Ο λαός που θέλει να πεθάνει… (Ε)


Εδώ και μερικές μέρες αισθάνομαι μια έντονη πνευματική αδράνεια. Δεν έχω θέμα να γράψω. Επειδή όμως, οι περισσότεροι από τους σημερινούς/ές  επισκέπτες/ριες είναι διαφορετικοί από τους παλιούς (είναι εκπληκτικό πόσοι μπλόγκερς έχουν εγκαταλείψει το χόμπυ), παίρνω το θάρρος να βάλω παλιές αναρτήσεις που τις θεωρώ ενδιαφέρουσες (είμαι και μετριόφρων…). Νομίζω ότι ιη σημερινή (Ε) είναι διαχρονική…

Εδώ είναι μερικές σκέψεις. Δεν ξέρω πόσο σωστές είναι, είναι, όμως, σκέψεις και σαν τέτοιες δεν διεκδικούν βραβεία ορθότητας.

Τα τροχαία και οι άφθονοι νεκροί των Σαββατοκύριακων μου ενισχύουν την υποψία ότι εμείς οι ‘Ελληνες, ως λαός, πρέπει να είμαστε “αυτοκτονικός” (τη λέξη δεν την έχει ο Μπαμπινιώτης αλλά, νομίζω, είναι η πλησιέστερη απόδοση της επιτυχημένης αγγλικής λέξης “suicidal“). Λοιπόν, πολλά δείγματα της νεοελληνικής συμπεριφοράς με οδήγησαν σ’ αυτή την υποψία. Το πρώτο και πλέον κραυγαλέο, βέβαια, είναι ο τρόπος που οδηγούμε, με γνώση του κινδύνου για μας και τους άλλους. Κάθε Σαββατοκύριακο και σε κάθε μεγάλη έξοδο θρηνούμε δεκάδες νεκρούς και περιθάλπουμε εκατοντάδες τραυματίες (αλήθεια, σκέφτηκε κανείς το κόστος; Τελευταία μας το είπαν: 8 δις ευρώ κάθε χρόνο!). Κι όμως, ενώ ξέρουμε, εξακολουθούμε να παίζουμε ρώσικη ρουλέτα με τις ρόδες μας. Τι είναι αυτό μου μας ωθεί προς την αδιαφορία για τη ζωή τη δική μας και των αγαπημένων μας προσώπων, αν δεν είναι τάση αυτοκαταστροφής; Και βέβαια η τάση μας για αυτοκαταστροφή δεν περιορίζεται στον τρόπο που χρησιμοποιούμε τα τροχοφόρα μας αλλά είναι εμφανής σε όλα τα πεδία της δραστηριότητάς μας, τόσο σαν ατόμων όσο και σαν επίσημου κρατικού μηχανισμού. Αυτός ο άκρατος ευδαιμονισμός, που μας κάνει να αδιαφορούμε για το αύριο, για το μέλλον το δικό μας και των απογόνων μας, αυτή η τάση να κάνουμε ό,τι  πιό επικίνδυνο και ό,τι  πιό βλαβερό, οι αρνητικές πρωτιές μας στα δυστυχήματα, στο κάπνισμα και άλλα δεινά, τί σημαίνουν;

Γιατί ένας λαός με υψηλή ευφυία, με πολιτιστική κληρονομιά από όπου μπορεί να αντλήσει πολύτιμη γνώση και σωφροσύνη, λειτουργεί με κατεύθυνση την αυτοκαταστροφή, το χάλασμα, την υποβάθμιση της ζωής, τον ξεπεσμό των αξιών, τη χαμηλή ποιότητα, την εκπόρνευση και τον εκχυδαϊσμό των πάντων; Ποιά είναι η κρυφή δύναμη, ποιό ένστικτο, που μας οδηγεί στην καταστροφή;

Οι νομοτελειακές διαδικασίες στη Φύση είναι παντοδύναμες. Είναι διαδικασίες που δεν είναι ορατές με την πρώτη ματιά, που δεν προειδοποιούν ούτε αναστρέφονται! Και δεν εξηγούνται εύκολα. Μπορεί να κρατήσουν εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια αλλά προχωρούν με ακρίβεια και σταθερότητα στον σκοπό. Μήπως πορευόμεστε σε μια τέτοια διαδικασία; Μήπως ο ρόλος μας στον κόσμο τούτον έληξε; Μήπως, ως λαός, δεν χρειαζόμαστε πλέον πάνω στη γή; Μήπως άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για μας; ‘Ενα πλήθος από λαούς και φυλές περασμένων εποχών εμφανίστηκαν πάνω στη γή και κάποτε έφυγαν, έπαψαν να υπάρχουν ως λαοί. Ποιός “θυμάται” τους Λεμούριους (άν υπήρξαν), τους Βαβυλώνιους, τους Μεσοποτάμιους, του Φοίνικες, του Χεταίους, τους Φιλισταίους, (για να πάμε στη “γειτονιά” μας) ή τους χιλιάδες άλλους λαούς που ήλθαν, δημιούργησαν πολιτισμό και βαθμιαία εξαφανίστηκαν κι έγιναν ιστορική ανάμνηση!

Είναι παρατηρημένο ότι οι άνθρωποι, σε περιπτώσεις που διαισθάνονται το τέλος να πλησιάζει, επιδίδονται σε πράξεις άκρατου ευδαιμονισμού, που δεν αποβλέπουν παρά στο βραχυπρόθεσμο όφελος, τη στιγμιαία απόλαυση, αδιαφορώντας για τό μέλλον, ατομικό και ομαδικό, που, έτσι κι αλλιώς, δεν υπάρχει γι’ αυτούς πλέον! Μήπως η συμπεριφορά μας, γενικότερα, παραπέμπει σε τέτοιες καταστάσεις; Μήπως το ασυνείδητό μας μας οδηγεί ώστε να εκπληρωθούν οι νομοτέλειες της Φύσης; Μήπως το ένστικτο του θανάτου, που συχνά βρίσκεται σε σφιχτό εναγκαλισμό με το ένστικτο της επιβίωσης, (μιά φροϋδική θεώρηση), λειτουργεί για τον αφανισμό του παλαιού, του γερασμένου, του εκφυλισμένου, για να δώσει χώρο στο νέο και σφριγηλό; Μήπως ό,τι ισχύει για τα άτομα, που γεννιούνται, ακμάζουν και πεθαίνουν, ισχύει και για τις ομάδες, κοινωνικές και εθνικές; Μήπως δεν είναι τυχαία η αθρόα μετανάστευση από κάθε τόπο στη χώρα μας; Μήπως δεν είναι τυχαίο ότι οι γειτονικοί λαοί πολλαπλασιάζονται με ταχείς ρυθμούς κι ετοιμάζονται να επεκταθούν; Μήπως δεν είναι τυχαία η βαθμιαία μείωση αλλά και η γήρανση του πληθυσμού μας;

Μήπως το εθνικό μας ένστικτο για επιβίωση βρίσκεται σε παρακμή και μήπως άλλοι, νεότεροι λαοί έχουν ένστικτα που βρίσκονται ακόμη σε λειτουργία, ένστικτα που, τελικά,  θα υπερισχύσουν του αδύναμου δικού μας;

10 Responses to “Ο λαός που θέλει να πεθάνει… (Ε)”

  1. nicolaos demonicos Says:

    Σωστά και καίρια τα ερωτήματα που έθεσες στον εαυτό σου, Ηλιότυπον, και έχω την αίσθηση, την βεβαιότητα θα έλεγα, ότι γνωρίζεις την απάντηση. Η οποία δεν είναι, δεν μπορεί να είναι άλλη από την έλλειψη παιδείας, έλλειψη η οποία μας ωδήγησε στον απόλυτο -σε σχέση με τα δεδομένα- εκμαυλισμό.
    Ο Λένιν είχε πει: «Αν θέλης να εξαφανίσης ένα λαό, εξαφάνισε την γλώσσα του». Αν μάλιστα τον αποκόψης συγχρόνως και από την ιστορία του, τον κάνης δηλαδή να την ξεχάση, να μη την γνωρίζη, τότε το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα είναι βέβαιο.
    Αμνήστορες λοιπόν και απαίδευτοι όπως καταντήσαμε ή μας κατάντησαν (αν αυτό μπορεί να μετριάση την ευθύνη μας), με την ταφόπλακα να μπαίνη στις 11.01.1982, περασμένα μεσάνυχτα, στην αίθουσα του Κυνοβουλίου, δεν έχουμε άλλο τι να περιμένουμε από την φυσική εξαφάνισή μας ως λαού.
    Διότι η πνευματική σ’ αυτόν τον ιερό τόπο έχει ήδη συντελεστή. Ευτυχώς μόνο σ’ αυτόν τον τόπο. Διότι εκτός συνόρων ζη και θα ζη αιωνίως.
    Ένα μόνο θα διορθώσω: Δεν είναι θέμα -πλέον- νεώτερων λαών.

  2. kyrosnl Says:

    οταν οδηγουσα πριν 25 χροννια το παπακι μου επρεπε να πληρωσω φορο πολυτελειας για να αγορασω κρανος. τα παιδια μου στην Ολλανδια μου μαθανε να φοραω ζωνη ,γιατι το πρωτο πραμα που φωναζαν καθως ξεκινουσα ηταν ζωνη!!!!!!
    πως ειναι δυνατον να λεμε ειναι γραφτο και εχει ο Θεος βγαινοντας στο δρομο ,ενω απ το σχολειο θυμαμαι το συν Αθηνα και χειρα κινει. δεν θα επρεπε να βοηθαμε τους θεους ,φορωντας ζωνη και οδηγωντας ανθρωπινα;;
    ΥΓ. Νικολαε Δεμονικε ,συνφωνω με το κυνοβουλειο ,το κυ με υπσιλον.

  3. kaliadni Says:

    http://kaliadni.wordpress.com/

  4. kaliadni Says:

    Εδώ θα ήθελα να προσθέσω κάτι.Εκτός από αυτοκαταστροφικοί οι Έλληνες είναι και ευθυνόφοβοι.Δεν φταίνε μόνο τα κυνοβούλια και οι εκάστοτε πολιτικοί για την κατάντια της κοινωνίας..αλλά και ο κάθε εσύ που δεν ωθείς την γνώση και την παρακαταθήκη αυτής της χώρας.Που συμβάλλεις στην καταστροφή της παιδείας και του εγκεφάλου του παιδιού σου.που δεν το έμαθες μετά το καθοδηγούμενο σχολείο να μάθει να ψάχνει και τις άλλες πλεύρες των πραγμάτων, που του έμαθες την ψεύτικη χαρά που προσφέρει το marketing.Ας αναλάβουμε όλοι μας να αλλάξουμε αυτό το σάπιο κατασκεύασμα εκ των έσω και όχι απλά να κατηγορούμε χωρίς να πράτουμε.
    Χαιρετισμούς

  5. elekat Says:

    Ισως και νάχεις δίκιο…
    Θάπρεπε να αντιδράσουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι…
    Κρίνοντας πάντως από τον εαυτό μου, είμαι τόσο κουρασμένη από την γκρίνια, την απληρωσιά των εργοδοτών και την κατάσταση, που ειλικρινά νοιώθω παραιτημένη..
    Μέγας λάθος και το ξέρω, γιαυτί πρέπει όλοι μας να δούμε πως θα πορευτούμε..

  6. zoyzoy Says:

    Κοίτα όπως το θέτεις δεν έχεις και άδικο!Στη σημερινή κατάσταση όπως είναι η ζωή μας εγώ που έχω κουραστεί απ’ολα τι να λέμε πολιτική,οικονομική ευδαιμονία,κ.α την έχω γραμμένη τη ζωή πόσο μάλλον οι νέοι που βράζει το αίμα τους.
    Ποσώς τους ενδιαφέρει να ρισκάρουν τη ζωή τους κορόνα γράμματα για μια βόλτα.
    Άλλωστε φαίνεται και απ’το ποσοστό των αυτοκτονιών ανά εποχή.

    Τι να λέμε!

  7. NanaTsouma Says:

    Κοκκώνε μου θα διαβασω την προπροπροπροηγούμενη αναρτηση σου Να εισαγουμε Πρωθυπουγο αποψε.
    Εδω
    http://www.ustream.tv/channel/katw-apo-to-kioski

    ελπιζω να συμφωνεις……

  8. Λουκρητία Η Αμαρτωλή Says:

    Εχω πεισθεί από χρόνια ότι είμαστε λαός αυτοκτονικός. Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να καταστραφούμε. Σε κάθε πεδίο δραστηριότητας. Στο κάπνισμα, στα τροχαία, στην κακή δίαιτα που φέρνει παχυσαρκία. Στα ξενύχτια, στην έλλειψη άσκησης, στην πολιτική (εκλέγουμε συνειδητά τους χειρότερους, αντί του καλλίτερους), στον τρόπο που ξοδεύουμε, που πολλαπλασιαζόμαστε, που λειτουργούμε στην ιδιωτική και στη δημόσια ζωή. ‘Ολες οι συνήθειές μας αποπνέουν φθορά, καταστροφή, παρακμή. Φαίνεται τελείωσε ο ρόλλος μας πάνω στον πλανήτη και αποφασίσαμε να εκλείψουμε. Γονιμοποιήσαμε τον κόσμο με την κουλτούρα μας και τώρα θέλουμε να εγκαταλείψουμε τα εγκόσμια, όπως κάτι έντομα που πεθαίνουν αμέσως μετά το ζευγάρωμα. Κάτι γείτονες πολύ γουστάρουν τον τόπο μας και καραδοκούν να τον κάνουν δικό τους. Και δεν θ’ αργήσουν να το κάνουν, αφού εμείς θα έχουμε εκλείψει ή μειωθεί σημαντικά.

    Όχι δεν σου κάνω πλάκα. Είναι ό,τι καλύτερο έχεις γράψει και θα ‘θελα να το ‘χα γράψει εγώ, έτσι σου απαντώ με αυτό. Οπότε δες το σαν να σου απαντάει ο καθρέφτης σου. Γεια σου ρε Heliotypon τσίφτη :ο)

  9. heliotypon Says:

    >Nicolaos Demonicos: Ξέρω ότι είναι θέμα παιδείας. Και δεν πιστεύω στη βιολογική ηλικία των ατόμων. Ως έθνος παρακμάζουμε. Μετά την κατάκτηση από τους ρωμαίους άρχισε η παρακμή. Κομμάτι του Βυζαντίου, ως εικός, αφού η Ελλάδα, ή μάλλον τα διάφορα κρατίδια-πόλεις (γιατί ποτέ δεν υπήρχε κράτος “Ελλάδα”) ανατέθηκαν στην ευθύνη του Βυζαντίου. Και το Βυζάντιο δεν ήταν Ελλάδα, παρά τους ισχυρισμούς των εθνοπλήκτων. Σ’ αυτή την κατάντια προστέθηκε και η υποδούλωση από του οθωμανούς, που απέκοψε τους κατοίκους της χώρας από την αναγεννώμενη δυστική Ευρώπη. Η συνέχεια του οθωμανικού κράτους, με τις ίδιες ακριβώς συμπεριφορές, ήταν το κράτος που ακολούθησε την επανάσταση. Και οι πολίτες συνεχίζουν να αμύνονται έναντι ενός κράτους εχθρικού, που δεν έχει καμία διάθεση να υπηρετήσει τους πολίτες, αλλά μάλλον να τους ξεζουμίσει προς όφελος των υπαλλήλων του και των εκάστοτε κυβερνήσεων, που, σε αρμονική σύμπνοια, πίνουν το αίμα του πολίτη!

  10. heliotypon Says:

    >kyrosnl: Το κράνος είναι μόνο το σύμπτωμα της ασθένειας….

    >Kaliadni: Καλορίζικο και σιδεροκέφαλη…🙂

    >Elekat: Δεν ξέρω γιατί ο εργοδότης σου δεν σε πληρώνει, αλλά οι περισσότεροι εργοδότης σήμερα αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. ‘Ομως αυτό δεν σχετίζεται με την αυτοκτονικότητα του λαού, που εκδηλώνεται με διαφόρους τρόπους.

    >zoyzoy: Κάπως έτσι είναι. ‘Οταν απογοητεύεσαι από τα πάντα δεν σε απασχολεί και τόσο αν θα ζήσεις. Ειδικά οι νέοι που βλέπουν κι ένα μέλλον ανύπαρκτο ή κατάμαυρο, βρίσκουν ανακούφιση στον στην επικίνδυνη ζωή που κάνουν.

    >Nana Tsouma: Το άκουσα. Τα είπαμε εμείς…

    >Λουκρητία η αμαρτωλή: Ευχαριστώ που με κολακεύεις, αν και θα προτιμούσα να μην έχω δίκιο και νά είχα δει εγώ λάθος τα πράγματα…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: