Ηλίθιοι, ανήθικοι, απαίδευτοι…


Διαβάζοντας βιβλίο πρόσφατης έκδοσης, του Λευτέρη Παπαδόπουλου με τίτλο “Δώδεκα Πόντους και Μισό”,  Εκδόσεις Καστανιώτη, (συλλογή χρονογραφημάτων του που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα “Τα Νέα”), έφτασα σε χρονογράφημα με τον παραπάνω τίτλο. Δυστυχώς ο τίτλος (και η διαπίστωση) αναφερόταν στον σύγχρονο Έλληνα. Και είναι τόσο σωστή! Προέρχεται από “γνωστό συγγραφέα” που ο Παπαδόπουλος δεν κατονομάζει, αλλά νομίζω την κάνουμε και όλοι μας, εμείς που ενδιαφερόμαστε (και πονάμε),  κάθε μέρα. Μεταφέρω απόσπασμα από το χρονογράφημα, που μιλάει από μόνο του και δεν χρειάζεται σχολιασμό:

Διάβασα προ ημερών, μια συνέντευξη γνωστού συγγραφέα σε κυριακάτικη εφημερίδα και τρόμαξα! Τρόμαξα γιατί αυτά που διαπιστώνει ο συγγραφέας για τον ελληνικό λαό, σήμερα, είναι, δυστυχώς, αληθινά, σε πολύ μεγάλο βαθμό. Λέει, συγκεκριμένα:

«Οι Έλληνες είναι ηλίθιοι, είναι ανήθικοι, είναι απαίδευτοι, είναι ανέραστοι. Ανίκανοι ν’ αναγνωρίσουν και να ερωτευτούν το κάλ­λος. Είναι μια διαπίστωση που την κάνω με μεγάλη θλίψη, με συντριβή, θα μου πείτε, είναι μια προσωπική εκτίμηση. Μα και η ιδεολογία που βλέπω να κυριαρχεί παντού, γύρω μας, προσω­πική εκτίμηση είναι. Δεν έκατσα να μετρήσω πόσοι την έχουν και πόσοι δεν την έχουν. Ένας συγγραφέας ακούει, βλέπει και συλλογάται. Βέβαια, με άφησε άναυδο ένα στοιχείο μετρήσεως που ήρθε τελευταία από πολύ καλές δημοσιογραφικές πηγές, μια πληροφορία που κανείς δεν ετόλμησε να δημοσιεύσει. Όταν γι­νόταν η δίκη της “εταιρείας δολοφόνων”, έγινε κάποια καλά ορ­γανωμένη σφυγμομέτρηση. Η σφυγμομέτρηση αυτή έβγαζε ότι το 44% των ερωτηθέντων ήταν υπέρ της “εταιρείας”. Τα καταφέρανε, μάγκες ήταν, τα κονομήσανε. Νομίζω, και δεν πρόκειται περί υπερβολής, ότι ζούμε τη μεγαλύτερη εθνική κρίση που έχει αντιμετωπίσει ο ελληνισμός τα τελευταία πεντακόσια χρόνια».

Σκληρές κουβέντες. Και «τραβηγμένες» ίσως. Αλλά είναι βέ­βαιο ότι ο σημερινός Έλληνας δεν βάζει τίποτα μπροστά στην κα­λοπέραση του, στο βόλεμα του, στο «κονόμι» του. Υπάρχει ένας διάχυτος κυνισμός, μια λασπουριά, που μας μολύνει όλους. Το σκάν­δαλο αντιμετωπίζεται με απάθεια. Η κομπίνα θεωρείται εξυπνάδα. Η καταστροφή της ξένης περιουσίας “επαναστατική πράξη”. ‘Ολοι είμαστε διατεθειμένοι να κλείσουμε τα μάτια, να συγχωρήσουμε, να ξεχάσουμε…

Σταματώ εδώ. Δεν χρειάζονται άλλα σχόλια εκτός από μιά λέξη: Πονάει!

27 Responses to “Ηλίθιοι, ανήθικοι, απαίδευτοι…”

  1. Christos Milionis Says:

    Tο οτι οι Ελληνες ειναι ηλιθιοι ,ανηθικοι,απαιδευτοι και ολα τα αλλα ειναι γνωστα και αλιμονο αν χρειαζοταν να τα μαθεις απο τον Λ,Παπαδοπουλο Και δυσκολευομαι να καταλαβω γιατι καποιος να αγορασει βιβλιο του, με παλια σχολια του στην εφημεριδα “τα Νεα”.Αλλα αφου θεωρεις τον Παπαδοπουλο ηθικο και με παιδεια τοτε τα πραγματα στην Ελλαδα ειναι πραγματι ασχημα.
    Οταν διαβασεις το βιβλιο θα ηθελα να μαθω τις εντυπωσεις σου.Η αποψη μου παντως ειναι οτι παει να κανει αλλη μια αρπαχτη και να τα κονομησει.

  2. heliotypon Says:

    >Christos Milionis: Δεν γνωρίζω κάτι εις βάρος του Λ.Π. και απ’ ό,τι ξέρω καθαρός μου μοιάζει. Μου αρέσουν τα χρονογραφήματα και μιά και δεν διαβάζω εφημερίδες πλέον, προτιμώ να τα βρίσκω μαζεμένα. Δεν σημαίνει ότι όλα έχουν κάποιο νόημα για μένα, αλλά πάντα κάτι ενδιαφέρον βρίσκω. Δεν είναι κανένα βαρυσήμαντο βιβλίο. Χρονογραφήματα είναι. Δροσερό το βρίσκω. Τη διαπίστωση περί της ποιότητάς μας την έχω κάνει κι εγώ από καιρό. Το να βλέπεις ότι και κάποιοι άλλοι την έχουν κάνει την ενισχύει. (δεν είναι ο Λ.Π. Αυτός την μεταφέρει). Το στατιστικό 44% για την εταιρία δολοφόνων δεν το είχα φανταστεί και με σόκαρε!

  3. Christos Milionis Says:

    heliotypon: το μονο θετικο σχολιο που μπορω να κανω για τον κυριο αυτον ειναι οτι εχει γραψει τους στιχους της “Απονης Ζωης”.Ολα τα αλλα μετριοτητες και κυριως τα χρονογραφηματα του στα “ΝΕΑ”τα οποια διαβαζα παλια οταν αγοραζα “Τα Νεα”.Ασημαντος ,αλλα με πολλες διασυνδεσεις λογω της προσκολλησης του στο συγκροτημα Λαμπρακη .

  4. Θωμάς Says:

    Ούτε ηλίθιοι είναι οι Ελληνες, ούτε ανήθικοι, ούτε φυσικα ανέραστοι -για όνομα του Θεού! Ομως απαίδευτοι ναι! δυστυχώς είναι. Η έλλειψη παιδείας είναι ίσως το μεγαλύτερό μας πρόβλημα. Αυτό φαίνεται στην πλήρη μας αδιαφορία για το περιβάλλον και στην απάθεια μας -ή συνενοχή καλύτερα- απέναντι στα κάθε φύσης λαμόγια που κυκλοφορούν.
    Τώρα σε ό,τι αφορά τη σφυγμομέτρηση για την εταιρεία δολοφόνων είναι φυσικά ανύπαρκτη ή τουλάχιστον μη έγκυρη και εκπλήσσομαι που ο Λ. Παπαδόπουλος υιοθετεί μια τέτοια “μπαρούφα”. Όσο για τα περί εθνικής κρίσης από τότε που είμαι παιδάκι ακούω τα ίδια και τα ίδια περί κρίσης των αξιών (τα έγραφα κι εγώ στην έκθεσή μου στις πανελλήνιες πριν 25 χρόνια, τα γράφουν και τα σημερινά παιδιά).

  5. Tasos Says:

    Το μεγάλο πρόβλημα μας σα λαός είναι ότι αρκούμαστε στο ένδοξο παρελθόν – δηλαδή αυτό των 2000 χρόνων πχ. Όλα τα εξηγούμε με αυτό και δυστυχώς δε αναλαμβάνουμε την ευθύνη των πράξεων μας σήμερα. Όταν κάποιος προσπαθεί να μας “ξυπνήσει” από τον ύπνο και την παρανοησία των πράξεων μας, η είναι άσχετος, η κάτι άλλο μας λείπει (η παιδεία είναι το συνηθές δικαιολόγημα). Γιατί άραγε η παιδεία; Πολύ απλό, γιατί μπορούμε να τοποθετήσουμε τις ευθύνες αλλού: στο σύστημα, στους πολιτικούς, στην πλουτοκρατία, στους κατακτητές κτλ. Ποτέ όμως σε εμάς! Εμείς άλλωστε είμαστε θύμματα, απόγονοι ενός ένδοξος λαού, μιας λαμπρής ιστορίας, ζούμε μια “άπονη ζωή” στο έλεος των άλλων.

    Δυστυχώς κύριοι, τα μαντάτα έρχονται από παντού, είμαστε αυτοί που είμαστε και μόνο αν το αποδεχθούμε, το καταλάβουμε, μετανοήσουμε, και θελήσουμε να αλλάξουμε ο καθένας ατομικά και όλοι μαζί σαν λαός θα μπορέσουμε αν αλλάξουμε και να προσπαθήσουμε να γίνουμε άξιοι των πρόγονών μας. Όσο συνεχίζουμε τις δικαιολογίες, το χαράκωμα των αγγελιοφόρων, και τις ηλίθιες, ανήθικες και απαίδευτες συμπερφορές ουδέν πρόοδος!

  6. koulpa Says:

    xaxaxa ναι το σκεφτόμουν κι εγώ εχθές.. και δε νομίζω ότι περνούν καλά τελικά όσοι τα μασάνε.. το να έχεις τα μέσα να περάσεις καλά δε σημαίνει ότι τα καταφέρνεις κι όλας.. οι περισσότεροι είναι μέσα στο άγχος για περισσότερα.. :):)
    μου θήμισες κάτι που είχα διαβάσει πριν καμιά τριανταριά χρόνια και δε ξέρω αν αληθέυει.. άρχιζε το άρθρο μέ μια ανάλογη περιγραφή των ελλήνων.. και κατέλιγε ότι το κίμενο προερχόταν από επίστολη ρωμαίου αξιωματούχου στην ελλάδα.. μιά και οι επιμηξίες σε τόσους αιώνες δε μπορούν να το δικιολογήσουν γονηδιακά.. μαλον θα οφήλεται στον τόπο.. :):)
    την καληνύχτα μου :):)

  7. Artanis Says:

    Γι’ αυτό διαλέγεις τους φίλους, και τελικά καταλήγεις να μιλάς με όλους περι ανέμων και υδάτων…
    Ό,τι πιο ανώδυνο είναι το καλύτερο…
    Σε φιλώ, με τις υγείες σου…
    (Εγώ τα ήξερα…Τα είδα κι εδώ…)

  8. nicolaos demonicos Says:

    Δεν είχα υπ’ όψη μου αυτήν την… σφυγμομέτρηση. Συμφωνώ με τον Θωμά και εκπλήσσομαι με την σειρά μου για την υιοθέτησή της από τον κατεστημενίστικο (χρεώστε το στον μπάρμπα-Γιάννη) πρόεδρο. Βέβαια δεν έχω διαβάσει το αναφερόμενο βιβλίο, αλλά, συμφωνώντας με τον ηλιότυπο, θα το πράξω.

    > Tasos: Η έλλειψη παιδείας δεν είναι ο φερετζές της χανούμισσας ούτε το μουστάκι του πούστη – είναι η ΑΙΤΙΑ. Γι’ αυτό φρόντισαν να μας την στερήσουν, ώστε να είμαστε σήμερα αυτό που μας κατάντησαν να είμαστε. Ίσως κάποτε σε πείσω τι σημαίνει να βλέπης και να κρίνης τα πράγματα υπό τον φακό της παιδείας. Δεν είναι παιδεία μόνο τα «γράμματα». Παιδεία είναι και το να κυκλοφορής στον δρόμο –πεζός ή εποχούμενος– σεβόμενος τους κανόνες, θεσπισμένους ή όχι. Το να μη πετάς την γόπα του τσιγάρου σου στον δρόμο. Το να μην ουρείς στους τοίχους ακόμα κι όταν δεν σε βλέπουν. Το να μη κλωτσάς το αδέσποτο. Το να μη γράφης στους τοίχους. Το να μαζεύης τις ακαθαρσίες του σκύλου σου. Το να μη φτύνης σε δρόμους και πεζοδρόμια. Ακόμη και το να μην ενισχύης την δυστυχία σου «βοηθώντας» τον επαίτη (ή δίνοντας στην Εκκλησία) – αν μπορής να αντιληφθής γιατί, βοηθώντας τον επαίτη (ή δίνοντας στην Εκκλησία), ενισχύεις την δυστυχία σου.

  9. nicolaos demonicos Says:

    > koulpa: Αναφέρεσαι στον Μενούτιο Άπιο και τις «Παραινέσεις προς Ατίλιο Νάβιο ή περί Ελλήνων». Και, εντάξει, δεν πειράζει που είσαι τόσο ανορθόγραφος, αλλά όταν αναφέρεσαι κάπου, καλό θα ήταν να το κατέχης κι όλας!
    Ιδού λοιπόν μερικά αποσπάσματα – και συγγνώμην, ηλιότυπον, για το σεντόνι, αλλά υπέρ πάντων η Αλήθεια.
    «Μονάχα ο Αλέξανδρος πριν από μας είχε την συνείδηση τούτης της ευθύνης. Ευτυχώς, για την δόξα της Ρώμης, πέθανε νέος, διότι αλλοιώς θα ήσαν οι Έλληνες σήμερα οι άρχοντες του κόσμου. Αλλοίμονο στους λαούς, όταν τις προσπάθειές τους ενσαρκώνουν μονάχα σε μεμονωμένα άτομα που περνούν, και όχι σε ανθρώπινες κοινότητες, σε θεσμούς, που αντέχουν στην ροή των πραγμάτων και δηλώνουν τον όγκο των πολύχρονων έργων».
    «Θα έπρεπε ακόμη και της φιλοσοφίας και της ποίησης τα δώρα να σκορπούσαμε στις χώρες που κυβερνούμε. Το μέγα όμως τούτο έργο είμαστε άξιοι να το κάνωμε μόνο στις δυτικές επαρχίες, διότι εκεί που βρίσκεσαι εσύ οι Έλληνες το επιτελούν ακόμη και σήμερα καλλίτερα από μας».
    «Ο Έλληνας είναι πιο εγωιστής από μας και συνεπώς και από όλα τα έθνη του κόσμου. Το άτομό του είναι “πάντων χρημάτων μέτρον” κατά το ρητό του Πρωταγόρα. Αδέσμευτο, αυθαίρετο και ατίθασο, αλλά και αληθινά ελεύθερο ορθώνεται το Εγώ των Ελλήνων. Χάρις σ’ αυτό σκεφθήκανε πηγαία πρώτοι αυτοί όσα εμείς αναγκαζόμαστε σήμερα να σκεφθούμε σύμφωνα με την σκέψη τους. Χάρις σ’ αυτό βλέπουν με τα μάτια τους και όχι με τα μάτια εκείνων που είδαν πριν απ’ αυτούς. Χάρις σ’ αυτό η σχέση τους με το σύμπαν, με τα πράγματα και τους ανθρώπους δεν μπαγιατεύει, αλλά είναι πάντα νέα, δροσερή, και το κάθε τι χάρις σ’ αυτό το Εγώ αντιχτυπάει σαν πρωτοφανέρωτο στην ψυχή τους. Είναι όμως και του καλού και του κακού πηγή τούτο το χάρισμα. Το ίδιο Εγώ, που οικοδομεί τα ιδανικά πολιτικά συστήματα, αυτό διαλύει και τις πραγματικές πολιτείες των ανθρώπων. Και ήρθαν οι καιροί όπου ο ελληνικός εγωισμός ξέχασε την τέχνη που οικοδομεί τους ιδανικούς κόσμους, αλλά δεν ξέχασε την τέχνη που γκρεμίζει τις πραγματικές πολιτείες».
    «Η μοίρα μας έταξε νομοθέτες του κόσμου και το ελληνικό άτομο περιφρονεί τον νόμο. Δεν παραδέχεται άλλη κρίση δικαίου παρά την ατομική του, που δυστυχώς στηρίζεται σε ατομικά κριτήρια. Απορείς πώς η πατρίδα των πιο μεγάλων νομοθετών έχει τόση λίγη πίστη στον νόμο. Και όμως από τέτοιες αντιθέσεις πλέκεται η ψυχή των ανθρώπων και η πορεία της ζωής τους. Σπάνια οι Έλληνες πείθονται “τοις κείνων ρήμασι”. Πείθονται μόνο στα ρήματα τα δικά τους και ή αλλάζουν τους νόμους κάθε λίγο, ανάλογα με τα κέφια της στιγμής ή, όταν δεν μπορούν να τους αλλάξουν, τους αντιμετωπίζουν σαν εχθρικές δυνάμεις και τότε μεταχειρίζονται εναντίον τους ή την βία ή τον δόλο. Α! πόσο την χαίρεται ο Έλληνας την εύστροφη καταδολίευσή τους, τους σοφιστικούς διαλογισμούς που μεταβάλλουν τους νόμους σε ράκη!».
    «Ο Έλληνας έχει πιο αδύναμη μνήμη από μας και γι’ αυτό έχει λιγώτερη συνέχεια στον πολιτικό του βίο. Είναι ανυπόμονος και κάθε λίγο, μόλις δυσκολέψουν κάπως τα πράγματα, αποφασίζει ριζικές μεταρρυθμίσεις. Θες να σαγηνέψης την εκκλησία του δήμου σε μια πόλη ελληνική; Πες τους: “Σας υπόσχομαι αλλαγή”. Πες τους: “Θα θεσπίσω νέους νόμους”. Αυτό αρκεί· με αυτό χορταίνει η ανυπομονησία του, το αψίκορο πάθος του. Τι φαεινές συλλήψεις θα βρης μέσα σ’ αυτά τα ελληνικά δημιουργήματα της ιδιοτροπίας της στιγμής!».
    «Μέσα στους πιο πολλούς Έλληνες, άμα σκαλίσης λίγο, θα βρης ένα ισχνό υπερόπτη Κοριολανό, ένα εκδικητικό Αλκιβιάδη, ένα Εγώ μεγαλύτερο από την πατρίδα. Όχι βέβαια σε όλους· αλλοιώς δεν θα υπήρχαν σήμερα πια ελληνικές πόλεις».
    «Οι Έλληνες λίγα πράγματα σέβονται και σπάνια όλοι τους τα ίδια. Και προς καλού και προς κακού στέκουν απάνω από τα πράγματα. Για να κρίνουν αν ένας νόμος είναι δίκαιος, θα τον μετρήσουν με το μέτρο της προσωπικής τους περίπτωσης, ακόμα και όταν υπεύθυνα τον κρίνουν στην εκκλησία [του Δήμου] ή στο δικαστήριο. Ο Έλληνας ζητεί από τον νόμο δικαιοσύνη για την δική του προσωπική περίπτωση. Αν τύχη και ο νόμος, δίκαιος στην ολότητά του, δεν ταιριάζη σε λίγες περιπτώσεις όπως η δική του, δεν μπορεί αυτό να το παραδεχθή. Και εν τούτοις τετρακόσια χρόνια τώρα το διεκήρυξε ο μεγάλος τους Πλάτων, πως τέτοια είναι η μοίρα και η φύση των νόμων· πως άλλο νόμος και άλλο δικαιοσύνη· το διεκήρυξε ο μεγάλος Σταγειρίτης, χωρίζοντας το δίκαιο από το επιεικές. Αλλά δεν τ’ ακούει αυτά ο Έλληνας! Δεν δέχεται να θυσιάση την δική του περίπτωση, το δικό του Εγώ σ’ ένα νόμο σκόπιμο και δίκαιο στην γενικότητά του».
    «Αν λείπη κάτι των Ελλήνων πολιτικών, δεν είναι ούτε η δύναμη της σκέψης, ούτε η αγωνιστική διάθεση. Στον χαρακτήρα, στο ήθος φωλιάζει η αρρώστια. Φωλιάζει στην άρνησή τους να δεχθούν να εξαφανίσουν το άτομό τους για την ευόδωση ενός ομαδικού έργου. Δεν κρίνουν ποτέ με δικαιοσύνη τον συναγωνιστή τους και γι’ αυτό δεν υποτάσσονται ποτέ στην υπεροχή του. Δεν έχουν την υπομονή, μέσα στον κύκλο των ισότιμων, να περιμένουν με την τάξη του κλήρου ή της ηλικίας την σειρά τους. Έτσι, διασπαθίζοντας την δύναμή του και τις αρετές του σε περιττούς αγώνες, κατάντησε ο λαός με την υψηλότερη και την πλουσιώτερη στην θεωρία πολιτική σκέψη, να μείνη τόσο πίσω από μας στις πρακτικές πολιτικές επιδόσεις του».

    Σου θυμίζει κάτι; Βλέπεις κάτι κοινό με το σήμερα; Και ποια η σχέση του λίβελλου εκείνου του… ανώνυμου συγγραφέα με την επιστολή του Μενούτιου;
    Σου προτείνω να προμηθευτής αυτό το πολύ μικρό βιβλίο. Θα εκπλαγής!

  10. koulpa Says:

    nicolaos demonicos
    συμφωνώ στα περί παιδείας στο ακέραιο.. αλλά θα προσέθετα ότι γιά μένα είναι και να έχεις μιά καλή διάθεση απέναντι στους άλλους και τις καταστάσεις.. :):)
    κατ’αρχήν δήλωσα ότι το είδα σε άρθρο πριν καμιά 30αριά χρόνια και δε ξέρω αν ισχύει.. και σίγουρα δεν ήταν αυτό.. ίσως ήταν αποσπάσματα από αυτό.. δεν υπάρχει τρόπος να το ελέγξω.. :):)
    διακρίνω μια έπαρση που εναντιώνεται στη καλή διάθεση.. δε θα απαντήσω.. αλλά ποιός αποφασίζει ποιός είναι αυθεντία; κι αν είναι έτσι.. μήπως δε θα έπρεπε γενικά να ανταλλάσουμε απόψεις;.. :):)
    την καληνύχτα μου :):)

  11. maya Says:

    έχεις δίκιο …
    δεν χρειάζονται άλλα σχόλια .
    και όντως πονάει .
    αλλο που έχουμε εκπαιδεύσει το μυαλό να συνηθίζει στον πόνο .
    δεν γίνεται καλά όμως .

    καλησπέρα
    καιρό είχα να περάσω

    είσαι καλά ?🙂
    χχχχχχχχχχχχχχχ

  12. nicolaos demonicos Says:

    Koulpa: Όπως αν δεν διαπιστώσουμε την αιτία της ασθένειας δεν θα υπάρξη θεραπεία, έτσι και αν δεν αποδεχθούμε τα λάθη και μειονεκτήματά μας δεν πρόκειται να βελτιωθούμε – και σαν άτομα και σαν λαός ή έθνος.
    Διαφωνώ με όση ένταση στους χαρακτηρισμούς του «συγγραφέως» του οποίου τις απόψεις αποδέχθηκε ο Λ.Π., περισσότερο ακόμη διότι δεν ήσαν καλοπροαίρετοι. Άλλο τόσο διαφωνώ με τον φερετζέ που κρύβει τα φυλετικά ελαττώματά μας.
    Λάθος διέγνωσες, δεν είμαι επηρμένος – δεν είναι έπαρση η αλήθεια. Απλά, προτείνω να ελέγχουμε αυτό που μας λένε, ακόμη και αν μας κολακεύη.
    Ούτε περί αυθεντίας επρόκειτο. Απλώς είχε διοικήσει την τότε Ελλάδα και, επειδή αγαπούσε και τιμούσε τους Έλληνες, παρατήρησε και κατέγραψε ανάγλυφα τα θετικά και τα αρνητικά τους στοιχεία.
    Η υπόδειξη περί προμήθειας του βιβλίου δεν είχε «διδασκαλικό» χαρακτήρα. Το προτείνω σε όλους όσοι δεν το έχουν υπ’ όψη τους. Θα μας βοηθήση, αν θέλουμε να αποβάλουμε κάποια αρνητικά στοιχεία σαν λαός. Η καλοπροαίρετη κριτική είναι θετική και πρέπει να την καλοδεχώμαστε.
    Και βεβαίως πρέπει να ανταλλάσσουμε απόψεις. Από όποια πλευρά και να το δης, είναι θετικό βήμα.

  13. Covenant Says:

    Metraw 12 comments (pou kai liga einai giati sinithws se antistoixa posts exei apeira) kai vlepw apopseis endiaferouses an miti allo…

    Alla egw exw mia erwtisi gia olous emas paidia tou sxoliasmou tis ilektronikis bloggosfairas…

    Anarwtiemai, oloi emeis an psifisame kai ti psifisame stis proigoumenes ekloges kai to kyriotero osoi apo emas sikwnontai to prwi (Egw proswpika oxi prin tis 12:00) ti kanoume akrivws gia na allaksoume oles autes tis apopseis kai perigrafes pou kala kratoun apo ton kairo twn rwmaiwn…

    Giati kali i antallagi apopsewn kai i sizitisi alla exw tin entypwsi oti o kosmos allazei me prakseis… (Kai epeidi den kserw kanenan…. sxoliasti apla na anaferw gia na prolavw kai osous gyrisoun anapoda vides, oti to sxolio mou den einai proswpiko i otidipote apla diapistwnw genikotera poli diathesi gia syzitisi kai ligi diathesi gia praksi genikotera sti xwra etouti – o kathenas ston tomea tou vevaia kai panta mi eksairontas ton eauto mou)

  14. Tasos Says:

    Demonicos συμφωνούμε απόλυτα στα περί παιδείας. Εκεί που διαφέρουμε είναι ότι εγώ υποστηρίζω ότι ο Έλληνας έχει τη συνήθεια να ρίχνει την ευθύνη σε κάποιον άλλο και με τον τρόπο του αδιάζει της ευθύνης. Το κείμενο σου περί παιδείας το απόλυτο παραδειγμα των ισχυρισμών μου. Όταν διαβάζω αυτά που έγραψες περί “μας μάθανε, μας κάνανε έτσι, κτλ”, βλέπω ότι εσύ ισχυρίζεσαι ότι κάποιος σε βάζει με το ζόρι να κατουράς στο δρόμο, η να φτύνεις, η να πετάς το σκουπίδι, κτλ. Άρα ο πράξαντος δεν ευθύνεται και ρίχνει τις ευθύνες σε κάποιον “φανταστικό” άλλον, η άλλους, η το σύστημα, η οι πολιτικοί κτλ.
    Πιστεύω ότι μόνο όταν αληθινά αναγνωρίσουμε ποιοί είμαστε – γνώθην εαυτόν – και με αυτογνωσία αποφασήσουμε να σταματήσουμε τις πράξεις που βλάπτουν εμας και τους γύρω μας, και λάβουμε τις ευθύνες που μας ανήκουν, χωρίς δικαιολόγιες, μόνο τότε θα αρχίσουμε να ξεμπλέξουμε από τη μοίρα μας.
    Βλέπε την κατάντια της Ελλάδας σε σχέση με την κυβέρνηση, οικονομία κτλ η ευρώπη αναγκάστηκε να πεί “τέλος το παιχνίδι”. Αυτό το μήνυμα δεν είναι μήνυμα για την κυβέρνηση αλλά για όλους τους Ελληνες. Ελπίζω να είμαστε έτοιμοι να το δεχθούμε.

  15. nicolaos demonicos Says:

    Tasos: Δεν διαφωνούμε, φίλτατε. Είναι γεγονός ότι «ο Έλληνας έχει τη συνήθεια να ρίχνει την ευθύνη σε κάποιον άλλο». Ποτέ δεν φταίει. Πάντα κάποιος άλλος είναι υπεύθυνος για το κακό που έπαθε, ενώ ό,τι καλό, το προσκόμισε ο ίδιος στον εαυτό του. Αυτό ακριβώς συνιστά έλλειψη παιδείας. Και ουδέποτε ισχυρίστηκα πως άλλος σε βάζει να προβαίνης σ’ αυτές τις απρέπειες. Είναι η έλλειψη παιδείας που δεν σου επιτρέπει να αντιληφθής ότι τέτοιες συμπεριφορές είναι ένδειξη πολιτιστικού ελλείμματος.
    Όμως η ποιότητα της δημόσιας παιδείας, η οποία δεν κάνει άλλο από το να σου δείχνη τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσης με τις δικές σου πια δυνάμεις –δεν σε παίρνει από το χέρι να σε βγάλη στο ξέφωτο της γνώσης, τον δρόμο σου δείχνει μόνον–, δεν καθορίζεται από μας αλλά από την διοίκηση. Αλλά αυτό δεν μας απαλλάσσει των ευθυνών μας ως πολιτών, διότι όταν κάτι δεν μας αρέση, ή αρνούμεθα να το αποδεχθούμε ή αγωνιζόμαστε να το αλλάξουμε.
    Το μεγάλο κακό, φίλε μου, είναι ότι μέσα σ’ αυτό το θεοκρατικό καθεστώς που ζούμε ως λαός εδώ και τουλάχιστον 900 χρόνια, τα πράγματα παγιώθηκαν κατά τα τελευταία 180. Οι κυβερνώντες, με την αμέριστη συμπαράσταση και προτροπή της θρησκείας, φρόντισαν να παρεκκλίνη ο σκοπός του ’21 και φροντίζουν το λοξοδρόμημα αυτό να συνεχίση και να εντείνεται ώρα την ώρα.
    Και επειδή δεν είναι οι λαοί που καθορίζουν την μοίρα τους αλλά οι ηγέτες, η δική μας σφραγίστηκε από ανάξιους και ξεπουλημένους. Το ότι αποδεχθήκαμε τις αποφάσεις τους μας καθιστά συνυπεύθυνους, αλλά ένας λαός δεν είναι εύκολο πράγμα να ομονοήση και να δράση ως ένας άνθρωπος. Και αυτό εκμεταλλεύονται οι κυβερνώντες, οι οποίοι επιβάλλουν είτε τα δικά τους «θέλω» ή αυτά των αφεντικών τους.
    Φαύλος ο κύκλος. Είναι όμως βέβαιον ότι η κότα (ηγέτες) έκανε το αυγό (λαός) και όχι το ανάποδο.
    Στην δεύτερη παράγραφο αναφέρεσαι στην «αυτογνωσία». Η αυτογνωσία δεν προϋποθέτει απλώς παιδεία, Τάσο, προϋποθέτει ανεπτυγμένο επίπεδο παιδείας – για να μη πω υψηλό.
    Η διαμόρφωση του παρόντος εξαρτάται από τις καταβολές του παρελθόντος, όπως ακριβώς το δέντρο εξαρτάται από το ρίζωμά του: Καλό ρίζωμα, καλό δέντρο και καλοί καρποί. Κακό ρίζωμα, κακό δέντρο και κακοί καρποί.
    Αντιλαμβάνομαι γιατί και πού εδράζεται η άποψή σου περί μη αιτιολογήσεως των περισσοτέρων κακώς κειμένων στην βάση «έλλειμμα παιδείας» – και σε παρακαλώ μη με παρεξηγήσης: Είναι προφανές ότι έχεις έλλειμμα γραμματικής παιδείας, αλλά αυτή δεν συνιστά από μόνη της παιδεία (τέτοια ΜΟΝΟΝ έχουν σήμερα οι περισσότεροι «δάσκαλοι»). Τον δρόμο που σου έδειξε η όποια γραμματική παιδεία, εσύ τον ακολούθησες και τον διάβηκες μόνος σου. Και απέκτησες την παιδεία που σου επιτρέπει ή και επιβάλλει να ανησυχής, να αναρωτιέσαι, να αποδέχεσαι, να απορρίπτης, να οργίζεσαι με και για τα τεκταινόμενα. Αλλά, φίλε μου, εσύ δεν αποτελείς τον κανόνα. Δυστυχώς αποτελείς εξαίρεση – μία από τις λίγες εξαιρέσεις.
    Όσον αφορά στο μήνυμα της Ευρώπης, να τα πούμε άλλη φορά, δεν είναι απλό το ζήτημα, αλλά ήδη μακρηγόρησα.

  16. Tasos Says:

    Λίγο απαισιόδοξη η ανάλυση σου. Άρα λοιπόν λες ότι η κότα γένησε το αυγό, το δένδρο ρίζωσε, ο καρπός χαλασμένος άρα δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Εδώ διαφωνούμε!

    Όσο αφορά την αυτογνωσία, δεν ασχολείται καθόλου με την παιδεία αλλά σε συνεχή αναζήτη “ποιός είμαι;”. Συνεχής διότι όπως λέει το δεύτερο ρητό του ιερού του Απόλλωνα στο μαντείο των Δελφών, “παν ρει” και εφ’όσον όλα αλλάζουν ποτέ η αυτογνωσία δε μπορεί να είναι σταθερή η απόλυτη.

    Εγώ αγαπητέ Δεμόνικε πιστεύω, η μάλλον γνωρίζω από προσωπική εμπειρία, ο άνθρωπος ναι με γενιέται αλλά έχει και τι δυνατότητα του “γίνεται”. Η παιδεία είτε γραμματική, κοινωνική, η πολιτική, και αυτή αλλάζει. Επίσης εμείς ως ελεύθερα μυαλά και υπεύθυνοι των πράξεων μας αποφασίζουμε ανά πάσα στιγμή τι θα κάνουμε. Πιστεύω στην ελεύθερη επιλογή και στο θάρρος να πω “όχι”, η “υπάρχει και άλλος τρόπος”.

    Εσύ και κάθε Δεμονικός μπορείς να πιστεύεις σε φανταστικές δυνάμεις και συνομοσίες ανά τους αιώνες στην προσπάθεια σου να εξηγήσεις γιατί οι Ελληνες είναι οπως είναι, όμως σου θυμήζω ότι είναι αρκετά εύκολο να εξηγήσει κανείς το παρελθόν μέσα από θεωρίες. Αυτό που κάνεις δε μπορεί να προφυτεύσει και μάλλον όλοι αποτυνχάνουν, είναι να μας που για το μέλλον! Και ερωτώ, αν κανείς δε μπορεί να προφυτεύσει το μέλλον, πως αυτοί οι δεμονικοί πρωταγωνιστές που τους δείνεις τόσο μεγάλη δύναμη μπόρεσαν να δημιουργήσουν όλα αυτά; Μήπως όλο το κατεβατό σου δεν είναι παρά άλλη μια “δικαιολογία” στην εξήγηση της μη ευθύνης του Ελληνα;

    Συμφωνούμε, διαφωνούμε, το σίγουρο είναι ότι μέσα από αυτή την συζήτηση – όσο δύσκολη και ας είναι – ουσιαστικά αρχίσαμε την αναγνώρηση της αυτογνωσίας. Το κλειδί στο ουσιαστικό και εποικοδομιτικό διάλογο είναι να μη τα παίρνουμε προσωπικά και να σεβόμαστε τις απόψεις και προτάσεις των άλλων.

  17. Tasos Says:

    Μου επιτρέπεις και μια πρόσθεση. Είμαι ευγνόμων όλων των συμμετέχοντων σε αυτή τη συζήτηση και επίσης του Ηλιότυπου που μας κινεί να συζητάμε. Σας ευχαριστώ για τη καλοσύνη της αποδοχής των ιδεών μου.

    Σήμερα ήμουν παρόν σε μια συνάντηση του Αμερικανικού-Ελληνικού Ινστιτούτου στην Φιλαδέλφια. Προβληματισμένοι για το μέλλον των Ελλήνων της διασποράς και για τα παιδιά 2ης και 3ης γεναιάς. Λοιπόν είμαι αισιόδοξος γιατί είδα ότι οι Ελληνες του εξωτερικού αν και ανοργάνωτοι, κουτσά-στραβά έχουν πετύχει πολλά και το μέλλον μόνο απεσιόδοξο δεν είναι. Το κλειδί που αποκόμησα είναι να στέλνουμε τα παιδιά μας στην Ελλάδα που όσα προβλήματα και να έχει είναι η πατρίδα μας, η χώρα που μας γέννησε και εκεί που η ψυχή του Ελληνισμού αναζωγονείται. Εδώ λοιπόν θα προσπαθήσουμε να συνεργαστούμε με πανεπιστήμια για να στέλνουμε τα παιδιά μας (νέους) για καλοκαιρινά μαθήματα – είδη υπάρχουν συνεργασίες με το DEREE και μερικά πανεπιστήμια στην Κρήτη, Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Και ας ελπίσουμε ότι θα γίνουν και τα παιδιά μας “ηλίθιοι, ανήθικοι και απαίδευτοι”, χα, χα, χα.

  18. nicolaos demonicos Says:

    Tasos: Εάν η εικόνα της πραγματικότητας εκφράζει απαισιοδοξία, τότε απαισιόδοξη είναι και η ανάλυσή μου. Και πολύ μάλιστα.
    Αυτογνωσία χωρίς προϋπάρχουσα παιδεία δεν είναι δυνατή ως διαδικασία. Όπως ακριβώς μια λίμνη ή ένα ποτάμι χωρίς νερό.
    Ναι, «τα πάντα ρει», αλλά αυτό που έχει σημασία είναι εάν «ρει» για μας με μας ή για μας χωρίς εμάς. Και βεβαιότατα ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ να «ρει» για μας με μας, αλλά το βλέπεις να συμβαίνη; Και βεβαιότατα ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ να συμμετέχουμε στον «ρουν» των πραγμάτων, αλλά το βλέπεις να συμβαίνη;
    Μήπως τα πράγματα εξελίσσονται χωρίς την δική μας συμμετοχή; Μήπως οι αποφάσεις λαμβάνονται απουσία ημών και εφαρμόζονται εν αγνοία ή -ακόμη χειρότερα- παντελή αδιαφορία μας; Μήπως η ζωή και η καλοπέραση του καθενός τίθεται υπεράνω όλων; Μήπως το έλλογο ον διαβιοί σε λανθάνουσα κατάσταση εν σχέσει προς τον προορισμό του; Μήπως ο σιδηρόδρομος της καθημερινότητας έχει υποτάξει ώς εκμηδενίσει τις αντιστάσεις του, οι οποίες απαιτούν θυσίες;
    Έχω την αίσθηση ότι παρανόησες κάποια γραφόμενά μου.
    Δεν «ψάχνω» να δικαιολογήσω τα πράγματα. Να αιτιολογήσω την κατάσταση του σήμερα προσπαθώ. Δεν αποδίδω σε δαίμονες και συνωμοσίες την εξέλιξη των πραγμάτων. Και δεν αφαιρώ ή μειώνω τις ευθύνες του καθενός – το αντίθετο μάλιστα. Αλλά για κάθε αιτιατό υπάρχει το αίτιο. Χωρίς αίτιο δεν συμβαίνει κάτι, δεν υπάρχει αποτέλεσμα – φυσικός και χωρίς εξαιρέσεις νόμος. Και τα αίτια δεν είναι σημερινά. Προϋπήρξαν των αποτελεσμάτων. Χωρίς την γνώση του παρελθόντος -της ιστορίας- το βάδισμα στο παρόν και το μέλλον και ασταθές είναι και επικίνδυνο.
    Έδειξα κάπου έλλειψη σεβασμού στις σκέψεις και προτάσεις κάποιου, π.χ. εσού; Η διαφωνία, η άλλη γνώμη συνιστά υγεία. Όταν δε η πρόταση έρχεται «εκ των άνω», είναι επιβεβλημένο τουλάχιστον το «κούμπωμα» και το μικρό καλάθι. Ακούω, ερευνώ, ελέγχω, αναλύω, σκέπτομαι, αποφασίζω. Ο,ΤΙ ΑΚΟΥΩ, ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ.
    Χαίρομαι που είσαι αισιόδοξος. Προσωπικά, παρά την απαισιοδοξία με την οποία με χρεώνεις, δεν παύω να αγωνίζωμαι για κείνο που θεωρώ πως αξίζει. Και σίγουρα μας αξίζει κάτι καλλίτερο από αυτό που μας δίνεται.
    Γνωρίζω πολύ καλά πώς λειτουργεί και δρα και σκέπτεται η ομογένεια. Και της πρώτης, και της δεύτερης, και της τρίτης γενιάς.
    Με παραξενεύει όμως η τελευταία πρόταση. Είναι αυτό που θέλεις να πης ή λείπει ένα «δεν»; Και τι σημαίνει το «χα, χα, χα»;
    Επίσης φοβούμαι ότι παρεξήγησες την χρήση δευτέρου προσώπου. Αν αυτό συνέβη, σε βεβαιώνω ότι δεν αφωρούσε σε σένα. Κοίταξέ το πάλι και θα το αντιληφθής.
    Έρρωσο, φίλε μου. Και σου εύχομαι να παραμείνης αισιόδοξος και στην προσπάθεια.

  19. nicolaos demonicos Says:

    Tasos: Προβαίνοντας στην αποθήκευση του σχολίου μου, διεπίστωσα ότι ο τίτλος του κειμένου είναι «ηλίθιοι, ανήθικοι και απαίδευτοι». Γήρας γαρ. Οπότε διάγραψε την προ-προτελευταία παράγραφο από το σχόλιό μου.

  20. Tasos Says:

    Μάλιστα!

  21. heliotypon Says:

    >Christos Milionis: Αδερφέ, δεν γνωρίζω τίποτε απ’ όσα μου λες. Ο Λαμπράκης είναι εργοδότης του Λ.Π. και νομίζω λογικό είναι να υπάρχει προσκόλληση στο συγκρότημα. Δεν ξέρω τι του προσάπτεις. Εμένα φυσιολογικός άνθρωπος μου φαίνεται.

    >koulpa: Δύσκολο να πει κανείς αν υπάρχει γονιδιακή αιτιολογία της συνπεριφοράς. Ο τόπος τι να φταίει; Το πιθανότερο, νομίζω, είναι να υπάρχει χρονική διαδοχή της ίδιας συμπεριφοράς που διαιωνίζεται από γενιά σε γενιά με το παράδειγμα και την …παράδοση. Αυτό μου φαίνεται πιο λογικό. Και Κινέζους να φέρεις εδώ από μωρά σε ‘Ελληνες θα εξελιχθούν!

    >Θωμάς: Η έλλειψη παιδείας οδηγεί στην ανηθικότητα και σε όλα τα άλλα. Ακόμη και το “ανέραστον” από εκεί ξεκινά. Για να είσαι “εραστής” (όχι επιβήτωρ) χρειάζεται παιδεία. Ηλίθιος δεν είναι με την στενή έννοια (της διαννοητικής καθυστέρησης), αλλά με την έννοια της παράλογης, για το ίδιο του το συμφέρον, συμπεριφοράς. Με τα χέρια του βγάζει τα μάτια του. Με την ευρύτερη θεώρηση αυτό δεν είναι ηλιθιότης;

    >Artanis: Μη μου πεις ότι και οι Νεοζηλανδοί σαν τους ‘Ελληνες συμπεριφέρονται! Φιλιά κι από μένα.

    >maya: Δυστυχώς πονάει, παρά τη συνήθεια στον πόνο. Καλά είμαι απ’ όσο ξέρω… Χάρηκα που πέρασες από εδώ.

    >Covenant: Αχ, αυτά τα Greeklish πόσο με ταλαιπωρούν! Λοιπόν, εγώ προσπαθώ σε κάθε ευκαιρία να αλλάξω ό,τι μπορώ. Γράφω, μιλάω και στη δουλειά μου προσπαθώ να είμαι όσο γίνεται πιο ευσυνείδητος. Δεν ξέρω μέχρι πού επιδρούν οι δικές μου ενέργειες, αλλά έχω παρατηρήσει ότι και την νοοτροπία ανθρώπων έχω επηρρεάσει (χωρίς κηρύγματα) και με τα γραφόμενά μου (προς κρατικές υπηρεσίες, κυρίως) έχω καταφέρει μερικά, ελάχιστα, να αλλάξω. Οι δυνάμεις μου είναι μικρής εμβέλειας, αλλά αν όλοι κάναμε κάτι το αποτέλσμα ίσως ήταν αξιόλογο. ‘Οσο για τα σχόλια που είναι λίγα, αν και οι επισκέπτες μου είναι περίπου 500 κάθε μέρα, φαίνεται ότι λίγοι ενδιαφέρονται να σχολιάσουν. ‘Ισως δεν είμαι αρκετά δυνατός στην πρόκληση ενδιαφέροντος, ίσως να γράφω κείμενα χωρίς ενδιαφέρον…

    >Tasos + N. Demonicos: Τα είπατε όλα. Εγώ τι θα μπορούσα να προσθέσω σε όσα ενδιαφέροντα είπατε;

  22. Marina Says:

    Οι Ελληνες είμαστε όλα όσα λέει ο Λ.Π. Και απαίδευτοι, γιατί ενώ υπάρχει παιδεία, δεν αρχολούμεθα..Δεν δέχομαι ότι δεν υπάρχει παιδεία, γιατί τότε ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως θα έπρεπε να είμαστε στουρνάρια. Ελα όμως που δεν είναι όλοι, κάποιοι μαθαίνουν απο το κατα-κατηγορημένο εκπαιδευτικό συστημα, κάποιοι πάνε πολύ καλά. Αρα είναι θέμα ανθρώπου αν θα προσπαθήσει να μορφωθεί ή θα μείνει κούτσουρο. Και ανήθικοι, γιατί αφού δεν μορφωθήκαμε κυττάμε τουλάχιστον να “τα πιάσουμε”, τη μάνα μας θα θυσιάσουμε για την αρπαχτή. Και ανέραστοι..γιατί για να κάνεις λεφτά πρέπει να δουλεύεις, να δουλεύεις, να δουλεύεις, όχι απαραίτητα για το καλό, μπορεί να δουλεύεις με τις ώρες σχεδιάζοντας κομπίνες.. Και μετά πέφτεις ξερός..που καιρός για έρωτες και κλπ, πέτρωσε η καρδιά σου φίλε..μόνο τις ξεπέτες κι αν, κυττάς! Το αυτό με τις γυναίκες..να λέμε του στραβού του δίκαιο.
    Και είμαστε και ηλίθιοι που δεν βλέπουμε που μας οδηγούν όλα τα παραπάνω. Δεν φταίνε οι άλλοι, η μλκία μας φταίει.

  23. heliotypon Says:

    >Marina: Φυσικά και υπάρχει διαθέσιμη παιδεία στην Ελλάδα και πολλοί ‘Ελληνες έχουν παιδεία. Το ερώτημα είναι τι παιδεία έχει ο μέσος ‘Ελληνας. Και δεν εννοώ την εκπαίδευση, αλλά τις αξίες (κατά βάση αυτές) που παίρνει κάποιος, από παιδί, μέσα από το περιβάλλον του. Η γιαγιά μου και ο παππούς μου ήταν αγράμματοι άνθρωποι, αλλά στα παιδιά τους (κι αυτά στα δικά τους) έδωσαν αξίες που τους κάνουν ανθρώπους “με παιδεία”. Και ο έρωτας χωρίς παιδεία μιά απλή εκσπερμάτιση καταλήγει να είναι. ‘Ενα “ξεπέταμα”, όπως είπες.

  24. Black Cat Says:

    Για κλάμματα είμαστε. Κι από πάνω νομίζουμε πως είμαστε και μεγάαααλοι μάγκες.

    Αλλά εγώ έχω πάψει να γκρινιάζω. Γιατί η κατάσταση είναι αυτή που είνα και πολλύ δ΄ύσκολα θ αλλάξει, οπότε δύο λύσεις υπάρχουν: ή να φύγεις έξω, ή να πάψεις να γκρινιάζεις. Αλλιώς τρελλαίνεσαι.

    Σ;ο)

  25. Κατερίνα Says:

    Κύριοι, διάβασα με πολύ ενδιαφέρον όχι μόνο το post του heliotypon, αλλά και τα δικά σας σχόλια. Θυμήθηκα μια συζήτηση που είχα τις προάλλες με έναν φίλο μου που υποστήριζε περίπου την ίδια θέση. Εγώ θα διαφωνήσω κάθετα με τους περισσότερους. Οι Έλληνες δεν είμαστε ηλίθιοι, ανήθικοι και απαίδευτοι στο σύνολό μας, ούτε καν στην πλειοψηφία μας. Η νέα γενιά, η δική μου γενιά, που την γνωρίζω καλά είμαστε απλά θύματα ενός συστήματος που δημιούργησαν οι προηγούμενες από τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια και μετά.
    Όπως όλοι μας, έτσι κι εγώ γνωρίζω αρκετούς ανθρώπους και συναναστρέφομαι ακόμη περισσότερους. Λοιπόν, θα σας ξαφνιάσω, αλλά έχω διαπιστώσει ότι αν μιλήσεις σε έναν άνθρωπο ήρεμα, όμορφα και ευγενικά, κατά 99% θα σου απαντήσει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Αν χαμογελάσεις σε έναν άνθρωπο, δύσκολα θα ξεσπάσει τα νεύρα του πάνω σου. Αντίθετα, θα ηρεμήσει μέχρι ενός σημείου και θα κάνει μια προσπάθεια να σε παρακολουθήσει (φυσικά υπάρχουν και σπάνιες εξαιρέσεις, αλλά νομίζω ότι απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα). Αυτό δείχνει παιδεία και κουλτούρα αν μη τι άλλο.
    Κάτι που με εξόργισε πραγματικά όμως ήταν ένα σχόλιο σχετικά με το ότι δεν βάζουμε τίποτα πάνω από το συμφέρον μας, και στηρίζουμε τα λαμόγια. Συγχαρητήρια κύριε, όποιος κι αν είστε εσείς που το αναρτήσατε! Σκεφτήκατε ποτέ ότι η σύγχρονη γενιά των 30άρηδων εργάζεται κατά μέσο όρο 9-12 ώρες την ημέρα? Ότι όλοι εμείς που τα όνειρά μας επεκτείνονται περισσότερο από τα 700€ μηνιαίως πρέπει να δώσουμε την ψυχή μας? Ότι δεν γεννηθήκαμε όλοι με πλούσιο μπαμπά κι ότι για να σπουδάσουμε φτύσαμε αίμα? Ότι οι τίτλοι μας όχι μόνο δεν αναγνωρίζονται από τους εργοδότες μας, αλλά θεωρούνται μάλιστα και μειονέκτημα? (αναφέρομαι φυσικά στη λογική του μικροεργολάβου επιχειρηματία ανεξαρτήτως επαγγέλματος “τί, πτυχία θα πληρώνω τώρα; Θα σε έχω εξωτερικό συνεργάτη για να σε ξεζουμίζω με την ησυχία μου 12 ώρες τη μέρα, χωρίς ΙΚΑ και ιστορίες, και θα μου κάνεις από εξώδικα έως την καθαρίστρια στις τουαλέτες). Για να μην αναφερθώ στα εμπόδια που αντιμετωπίζει κάθε νέος άνθρωπος που θέλει να μορφωθεί λίγο παραπάνω (πχ ένα μεταπτυχιακό) αλλά αποφεύγει να βάλει “μέσον”. Απλά δεν γίνεται αυτό!!! Όταν εργάζεσαι 12 ώρες την ημέρα κατά μέσον όρο, πόσος χρόνος σου μένει μέχρι να πάψεις να κάνεις όνειρα γεμάτα φως και χρώματα και να υποκύψεις στο γκρίζο? Πώς μπορείς να κάνεις οικογένεια, παιδιά και να έχεις αυτό που λέμε “ποιοτικό χρόνο”?
    Κι όμως, εγώ βλέπω ότι δυστυχώς όχι όλοι, αλλά σίγουρα οι περισσότεροι συνομήλικοί μου, τολμούμε ακόμη να προσπαθούμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Και τελικά θα τα καταφέρουμε. Και αυτό σίγουρα δεν θα είναι επίτευγμα ηλιθίων, απαίδευτων και ανήθικων ατόμων. Επιτέλους, ας αφήσουμε την κριτική και ας περάσουμε στην αλλαγή.
    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, κι ελπίζω να μην σας κούρασα με την μακρυγορία

  26. heliotypon Says:

    >Κατερίνα: Φυσικά και δεν είναι όλοι οι ‘Ελληνες όπως τους χαρακτήρισε η πηγή του Λ. Παπαδόπουλου. Αλίμονο αν ήταν! ‘Ομως αυτός ο μεγάλος αριθμός των ανθρώπων που είναι «μάγκες» (με την κακή έννοια), βολεψάκηδες, αδιάφοροι, εγωκεντρικοί, τεμπέληδες, χαιρέκακοι, φθονεροί, καταστροφείς της φύσης κ.α. είναι χαρακτηριστικό της χώρας μας, αν τη συγκρίνεις με δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες., ίσως και με τις άρτι συνδεθείσες με την Ε.Κ. τέως «σοσιαλιστικές». Ακόμη και οι Τούρκοι, που τους κοροϊδεύουμε μονίμως (και αδίκως) έχουν πολύ καλλίτερη φήμη (δεν έχω εμπειρία).

    Τα δεινά που ταλαιπωρούν τις νέες γενιές προέρχονται από τις «αρετές» των προηγουμένων γενιών, που δεν έμαθαν να λειτουργούν αποδοτικά, που υπερκατανάλωσαν, που αναζήτησαν την μονιμότητα του καθισιού και της αυθαιρεσίας στον (ευρύτερο) δημόσιο τομέα, που δεν επένδυσαν σε παραγωγικές διαδικασίες, που στηρίχτηκαν μόνο στις επιδοτήσεις, που δεν πήραν στα σοβαρά την παιδεία, που προσπαθούσαν για καλλίτερη ζωή μόνο με συνθήματα, πορείες, «καταλήψεις» και απεργίες, που αναζήτησαν το πτυχίο αλλά όχι και τη γνώση, που ταύτισαν το κόμμα με τον συνδικαλισμό, που έκαναν τον συνδικαλισμό σκαλοπάτι για τη Βουλή, που η πιο συχνή τους φράση ήταν «δεν βαρυέσαι!» ή «Ωχ αδερφέ!», που αδιαφόρησαν για ό,τιδήποτε δεν τους αφορούσε άμεσα, Ναι, δουλεύουμε πολλές ώρες την ημέρα, αλλά δεν είμαστε αποδοτικοί. Γιατί το σύστημα του κράτους και των επιχειρήσεων είναι θανατερά γραφειοκρατικό και εκατομμύρια εργατοώρες θυσιάζονται στον βωμό της γραφειοκρατίας και της ανοργανωσιάς, ενώ σε άλλες χώρες παράγουν πολύ περισσότερο έργο με λιγότερη εργασία, ή με καλλίτερες αποδοχές. Ο πλούτος δεν παράγεται με την προσπάθεια να κουμαντάρεις το χάος, αλλά με την προσπάθεια μέσα σ’ ένα οργανωμένο και αποδοτικό σύστημα.

    Δεν είναι τυχαίο το ότι φτάσαμε στη χρεοκοπία… Και οι “αρετές” των Ελλήνων μεταδίδονται στις νεότερες γενιές και διαιωνίζονται…

  27. Κατερίνα Says:

    Έχεις απόλυτο δίκιο. Ποιά είναι η λύση όμως? Να διαιωνίσουμε την υφιστάμενη κατάσταση ή να διπλασιάσουμε την προσπάθειά μας μήπως και προσφέρουμε έναν καλύτερο κόσμο στα παιδιά μας? Τα προβλήματα τα γνωρίζουμε όλοι μας. Τα αντιμετωπίζουμε κάθε μέρα. Έχουμε όλοι κατά καιρούς εμβαθύνει σε αυτά. Όμως αν συγκρίνεις την τωρινή γενιά με την προηγούμενη έχουμε κάνει άλματα ως λαός σε ό,τι αφορά την νοοτροπία μας. Η Ελλάδα είναι μια κούκλα από κάθε άποψη. Της οφείλουμε να τη βοηθήσουμε λίγο να ξανασηκωθεί
    ΥΓ Όσον αφορά τις “αρετές” μας, πρέπει να έχει εκφυλιστεί το γονίδιο πια….. τί στην ευχή, πόσες γενιές κρατάει το άτιμο;🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: