Καταναλωτισμός (Ε)


Το παρακάτω το έγραψα στις 7.12.2006.  Κάτι μου λέει ότι είναι επίκαιρο πάλι. “Γιατί”  ρωτάτε; Γιατί μου φαίνεται ότι η καταναλωτική μας δυνατότητα όσο πάει θα περιορίζεται, στην περίοδο της πτωχευτικής διαδικασίας της χώρας που (καταλάβαμε ότι) μπήκαμε… Τόσα χρόνια νομίζμε ότι είμαστε πλούσιοι. Τώρα…

Πολύ ακούγεται η λέξη. Πολλοί κατηγορούν αλλήλους για καταναλωτισμό, όχι γιατί ξοδεύουν πολλά, αλλά επειδή αγοράζουν διαφορετικά καταναλωτικά “αγαθά” απ’ αυτούς, δηλαδή ξεσκίζουν το εισόδημά τους και φορτώνουν τις κάρτες τους αγοράζοντας διαφορετικά είδη ή υπηρεσίες απ΄ αυτά που γουστάρουν οι επιτιμητές! ‘Ετσι, κάποιος/α θεωρεί ότι είναι αναγκαίο να διαθέτει 4 συσκευές Plasma TV και 3 DVD στο σπίτι αλλά δεν βρίσκει ότι το ταξείδι στο Μπαλί είναι αναγκαίο για τον γείτονα! Και η κοκκέτα κυρία νομίζει ότι δεν είναι άσκοπο να ξοδέψει μερικές χιλιάδες € για διάφορα μπουκαλάκια καλλυντικών αλλά ότι η γειτόνισα που άλλαξε ψυγείο κουζίνα και πλυντήριο είναι φρικτή καταναλώτρια.

Νομίζω θα ήταν καλή ιδέα να  καταγράψουμε  τι θεωρούμε καταναλωτικό ξόδεμα ο/η καθένας/μία. Μην ντρέπεστε σύντροφοι/σες.  Ανώνυμα γράφετε και, στο κάτω-κάτω, ουδείς αναμάρτητος. ‘Ολοι μας έχουμε τα βίτσια μας και μαγκιά μας! Μήπως κλέβουμε κανέναν; Εμείς τα βγάζουμε εμείς τα ξοδεύουμε κι αν μας πάρουν το σπίτι ή το αυτοκίνητο οι πανάγαθες και τιμιότατες τράπεζες τι τον νοιάζει τον γείτονα; Εμείς θα κοιμώμαστε στο πάρκο και θα πηγαίνουμε στη δουλειά περπατώντας… Εμπρός λοιπόν, πάρτε το πληκτρολόγιο αγκαλιά και γράφτε!

9 Responses to “Καταναλωτισμός (Ε)”

  1. ΗΩΣ Says:

    Καλημέρα Ηλιότυπον. Άγγιξες ένα ευαίσθητο θέμα σήμερα. Όλοι έχουμε τα μικρά μας κολλήματα, και ξοδεύουμε εν γνώσει μας χρήματα σε μικρές πολυτέλειες που μας κάνουν να αισθανόμαστε καλύτερα. Τα δικά μου βίτσια είναι δύο. Το πρώτο και κυριότερο είναι τα ταξίδια. Τί καλύτερο από μια απόδραση του Σαββατοκύριακου; και μόνος που λέει ο λόγος να πας παρέα με ένα καλό βιβλίο, ανανεώνεσαι. Το δεύτερο είναι τα παπούτσια και οι τσάντες. Είμαι άρρωστη, το ομολογώ. Τα θέλω όλα. Γόβες, μπότες, πέδιλα σε κάθε δυνατό χρώμα και σχήμα, μαζί με τις αντίστοιχες τσάντες φυσικά… Το μόνο καλό είναι ότι έχω αναγνωρίσει την ασθένεια και δεν ξοδεύω για αυτά χρήματα που δεν έχω, αλλά μόνο αυτά που μου περισσεύουν. Έτσι μάλλον θα τη γλιτώσω την κατάσχεση τελικά..
    Και πάλι καλημέρα

  2. Σοφια Says:

    Καλημέρα,
    εγώ τα μόνα λεφτά που δεν λυπάμαι είναι αυτά που δίνω για τα παιδιά στα μαθήματα εκτός σχολείου. Για όλα τα άλλα ακόμα και τώρα είμαι στο καθημερινό μέτρημα…..

  3. Ωκεανός Says:

    Εγω πάλι αμα δω κανένα δερμάτινο μπουφανάκι με πιάνει τρέμουλο..
    Δεν ενδίδω όμως αμέσως.Κάνω τον σκληρό και περνάει ο καιρός και εκεί κάπου βρίσκω κάποιο ελάττωμα σε ενα απο τα παλιά δερμάτινα και το χαρίζω.
    Υπάρχει τρόπος να ικανοποιούμε τα καταναλωτκά μας βίτσια και συγχρόνως να επωφελούνται και οι μη έχοντες συνάνθρωποί μας.
    Συνήθως αν κάνω κάποια καταναλωτική αμαρτία μετά δίνω το κάτι τις μου και σε κάποια μη κυβερνητική οργάνωση για να εξιλεωθώ.

  4. Tasos Says:

    Μάλλον δεν είμαι καταναλωτικός. πολοί με αποκαλούν τσιγγούνη όμως εγώ βλέπω τον εαυτό μου περισσότερο “υπεύθυνο”. Χαλάω μόνο εκεί που χρειάζεται και όταν έχω περιθώριο. Σε καλές εποχές μου αρέσει να επενδύω σε τεχνολογική αναβάθμιση, ρούχα έχω αρκετά να περάσουν μερικοί από μένα, ταξείδια τα βρίσκω κουραστικά και βαρετά, βιβλία διαβάζω καθημερινά οπότε δε μου λείπουν. Μου αρέσει η καλή παρέα, η βόλτα στην εξοχή, οι διάφορες εποχές με τις αλλαγές της φύσης. Οι γιορτές. Μου αρέσουν τα μοναστήρια, η θάλασα χωρίς ομπρέλες, καφετέριες, και δυνατά εφέ. Το καλό φαγητό και καλή συζήτηση.
    Πιστεύω ότι ο άνθρωπος γίνεται καταναλωτικός για να σπάσει τη βαρεμάρα που βρίσκει μέσα του. Όταν κάποιος όμως βρει αυτό που τον ευχαριστεί, όταν αναγνωρίσει την ταύτοτητα του αυτό τον γεμίζει. Δε χρειάζεται ποιά εξωτερικούς αιθισμούς για να νοιώθει ολοκληρωμένος.
    Ίσως όμως και να κάνω λάθος και να είμαι πραγματικά τσιγγούνης😉

  5. despinarion Says:

    Χμμ, μ’αρεσει να το παρακανω σε γυναικεια αξεσουαρ (παπουτσια, τσαντες κλπ). ΟΜΩΣ εχω βρει ενα καλο αντιδοτο για να μη τρεχω συνεχεια στα μαγαζια. Το να γραφω στο μπλογκ. Πιο δημιουργικο, πιο οικονομικο.

  6. zoyzoy Says:

    Αχ ρε Ηλιότυπε μακάρι να περίσσευαν να τα ξοδεύαμε.Και όμως βρίσκω και χαρίζω στην αφεντομουστουνάρα μου αρκετά καλλυντικά όχι ακριβά σε τιμές λογικές γιατί μ’έχουν πείσει.
    Χθές είδα ένα βιντεάκι

    που με ταρακούνισε για τα καλά σου παραθέτω το site και υπόσχομαι να ψωνίζω λιγότερα ώστε να πετώ και λιγότερα.

  7. ViSta Says:

    Η ερώτηση ήταν τι θεωρούμε καταναλωτισμό; Ή ποιο καταναλωτικό τίκ έχουμε εμείς;
    Καταναλωτισμός είναι κατα την γνώμη μου ότι αναλώνεται απλά και μόνον για το εφέ που κάνει, δεν είναι κάτι που χρειάζεται πραγματικά, ούτε για το παρόν αλλά ούτε για ένα καλύτερο μέλλον.
    Ας σκεφτώ τα θέματα που απασχολούν εμένα…
    Ένα καλό διαμέρισμα, σε μια καλή περιοχή, καλό σχολείο, σπουδές, βιβλία, μουσική, ποιοτικά ρούχα (που συνήθως δεν είναι χαλούν γρήγορα), ιατρική περίθαλψη που αποτρέπει τις αρρώστιες αντί να προσπαθεί να τις γιάνει ότι είναι αργά, αθλητική δραστηριότητα… έχουν κατά τη γνώμη μου αναγκαιότητα και δεν αποτελούν καταναλωτισμό…

    Κάθε φορά αντίθετα που αγοράζω τον ειδικό καφέ για την καφετέρα, ή ένα φόρεμα ενώ ξέρω καλά πως δεν θα το φορέσω ποτέ γιατί δεν είναι του στύλ μου αναρωτιέμαι γιατί δεν μπορώ να αντισταθώ αφού γνωρίζω το άλογο της πράξης…

    Καταναλωτισμός είναι για μένα άρα… ότι προσπαθεί να λύσει την βαριεστημάρα της στιγμής χωρίς να το καταφέρνει…

    Χαιρετίσματα

  8. heliotypon Says:

    >Ηώς: ‘Ολοι είμαστε καταναλωτές, με τον ένα ή άλλο τρόπο. Δεν εξαιρώ τον εαυτόν μου. Απλώς, δεν αγοράζω (προσπαθώ πάντως) πράγματα που δεν τα χρειάζομαι ή δεν εξυπηρετούν βασικές ανάγκες μου και αποφεύγω τα λεγόμενα “σινιέ” (εκτός αν τα βρω σε προσφορές). Επίσης προσπαθώ να αγοράζω Ελληνικής προέλευσης είδη, όσο αυτό είναι δυνατό (παράγουμε πολύ λίγα, δυστυχώς). Τα ταξίδια που κάνεις μέσα στην Ελλάδα πολύ καλώς τα κάνεις, μιά και το χρήμα που ξοδεύεις παραμένει εντός…

    >Σοφία: Η παιδεία είναι ακριβό είδος, αλλά χρειάζεται…

    >Ωκεανός. Σωστός ακούγεσαι (και ποιος είμαι εγώ που θα κρίνω, θα μου πεις…). Μου θυμισες ότι πρέπει να ξεφορτωθώ ρούχα 20-25 ετών που δεν μου κάνουν πλέον γιατί …μπήκαν!🙂

    >Τάσος: Το ξέρω ότι δεν είσαι καταναλωτικός. Φαίνεται άλλωστε αυτό σε όποιον σε γνωρίζει…🙂 Για πολλούς ανθρώπους η κατανάλωση είναι απόδραση από την καθημερινότητα, είνια φυγή από τα προβήματα, από την ανία.

    >Despinarion: ‘Αρα πρέπει να σου γράφουμε όσο γίνεται πιο πολλά σχόλια για να σε αναγκάζουμε να είσαι διαρκώς απασχολημένη με το διάβασμα και τις απαντήσεις… 🙂

    >zoyzoy: Αν συνέβαλα στην απόφασή σου να περιορίσεις την κατανάλωση χαίρομαι…🙂

    >Vista: Συμφωνώ. Τα αναγκαία για μια λογική ζωή δεν είναι καταναλωτισμός, αλλά οι αγορές περιττών και ιδιαίτερα αυτών που δεν θα χρησιμοποιήσεις ποτέ μάλλον προς τα κει τείνει… Αλλά “ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω”!

    >

  9. ομορφος Says:

    μπορειται να μου πειτε μερικους τροπυς αντιμετωπισης του καταναλωτισμου;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: