Επαναλήψεις: Η Γη κι εμείς (Ε)


Τελευταία νοιώθω μια διανοητική αδράνεια. Κανένα θέμα δεν μου φαίνεται αρκετά ενδιαφέρον για να το πραγματευτώ. ‘Εχω χάσει το χιούμορ μου (όσο είχα, τέλος πάντων) και μου φαίνεται πως έχω βάλει ρότα για τελείως κωλόγερος. ‘Ισως μου λείπουν τα ερεθίσματα, ίσως περνάω περίοδο πνευματικής ατονίας ή έχω γίνει μεγάλος μαλάκας και δεν το έχω συνειδητοποιήσει.

Σε πρόσφατες αναδρομές στις παλιές αναρτήσεις βρήκα ότι είχα πιο μεγάλη διάθεση και έφεση για γράψιμο και πολλά απ’ αυτά που έγραψα τα βρίσκω, περιέργως,  ενδιαφέροντα. Σκέφτηκα, λοιπόν, ότι μιά και έχω κάνει 355 αναρτήσεις μέχρι σήμερα και επειδή τότε είχα άλλους επισκέπτες από τους σημερινούς, να αναδημοσιεύσω και παλιές αναρτήσεις που βρίσκω ότι ενδεχομένως παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον και που μάλλον οι σημερινοί δεν έχουν διαβάσει. Κι επειδή και οι ραδιοσταθμοί και τα κανάλια κάνουν συχνότατα επαναλήψεις, γιατί να μην κάνω κι εγώ; ‘Αλλωστε κι εγώ μια …περίοπτη θέση ανάμεσα στα Media κατέχω (άλα, κουστουμιά  ο σακάτης!) γιατί να μην κάνω κι εγώ. Και που ξέρετε, η νέα σαιζόν μπορεί να μου φέρει έμπνευση, αν αφήσω το κουρκούτι που έχω για μυαλό, να ξεκουραστεί και να …διανοηθεί!

Αρχή λοιπόν επαναλήψεων με το παρακάτω κειμενάκι:

Εκατομμύρια χρόνια προσπαθεί ο άνθρωπος να επιβιώσει, ως γένος, πάνω σ’ αυτόν τον υπέροχο πλανήτη. Ξεκίνησε από το μηδέν κι έχει φτάσει σ’ ένα αξιοθαύμαστο σημείο τεχνολογικής , ίσως και ηθικής, εξέλιξης, αν συγκρίνουμε την εποχή μας με παλιότερες ιστορικές εποχές. Κι όμως, αυτό που τρισεκοτομμύρια άνθρωποι κατάφεραν να δημιουργήσουν στη διάρκεια αυτής της εξελικτικής διαδικασίας, αυτό που εκατομμύρια επιστήμονες, καλλιτέχνες και διανοούμενοι, κατάφεραν, καθώς και ό,τι θα καταφέρουν στο μέλλον, κάποια στιγμή θα χαθεί! Αυτό είναι το μόνο σίγουρο, μιά και το ηλιακό μας σύτημα κάποτε θα πεθάνει, μαζί με τον ήλιο του, όταν αυτός πάψει να ακτινοβολεί αρκετή ενέργεια. ‘Οπως μπορεί να πεθάνει και βίαια από μιά “ξαφνική” σύγκρουση με κάποιο άλλο ουράνιο σώμα, έναν αστεροειδή ή έναν τεράστιο μετεωρίτη! Και τότε όλα θα χαθούν! Ο πολιτισμός αυτός και οι προσπάθειες των δισεκατομμυρίων χρόνων και τρισεκατομμυρίων ανθρώπων θα έχουν χαθεί, ίσως σε μερικά δευτερόλεπτα! Αν σκεφτούμε ευτό το (πολύ πιθανό έως βέβαιο) ενδεχόμενο τότε ίσως γελάσουμε με τα καθημερινά μας μικρά (ή και μεγάλα) προβλήματα! Και μπορεί και να συνειδητοποιήσουμε την ελαχιστότητα της μαλακισμένης ύπαρξής μας!

Αδέρφια είμαστε αυτό το, ότιδήποτε, που είμαστε. Μιά και στην σύντομη και ασήμαντη ζωή μας υπάρχει η χαρά και η λύπη, ας φροντίσουμε να την γεμίσουμε με όσο γίνεται περισότερη χάρα. Διαλέξτε ποιές είναι οι πιό μεγάλες χαρές για σας και προσπαθήστε να τις βιώσετε στο μέγιστο βαθμό. Θυμήθηκα το (σοφό): “Γαμάτε γιατί χανόμαστε” και βρίσκω ότι είναι μιά πολύ βαθυστόχαστη φράση. Προφανώς λεγμένη από άνθρωπο με λαϊκή σοφία, νομίζω ότι αντανακλά το βαθύτερο νόημα αυτής της ύπαρξης. Και καλλίτερα ξεχάστε τα περί “μετά θάνατον ζωής” γιατί μάλλον για φούμαρα πρόκειται! Και δεν μας είπαν οι παπάδες, θα έχουν και τα ζώα μετα θάνατον ζωή; Κι αν όχι, γιατί περικαλώ; Δηλαδή εμείς είμαστε προνομιούχοι; Δεν είμαστε μέρος από το ζωϊκό βασίλειο, όπως λέει η επιστήμη της βιολογίας; Επειδή, δηλαδή, διαθέτουμε μιά στάλα νιονιό παραπάνω πρέπει να γίνεται τέτοια αδικία στα ζούδια; Και τι σόϊ πανάγαθος και δίκαιος είναι, τάχα, εκείνος ο “πατέρας” που κάνει τέτοια αδικία στα πλάσματά του; ‘Οχι δηλαδή, αλλά για να μην σας παραμυθιάζουν οι πάσης φύσεως θρησκοπατέρες περί μέλλουσας ζωής!

8 Responses to “Επαναλήψεις: Η Γη κι εμείς (Ε)”

  1. HUMO SAPIENS Says:

    ΟΣΟΙ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ
    ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΠΩΣ ΑΝΑΤΡΕΧΟΥΝ και ΣΕ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
    ΕΚΛΕΨΑ ΤΟΝ ΜΠΕΡΛΟΥΣΚΟΝΗ ΚΑΙ ΕΧΩ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΑΝΑΡΤΗΣΩ ΚΑΙ ΤΟ
    “Τακτοποίηση ημιυπαιθρίων”

  2. Γλαρένια Says:

    “Αδέρφια είμαστε …” …είναι από τα θετικά που σου έλεγα (απάντηση σε πρόσφατο σχόλιό σου) να κρατήσουμε…

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  3. Marina Says:

    Δεν είναι ότι το μυαλό σου έχει γίνει κουρκούτι, δεν μπορεί κανείς συνέχεια να παράγει κείμενα, κάποια στιγμή έρχεται και η ανάπαυλα. Είναι κανένα 6μηνο που το βιώνω αυτό..και το έχω ρίξει στα ταξειδιωτικά κείμενα!
    Οσο για τη παλαιότερη ανάρτηση, συμφωνώ κατά κάποιο τρόπο. Ο άνθρωπος κατά βάθος φοβάται το ανεξήγητο και επειδή το φοβάται το χώνει στο βάθος του μυαλού του…αρα δεν υπάρχει (αυτά περί καταστροφής του πλανήτη). Αλλά και οι πωλητές δογμάτων χρειάζεται να ζήσουν, να βγάζουν “τίμια” το ψωμί τους, έτσι υποσχόμενοι τα ουρί του παραδείσου στη Χ μετέπειτα ζωή, πουλάνε το όνειρο στον λαό. Και ως γνωστόν τα όνειρα ποτέ δεν βλάπτουν.

    Η ζέστη πάντως κάνει το μυαλό κουρκούτι!

  4. Artanis Says:

    Βρε παιδί μου για τί δεν το αφήνεις να “ξεκουραστεί” λίγο; Άσε τις επάναλήψεις και τράβα να κάνεις καμιά βουτιά, Αύγουστο έχετε…(Επειδή εδώ εχουμε συνθήκες Φλεβάρη)
    Άντε σε φιλώ, και κοίτα να το διασκεδάσεις…

  5. menoima Says:

    Μου θύμησες ένα ποιήμα του Άβλιχου

    Στίχοι του πειρασμού

    Απ’ όλες τσι εφεύρεσες του νου
    εκείνη για τη μέλλουσα ζωή :
    κουκί να σε φυτεύουνε στη γή
    κουκιά να ξεφυτρώνεις τ’ ουρανού
    και τέχνες κι επιστήμες βάνει κάτου
    με τη γεωπονία του θανάτου.

    Και μ’ όλα τούτα, αγαπητέ μου Τρέκα
    (που τόση έχεις στους στίχους μου στοργή)
    πολύ φοβούμαι, μην η Θεία Οργή
    αφήσει εμάς, σαν ασεβείς, στα σέκκα

    Και πέσει λύκος* στο φτωχό κουκί μας
    και πάει τότε αμόντε η φύτεψή μας.

  6. despina P Says:

    ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΙΔΕΑ να επεναλαβουμε τα παλια, ποιος θα θυμαται τωρα τι κουμαρα εγραφα πριν 3 χρονια. Εισαι ιδιοφυες μουνι!

  7. zoyzoy Says:

    Τι να σχολιάσω τώρα ότι δεν έχεις έφεση ?Μια τέτοια φάση μελαγχολίας είμαι κα’γω τελευταία και χαζεύω ότι μένει ακίνητο στη φύση!Τη νεκρή δηλαδή.
    Πάντως ομολογώ το χιούμορ σου δεν το’χεις χάσει οπότε είσαι σε καλό δρόμο.:))
    Αν ήταν με τα πηδήματα να γινόταν καλύτερη η ζωή μας ισως οι πόρνες έχουν βρεί το νόημα της ζωής.

    Φιλιά θαλασσινά!!

  8. heliotypon Says:

    >HUMO SAPIENS: Μπα, δεν νομίζω ότι πάνε πολύ πίσω. Πρακτικά έχει δυσκολίες… Επί πλέον που να διαβάζεις κανείς τόσο πολλές αναρτήσεις σε χιλιάδες Μπλογκ…

    >Γλαρένια: Το ότι είμαστε αδέρφια είναι αλήθεια. Αλλά εδώ παρέλειψα ένα κόμμα και από προσφώνηση έγινε προσδιορισμός. Είδες τι σημασία έχει η ακρίβεια στη γλώσσα! Φιλιά κι αγκαλιές κι από μένα.

    >Marina: Καλά είναι τα όνειρα, αλλά εδώ πρόκειται περί μεγάλης, πλανητικής, απάτης Σκέψου μόνο τα θύματα των θρησκευτικών πολέμων, σ’ όλες τις εποχές και σ’ όλη την έκταση του πλανήτη, σκέψου την τεράστια ενέργεια, τους πόρους που πηγαίνουν στην λατρεία, τους αμέτρητους “λειτουργούς” των θρησκειών που παρασιτούν εις βάρος του εργαζόμενου λαού, τις θρησκευτικές διώξεις και τόσα άλλα!

    >Artanis: Μάλλον δίκιο έχεις αλλά η διάθεσή μου δεν είναι για βουτιές. Ο καιρός εδώ έχει θυελώδεις ανέμους και δεν με τραβά έτσι η θάλασσα. Φιλιά κι από μένα.

    >Με νόημα: Καλό. Δεν το είχα υπ’όψη μου… Θα το ψάξω (δεν ξέρω και τον ‘Αβλιχο)…

    >despina P: Ιδιοφυές, ε;🙂 Μα πριν τρία χρόνια άλλοι ήσαν οι επισκέπτες/τριες. Οι περισσότεροι/ες δεν έχουν πια Blog. Τα έκλεισαν!

    >zoyzoy: Σ’ ευχαριστώ για την ενθάρρυνση, σχετικά με το χιούμορ. Μου έρχεται σε πολύ μικρές και σπάνιες δόσεις. Πώς τα καταφέρνουν άλλοι/ες να έχουν συνεχή ροή δεν το έχω καταλάβει… Οι πόρνες το έχουν επάγγελμα και, ως γνωστόν, όταν κάνεις κάτι επαγγελματικά δεν το ευχαριστιέσαι όσο όταν το κάνεις ερασιτεχνικά…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: