Μαθήματα Επιτυχίας (Ε)


Πριν μερικά χρόνια, τότε που κάποια αθλητική επιτυχία (από τις σπάνιες, άλλωστε) είχε η χώρα στο εξωτερικό, είχα αναρτήσει το παρακάτω κείμενο. Εξακολουθεί να είναι επίκαιρο… (Δυστυχώς)

Εκεί φτάσαμε: Παίρνουμε μαθήματα από την εθνική ομάδα του μπάσκετ, για το πώς να συμπεριφερόμαστε ως πολίτες! Ο Προπονητής («coach» τον αποκαλούσαν οι Έλληνες δημοσιόγραφοι στο Τόκυο, λες και δεν έχει όνομα ή τίτλο στα Ελληνικά…) μας έδωσε οδηγίες να εργαζόμαστε ομαδικά κλπ. για να επιτύχουμε, ως λαός, τους στόχους μας Άκουσα ακόμη και δημοσιογράφο του Sky, σε πρωινή εκπομπή, να χρησιμοποιεί ως παράδειγμα την ομάδα μπάσκετ και να μας παροτρύνει να ακολουθήσουμε το παράδειγμά της για να επιτύχουμε, ως λαός, τους στόχους μας!

Εξουθενωμένοι από την αποτυχημένη μας ύπαρξη ως ευρωπαϊκής (τρομάρα μας!) χώρας, από την άθλια οικονομική μας κατάσταση, μετά από ολυμπιακούς αγώνες που μας στράγγιξαν κι από το τελευταίο Ευρώ, εξερχόμενοι από μιά 20άχρονη λαίλαπα ληστρικής και αλμπάνικης διακυβέρνησης που πήγε τη χώρα 50 χρόνια πίσω, με μιά σημερινή κυβέρνηση που τα έχει χαμένα, με εθνική πρωτιά σε όλα τα αρνητικά ρεκόρ και εσχατιά σε όλα τα θετικά, με ένα κράτος-κακοποιό (στην κυριολεξία!) φτάσαμε να παίρνουμε μαθήματα «επιτυχίας» από ένα παιχνίδι! Από μιά ομάδα νεαρών αθλητών!

Δεν είναι τυχαίο το ότι σε τέτοια γεγονότα εκδηλώνεται η εθνική μας υστερία, το ότι, στερημένοι από άλλες, ουσιαστικές, διακρίσεις αρπαζόμαστε από τέτοιες «νίκες» για να αισθανθούμε ότι κάτι αξίζουμε. Ταυτιζόμαστε με 5-10 αθλητές για να νοιώσουμε όλοι, και τα 11 εκατομμύρια νεοελλήνων, επιτυχημένοι! Δεν είναι τυχαίο ότι κάνουμε τα αθλήματα (θεάματα, στην πραγματικότητα) κεντρικό άξονα της ύπαρξής μας. Δεν είναι τυχαίο το ότι ένα μεγάλο μέρος από την δραστηριότητα του μέσου Έλληνα καταναλίσκεται στην ενασχόληση με τα αθλητικά γεγονότα, σαν να ήταν αυτά το κέντρο βάρους της οικονομικής, επιστημονικής και πνευματικής ζωής του τόπου! Δεν είναι τυχαίο ότι τόσο μεγάλος χρόνος και χώρος αφιερώνεται από τα ΜΜΕ (TV, ραδιόφωνο και έντυπα) στα αθλητικά γεγονότα! Είναι ένδειξη, κι αυτό, των προτεραιοτήτων του νεοέλληνα και της κατανομής του ενδιαφέροντός του. Πρώτα τα θεάματα και μετά όλα τ’ άλλα! Τουλάχιστον οι ρωμαίοι, κατά την εποχή της παρακμής των, ζητούσαν θεάματα αλλά ΚΑΙ άρτον. Εμείς τον άρτον, με την ευρύτερη έννοια, τον παραβλέπουμε και περιοριζόμαστε μόνο στα θεάματα. Γιατί θεάματα είναι τα αθλητικά γεγονότα και όχι αθλητισμός!

2 Responses to “Μαθήματα Επιτυχίας (Ε)”

  1. nicolaos demonicos Says:

    > Είσαι πολύ κακός, βρε Ηλιότυπον! Δεν είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ έτσι τα πράγματα! Είμαστε φίλαθλος λαός εμείς οι Ελλαδίτες! Θέλεις ακλόνητες αποδείξεις; Ορίστε:
    Πόσα καζίνο έχουμε; Πόσα παίγνια διεξάγονται στην χώρα υπό την εποπτεία του μεγάλου χορηγού του πολιτισμού μας ΟΠΑΠ;
    Και αν αυτά δεν σε πείθουν, θα σε πείση χωρίς άλλο ο αριθμός των αθλητικών εφημερίδων (15 αν δεν κάνω λάθος, χώρια τα ένθετα) που εκδίδονται σε ημερήσια βάση – μοναδικό φαινόμενο σε όλον τον κόσμο! Αν αυτό δεν σημαίνη ότι αγαπάμε τον αθλητισμό, εξήγησέ μου τότε τι στην ευχή σημαίνει!
    Εμάς μας χορταίνει ο αθλητισμός. Ηλιότυπον! Ποιος χέζει τον άρτο; Αυτόν έτσι κι αλλοιώς θα τον οικονομήσουμε με κάποιον τρόπο – έστω και μαύρο. Τον τρόπο, όχι τον άρτο…

  2. Με νόημα Says:

    “Σωκράτης έλεγεν ότι τούτο των άλλων ανθρώπων διαφέρει, ότι οι μέν ζώσιν ίνα εσθίωσι, ο δ’εσθίει ίνα ζώει”. (Πλάτων).

    Καί στην αρχαιότητα, μοναδικό φαινόμενο ο Σωκράτης.
    Δέν θα σχολιάσω την ανάρτηση με την οποία συμφωνώ απόλυτα, ιδιαίτερα γιατί την πορεία της εθνικής μπάσκετ, την έζησα απο κοντά εδώ στην Ιαπωνία. Θα σταθώ ιδιαίτερα στην διοργάνωση των Ολυμπιακών της Αθήνας, που κανένας, κρατικός ή ιδιωτικός φορέας, δέν κατάφερε να αξιοποιήσει εμπορικά. Δέν καταφέραμε δηλαδή, να διατηρήσουμε την Ελλάδα στον χάρτη, μετά την “καύση των βεγγαλικών”.
    Πρέπει, μαζί με τα υπόλοιπα αρνητικά που μας δέρνουν, να καταλάβουμε κάποια στιγμή, ιδίως οι Έλληνες του εσωτερικού, ότι παρά το γεγονός ότι πιστεύουμε πως η αίγλη των προγόνων μας (αυτών τελοσπάντων που έζησαν στον Ελλαδικό χώρο), μας τοποθετεί στο κέντρο του σύμπαντος, στην πραγματικότητα, πέραν των συνόρων μας, δέν μας ξαίρει ούτε η μάνα μας.
    Πιστεύαμε λοιπόν, ότι και μόνο το ότι οι Ολυμπιακοί αγώνες ξαναγύρισαν στον τόπο τους, σημαινε σίγουρη επιτυχία. Τί τραγική πλάνη. Όχι μόνο δέν καταφέραμε ανα εκμεταλευτούμε εμπορικά τους αγώνες, ώστε να καθιερώσουμε τα προϊόντα μας στις διεθνείς αγορές, αλλά και τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις που στοίχισαν τον ιδρώτα πολλών γενεών Ελλήνων, αφίσαμε να ρημάξουν. Τί να πώ, να πώ κι άλλα;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: