Ο καυγάς για την αρχηγία…


Αυτή η εσωκομματική διαδικασία της Ν.Δ. πολλή αηδία μου προκαλεί! Μαχαίρια βγήκαν από τα θηκάρια και η πολυθρύλητη “ενότητα” πάει περίπατο, για να αποδείξει, ακόμη μία φορά ότι η ανάμιξη των ατόμων στην πολιτική ΜΟΝΟ ατομικιστικούς στόχους εξυπηρετεί. Στόχος η εξουσία.  Λόγοι καλυμένα χυδαίοι, για την μείωση των αντιπάλων.  “Εμείς” (δηλαδή εγώ). “Άλλοι” (δηλαδή ο άλλος η άλλη)!  Γιατί τόση λύσσα για την αρχηγία αδέρφια; Στόχος μοναδικός η εξουσία και πάλι. Αυτοσκοπός η αναρρίχηση στην πρωθυπουργική καρέκλα των “εκλεκτών”  και στις υπουργικές των “λιγότερο εκλεκτών” (ή μελλοντικών  “εκλεκτών”), με ένα πλήθος από ψηφοφόρους και ταυτόχρονα μελλοντικούς υποψήφιους προέδρους, διοικητές, γενικούς γραμματείς, γενικούς συμβούλους, ειδικούς συμβούλους, απλούς συμβούλους και παρατρεχάμενους με ταρίφες πολλών δεκάδων χιλιάδων τον μήνα! ‘Ολοι αυτοί για το κόμμα και για την εξουσία αγωνίζονται σύντροφοι. “Ισχυρή Ν.Δ.”, “Ενωμένη Ν.Δ.”, “Περήφανη Ν.Δ.”  Μόνο αυτά έχουν να πουν. Λέξη για την Ελλάδα, λέξη για το χάλι που κι αυτοί βοήθησαν να επιτευχθεί. Λέξη για τις σπατάλες, τις κομματικές παροχές, για τις προσλήψεις ημετέρων και συνενόχων στο πλιάτσικο. Η εξουσία αδέρφια. ΑΥΤΟ και ΜΟΝΟ αυτό τους νοιάζει και τίποτε άλλο!

ΝΤΡΟΠΗ σας ρεεεεεεεε!

4 Responses to “Ο καυγάς για την αρχηγία…”

  1. nicolaos demonicos Says:

    «Λέξη για την Ελλάδα, λέξη για το χάλι που κι αυτοί βοήθησαν να επιτευχθεί»!
    Έτσι ακριβώς, ηλιότυπον! Διότι να σου προκύψη ή συμβή τυχαίως ένα «χάλι», είναι μια πιθανότητα που θα μπορούσε να επαληθευτή ακόμη και στο πιο ωργανωμένο κράτος. Υφίσταται, βλέπεις, και ο αστάθμητος παράγοντας.
    Προκειμένου όμως να «επιτευχθεί», χρειάζεται μελέτη, σχεδιασμό, οργάνωση ― ακόμη και πρόβλεψη των τυχόν αστάθμητων παραγόντων. Μη και σου την κάτση ο αστάθμητος και μετά τρέχης και δεν φτάνης και γίνης ρόμπα! Όπως δηλαδή σε παρακολουθήσεις τηλεφώνων, Ιρακινούς, Ινδούς του Μαγγίνα, ομόλογα, Ζήμενς (ακούς, Ντορέτα; Το περίμενες εσύ να καθυστερήση την καταβολή της δόσης ο διευθυντής του γραφείου σου; Ορίστε ένας αστάθμητος!), Βατοπέδι. [Για το χρηματιστήριο τι να πω; Απόλυτη επιτυχία. Άψογη οργάνωση! Αξίζουν συγχαρητήρια σε Σημίτη και Παπαντωνίου! Ούτε μύτη δεν άνοιξε.]
    Και αφού κανένας δεν τιμωρήθηκε «για το χάλι», παναπή πως είχαν μελετήσει και την τελευταία λεπτομέρεια: Από παλιότερα (νόμος περί μη ύπαρξης ευθύνης υπουργών) και τελευταίως ― εξεταστικές της κατώτατης απόληξης του παχέος εντέρου και βιαστικό και ερμητικό κλείσιμο της Βουλής. Γι’ αυτό και επετεύχθη το χάλι.
    Και κατόπιν το ξεφόρτωμα του άχθους στις πλάτες του συνεταίρου διά της προκήρυξης εκλογών, με την 100% βεβαιότητα ότι θα χαθούν ― γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο και με αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Γι’ αυτό και οι εντός του «κόλπου» συμφώνησαν στην διεξαγωγή (ιδιαιτέρως η καραδοκούσα θυγατέρα ― δύσκολο να εύρισκε καλλίτερη ευκαιρία), ενώ οι εκτός διαφώνησαν.
    Όλως παρεμπιπτόντως, αυτές οι εκλογές μου θύμισαν το έργο «One flew over the cuckoo’s nest». Όπου φωλιά, βάζουμε Ελλάδα και όπου cuckoos, κούκοι… φαντάζομαι φαντάζεσαι τι.

  2. Άθεος Says:

    Μωρέ πια ενότητα και κουραφέξαλα… πότε θα πάρουν την εξουσία νοιάζονται!
    …δεν βλέπουν που διέλυσαν το κράτος… την βουλευτική καρέκλα τη βλέπουν σαν οικονομική επένδυση και την πρωθυπουργία την ζητούν για να ευοδωθούν οι επενδύσεις!
    Ω τι διαφθορά… πώς μπόρεσαν να κάνουν τόσες κλεψιές και να μας χρεώσουν για χρόνια… που ούτε τα παιδιά μας δεν θα ξεχρεώσουν την χώρα…!

  3. Epicuros Says:

    Αν παρακολουθήσει κανείς τις ομιλίες αμφοτέρων (καλά ο Πανίκας δεν μετράει, ούτως ή άλλως…) θα εντυπωσιαστεί από τη χαμηλότατη ποιότητα των επιθέσεων. Λιμάνι, αγορά, Τρούμπα, Βαρδάρης και βάλε! Μπροστά τους η διαμάχη Clinton-O’Bama ήταν όαση ήθουςκαι ευγένειας! Απορώ πώς θα κάνουν μαζί αυτοί οι δύο αργότερα. Φαντάσου τους σε υπουργικό συμβούλιο! Κι οι άλλοι δεν πάνε πίσω, βέβαια. Απλώς τα 2 χρόνια που πέρασαν μας έκαναν και ξεχάσαμε τον “Μελλοντικό ηγέτη…” που τώρα φροντίζει την άμυνά μας! Ο Γιώργος μάλλον ευγενής αποδείχτηκε στον τότε ανταγωνισμό για την προεδρία.

  4. nicolaos demonicos Says:

    Είδατε, βρε παιδιά, την μάσκα της Ντόρας, όταν πρόωρα συνεχάρη τον Α. Σαμαρά για την επικράτησή του; Εμένα μου θύμισε Φου-Μαν-Τσου.
    Το ζωγραφισμένο με αδιάβροχα χρώματα χαμόγελο των τελευταίων έξι ετών και ιδιαιτέρως των προεκλογικών ημερών λες και είχε παγώσει. Και ενώ κάποια στιγμή, αναφερόμενη στους ψηφοφόρους της, επιχείρησε να χαμογελάση, η γκριμάτσα που σχηματίστηκε έδειξε πόσο εννοούσε αυτά που έλεγε. Και κόντεψα ακόμη και να την λυπηθώ ― όχι πως είναι άξια οίκτου. Αλλά τόση υπόγεια δουλειά και να πάη στον βρόντο… ούτε ο θεός θα το ήθελε ούτε ο… μπαμπάς. Ο οποίος τώρα πια μπορεί να ελπίζη μόνο στον «άλλο» από τον Ανοιχτομάτη. Του εύχομαι να ζήση και να τον δη μέχρι και πρόεδρο της… Ζήμενς.
    Από την άλλη αναρωτιέμαι για το «σφουγγάρι» του Σαμαρά: Αν από τον μαυροπίνακα σβήσης «με το σφουγγάρι» τα γραμμένα, ξεχνάς αυτομάτως και ό,τι είχε γραφή; Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά είναι και εκείνη η αγγλική παροιμία που λέει «you can not unring the bell». Αλλά στην περίπτωση Μπακοτάκη-Σαμαρά δεν πρόκειται για καμπάνα, για μαυροπίνακα πρόκειται, προφανώς δεν είναι το ίδιο…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: