“Δεσμεύομαι να….”


‘Οταν ένας “κανονικός” άνθρωπος προφέρει αυτά τα λόγια και συνεχίσει με μιά υπόσχεση, αυτός, συνήθως, θα νοιώθει το βάρος της υπόσχεσης και το άγχος της πραγματοποίησής της. ‘Οταν τα προφέρει ένας πολιτικός και ιδίως υπουργός, αυτά είναι εντελώς πτερόεντα, παρά την πιστή καταγραφή τους σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα και, φυσικά, δεν τον …δεσμεύουν! Όλοι αυτού του συναφιού “Δεσμεύονται”, “υπόσχονται”, “τάζουν”, ανεξέλεγκτα και αναίσχυντα, αρκεί να προκύψει κάποιο όφελος για αυτούς τους ίδιους ή για το κόμμα (πιο chic: “παράταξη”) ή για να σταματήσουν οι πιέσεις από τον λαό για κάποιο δίκαιο αίτημα. Αφορμή για τούτη τη γραφή πρόσφατες δηλώσεις και “δεσμεύσεις”, για πολλοστή φορά, του Αβραμόπουλου, προς γιατρούς, ασθενείς, προμηθευτές, φαρμακοποιούς! Φυσικά οι δεσμεύσεις διαρκούν όσο η συνέντευξη και όσο είναι παρόντα τα μικρόφωνα και οι κάμερες. Μετά περιπίποτυν σε ανυπαρξία, μέχρι την ανανέωσή τους σε νεότερη εμφάνιση και παρουσία των ΜΜΕ.

Για φιλότιμο και εντιμότητα, άραγε, δεσμεύτηκε κανείς απ’ αυτούς;

Advertisements

5 Responses to ““Δεσμεύομαι να….””

  1. Με νόημα Says:

    Το φιλότιμο, κάποτε υπήρχε λέει μόνο στην Ελληνική γλώσσα….
    Συμφωνώ, πολύ φοριέται το δεσμεύομαι….
    Όσο για την ποιότητα των απανταχού πολιτικών, τί να πώ, οι πιό πολοι, έπρεπε να είναι τουλάχιστον ισοβίτες, οι υπόλοιποι (άν υπάρχουν) βρίσκονται ούτως ή ‘αλλως σε άλλο πλανήτη και στ’ αλήθεια δεσμεύμονται. Σε…. άλλους γαλαξίες.

  2. Artanis Says:

    Κάτσε να δεις μια ανάρτηση που ετοιμάζω…

  3. exofthalmi Says:

    αυτοι καλα κανουν και υπαρχουν (ετσι! για να κανουμε κουβεντα), αλλα ΕΜΕΙΣ τι κανουμε για να ΜΗΝ υπαρχουν?
    Ταζουν με τη δικη μας ανοχη.
    Υποσχονται βασιζομενοι στη δικη μας ληθη.
    Μη με παρεξηγησεις: δεν ειμαι 20χρονο ταγμενο στην ΚΝΕ. Δε με αφρουν τα κομματα. Επι της ουσιας, θυμωνω και απελπιζομαι χωρις αυτο να γινεται μπαντιερα ροσα την οποια θα κουβαλω.
    Αλλα νυσαφι πια και με εμας τους ιδιους.

  4. fmotis Says:

    Η παροιμία λέει ότι κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει. Μήπως πρέπει να αλλάξουμε κάτι εμέις; Μήπως πρέπει πρώτα ΕΜΕΙΣ να αλλάξουμε; Για να μην μπορεί ο κάθε Αβραμόπουλος, Καραμανλής και Παπανδρέου να προδίδει τον λαό του πια.
    Κάθε ευκαιρία στις κάλπες όμως πάει χαμένη. Ειδικά μετά τις τελευταίες εκλογές νόμιζα πως επρόκειτο για φάρσα. Έστω για παραποίηση. Όμως τα πρόβατα ψήφησαν πάλι τους σφαγείς τους. Με την ελπίδα να τακτοποιηθούν να δημοσιοϋπαλληληθούν, να βολευτούν καλά, καλά σε ένα καράβι που βουλιάζει όλο πιο γρήγορα!

  5. heliotypon Says:

    >Με νόημα: Δεν ξέρω αν το φαινόμενο είναι παγκόσμιο αλλά εδώ έχει παραγίνει η αδιαφορία και η υποκρισία. Μόνο κριτήριο συμπεριφοράς το προσωπικό (οικονομικό ή πολιτικό) συμφέρον.

    >Artanis: Περιμένω…

    >exofthalmi: Ξέρεις κάποιον (αποτελεσματικό) τρόπο αντίδρασης; ‘Αν εννοείς την ψήφο, δεν είναι και τόσο εύκολο να βρεις ποιός είναι ο καλός για να τον ψηφίσεις. ‘Αλλωστε τα κόμματα (εξουσίας) δύο είναι και δεν μοιάζει να αλλάζει αυτό.

    >fmotis: ‘Εχεις δίκιο. Ψηφίζουμε τους σφαγείς μας κάθε φορά. Η ελπίδα του προσωπικού οφέλους οδηγός μας. Το μεγάλο κακό είναι ότι με την διαφθορά και ανικανότητα που επικρατεί, ποιός σωστός άνθρωπος πάει να συνδέσει το όνομά του με το βρωμερό συνάφι; Ξέρω ελάχιστους (μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού) αλλά ένας (έστω τρεις ή τέσσερεις) κούκος φέρνει την άνοιξη; Δεν την φέρνει…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: