καθένας οτιδήποτε, αλλά πολλές γυναίκες κάνουν τεχνικές εργασίες χωρίς πρόβλημα, αν και οι άντρες θεωρούνται ότι έχουν περισσότερες ικανότητες σ’ αυτά. Είναι θέμα ενδιαφερόντων. Εγώ, ενώ μαστορεύω αρκετά καλά, πανικοβάλλομαι όταν πρέπει να ράψω ένα κουμπί, κάτι απλούστατο για τις περισσότερες γυναίκες…

    >exofthalmi: Νομίζω μπορείς να βρεςι τέτοια μαθήματα και εκτός …χριστιανικών οργανώσεων.

  22. tsopanis Says:

    Κάθε φορά που ακούω την λέξη μάστορας, μου έρχονται στο μυαλό τα εκπληκτικά πέτρινα γεφύρια της Ηπείρου… Γεφύρια που ένωναν και ενώνουν τους κόσμους των ανθρώπων, των ιδεών, της τέχνης… Μένοντας στην ιστορία για την ομορφιά τους, την εκπληκτική αρχιτεκτονική τους, την σημασία τους θυμίζουν ότι ο μάστορας, είναι επιστήμονας, καλλιτέχνης και τεχνίτης…

    Lykos

  23. tsopanis Says:

    Και για επιβεβαίωση….
    http://7gym-zograf.att.sch.gr/activities/2007-08/g_artas/giofiria_hpeir.pdf

    Lykos

  24. Ηλιαχτίδα Says:

    Να είσαι καλά Heliotypon εσύ που μας βάζεις σε τέτοιους προβληματισμούς με τα ωραία σου θέματα!
    Πί Ές: πάντως σήμερα, με τόσα που ακούω για νέους φόρους, αυξήσεις, e.t.c. δε νιώθω την ίδια αισιοδοξία -γενικώς- να με κατακλύζει… Μάλλον γι΄αυτό ανέβασα ένα ψιλο-“μαύρο” ποστ!
    Τα φιλιά μου

  25. natalia Says:

    δεν εκανα το σχολο μου με τη λογικη των ανδρικών ή γυναικείων επαγγελμάτων. Απλά εκανα λιγο πλακα με την τελευταια σου παραγραφο, ότι οι φοιτητες των πολυτεχνικων σχολων θα πρεπει να κανουν καποια πρακτικη και στη μαστορική. Και γω ως ΠΜ υπεθεσα ότι θα επρεπε να ειδικευθω μπετατζού… 🙂

    Μην πανικοβαλλεσαι με τα κουμπιά, δεν ειναι τιποτα.
    Εγω να δεις που ειμαι και αριστεροχειρας…

  26. Μάνος Says:

    Η ετυμολογία του “μάστορα” με προβλημάτισε ιδιαιτέρως.

    Αυτό που αναφέρεις πρέπει να είναι λογικά από το λεξικό του Φυτράκη. Η προσωπική μου άποψη είναι (χωρίς να μπορώ να παραθέσω πηγές -ακόμη-) πως μάλλον προέρχεται από το mason (http://www.etymonline.com/index.php?term=mason) ή το γαλλικό maçon (http://www.dicocitations.com/definition_littre/16624/Macon.php). Και οι δύο πηγές αναφέρονται στο Λατινικό maceria που σημαίνει τοίχος.

    Στην Γαλλική εκδοχή κάποιοι πιστεύουν πως προέρχεται από αυτόν που φέρει το σφυρί (marteau). Στην Αγγλική εκδοχή – και εδώ έρχεται το σχόλιο του “Με Νόημα” – πιστεύουν πως μπορεί να έχει ρίζες στο “to mahhon” (to make). Το mahhon δεν απέχει πολύ ακουστικά από το μαγώ που αναφέρει το “Με Νοήμα”.

  27. heliotypon Says:

    >Tsopanis: Πράγματι είναι εκπληκτικά αυτά τα γεφύρια. Κι οι μάστορες που τα έφτιαξαν φαίνεται ότι κατείχαν πολύ προχωρημένες γνώσεις, μιά και η στατική αυτών των γεφυριών στηρίζεται σε πολύπλοκα μαθηματικά μοντέλα αντοχής.

    >Ηλιαχτίδα: Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Είναι να μη μαυρίζει η ψυχή με την φοροεπίθεση που μας ετοιμάζουν;

    >natalia: Οι μπετατζήδες εξέλιπαν, όπως ξέρεις, με τις αντλίες μπετόν, αλλά πολλές κυρίες νοσταλγούν τα λεγόμενα “μπετατζόπαιδα” με τις γυμνασμένες πλάτες! Μπεταζτούδες δεν ξέρω αν υπάρχουν αλλά κάποιες γυναίκες ασχολούνται με τη μαστορική. Δεν θα ήταν κακο να κάνουν πρακτική εξάσκηση οι φοιτητές στα εργαστήρια. Δεν πρέπει να ξέρουν π.χ. πώς γίνεται το καλούπι, πώς τοποθετείται και δένεται ο οπλισμός, κ.α.; Φιλιά κι από μένα.

    >Μάνος: Δεν ξέρω αν έχεις δίκιο αλλά μου φαίνεται χλωμό να προέρχεται από το Mason. Η Ελληνική είναι πιο παλιά από τη Γαλλική, αλλά θα το ψάξω κι άλλο.

  28. Μάνος Says:

    Η Ελληνική είναι πιο παλιά από την Γαλλική, αλλά και τα γλωσσολογικά δάνεια, και αντι-δάνεια δίνουν και παίρνουν όπως τα τραπεζικά! 🙂

    Επίσης, το μάστορας δεν ηχεί ελληνική. Όταν έχουμε Τεχνίτης, Οικόδομος, Τέκτων και Αρχιτέκτων ως μερικά παραδείγματα, τι να κλάσει το “μαστόρι”; – συγγνώμη για την μαλλιαρή 🙂

  29. Με νόημα Says:

    Συγνώμη για την καθυστερηση, η εξήγηση του Μάνου είναι πιό σωστή σχετικά με το μαγώ, που προέρχεται απο την Αιολική διάλεκτο (πρόγονο και της Λατινικής) απο αυτό επίσης προέρχονται και λέξεις όπως “μάγος”, μηχανή, μακέττα κ.λ.π.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: