Για μένα σας γράφω εδώ. Εσείς;


Από τούτα τα μαγαζάκια που τα λένε blogs, κάνουμε ιντερνετικές γνωριμίες, με ένα ψευδώνυμο, τις πιο πολλές φορές χωρίς ποτέ να αντικρύσουμε ο ένας τον άλλον. Κι έτσι η προσωπικότητα του/της επισκέπτη/ριας μένει ένα μυστήριο που η φαντασία μας μόνο έχει αποστολή να λύσει. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο όνομα και στην εμφάνιση, αλλά στα μύχια του άλλου ή της άλλης που περνάει από δω κι αφήνει ένα σχόλιο. Προτείνω να γράψετε τη μικρή (ή μεγάλη) σας ιστπορία εδώ (ή στο blog σας). Αν το κάνετε στο δικό σας παρακαλώ αφήστε ειδοποίηση...

Αρχίζω από μένα:

Γεννήθηκα (δυστυχώς) στην κατακαημένη Αθήνα. Μεγάλωσα(;) στα περίχωρα του Χαλανδρίου, ως παιδί και μετά πάλι στην  Αθήνα. Πήγα σε δημόσια σχολεία, όπου νομίζω ότι έμαθα(;) λίγα γράμματα. Στο Πανεπιστήμιο σπούδασα θετικές επιστήμες (δεν προσδιορίζω ακριβώς, γιατί νομίζω ότι έμαθα λίγο απ’ όλα. Λίγη χημεία, λίγη φυσική, λίγα μαθηματικά, λίγη, ελάχιστη, βιολογία, λίγη γεωλογία, λίγα ηλεκτρονικά, λίγη σεισμολογία, λίγη μετεωρολογία, κ.α. ‘Ολα από λίγο, χωρίς να θεωρώ ότι έγινα επιστήμονας…). Δεν ήθελα να γίνω δάσκαλος κι έτσι έγινα επιχειρηματίας. Της κακιάς ώρας, βέβαια, γιατί αν ήταν όλοι οι επιχειρηματίες σαν εμένα…  Τέλος πάντων, κατάφερα να επιβιώσω, χωρίς θεαματικά οικονομικά επιτεύγματα.

Μεγάλωσα σε οικογένεια άκρως συντηρητική και θρησκευόμενη. Καταπιεστική! Πετάχτηκα στο άλλο άκρο! Φιλελεύθερος, ανεκτικός, άθεος και …swinger! Από την οικογένεια κράτησα μόνο κάποιες αξίες που τις εύρισκα σωστές και που είχαν να κάνουν με την τιμιότητα και τον σεβασμό των άλλων ανθρώπων και της φύσης, αλλά πέταξα κάθε τι “παράλογο”, όπως  εγώ το έβλεπα. Προσπάθησα με μανία να ΜΗΝ γίνω φανατικός οποιουδήποτε είδους, αν και δεν ξέρω αν το κατάφερα εντελώς, αφού συχνά ανακαλύπτω φανατικές πλευρές μου, όχι όμως στην πολιτική! Φυσικά δεν “ανήκω” σε κανένα κόμμα, ούτε πουθενά αλλού. Μόνο σε μένα (ίσως και στα …σκυλιά μου).

Από αθλητισμό: καμία σχέση. Μόνο τα ερωτικά “αθλήματα” με ενδιαφέρουν, αν μπορείς αυτά να τα πεις έτσι! Τα υπόλοιπα τα έχω “γραμμένα”! Ειδικά το ποδόσφαιρο με ενοχλεί αφάνταστα. Με ενοχλεί η ιδέα ότι του έχουν δώσει τέτοια αξία, σαν να ήταν πρωταρχικής σημασίας για τη ζωή μας. Με ενοχλεί ο  φανατισμός που παράγει. Τόση σπατάλη πόρων, τόσος χαμένος χρόνος, τόση ενέργεια, τόση βία, γιατί; Για το αν θα περάσει μια μπάλα στα δίχτυα; Πόση σημασία έχει για τη ζωή του καθενός η νίκη της ομάδας του; Το βρίσκω ρεζίλι! Γενικά με ενοχλεί ό,τι έχει σχέση με τον ανταγωνισμό που ποτέ δεν κατάλαβα τι χρειάζεται στην ανθρωπότητα.

Μετριότητα (ίσως και λιγότερο) σε όλα μου είμαι. Δεν κατάφερα (ίσως και να μην με ενδιέφερε ιδιαίτερα) να ξεχωρίσω σε κάτι. Μάλλον φταίει και η νοημοσύνη μου που δεν είναι από τις πρώτες! Θαύμαζα πάντα τους συμμαθητές και συμφοιτητές με το υψηλό IQ, που καταλάβαιναν τα δύσκολα μαθηματικά με το πρώτο, ενώ εγώ πάσχιζα να κατανοήσω ακόμη και τα στοιχειώδη! ‘Αλλο ένα απωθημένο μου (έχω αρκετά) είναι να μπορούσα να κατανοήσω κάποιες  δύσκολες μαθηματικές έννοιες που εξακολουθούν να μου παραμένουν ξένες (για όσους ξέρουν: τανυστές, μετασχηματισμοί Laplace, Fourier, κ.α.).

Ταλέντα μάλλον δεν έχω. ‘Ισως ένα, σε ήπια μορφή, πάντα: Μια κάποια ευκολία στις γλώσσες. ‘Εμαθα την Αγγλική αρκετά καλά, ώστε να μιλάω καλά και να γράφω σωστά κείμενα (κάποτε την δίδασκα κιόλας). ‘Οταν κάποτε έμεινα για ένα διάστημα στην Αμερική μάλλον …ξέμαθα μερικά από όσα ήξερα! Κάποιες άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες τις καταφέρνω χωρίς να τις έχω  διδαχτεί και είναι κρίμα που δεν ασχολήθηκα σοβαρά με αυτόν τον τομέα όπου μπορεί και να κατάφερα κάτι παραπάνω! Με γοητεύει (ερασιτεχνικά πάντα) η συγκριτική γλωσσολογία, όπου από τις ρίζες και τις μεταλλάξεις της γλώσσας μπορείς να ερευνήσεις σχέσεις μεταξύ λαών και εθνών.

Πολλές από τις γυναίκες που γνώρισα ερωτικά ήθελαν να με παντρευτούν. Με εύρισκαν κατάλληλο για σύζυγο ειδικά γιατί ήμουν νοικοκύρης, σπιτόγατος, καλόβολος,  ήσυχος και μη εριστικός, είχα πάντα ταχτοποιημένο σπίτι, δεν είχα ποδοσφαιρικά ενδιαφέροντα, μαγείρευα, και φρόντιζα να τις ικανοποιώ ερωτικά.  Αλλά εγώ ήξερα ότι δεν θα ήμουν κατάλληλος για τέτοιo ρόλλο, γιατί πρώτον, δεν με ενδιέφερε καθόλου ο γάμος και η οικογένεια και δεύτερο, γιατί δεν θα μπορούσα ποτέ να είμαι αυτό που θεωρώ γελοίο, δηλαδή “πιστός”. Τα οικονομικά μου  ποτέ δεν ήσαν παραπάνω από μέτρια, αλλά αυτό, περιέργως, δεν το λογάριαζαν. Μάλλον, ως “επιχειρηματία”, με θεωρούσαν εξ ορισμού πλούσιο, αν και δεν έδειχνα τέτοιος. ‘Ισως το ότι δεν ήμουν τσιγκούνης, αυτό το εξηγούσαν με τον δικό τους τρόπο. Το παράπονό μου ήταν (και ακόμα είναι) ότι δεν είχα τα εμφανισιακά προσόντα για να με ποθούν οι γυναίκες με την πρώτη ματιά, όπως γινόταν με πολλούς άλλους άντρες. Δεν ήμουν “παίδαρος”, δεν είχα “πλάτες” “ποντίκια” ούτε ελκυστικό πρόσωπο, ούτε τράβαγα τα βλέμματα των γυναικών. Ελάχιστες μου έδειξαν ότι τους αρέσω σε prima vista! Το όπλο μου ήταν το blah-blah μου! Αν δεν γνώριζα μιά γυναίκα κι αν δεν είχα την ευκαιρία να μιλήσω μαζί της, δεν είχα ελπίδες να με προσέξει!

Μερικές, πολύ λίγες (~5-6), με ερωτεύτηκαν, κι εγώ πάντα απορούσα, τι μου βρήκαν! Το απέδιδα σε βίτσιο τους, γιατί δεν πίστευα ότι το άξιζα! Εγώ ερωτεύτηκα πολύ λίγες και πέρασα και κάμποσα “τσιμπήματα”. Γνώρισα ερωτικά αρκετές γυναίκες (και επαγγελματίες, αλλά αυτές δεν τις προσμετρώ)  και όταν, κάποτε, τις μέτρησα δεν πίστευα το νούμερο!

Δεν παντρεύτηκα ποτέ, ούτε είχα πρόθεση να συνεισφέρω στη διαιώνιση του είδους. Δεν θεωρούσα ότι το είδος θα είχε όφελος από τη δική μου σπορά και βέβαια δεν είχα και καμία όρεξη να αναλάβω τις τεράστιες ευθύνες που συνεπάγεται η οικογένεια. Με απωθούσε ιδιαίτερα η ιδέα του να μπω σε μια ρουτίνα στην οποία, ίσως, το μεγαλύτερο πλήθος των παντρεμένων θα ήθελε να μην είχε ποτέ μπει και πολλοί εύχονται ή προσπαθούν να βγουν απ’ αυτή.

Τα ενδιαφέροντά μου είναι αρκετά και ποτέ δεν νοιώθω ανία. Διαβάζω αρκετά, αλλά σχεδόν ποτέ μυθιστορήματα ή λογοτεχνία, γενικώς. Με ενδιαφέρουν τα βιβλία που προσφέρουν γνώση και απόψεις. Ιστορικά, πολιτικά, φιλοσοφικά, επιστημονικά, κοινωνιολογικά, ψυχολογικά κ.α. Τα textbooks, όπως λέει μια καλή φίλη μου. Από ποίηση δεν καταλαβαίνω τίποτα! Γι’ αυτό και τα blogs που περιέχουν μόνο ποίηση με δυσκολεύουν στην ανάγνωση και δεν μπορώ και να σχολιάσω σ’ αυτά!

Με ενδιαφέρει η μουσική, κυρίως η κλασσική, χωρίς να περιφρονώ αξιόλογες δημιουργίες σε άλλα είδη μουσικής. Αντιπαθώ τα καψούρικα, τα “γλυκερά” καθώς και όλη τη σχετική κουλτούρα (ξέρετε, τύπου Πανταζή, Βοσκόπουλου, Πάριου, Πλούταρχου, κλπ). Ο παραμορφωμένος ήχος της ηλεκτρικής κιθάρας της μουσικής ροκ και συναφών ειδών, μου προξενεί …πόνους στο στομάχι! Απολαμβάνω πολλά είδη “ethnic”  δηλαδή λαϊκής μουσικής, μεταξύ των οποίων και τα δικά μας δημοτικά αλλά και τα γνήσια λαϊκά και ρεμπέτικα. Το γνήσιο είναι τέχνη. Τα άλλα είναι εμπόριο!

Μου αρέσουν οι παρέες με ενδιαφέροντα παρόμοια με τα δικά μου. Επίσης το καλό φαγητό, να μαγειρεύω για μένα και για φίλους και φαίνεται ότι δεν τα πάω και τόσο άσκημα σ’ αυτό. ‘Οχι πως θα μπορούσα να ανταγωνιστώ τον Μαμαλάκη, αλλά  τα κουτσοκαταφέρνω. Το τσιγάρο ποτέ δεν το δοκίμασα ούτε ποτέ νόμισα ότι θα μου βελτιώσει την εικόνα ή τον “ανδρισμό” μου, όπως συνηθιζόταν στις νεανικές παρέες. Είμαι πολύ ευχαριστημένος γι’ αυτό, παρ’ όλο που έχω περάσει ζόρια όταν είχα καπνιστές γύρω μου!

Η φωτογραφία με τράβηξε από παιδί και σχολούμαι ακόμη μ’ αυτήν. Είναι απόλαυση και δεν την εγκαταλείπω. Απωθημένο μου να μου ποζάρουν όμορφες γυναίκες  γυμνές, για να δοκιμάσω τις ικανότητές μου κι εκεί, αλλά …δεν μου κάθονται! Κατάφερα να κάνω την τωρινή σύντροφο να ενδιαφερθεί για τη φωτογραφία, αφού της έμαθα τα βασικά και τώρα εκείνη βγάζει καλλίτερες από τις δικές μου (έχει και blog που τις ανεβάζει).

Τα μαστορέματα είναι το άλλο μου ενδιαφέρον. Εκτός από τα μαστορέματα που κάνω για να κρατήσω το σπίιτι μου και τα πράγματά μου σε καλή κατάσταση, μου αρέσει να φτιάχνω πράγματα από το μηδέν καθώς και να επινοώ κατασκευές που μου κάνουν τη ζωή πιο εύκολη. Δεν έχω ταλέντο εφευρέτη (στα παιδικά μου χρόνια ζήλευα τον ‘Εντισον και ήθελα να του μοιάσω), αλλά σε μερικά …φωτεινά διαλείματα φαίνεται ότι μου κόβει!

Η θάλασσα η άλλη αγαπημένη. Δεν ψαρεύω (ούτε μου αρέσουν τα ψάρια), αλλά μ’ αρέσει να κολυμπάω και να κάνω βόλτες με το φουσκωτό. Βέβαια είναι μεγάλη βαβούρα να το τρέχεις από δω κι από κει, και να μην ξέρεις τι καιρό θα βρεις, αλλά είναι μεγάλη και η  …καύλα! Απολαμβάνω τη φύση σε όλες της τις μορφές, θάλασσα, βουνό, κάμπος, δέντρα, βράχοι, συννεφιά, λιακάδα, χιόνι, βροχή, όπως μια επιθυμητή  γυναίκα σε όλες της τις διαθέσεις!

Φυσικά, αν και αυτό δεν χρειάζεται να το ξαναπώ, αγαπώ τις γυναίκες. Ευτυχώς  δεν έχω ζήλιες από τη σύντροφό μου και αυτό μου δίνει την άνεση να ξενοκοιττάζω πάντα και να το συζητάω και μαζί της και  εκείνη με παροτρύνει να δράσω. Βέβαια σπάνια συμβαίνει αυτό γιατί, επειδή δεν το κρύβω, συνήθως δεν θέλουν οι άλλες γυναίκες να κάνουν σεξ με κάποιον που έχει ήδη σχέση. Φυσικά ούτε ζηλεύω. Ποτέ δεν κατάλαβα τι σημαίνει ζήλια. Ζηλεύω μόνο όταν δεν έχω μιά γυναίκα που μου αρέσει. Αν την έχω γιατί να ζηλέψω; Λογικό δεν είναι;

Να μην σας κουράσω. Αρκετά δεν σας είπα; ‘Αντε τώρα να δούμε και τα δικά σας…


37 Responses to “Για μένα σας γράφω εδώ. Εσείς;”

  1. Drusilla Says:

    Καλημέρα, καλώς σε βρήκα!

    Εξαιρετική αυτοπαρουσίαση, πολλά [+] για τις απόψεις σου σχετικά με το ποδόσφαιρο, αλλά και για τη μεταπήδηση από τις συντηρητικές αρχές σε κάτι εντελώς άλλο, αντίθετο!

    Για τη [μη] ζήλια, ίσως ακόμα περισσότερα [+] !!!
    Κάποιες φορές, αυτό ακριβώς, το “πλήρωσα” ακριβά -βλέπεις, μερικοί το θεώρησαν ένδειξη αδιαφορίας!!! Αλλά επειδή απεχθάνομαι οποιαδήποτε μορφή καταπίεσης [κι η ζήλια, είναι τέτοια και μάλιστα, της χειρίστης μορφής!] δεν… μιλιόμαστε με τη ζήλια! Θαυμάζω ό,τι ωραίο και ανέκαθεν παρότρυνα τους εκάστοτε συντρόφους μου να θαυμάσουν κι εκείνοι ό,τι πίστευα ότι ήταν άξιο θαυμασμού.

    Για ‘μένα, δύο αναρτήσεις [Καινούριο σπίτι, και, Ο άλλος μου εαυτός ] το μήνα Ιούλιο που “άνοιξα” το blog μου.

  2. zoyzoy Says:

    Χαίρομαι που είσαι ειλικρινείς και δεν προσπάθησες να βγάλεις ένα προφίλ που να’ναι αρεστό στις γυναίκες μιας και είναι η αδυναμία σου.
    Και σε ζηλεύω που είσαι ελεύθερος να κάνεις πράξη τα όνειρα και τις φιλοδοξίες σου.
    Αλλά σκέψου ότι τα χρόνια περνάνε μια σύντροφος χρειάζεται για τις δύσκολες ώρες.

    Εγώ δεν έχω και τίποτα ενδιαφέρον να πω.
    Γεννήθηκα στον Πειραιά ως τα 7έζησα μια πολύτεκνη οικογένεια φιλελεύθερη θα’λεγα.Στα 7μετακομίζουμε στο νησί για δουλειά του πατέρα η μητέρα έχει πρόβλημα υγείας και μεταφερόμαστε τα κορίτσια σε ορφανοτροφείο θηλέων(μοναστήρι)για 3χρόνια και τ’αγόρια σε αρρένων. Οπως καταλαβαίνεις αυτά τα χρόνια σημάδεψαν το χαρακτήρα μου.
    Εγκλεισμός,θρησκεία,περιορισμός στο μεγαλείο του!
    Συνέχισα στο δημόσιο Δημοτικό Γυμνάσιο και Λύκειο αν και δεν είχα βάσεις η αγάπη μου για μάθηση με βοηθούσε να’μει μια “καλή” μαθήτρια.
    Στα 14μου γνωρίζω τον άντρα μου που γίνεται ο “φύλακάς ” μου κυριολεκτικά. Ακόμα δεν είχα γνωρίσει τον εαυτό μου δεν είχα συνειδητοποιήσει τα θέλω μου και αρραβωνιάζομαι απ’αυτήν την ηλικία.
    Οι σπουδές και τα όνειρα γκρεμίζονται και στη θέση τους έρχεται ο γάμος στα 18 είμαι παντρεμένη και μάννα με απολυτήριο Λυκείου!
    Στα 20 έρχεται και το 2ο ούτε λόγος για δουλειά ανεξαρτητοποίηση.
    Όταν πια μεγάλωσαν και δεν είχαν ανάγκη την φροντίδα μου “βγήκα” απ’το σπίτι να συνεισφέρω και’γω και να βρω τον εαυτό μου!
    Τότε κατάλαβα ότι έχω και ‘γω κάποια αξία και είμαι αυτόνομο άτομο αλλά πάντα ένιωθα να μου κρατάν τα νήματα σαν μαριονέτα.
    Την ζήλια την έχω βιώσει στο μεγαλύτερο βαθμό.Ο περιορισμός μ’ακολουθεί φαίνεται στη ζωή μου πάντα.
    Μέσω του διαδικτύου έκανα μαθήματα αστρολογίας προσπαθώντας να κάνω αυτογνωσία περισσότερο.
    Τώρα γνωρίζω τα ελαττώματά μου βασικό για ένα άτομο.
    Θα’θελα να κανα σπουδές σε εναλλακτικές θεραπείες αλλά ….

    Αυτά τα ολίγα όσα μου επιτρέπονται τα βγάζω στο μπλόγκ μου!

  3. ΗΩΣ Says:

    Εμ έτσι πες μου φίλε μου, άσχημος, με μέτρια οικονομικά και μέτριο IQ… Γι’ αυτό έγινες θετικός επιστήμων :Ρ
    Πάντως το θέμα σου μου αρέσει πολύ, θα προσπαθούσα να κάνω κάτι αντίστοιχο, αλλά έχω πλέον αποφασίσει ότι η Ηώς είναι ανεξάρτητη περσόνα από αυτή που πατάει τα πλήκτρα…
    Μπορεί όμως και να διηγηθώ την ιστορία της😉 Θα ειδοποιήσω σχετικά
    Καλημέρα και καλό μας μήνα, είπα, δεν είπα!

  4. Net Man Says:

    Τι να πρωτογραψει κανεις τωρα…
    Ειπα να ασχοληθω με την ερωτικη μου ζωη εδω στα blogs.Μενω στον ερωτα λοιπον γραφοντας μεμονωμενες ιστοριες🙂

  5. despinarion Says:

    Τωρα να σου πω βρε Ηλιοτυπον, οτι εδω κει δυο τρια χρονια που σε διαβαζω περιστασιακα, ολα αυτα που λες τα ειχα καταλαβει. Φαινεται ποιοι ειμαστε στα μπλογκς. Και δε χρειαζονται ουτε δυο τρα χρονια, μερικες ουσιαστικες αναρτησεις. Οποτε σημερα διαβασα αυτη την αναρτηση και ολα αυτα που γραφεις δε μου φαινονται.. καινουργια. Δε θα γραψω την ιστορια μου εδω γιατι τωρα τελευταια εχω φτασει σε σημειο να αισθανομαι οτι οτι ειχα να πω για μενα στο διαδυκτυο, το ειπα. Την προσωπικη μου ζωη οποια κι αν ειναι (ερωτικη, σχεσεις, προσωπκες σκεψεις), την κρατω εκτος διαδυκτιου. Γιατι στην τελικη στο διαδυκτιο βγαινει κατι που εχουμε την αναγκη να μοιραστουμε με αλλους. Και στη δικη μου ηταν η καθημερινη χαζοκουβεντα που μου λειπει εδω που ειμαι. Φιλια και αϊ αμ νοτ σουρπραϊζντ!

  6. dawk Says:

    κατατοπιστικότατο.
    το δικό μου είναι με λιγότερα λόγια, γιατί είμαι εκπαιδευμένη να μην μπορώ να γράψω πάνω από σελίδα. Επίσης λείπουν τα γενεολογικά τα οποία είναι πολύ κοινά με τα δικά σας. Όσο για το επαγγελματικό μου στάτους: το πλέον άχρηστο. μαντέψτε.

    http://thedawkinsonsyndrome.blogspot.com/2007/02/forgive-me-father-for-i-have-sinned.html

  7. Άθεος Says:

    Εγώ, δεν σκόπευα να βγάλω τα προσωπικά μου στο σκαμνί, να τα διαβάζει η zoyzoy και η Ηώ (τρόπος του λέγειν, ανέφερα αυτές) αλλά επειδή διέκρινα πολλές ομοιότητες με τον ιδιοκτήτη του Μουνιού θα πω μόνο τις διαφορές μας, για να μην γράφω τα ίδια.
    Ελάτε τώρα, μην γελάτε…
    Σίγουρα, έχω πολύ χιούμορ και αυτό με κάνει, ενώ είμαι μεγάλος, να φαίνομαι ακόμα πιτσιρικάς! Πάντα έκανα αίσθηση στις γυναίκες, γιατί είχα τύπο και μικρότερος ήμουν εμφανίσιμος, όμως δεν μίλαγα ποτέ. Το πρώτο βήμα το έκανε η γυναίκα και τότε έπαιρνα φόρα.
    Από σπουδές και εδώ μοιάζω με τον… Ηλιότυπο καλέ… ποιον ιδιοκτήτη… ιδιαίτερα στην φυσική και τα ηλεκτρονικά, αφού ηλεκτρονικός είμαι.
    Για την αθεΐα δεν χρειάζεται να σας πω, το βλέπετε! (ώστε σε μοναστήρι μικρή… έτσι εξηγείται!) Άνοιξε τα μάτια σου καλά, τώρα είσαι ελεύθερη να μάθεις την αλήθεια! Please!
    Επίσης, σιχαίνομαι το ποδόσφαιρο, ιδιαίτερα αν παίζουν ελληνικές ομάδες μεταξύ τους, όμως τρελαίνομαι για ψάρεμα (κυρίως κάνω ψαροντούφεκο).
    Επίσης παντρεύτηκα επειδή υποσχέθηκα στη μάνα μου ότι αυτό θα το κάνω στα 40 (νόμιζα ότι η ηλικία αυτή δεν θα έφτανε ποτέ). Εδώ, την πάτησα!
    Ερωτεύτηκα δυο φορές δυνατά. Είναι σαν το μεθύσι ο έρωτας. Πρώτα μεθάς και μετά το μετανιώνεις που ήπιες τόσο πολύ. Και τα δυο προκαλούν ναυτία και εμετό!
    Στην μουσική, ακούω περισσότερο Jazz, Blues και Rock. Την κλασική δεν την αναφέρω επειδή είναι κοινή με τον Ηλιότυπο.
    Νομίζω όλα τα άλλα είναι κοινά. Μοιάζουμε πολύ, μόνο που εγώ είμαι αδύνατος. Όχι ότι ο Ηλιότυπος είναι χοντρός, αλλά τα κιλάκια τα έχει!
    Μην βαράς κύριε ιδιοκτήτα, είπα ότι θα γράψω τις διαφορές μας μόνο!
    Κατά τα’ άλλα μου είναι πολύ αγαπητός γιατί είναι αυθόρμητος και δεν παρεξηγεί!
    Τον γνώρισα πριν ενάμιση χρόνο, κάπου εκεί στο Νέο Ηράκλειο, έτσι φίλε μου… Ηλιότυπε… ιδιοκτήτη του αγαπημένου μας οργάνου!

  8. tonia Says:

    μμμμ! ενα πονηρο μυαλο θα σκεφτοταν: να μια καλη ευκαιρια για το μουνι να μαθει οσα θελει, για οποιον/οποια θελει και μαλιστα με πολυ ενδιαφερον και “καλλιτεχνικτροπο :Ρ αλλα εγω μιας και δεν ειμαι πονηρο μυαλο δε το λεω!!!! :ΡΡΡ χαχαχα

  9. Άθεος Says:

    Το «Μουνί» tonia, ποτέ δεν θα έκανε κάτι τέτοιο.
    …άλλοι είναι μουνιά!

  10. evangello Says:

    φιλε ”μουνακια”,οπως ειπες,εισαι πολυ καλος στο μπλα-μπλα και αυτο φαινεται απο τα συμφραζομενα σου!!και ‘γω πειραια εχω πατριδα,οπως λεει και ο ποιητης,”η πατριδα μας ειναι τα παιδικα μας χρονια”!εν ολιγοις γουσταρω πολυ τις ροκιες,οπως βαν μορισον,ερικ κλαπτον,j.j. cale και σάυτο το στυλ δηλαδη!!αλλα τα ρεμπετικα ειναι στη Α γραμμη!!!!φιλαρακι επειδη ειμαι σκληρα εργαζομενος μαλακας,θα επιστρεψω παλι να τα πουμε! το μπλογκ μου, ειναι πολυ γρηγορα φτιαγμενο,οκ ?

  11. tonia Says:

    ποιους εννοεις αθεε? :Ρ για το καλο σου ελπιζω οχι εμενα :ΡΡΡ

  12. Άθεος Says:

    Όχι καλέ εσένα… εσύ είσαι τόσο συμπαθής!

  13. amalthia Says:

    ωραία ιδέα για ποστ…αλλά αν τα πούμε απο την αρχή τότε γιατί να συνεχίσουμε να ποστάρουμε?

    προσωπικά κάθε μου ανάρτηση δείχνει κάτι λίγο απο τον εαυτό μου,τις απόψεις μου και τις εκάστοτε διαθέσεις μου!

  14. tonia Says:

    αχ τι γλυκος!🙂 επισης…🙂

  15. The bitch is back Says:

    Τι να πω για μένα…
    εξ αλλού, όποιος έχει παρακολουθήσει το μπλόγκ μου, με ξέρει λίγο-πολύ….
    Σε μια παλαιά ανάρτηση με τίτλο “Η δύο μου πατρίδες”, εχω γράψει με
    λίγα λογία μια μικρή περιγραφή πως βρέθηκα στην Ελλάδα.

    Ότι αγαπώ την κλασσική μουσική, το ξέρει ακόμα και ο γάτος μου..
    Αλλα δεν λέω οχι και στην Jazz, Rolling Stones, Erik Clapton η ακόμα
    στους “Tiger Lillies” (δεν κάνω πλάκα).

    Το πάθος μου ήταν το σπόρτ και συγκεκριμένο το τέννις.
    Μέχρι έναν μεγάλο τραυματισμό που με ταλαιπωρεί ακόμα!

    Αυτό των καιρό ασχολούμαι με την ιστοσελίδα μου.
    Μου το επιτρέπει η σημερινή κατάσταση.

    Ημουν παντρεμένη, αλλά έχασα των άντρα μου πριν από δέκα χρόνια..
    Ο τρόπος πως των έχασα στιγμάτιζε για πάντα την ζωή μου.

    Αυτή την στιγμή έχω μια υπέροχη σχέση. Με πάρα πολή αγάπη και
    κατανόηση…

  16. Snowball Says:

    Χαίρετε, πρώτο σχόλιο στο “Μουνί”, μια μικρή παρουσίαση μου…

    Άντρας, 32 ετών, παντρεμένος με ένα αγοράκι 8 μηνών…

    Γεννήθηκα στην Κύπρο, έζησα στην Αθήνα κοντά στο κέντρο…
    Σπούδασα στην ΑΣΟΕΕ, ευχαριστήθηκα με το παραπάνω αυτό που λένε φοιτητική ζωή, πήρα πτυχίο, πήγα στρατό, έψαξα δουλειά, βρήκα δουλειά, δουλεύω εδώ κι έξι χρόνια ακόμα στην ίδια…

    Με τη γυναίκα μου είμαστε πολλά χρόνια μαζί, μεγαλώσαμε μαζί, είμαστε εκτός από ζευγάρι και φίλοι, έχουμε κολλήσει ο ένας τα χούγια του άλλου, μπορεί να ακούγεται σε κάποιους βαρετό αλλά it suits me…

    Ο γιος μου είναι το φως της ζωής μου, δεν μπόρεσε κανένα άλλο πλάσμα να μου δώσει τόση χαρά και τόση στενοχώρια, περιστρέφομαι γύρω του σαν δορυφόρος…

    Μου αρέσει το διάβασμα και το σινεμά… Διαβάζω κυρίως μυθιστορήματα και ιστορία, μου αρέσουν αυτοί που λένε ωραίες ιστορίες… Για το σινεμά ψοφάω, υπήρχαν χρονιές που είχα δει και 50 ταινίες στο σινεμά μόνο, τώρα με το μωρό το έχω δυστυχώς κόψει, να είναι καλά το internet…🙂

    Μου αρέσει το φαγητό, μου αρέσει να τρώω κάτι καλό, να δοκιμάζω καινούργια πράγματα, να κάθομαι με φίλους γύρω από στρωμένα τραπέζια με φαγητά και ποτά… Μου αρέσει να μαγειρεύω αλλά πάντοτε μόνος μου, δεν ανέχομαι άλλον μέσα στην κουζίνα, όταν μαγειρεύω κάνω αυτοψυχανάλυση… Κατά γενική ομολογία κάνω καταπληκτική φασολάδα…

    Κάποτε άκουγα πολύ μουσική τώρα δυστυχώς πια όχι… Στην μουσική μου αρέσει η ένταση και η μελαγχολία αλλά όχι πάντα…

    Έχω δυο blogs με τα οποία ασχολούμαι πολύ, προσπαθώ να διοχετεύω εκεί τη λίγη δημιουργικότητα μου, αυτά ίσως με περιγράφουν καλύτερα…

  17. Αθανασία Says:

    Πολύυυ καλή κατάθεση ψυχής?,αυτοβιογραφία σε χρόνο dt? Ε,δε ξέρω πως αλλιώς να το πώ,αυτό…πάντως πολύ καλό κείμενο,και με πολύυυ ειλικρίνεια και αλήθεια,μέσα του…ίσως φίλε είσαι από τους λίγους μπλόγκερς που διαβάζω τις σελίδες του, που δ ε φοβούνται,να πούν την αλήθεια για αυτούς ‘χωρίς φόβο και πάθος’ που λένε,και στα δικαστήρια… μπράβο μ’άρεσε που είσαι τόσο,αληθινός και ειλικρινή με μας…ε,φίλε δε ξέρω εάν θα γράψω κάτι,παρόμοιο για μένα επειδή δεν έχω και πολύυυ χρόνο τελευταία και εκτός,αυτού έχω και ένα πρόβλημα στο μπλόγκ μου και δε μου ποστάρει σωστά τα κείμενα,έχω πρόβλημα με το μέγεθος των γραμμάτων και γίνεται,αρκετά κουραστικό το ποστάρισμα…με συγχωρείς οκ?…καλησπέρες….

  18. evangello Says:

    ομορφα τα λες!!!!!!!!

  19. Λουκρητία η Αμαρτωλή Says:

    Καταρχάς θέλω να εκτιμήσεις το γεγονός ότι έβαλα μόνη μου το μπλογκ μου αυτή τη φορά κι αυτό μόνο και μόνο για να μην σε ταλαιπωρήσω παραπάνω ύστερα από το κατεβατό που μας ξεφούρνισες. Έτσι για να δεις ότι αν και αμαρτωλή στον Μουνοκράτωρ κάνω μια εξαίρεση…
    Επί του θέματος τώρα, μεγάλωσα στο βλαχόνησο με δόξα και τιμές ώσπου κάποια στιγμή μαζέψαν το κόκκινο χαλί και είδα όλες τις βρωμιές που έκρυβαν από κάτω. Είδα εγώ τις δικές τους, είδαν αυτοί τις δικές μου κι αλληλοχαλαστήκαμε. Είπαμε όμως να κρατήσουμε τα προσχήματα λόγω ηλικίας και δώσαμε υπόσχεση να τα σπάσουμε όταν θα γινόμουν 18. Όπως κι έγινε. Με το που τελείωσα το Λύκειο ανέβηκα Αθήνα να μαστουρώσω ελεύθερα με το καυσαέριο μα πρωτίστως να συμβάλλω κι εγώ στην μόλυνση αυτού του πλανήτη με την ανωμαλία μου. Μιας και δεν είχα ποτέ φιλοδοξίες και ψευδαισθήσεις όσον αφορά τα επαγγελματικά, και γνώριζα πολύ καλά ότι θα καταλήξω να εξασκώ το φανταστικό επάγγελμα του υπάλληλου γραφείου, είπα να μάθω λίγα πράγματα παραπάνω για το χόμπι μου (Εικονογράφος-Σκιτσογράφος). Το δημόσιο ΙΕΚ στο οποίο φοίτησα είχε όμως άλλη άποψη. Κοινώς, όπως μπήκα, βγήκα. Μόνο η τσέπη που είχε ελαφρύνει κατά κάμποσες χιλιάδες δραχμές. Έχω ψύχωση με την θρησκεία. Πιστεύω είναι ό,τι καλύτερο έχει κυκλοφορήσει στο Σύμπαν. Και γι’ αυτό φταινε οι δικοί μου που στην ύστατη προσπάθειά τους να τιθασεύσουν λίγο το ανεξάρτητο πνεύμα μου που είχε διαφανεί από μικρή, με έριξαν στην αγκαλιά της Εκκλησίας. Δυστυχώς όχι και στην αγκαλιά κάποιου πρόστυχο μουσορασοφόρου αγοριού. (Εγώ πάντως ήμουν πρόθυμη). Κατηχητικά, λειτουργίες (όχι μόνο Πάσχα-Χριστούγεννα), χριστιανικες κατασκηνώσεις. Αχ τα γράφω και υγραίνεται το βρακάκι μου αναπολώντας τα. Τέλος πάντων, συνεχίζω… Διαβάζω μετά μανίας συναξαριστή και βίους αγίων. Όσα περιγράφονται εκεί ξεπερνούν κάθε φαντασία σε σημείο που φτιάχνεσαι επικίνδυνα. Τα τελευταία χρόνια διατηρώ μια ελευθερη σχέση με τον Saint Pafy (Άγιο Παφνούτιο για τους αστοιχειωτους). Για την ακρίβεια, δεν είναι ελεύθερη σχέση, αλλά LDR (Long Distance Relationship). Βλέπετε, εγώ εδώ αυτός δίπλα στον Θεούλη. Παρόλα αυτά δεν έχω παράπονο, με ικανοποιεί σεξουαλικά σχεδόν καθημερινά. Το αόρατό του μόριο μου προκαλεί κύματα ηδονής, αν και κρατώ κάποια επιφύλαξη. Θα μπορούσε να είναι και το Άγιο Πνεύμα, καθότι έχει κάνει καριερα σαν ο Αόρατος Εραστής. Μετά το πήραν εκεί στο Χόλυγουντ και το κάνανε ταινία με τον μακαρίτη Πάτρικ. Έτσι για να μαθαίνετε και κάτι….Ερμμμ αυτά υποθέτω…. Πολλά σάλια Ηλιότυπε :ο)

    ΥΓ. Α ναι… Κι ευελπιστώ κάποια μέρα να με βασανίσουν ασύστολα για να μαρτυρήσω και να αγιοποιηθώ. Το όνειρο της ζωής μου…

  20. evangello Says:

    ομορφα τα λες!!!!!!

  21. sonora Says:

    Γειά σας και απο μένα,και να πω ότι είναι αργά για να γράψω,ακόμη ότι χρειάζομαι τη βοήθεια του προσωπικού μου Πεταλωτή γιατί είναι πολλά και τα χάνω,επίσης είμαι σε δίλημμα αν πρέπει οι άλλοι να με γνωρίσουν σε βάθος(φοβάμαι μη σοκαριστούν)και ακόμη και το προφίλ μου στο μπλογκ είναι κενό γι’αυτό το λόγο.Να πω ότι εκτίμησα το κείμενο της Λουκρητίας,που βαραίνει σε ότι θα επιχειρούσε να γράψει κάποιος άλλος.Συγχωρέστε με,προσωπική και υποκειμενική άποψη.Τώρα αν είστε πολύ περίεργοι,μπείτε στο υποσέλιδο του μπλογκ,στο -Σχετικά με εμάς-και κάτι θα μάθετε.Λουκρητία ,συνέχισε έχεις τρόπο.

  22. NetMan Says:

    Λουκρητια με σενα επρεπε να βγω τυφλο ραντεβου.Δεν θα χρειαζοταν να γραψω αλλη ιστορια πια!🙂

  23. heliotypon Says:

    >Drusilla: Καλώς ήρθες. Χαίρομαι που συναντώ ομοϊδεάτες! Η ζήλια δεν ξέρω αν είναι φυσικό συναίσθημα ή εμφυτευμένο. Βέβαια ο εγωισμός παράγει ζήλια και αν σκεφτούμε ότι ο άνθρωπος κουβαλά όλα τα πρωτόγονα ένστικτα και κυρίως ότι είναι εγωκεντρικό και ανασφαλές ον, η ζήλια εύκολα εξηγείται. Με λίγη ψύχραιμη σκέψη, όμως, νομίζω μπορεί να ξεπεραστεί.

    >Zoyzoy: Χαρακτηριστική εξέλιξη για πολλές γυναίκες, υποθέτω, που έπρεπε να ακολουθήσουν τον δρόμο της οικογένειας αντί της καριέρας που ήθελαν. Ελπίζω να είσαι ευτυχισμένη με την οικογένειά σου. Πάντα υπάρχει χρόνος για να πετύχεις προσωπικές επιδιώξεις σου…

    >ΗΩΣ: Είδες; Όπως κι ο Hawking! ‘Αντε, να μάθουμε και τα δικά σου…

    >Net Man: Προτείνω να τις κάνεις βιβλίο. Οι δικές μου, αν και μερικές αρκετά ενδιαφέρουσες, δεν είναι όσο οι δικές σου…

    >despinarion: Εμένα με εντυπωσιάζεις (ακόμα μία φορά)! Κατάφερες να μαντέψεις όλα αυτά, έστω και στο περίπου, από τα γραφτά μου; Τα δικά σου δείχνουν μερικά πράγματα για σένα, αλλά, όπως γράφεις, όχι τα προσωπικά σου. Με μαεστρία μένεις στην επιφάνεια…🙂

    >dawk: “Εκπαιδευμένη για να μην μπορείς να γράψεις πάνω από σελίδα” Περίεργο είδος εκπαίδευσης! Επίσης, ποιό είναι το πλέον άχρηστο επαγελματικό status? Εδώ με μπέρδεψες!

    >’Αθεος: Ενημερωτικότατο. Ναι, οι διαφορές μας σωστά διατυπωμένες. Εμένα δεν με καμάκωναν, αλλά κι εγώ, όταν έδειχναν ενδιαφέρον μετά από τη γνωριμία και το blah-blah, έπαιρνα φόρα. Ε, πολλά κιλά δεν έχω, λίγο στομαχάκι… Μην νομισθεί ότι είμαι και παχύσαρκος!🙂 Τό “αγαπημένο μας όργανο”; Σε ποιό αναφέρεσαι; Δεν το κατάλαβα αυτό!

    >tonia: Πάντα πονηρούλα εσύ, ε; Γιατί, μωρέ, να κάνω τέτοιο τέχνασμα; Βλέπεις να κάνω καμάκια εδώ μέσα; (αν και μερικές επισκέπτριες πολύ θα ήθελα να τις γνωρίσω από κοντά…)😉

    >evangello: Δεν μας το δίνεις το Blog σου να το επισκεφτούμε…

    >amalthia: Ε, είναι ένας τρόπος να γνωριστούμε καλλίτερα εδώ μέσα…

    >the bitch is back: Ενδιαφέρουσα η ιστορία σου. Εύχομαι γρήγορα να ξαναπαίξεις το αγαπημένο σου σπορ. Κοι φωτογραφίες που βάζεις στο Blog σου πολύ ενδιαφέρουσες είναι. Μπράβα!

    >Snowball: Σύντομη και περιεκτική η αναφορά σε σένα. ‘Εχουμε κοινό τη μαγειρική… Κι εγώ μόνος μου μαγειρεύω, μερικές φορές πετυχαίνω! παλιά έβλεπα κι εγώ ταινίες, κυρίως κωμωδίες και αστυνομικά. Τώρα δεν με ενδιαφέρει πλέον το σινεμά, εκτός κι αν πρόκειται για κωμωδίες, αλλά αυτές έχουν γίνει σπάνιες πλέον…

    >Αθανασία: Τα δικά σου τα μαθαίνουμε από το blog σου. Είσαι πολύ ανοιχτή και δεν κρύβεσαι…

    >Λουκρητία: ‘Αντε μπράβο! Γιατί έτσι που το έβαζες έπρεπε να στο διορθώνω κάθε φορά! Λες και μου έκανες ασκήσεις! Ενδιαφέροντα όσα γράφεις. Να φορέσω ένα ράσο να σε επισκεφτώ;🙂 Θα ήθελα να δω σκίτσα σου, έτσι για να εκτιμήσω τις γώσεις που έδωσε το ΙΕΚ… ‘Οταν ακούω για βρακάκια που υγραίνονται πολύ …συγκινούμαι!😉 Το βλαχονήσι ποιό είναι; Ο Google δεν μου αποκάλυψε…
    ΥΓ: Μα είσαι ήδη αγία!

    >Sonora: Δεν σοκαριζόμαστε με τίποτα. ‘Ολοι οι επισκέπτες εδώ μέσα, αφού διάβασαν τον τίτλο και εξακολουθούν να μπαίνουν και να γράφουν, έχουν ανοσία!

  24. Λουκρητία Η Αμαρτωλή Says:

    @evangelo & sonora: Καλέ μερσί! Περάστε από το καζάνι για να εισπράξετε αυτά που συμφωνήσαμε.
    @NetMan: Τσεκάροντας το μπλογκ σου, μπορώ να πω ότι θα ήταν μεγάλο έγκλημα στην ιστορία του ερωτισμού να σταματήσεις να γράφεις για χάρη μου. Δεν θα το επέτρεπα ποτέ αυτό! Είσαι ο φον Κάραγιαν του γυναικείου κορμιού. Κρίμα δεν είναι να σταματήσει να παίζει η ορχήστρα για χάριν μιας αμαρτωλής;
    @Heliotypon: Χέσε το ράσο. Πετραχείλι είναι καλύτερο. Έχει και το κατάλληλο άνοιγμα στο σωστό ύψος. Δεν ξέρω αν με πιάνεις… Τόσο καιρό στο καζάνι και δεν έχεις καταλάβει ποιο είναι το βλαχόνησο; Απαράδεκτο! Αλλά τέρμα πια οι καλοσύνες, εκεί να ταλαιπωρηθείς. Δεν στο αποκαλύπτω!
    Η υγρασία είναι αναπόφευκτη όταν πρόκειται για σένα παλιοτόμαρο. Αφού σε σε προσεύχομαι καθημερινώς… “Πιστεύω εις ένα Τεκνό, Ηλιότυπο Μουνοκράτορα, ποιητή οργασμού κι ηδονής […]”

  25. NetMan Says:

    Οντως Λουκρητια.Κριμα θα ειναι να σταματησει η ορχηστρα και να μην διαφωτιστει το ιντερνετικο κοινο δια την ερωτικην πλευραν του διαδικτυου.Ομως μεγαλυτερη αμαρτια ειναι να μην περιγραφει πληρως η αμαρτωλη σου υγρασια…Η φραση δε “υγραινεται το βρακακι μου” κανει σμπαραλια το οποιο κειμενο μου :)))

  26. Marina Says:

    Καλησπέρα φωτογράφε. Λίγο πολύ η προσωπικότητα που περιγράφεις υπήρχε μέσα στα γραφτά σου. Υπήρχε αυτή η απογοητευση που δεν ήσουνα αυτά που ίσως θαύμαζες “παιδαράς, ποντίκια, ωραίος, με υψηλό IQ, απλός επιχειρηματίας”. Πολύ ψηλά βάζεις το πήχυ έτσι ποτέ δεν πιάνεις το ποθητό αποτέλεσμα. Ισως αυτό να σε βολεύει.
    Οσοι μεγάλωσαν σε συντηρητικές – κοντόφθαλμες – οικογένειες ξεσαλώνουν αργότερα, λές και έτσι πιάνουν το χαμένο χρόνο που πέρασε μέσα σε “μη” και “πρέπει”.

    Τα δικά μου τα έχω πεί παλιά, σαν σούμα όμως λέω:
    Γεννήθηκα στη νότια Αθήνα, σε σπίτι κοντά στη θάλασσα. Οι γονείς μου ήταν μορφωμένοι και οι δύο και εργάζονταν. Ηταν φιλελευθεροι άνθρωποι τους άρεσε η ξένη αμερικάνικη μουσική, τα πάρτυ, το rock n ‘ roll, αλλά και η όπερα. Επίσης τα βιβλία, ο κινηματογράφος, τα ταξίδια και οι γάτες. Με μεγάλωσαν χωρίς ξύλο και φοβέρες, υπήρχε διάλογος και ισότητα στο σπίτι μας. Δυστυχώς πρίν τελειώσω το Γυμνάσιο πέθανε ο πατέρας μου απο καρκίνο, έτσι δεν τον χάρηκα όσο θα ήθελα.
    Σπούδασα στην Αθήνα και στο εξωτερικό Ιστορία, Αγγλική λογοτεχνία, Βιβλιοθηκονομία και computers. Παντρεύτηκα νωρίς, πρίν κάνω μεταπτυχιακά έναν Ουαλό και έζησα μαζί του λίγα χρόνια. Μετά χωρίσαμε, και στα 2 χρόνια ξανα-παντρεύτηκα έναν Ελληνα που ήταν και μικρότερός μου στα χρόνια. Εκτοτε είμαστε μαζί.

    Μου αρέσει, η Τέχνη, το μπαλέτο, ο χορός γενικά, το ρόκ, η τζάζ, η όπερα..έπαιζα παλιά πιάνο και κλασσική κιθάρα. Επίσης μου άρεσε η γυμναστική και το αερόμπικ. Τώρα δεν κάνω γιατί έχω τραυματισμό σε ένα σπόνδυλο, κάνω φυσικοθεραπεία τώρα και κάποιες ασκήσεις, μάλλον θα πάω για κολύμβηση ώσπου να επανέλθω.
    Πάντα τα πήγαινα καλά με τις κατασκευες, δίπλα – δίπλα με το πατέρα μου φτιάχναμε ξύλινα ιστιοφόρα (μοντέλα). Τώρα κάνω πάζλς μέχρι 1500 κομμάτια όμως γιατί βαριέμαι γρήγορα.
    Μου αρέσει το καλό φαγητό και ήμουνα τυχερή γιατί και οι δύο μου σύζυγοι ήταν ερασιτέχνες μάγειροι, έφτιαχναν υπέροχα πράγματα με ελάχιστα υλικά. Ο έρωτας περνάει απο το στομάχι μου, μάλλον.

    Σαν χαρακτήρας αγαπάω αυτό που είμαι, γιατί οι δυσκολίες που έχω περάσει με έχουν ωριμάσει. Επίσης τιμάω αυτά που έχω, τους ανθρώπους που με αγαπούν π.χ. Δεν έχω ποτέ κερατώσει τους άντρες μου, προτιμώ να χαλάσω μιά σχέση και να αρχίσω άλλη, παρά να είμαι στο δίπορτο. Δεν έχω κάνει ποτέ swinging, one night stands κλπ..δεν είχα ποτέ ενδιαφέρον για τέτοια, τις λίγες φορές που ήμουνα μόνη, χωρίς φλέρτ/σχέση, έβγαινα με φίλες ή και μόνη, πήγαινα θέατρα, εκδρομές, διαλέξεις.
    Τα 5 χρόνια που είμαι στο Ιντερνέτ, σαν blogger, με βοήθησαν να πώ μερικά πράγματα με το όνομά τους και να ξεπεράσω ένα θάνατο. Για να γίνει όμως αυτό ΄δημιούργησα διάφορες προσωπικότητες.., τις οποίες πλέον κατήργησα. Τώρα γράφω αραιά και πού.. Βγαίνω πάλι στη πραγματική ζωή.
    Αυτά.

  27. heliotypon Says:

    >Λουκρητία: Εσύ με έλυωσες μωρή! Κάθαρμα εγώ, δε λέω, αλλά κι εσύ …ε, τώρα, πώς να σε αποκαλέσω χωρίς να κοκκινίσουν οι παπαρούνες!😉

    >Net man: Γράφεις εσύ καυλωτικά κείμενα, και σού’ρχεται ένα μουσκεμένο βρακάκι να σε κάνει λύωμα!

    >Marina: Αυτά που γράφεις για σένα, Μαρίνα, δένουν και με κάτι άλλες μισοεξομολογήσεις παλιότερου σχολίου σου. Δεν μπορώ να σου πω από εδώ τις κρίσεις και αντιρρήσεις μου. ‘Ισως μου δοθεί κάποια ευκαιρία κάποτε…

  28. hackaday Says:

    Μια χαρά σε βρίσκω. Αν θέλεις διάβασε και το δικό μου βιογραφικό. Είπα να συμμετάσχω σε αυτή την κατάθεση ψυχών.Το link είναι:
    http://hackaday-thema.blogspot.com/2010/11/o-know-us-better.html

  29. NetMan Says:

    Αστα να πανε…
    Σε παραφθορα της ρησης θα πω… “Το blog μου για ενα μουσκεμενο βρακακι της Αμαρτωλης!”🙂

  30. natalia Says:

    very touching story…

    you are living such a peaceful life

    mine is quite adventurous and stressful

  31. evangello Says:

    becareful,it is no good for the health!!!!!!!!!!!!

  32. heliotypon Says:

    >hackaday: Ευχαριστώ. Το διάβασα. Εξαιρετικό. Μήπως θέλεις βοηθούς στη δουλειά;

    >Netman: Αχ, αυτό το μουσκεμένο βρακάκι, τι φαντασιώσεις παράγει!

    >natalia: Γιατί τα αγγλικά περικαλώ; Δεν μας λες για τις περιπέτειές σου;

    >evangello: Κι εσύ αγγλικά; Ποιό πράμμα απειλεί την υγεία μας;

  33. hackaday Says:

    Σκέφτομαι να το γυρίσω σε franchise αν σ’ ενδιαφέρει. Επίσης ψάχνω και έναν δοκιμαστή γυναικών γιατί ο προηγούμενος τα τίναξε από σεξουαλική υπερδραστηριότητα. Κολάω βαρέα ένσημα.

  34. evangello Says:

    xiiiiii xiiiix xaaaa φιλαρακι αψογα,εισαι πρωτος!!!!!!!!!!!μου εφτιαξες τη βραδια!!!!!!!!!!!!!!να εισαι καλα!

  35. sanny dot Says:

    Είμαι Λέων με ωροσκόπο Τοξότη. Αυτό σημαίνει κοινωνική, αλλοπαρμένη, υπεραισιόδοξη, ευαίσθητη, με χιούμορ και ονειροπόλα. Στο τει που φοίτησα μου είπαν πως όταν πάρω πτυχίο θα ονομάζομαι ξενόγλωσσο στέλεχος επιχειρήσεων, αλλά τελικά πήρα τα τρία γιατί κανείς δεν φαντάστηκε πως οι επιχειρήσεις θα έβαζαν λουκέτο σε λίγα χρόνια και μεις θα πεινούσαμε. Ακούω συνέχεια μουσική όπου και να είμαι. Όλων των ειδών ανάλογα με τη διάθεση. Βλέπω πολλές ταινίες, επίσης ανάλογα με την φάση που θα με πετύχω. Δεν έχω καθόλου καλή σχέση με τις δημόσιες υπηρεσίες, τους αγενείς, το ποτό και το ψέμα. Δεν μου αρέσει να μου τρώνε το φαγητό, ευχαρίστως όμως θα έχωνα το κουλό μου στο δικό σου πιάτο για να δοκιμάσω αυτό που τρως. Δεν είμαι για πολλά-πολλά το πρωί και συνήθως ξυπνάω με νεύρα. Εκτός βέβαια αν υπάρχει δίπλα μου ένας τσίτσιδος παίδαρος που μου κλείνει το μάτι. Μου αρέσει να οδηγώ και βρίζω πολύ. Λατρεύω το κρύο, τα χιόνια, το Λονδίνο, τα ζώα, τη λεμονάδα και τα φυστίκια! Μου αρέσει να βάφω τα νύχια μου πράσινα, μπλε, κόκκινα, μωβ και ότι άλλο μου κατέβει και να αλλάζω συνέχεια τα μαλλιά μου. Τρώω πολλή σοκολάτα αλλά δεν το μαρτυράω πουθενά. Καπνίζω πολύ και έχω σκουλαρικάκι στη μύτη που πολύ το γουστάρω. χιχιχιχ Αυτά….δεν έχω να πω κάτι παραπάνω. Την καλησπέρα μου!

  36. heliotypon Says:

    >Sanny dot: Πολύ καλό. Αυθόρμητο, ειλικρινές και ενδιαφέρον. Ειδικά το σημείο με τον τσίτσιδο παίδαρο. Αν ήμουν …παίδαρος θα επεδίωκα να βρεθώ εκεί κοντά στο πρωινό σου ξύπνημα, μιά κι εγώ πρωινός των “παιχνιδιών” είμαι… 😉

  37. sanny dot Says:

    είχα μέρες να σε επισκεφθώ! τσίτσιδε παίδαρε, γδύσου και βούτα. χαχαχαχ έλιωσα με το σχολιάκι σου, δεν παλεύεσαι! χαχαχαχ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: