Πού κοιτάτε όταν οδηγείτε;


‘Ολοι οι κανονικοί οδηγοί οχημάτων συνηθίζουν να κοιτούν μπροστά, τον περισσότερο χρόνο, αλλά ρίχνουν και πότε-πότε μερικές κλεφτές ματιές στους καθρέφτες, αλλά και στα πλαϊνά, για να εξασφαλιστούν ότι δεν υπάρχουν κίνδυνοι. Το 90%, όμως, του χρόνου κοιτούν μπροστά και σωστά κάνουν.

Στην ζωή εκτός οχήματος, όμως, και ιδίως σε ότι αφορά τα εθνικά, πολιτικά και άλλα παρόμοια θέματα, συμβαίνει ένα παράδοξο: Κοιτάμε μονίμως πίσω! Αν ένας οδηγός οδηγεί κοιτώντας μόνο πίσω, πού λέτε θα πάει το όχημά του; Την απάντηση την ξέρετε. Ως λαός και ως έθνος, γιατί εμείς (και όχι μόνο εμείς αλλά και κάθε λαός που έχει παρελθόν αλλά δεν βλέπει να έχει μέλλον) έχουμε την ολέθρια συνήθεια να έχουμε μονίμως το βλέμμα προς τα πίσω; Οι αρχαίοι ‘Ελληνες και η δόξα τους έχει καταντήσει έμμονη ιδέα. Οι σχέσεις του παρελθόντος μας με κάθε είδους “εχθρούς”, πραγματικούς ή φανταστικούς, είναι αυτές που χρωματίζουν και τις σημερινές μας σχέσεις και κοσμοθεωρίες. Ακόμη και οι πολιτικοί που εκλέγουμε, φέρουν ονόματα πολιτικών του παρελθόντος, που αντί να μείνουν στην ιστορία, για να κρίνει αυτή το ποιόν και τις πράξεις τους, διαιωνίζουν την παρουσία τους με τους θλιβερούς απογόνους ή συγγενείς τους, αλλά με δική μας επιλογή και με μοναδικό κριτήριο το όνομα του παρελθόντος. Δεν είναι ντροπή ακόμη και σήμερα να υπάρχουν συμπολίτες μας που δεν έχουν ξεχάσει τους εμφύλιους διχασμούς, μετά από 6 δεκαετίες και να χρωματίζουν τις σχέσεις τους (και τους συνέλληνες) μέσα από το πρίσμα του παρελθόντος;

Εμείς δεν κοιτάμε πώς θα κάνουμε τη ζωή μας καλλίτερη στο μέλλον, πώς θα φτιάξουμε μιά κοινωνία, μιά πολιτεία θεμελιωμένη στη λογική, στον ανθρωπισμό, στην αλληλεγγύη μεταξύ ανθρώπων, ανεξάρτητα από καταγωγή, ράτσα, θρησκεία, γλώσσα, εθνότητα. Κοιτάμε πίσω στον χρόνο, σε έχθρες,  διχόνοια, διαφορές κάθε είδους και περασμένα μεγαλεία και σ’ αυτά τα παράλογα στηρίζουμε τη σημερινή και μελλοντική μας πορεία. Είμαστε ρατσιστές του κερατά, βάζοντας στο περιθώριο μειονότητες της χώρας μας με βάση τις διαφορές του παρελθόντος. Πάμε ακόμα και μερικές χιλιάδες χρόνια πίσω, διεκδικούμε προγονικές δάφνες (που ζητούμε να μας εξασφαλίσουν την …αιώνια ευγνωμοσύνη όλου του κόσμου!), εθνικές κληρονομιές από μακρυνούς “προγόνους” σαν τον Αλέξανδρο, αρπαζόμαστε με τους γείτονες (που το ίδιο κουσούρι έχουν κι αυτοί) για το ποιοί είναι οι κληρονόμοι του, χάνουμε άπειρο χρόνο και ενέργεια, πιανόμαστε με εντελώς ανεδαφικά θέματα όπως της “φυλετικής καθαρότητας”,  μας μαστουρώνουν με μεγάλες ιδέες περί Βυζαντίου και αλυτρωτισμού κι εμείς “τσιμπάμε”,  πιστεύουμε τους απατεώνες της εκκλησίας που μας λένε ότι αυτή  βοήθησε να ελευθερωθούμε από τους Τούρκους (τεράστιο ψέμα!) και γενικά  αποπροσανατολιζόμαστε από τα πραγματικά μας προβλήματα κοιτώντας σταθερά πίσω, όσο πιο πίσω γίνεται…

Δεν είναι τυχαίο ότι συνεχώς χάνουμε τον προορισμό μας και βρισκόμαστε με στραπατσαρισμένο το όχημα “Ελλάς”, από τα χτυπήματα στους βράχους και στα δέντρα!

8 Responses to “Πού κοιτάτε όταν οδηγείτε;”

  1. despinarion Says:

    Εξαιρετικος ο παραλληλισμος αγαπητο ηλιοτυπον. Υπαρχει καποια πιθανοτητα να αλλαξει η παιδεια στον τοπο μας; Να συμβαδισει με τις τρεχουσες κρισεις, πληθυσμιακες μετακινησεις, πολιτικες αλλαγες κλπ; Μπορουν οι δασκαλοι οδηγησης (επαγγελματιες η γονεις) να δειξουν στον μαθητη τον σωστο τροπο; Η θα πληρωνουν μια ζωη φακελλακια και θα εξαγοραζουν τις αδειες, και θα βγαινουν τα παιδια ανικανα να χειριστουν ακομα και πατινι;
    Καλημερα σου.

  2. zoyzoy Says:

    Κοιτάμε το παρελθόν γιατί δεν γνωρίζουμε το μέλλον, φοβόμαστε το άγνωστο, και μένουμε κολλημένοι στα παλιά γιατί είναι απτά.

  3. heliotypon Says:

    >despinarion: Χρειάζονται αιώνες για να γίνουν αλλαγές. Γίνονται πολύ αργά και απαιτούν δραστηριοποίηση όσων καταλαβαίνουν λίγο παραπάνω, όσων έχουν συνειδητοποιήσει μερικά πράγματα και έχουν ξεφύγει από τον καθημερινό, και τόσο βολικό, “ωχαδερφισμό”. Ο/η καθένας/μία από το δικό τους χώρο, με τις λίγες ή πολλές δυνάμεις τους, πρέπει να προσπαθούν να αφυπνίσουν αυτόν τον λαό. ‘Ισως δεν θα δούμε την αλλαγή (όχι αυτήν που ευαγγελίστηκε το ΠΑΣΟΚ και που ήταν απλώς αλλαγή φρουράς στο πλιάτσικο…) αλλά μπορεί να την δουν, αν υπάρχει τότε πλανήτης ακόμη, οι γενιές του μακρυνού μέλλοντος.

    >zoyzoy: Αυτό είναι παθολογικό… Δεν νομίζεις;

  4. Με νόημα Says:

    Έχω πεί και αλλού, πως λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους, είναι λαοί που πεθαίνουν. Άλλο όμως είναι να διδάσκεσαι απο την ιστορία ώστε να μήν επαναλαμβάνεις τα ίδια λάθη, και άλλο να κάνεις κρεβάτι τις δάφνες των προγόνων.
    Πρέπει κάποτε να αφίσουμε τα φαντάσματα στον δικό τους κόσμο και να χρησιμοποιήσουμε την νοημοσύνη που σαφώς διακρύνει τους Έλληνες, ώστε να καταλάβουμε την θέση στον κόσμο, που μας αξίζει ανάλογα με τις ικανότητες μας.
    Δέν πάμε μπροστα “μυρικάζοντες”.
    Όσο για τους πολιτικούς, δέν έχω λόγο να χάνω τα λόγια μου….

  5. madprofessorus Says:

    Πολύ σωστά μιλάς,δυστυχώς κοιτάμε μόνο το…ένδοξο παρελθόν μας,χωρίς να σκεφτούμε το ότι εάν οι αρχαίοι μας πρόγονοι μας βλέπουν απο κάπου θα θέλουν να λέγονται αλλιώς…όλοι οι λαοί προχωρούν προς τα μπρός,μόνο εμείς μένουμε πίσω…

  6. Lili Says:

    Η Γεωγραφία είναι το μέσο για να γράφεται η Ιστορία.

    Δεν υπάρχουν σύνορα, δεν υπάρχουν έθνη, αυτά ειναι για μας, εδώ κάτω. Να πιστεύουμε οτι οταν πάμε να πολεμήσουμε, το κάνουμε για καποιο σκοπό που συμφέρει έμας και όχι τις πολυεθνικές.
    Τα κράτη δεν ειναι τιποτ’αλλο από μαριονέτες, των 2-3 πολυεθνικών που κυβερνουν τον κόσμο.
    Οπου πολυεθνική εχει γραφεια πχ στην Νέα Υορκη, ανθρωπινο εργατικό στη καλκούτα κλπ κλπ και έτσι χωρίζεται ο πραγματικός χάρτης του κόσμου.

    Όπου πολυεθνική βγάζει τρόφιμα, φάρμακα, όπλα, ρούχα, γαλα για μωρά, παιχνίδια, ό, τι μπορει να φανταστεί ο ανθρωπινος νους, παιχνιδακια να ασχολούμαστε και να εκπαιδευόμαστε να είμαστε υπάκουοι πολίτες, στρατιώτες.
    Θα βγαζεις χρήματα τόσα ώστε να θες αυτά που φτιαχνω με την δική σου βοήθεια, αλλά όχι αρκετα για να νιωσεις αρκετα ευτυχισμένος ή πλήρης. Σε ταίζω φτηνα υλικά, επικίνδυνα, που χαμηλώνουν την ικανότητα σου να σκεφτείς καθαρα, να νιώσεις καλά. Σου δίνω τηλεοράσεις, παιχνίδια να αποβλακώνεσαι. Σε κρατάω αρκετα άρρωστο να μην έχεις δύναμη να επανάστατησεις. Σου παίρνω τα παιδια από μικρή ηλικία νομίζοντας ότι ειναι για δική σου χειραφέτηση, και σου γεμίζω το κεφάλι με ιδεες που δεν εχουν ουσία, βάση και νόημα.
    Είσαι το κοπάδι μου, είσαι ιδιοκτησία μου, το βιός μου και το εχεις νιώσει πολλές φορές με τους φόρους, τους νόμους, τις αποφάσεις που παίρνονται χωρίς εσενα. Το έχεις νιώσει στους πολέμους, στις αδικίες, στην τρέλλα που επικρατεί, και δεν μπορεις να κάνεις τίποτα γι αυτό.
    Ισως να ειναι και πιο παρήγορο, να τρωγεσαι για τα “εθνικά ζητήματα”, για την Ιστορία σου, για τους “ηγέτες” σου.

    Θεωρίες συνομωσίας;
    ‘Ισως.

  7. heliotypon Says:

    >Με νόημα: Δεν είναι μόνο οι δάφνες, Εϊναι τα κάθε είδους γεγονότα που επιλέγει ο καθένας να εστιάσει επάνω τους, για δικούς του λόγους, πού όμως είναι παρελθόν. Μπορεί να είναι ο εμφύλιος, ή η ιστορία πολιτικών προσώπων ή οτιδήποτε άλλο.

    >madprofessorus: Φαντάζομαι ότι και άλλοι λαοί έχουν τέτοια προβλήματα. Κυρίως τριτοκοσμικοί σαν εμάς. Οι προοδευμένοι λαοί δεν ευκαιρούν να κυττάξουν πίσω. Δεν έχουν λόγο.

    >Lili: Αυτό το σενάριο έχει μεγάλη δόση αλήθειας, αλλά δεν ξέρω αν είναι ένα (συνωμοτικό) πλάνο ή απλώς συνέβη. Συνωμοσίες νομίζω ότι υπάρχουν αλλά ίσως όχι αυτές και τόσο πολλές, που διακηρύσσουν οι επαγγελματίες συνωμοσιολόγοι.

  8. ΚOSTAS TRENT Says:

    Είναι λάθος πως τάχα οι πολιτισμένοι ”δεν κυττούν πίσω γιατί δεν έχουν χρόνο”.

    Όπως στα άτομα η ατομική ψυχοολογία (ατομική ιστορία με τις ματαιώσεις αυτεγκλωβισμούς-λάθος διαπαιδαγώγηση, σφάλματα επιλογής από καταπιεστική αγωγή κτλ) , έτσι και στην κοινωνία, η Κοινωνική Ιστορία (Πολιτική-πολιτισμική Ιστορία κτλ) είναι που σού δείχνει τί ήσουν, τί έκανες, τί δεν έκανες.
    Γιατί ; Άν δεν ξέρεις ποιός ήσουν , αν δεν ξέρεις το παρελθόν σου, δεν ξέρεις τί θα κάνεις. Άν δεν κατέχεις πού βάδισες (και γιατί βάδισες ετσι), ούτε και πού θ α βαδίσεις, ξέρεις.
    Όποιος δεν ξέρει το παρελθόν του , δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει. Μήτε το μέλλον του να σχεδιάσει, ξέρει.( Μάρξ : “… Τό παρελθόν, που στοιχειώνει σαν εφιάλτης το ζωντανό παρόν…κτλ κτλ)

    Εμείς διαλέγγουμε τα …υπέροχα της ιστορίας μας.Κι αποσιωπούμε τα μαύρα κι απάνθρωπα. Κι έτσι δεν τα υπερβαίνουμε. Φυσικά δεν μιλώ για ναρκισσισμό, οίηση κι αυτοέπαρση. Κι επανάπαυση στο παρελθόν.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: