Μέτωπα!


Συχνά τα βάζω με τους πολιτικούς και την κυβέρνηση. Και σωστά νομίζω. Σήμερα, για να είμαι δίκαιος, θα ήθελα να εστιάσω, όσο μπορώ βεβαίως, στα προβλήματα που φαίνεται να αντιμετωπίζει ένας πρωθυπουργός (ο οποιοσδήποτε πρωθυπουργός και όχι μόνο ο σημερινός).

Κάθε κυβερνητική πράξη ή απόφαση έχει να αντιπετωπίσει διάφορα μέτωπα. Ας δούμε ποιά είναι και πώς λειτουργούν:

  • Συνδικαλισμός: Ο συνδικαλισμός είναι, ως γωστόν, άκρως κομματικός στην υπέροχη αλλά εντελώς μαλακισμένη, χώρα μας. Κάθε συνδικαλιστής θεωρεί υποχρέωσή του να υπηρετεί το κόμμα που τον υποστηρίζει και τον έχει αναδείξει, με απώτερο σκοπό να αναρριχηθεί αυτός στα βουλευτικά έδρανα. ‘Ετσι, σχεδόν κάθε κυβερνητικό μέτρο έχει να αντιμετωπίσει τον  συνδικαλισμό που συχνά ελέγχεται από κάποιο κόμμα της αντιπολίτευσης.  Μερικές φορές ο συνδικαλισμός λειτουργεί και για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των εργαζομένων που εκπροσωπεί, αλλά ο τρόπος που λειτουργεί είναι συνήθως αντίθετα με τις κυβερνητικές αποφάσεις, δίκαιες ή άδικες, δεν έχει σημασία. Οι συνδικαλιστές θεωρούν καθήκον τους να αντιδρούν σε κάθε κυβερνητική απόφαση.
  • Κρατικός μηχανισμός:  Ο κρατικός μηχανισμός είναι αυτός που πρέπει να υλοποιήσει τις κυβερνητικές αποφάσεις. Εδώ, όμως, είναι ο κόμπος! Κάθε κρατικός υπάλληλος, οχυρωμένος πίσω από την μονιμότητα και με κάθε είδους προνόμια πραγματικής ασυλίας που του εξασφαλίζει η θέση του, μπορεί άνετα να σαμποτάρει την κυβέρνηση σε ότιδήποτε αυτή αποφασίσει, για οποιονδήποτε δικό του λόγο. Συχνά οι λόγοι είναι κομματικοί, αλλά μπορεί να είναι και, απλώς, αντίδραση, αν η κυβέρνηση δεν είναι του γούστου του. Αλλά, ακόμη κι αν δεν πρόκειται για σκόπιμη και συνειδητή αντίδραση των κρατικών υπαλλήλων, ο κρατικός μηχανισμός είναι μιά τόσο κακή μηχανή που κανείς δεν μπορεί να βασιστεί πάνω της για οποιαδήποτε δουλειά!
  • “Μεγάλα συμφέροντα“: Η δύναμη του χρήματος είναι πολύ μεγάλη. Μεγαλύτερη κι απ΄ αυτή των τσουνάμι, των σεισμών, και της ατομικής βόμβας. ‘Οσο οι άνθρωποι θα προσκυνούν το χρήμα, αυτό θα μπορεί να κυβερνά τον κόσμο. ‘Ετσι, τα μεγάλα συμφέροντα, που κουβαλούν και τα μεγάλα προτοφόλια, χρησιμοποιώντας το χρήμα μπορούν να διαφθείρουν συνειδήσεις και να κάνουν τους ανθρώπους του κράτους να χορεύουν στον ρυθμό που θέλουν αυτά. Μπορούν, λοιπόν, να υπαγορεύσουν αποφάσεις, να ενορχηστρώσουν αντιδράσεις, να οργανώσουν εκβιασμούς, ακόμη και να απειλήσουν με φυσική εξόντωση τους πολιτικούς που δεν υπακούουν και τα μέλη της οικογένειάς τους. Ξέρετε πολλούς που δεν θα συμμορφώνονταν, αν π.χ. η ζωή των παιδιών τους βρισκόταν κάτω από απειλή;
  • Συμπεριφορές πολιτών: ‘Ενας λαός π.χ. όπως οι ‘Ελληνες (και όχι μόνο), είναι εξαιρετικά δύσκολο να κυβερνηθεί. Κάθε πολίτης (και κάθε ομοειδής ομάδα πολιτών), πιστεύει ότι η πολιτική της κυβέρνησης  πρέπει να εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο τα δικά του, ατομικά συμφέροντα. Αυτό είναι το κριτήριο της πολιτικής συμπεριφοράς του και των διεκδικήσεών του. Με αυτά τα κριτήρια εργάζεται, ψηφίζει, απεργεί και διαμαρτύρεται. Το γενικότερο συμφέρον είναι άγνωστη έννοια στο Ελλαδιστάν!
  • Διεθνείς πιέσεις: Τα συμφέροντα των μεγάλων χωρών, δηλαδή αυτών που έχουν τη δυνατότητα άσκησης κάθε είδους πίεσης σε άλλες, μικρότερες, διαμορφώνουν την πολιτική και τις αποφάσεις μιας κυβέρνησης. Συχνά οι αντιδράσεις από το εσωτερικό παραβλέπονται όταν οι εξωτερικές πιέσεις είναι ασφυκτικές και από χώρες από τις οποίες η εξάρτηση της μικρής είναι ισχυρή. Νομίζετε ότι η κάθε κυβέρνηση θα ξόδευε τόσα πολλά χρήματα για να αγοράζει οπλικά συστήματα που συχνά είναι άχρηστα ή αναποτελεσματικά; Φαίνεται όμως ότι το νταβατζιλίκι των κρατών-εμπόρων όπλων είναι ασφυκτικό, προκειμένου να πλουτίζουν οι βιομηχανίες οπλικών συστημάτων.  Οι “μεγάλοι” του κόσμου μπορούν, με το χρήμα, την πολιτική και στρατιωτικήισχύ που διαθέτουν, να προκαλέσουν κάθε είδους προβλήματα σε μια μικρή χώρα. Κι αυτόν τον παράγοντα ι, αναγκάζεται κάθε κυβέρνηση, να τον υφίσταται.
  • Αστάθμητοι παράγοντες: Αν και αυτό αναφέρεται κυρίως στην οικονομία, υπάρχουν και μη οικονομικοί αστάθμητοι παράγοντες που επηρεάζουν αποφασιστικά την πορεία των πραγμάτων. Διεθενείς συγκυρίες και πολιτικές εξελίξεις, φυσικές καταστροφές, διεθνείς οικονομικές κρίσεις (καλή ώρα), πόλεμοι και άλλα, συχνά εναντιώνονται στον σχεδιασμό μιάς κυβέρνησης.  Πολλές φορές οι αστάθμητοι παράγοντες μοιάζουν με κύματα που χτυπούν το σκάφος από κάθε μεριά!
  • Εσωτερική αντίδραση: Οι περισσότεροι υπουργοί και βουλευτές μιας κυβερνητικής παράταξης, εκλέγονται και παίρνουν τις θέσεις, όχι για να βοηθήσουν τη χώρα, όπως ισχυρίζονται, αλλά για προσωπικό τους όφελος. Στην καλλίτερη περίπτωση το αντικείμενο του πόθου τους είναι η προσωπική τους προβολή, στη χειρότερη είναι το χοντρό “κονόμι” από τις μίζες και άλλα οφέλη. Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους είναι άθλιοι και χωρίς μπέσα! Δεν έχουν ηθική και κανέναν ενδοιασμό να κάνουν και τη χειρότερη ατιμία, προκειμένου να ωφεληθούν αυτοί και οι κομματικοί, ή άλλοι, φίλοι τους. Κανονικά θα έπρεπε να βρίσκονται πίσω από σίδερα, αλλά αυτοί περνάνε χλιδάτοι, και με βουλευτική ασυλία!  Πέραν από τις νάρκες που συνεχώς τοποθετούν στα κυβερνητικά θεμέλια, είναι έτοιμοι να υπονομεύσουν τον πρωθυπουργό, προκειμένου να ωφεληθούν. Δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον να κάνουν καλό ούτε να βοηθήσουν τον πολίτη που παραδέρνει. Κι αν ο πρωθυπουργός δεν έχει @@ (καλή ώρα), τον πάνε και τον φέρνουν! Σκέτοι σαμποτέρ είναι οι άθλιοι!

Δεν έχω καμία συμπάθεια ούτε στο κυβερνόν κόμμα, ούτε στο κόμμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κόμματα εξουσίας και τα δύο, δυστυχώς. ‘Ομως θέλω να είμαι αντικειμενικός και δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω τα εμπόδια που όλοι οι πρωθυπουργοί συναντούν στην εκτέλεση των καθηκόντων τους, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονται από την χαμηλής στάθμης ηθική του λαού μας.

10 Responses to “Μέτωπα!”

  1. Με νόημα Says:

    Πολύ ενδιαφέρον το σημερινό θέμα. Προβλήματα πρωθυπουργών. Νομίζω πως είναι μάλλον πρόβλημα συστήματος. Για να υπάρχει Δημοκρατία που να μπορεί να αλειτουργεί αδιάβλητα, πρέπει οι τρείς εξουσίες (Νομοθετική, Δικαστική και εκτελεστική) να είναι ανεξάρτητες. Δέν πρέπει δηλαδή τα μέλη της Κυβέρνησης να είναι και μέλη του Κοινοβουλίου ούτε να είναι δικαστές. Ταυτόχρονα, ο ρυθμηστής του Πολιτεύματος, να εκλέγεται απ’ευθείας απο τον λαό αλλά και τα μέλη τόσο της Κυβέρνησης όσο και οι Δικαστικοί λειτουργοί. ‘ Ετσι:
    1. Ο βουλευτής, δέν έχει λόγο να τάχει καλά με την Κυβέρνηση, αφού δέν εχει ελπίδα να γίνει Υπουργός.
    2. Ο Υπουργός δέν μπορεί να είναι βουλευτής, άρα δέν έχει άμεση δυνατότητα να επιρεάσει την πλειοψηφία.
    3. Ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση εκλέγονται απ’ευθείας απο τον λαό, και για δύο μόνον χρόνια δέν είναι βουλευτές και παρίστανται μόνο σε εκείνες τις συνεδριάσεις της για να παρουσιάσουν και υποστηρίξουν νομοσχέδια που υπέβαλλαν οι ίδιοι.
    4. Πρόεδρος δέν εκλέγεται εκείνος που απλά εξασφαλιζει την παραμονή της κυβέρνησης στην εξουσία, αλλά εκείνος που εκλέγει ο λαός.
    5. Δικαστές γίνονται εκείνοι που ο λαός κρίνει αφού οι φυσικοί του δικαστές είναι οι συμπολίτες του.
    ¨Οσο λοιπόν νομοθέτες και εκτελεστές των νόμων είναι οι ίδιοι, ποτέ δέν θα έχουμε ηγέτες που θα δουλεύουν για το καλό της Δημοκρατίας και του λαου αλλά αγια τα στενά προσωπικά και …οικογενιακά τους συμφέροντα.

  2. exofthalmi Says:

    η παιδεια δεν ειναι το Α και το Ω? εαν αυτη ειναι οχι απλα ελλειπης, αλλα ΚΑΚΙΣΤΗ, τοτε γιατι ολα τα υπολοιπα να στεκουν σωστα? Πολιτες=σκαρτοι, υπαλληλοι=σκαρτοι, πολιτικοι=ειναι που ειναι σκατοψυχοι, μια παραπανω για να ειναι και ηλιθιοι σκατοψυχοι.

  3. Artanis Says:

    Πω, πω, το διάβασα και με έπιασε κατάθλιψη: Έτσι ακριβώς συμβαίνει…Τρελοκομείο…Δεν αντέχω άλλοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο!!!

  4. Αόρατη Μελάνη Says:

    Με νόημα, πολύ ωραία τα λες, κι εγώ μαζί σου για τη μεταρρύθμιση!

    Εξώφθαλμη, είναι φαύλος κύκλος. Το Α οδηγεί στο Ω και το Ω στο Α. Κακή παιδεία = κακή πολιτική = κι άλλη κακή παιδεία = κι άλλη κακή πολιτική…. Δεν ξέρω πώς μπορεί να σπάσει αυτός ο κύκλος.

  5. exofthalmi Says:

    @αορατη μελανη: ουτε εγω εχω απαντηση. Χρειαζεται μια κινηση για να σπασει και κανενας δεν αναλαμβανει το κοστος για να σπασει. Να σου πω και κατι που νομιζω? Οι Νεοελληνες γονεις ειναι μαλακισμενοι. Ουτε τα βασικα δε μαθαινουν στα σπορια τους. Ουτε το πως να χαιρετουν, να παντουν, να κοιτουν στα ματια, να σεβονται το διπλανο… αει σιχτηρια…

  6. Με νόημα Says:

    Ας μου επιτραπεί να γίνω λιγάκι παλιομοδίτης και να αναφερθώ στην αξία της οικογένειας σαν κύτταρου της κοινωνίας μια και η εξόφθαλμη το έθιξε. Αν το σπίτι δέν δείνει τις βάσεις εκείνες που κάνουν το άτομο τουλάχιστον κοινωνικό για να μην πώ χρήσιμο, τί περιμένουμε απο το κράτος ή την εκπέδευση που σε τελευταία ανάλυση είναι καθρέπτης της κοινωνίας που έχουμε.

  7. heliotypon Says:

    >Με νόημα: Συμφωνώ, Μακάρι να είχαμε αυτό το είδος της δημοκρατίας, αλλά μάλλον έχουμε αυτό που ονομάζω “κοινοβουλευτική δικτατορία”. Βέβαια δικτάτορες δεν είναι μόνο οι κυβερνώντες αλλά και όλοι οι υπάλληλοι της κρατικής μηχανής, που είναι μόνιμα αλάδωτη και πρέπει εμείς να τη λαδώνουμε συνέχεια με τον …γνωστό τρόπο!

    >exofthalmi: Ναι, η παιδεία είνα πολύ κακή. Δυστυχώς. μετά τη μεταπολίτευση πήρε την κάτω βόλτα. Σχεδόν θεωρήθηκε συνώνυμη της δικτατορίας και όλοι βάλθηκαν να την εξοστρακίσουν από τα σχολεία. Το “χαρτί” μόνο θέλουν όλοι!

    >Artanis: Ε, είπαμε, για ζαλάδα είναι η κατάσταση αλλά να μην σου συμβεί και κανένα κακό… 🙂

    >Αόρατη μελάνη: ‘Ενας τεράστιος φαύλος κύκλος είναι όλη η ζωή των Ελλήνων. Πολιτική, παιδεία, εργασία, υγεία, όλα υπόκεινται στους κνόνες φαύλου κύκλου…

  8. madprofessorus Says:

    Φαντάσου δηλαδή να ρχόταν κανας ξένος να κάνει των πρωθυπουργό…σε λιγότερο από μια βδομάδα θα χε φύγει!Αφού είμαστε “κωλοέλληνες” όπως πολύ σωστά λέει ο Νιόνιος,πως να δουλέψει σωστά μια κυβέρνηση;

  9. heliotypon Says:

    >madprofessorus: Αν ήταν με καλές προθέσεις θα έφευγε. Αν ήθελε να κάνει λεφτά θα έμενε…

  10. ixis Says:

    -Σε ταλαιπωρεί κάποιος δημόσιος υπάλληλος;
    -Καθυστερεί τη διεκπεραίωση της υπόθεσής σου;
    -Δεν σου βγάζει εγκαίρως τη σύνταξη;
    -Σε ζημίωσε η αργοπορία του;
    Ο δικηγόρος σου θα σου πεί να κάνεις αγωγή αστικής ευθύνης κατά του δημοσίου (ορίζεται δικάσιμος μετά από 3 ½ χρόνια, γίνεται κάποια αναβολή, περνούν 2 χρόνια να βγει η πρωτόδικη απόφαση, μετά έχει έφεση και μετά αναίρεση κλπ).

    Δεν σου έχει πει ότι υπάρχει «Ειδική αίτηση αποζημίωσης κατά του υπαίτιου δημοσίου υπαλλήλου» (ο οποίος πρέπει να κατονομάζεται αφού στο τέλος από την τσέπη του θα βγει η αποζημίωση) στην οποία να περιγράφονται επακριβώς οι συνθήκες της ζημιογόνου συμπεριφοράς του υπαλλήλου και η ζημιά που προέκυψε στον αιτούντα (λ.χ. από την καθυστέρηση ενέργειας).
    Το νομικό πλαίσιο που προβλέπεται για την υποβολή της εν λόγω αίτησης είναι: (1.)Άρθρο 7 του Ν. 3242.04 (ΦΕΚ 102/Α’/24-5-2004) (2) Άρθρο 2, παρ. 2β, του Ν. 2690/99, (ΦΕΚ 45/Α΄/9-3-1999) (3) Άρθρο 5, του Ν. 1943/91, (ΦΕΚ 50/Α΄/11-4-91) (4) ΔΙΣΚΠΟ/Φ. 17/1710/3-3-04, (ΦΕΚ 1226/Β΄/10-8-04) Απόφαση των Υφυπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Οικονομίας και Οικονομικών. Διάβασε πως θα την συντάξεις στο:

    http://www.equal-rights-greece.com

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: