Σουρής, ο αθάνατος!


Με την ποίηση, την αφηρημένη, δεν τα πάω καλά. Το έχω δηλώσει αυτό. Με την σατιρική ποίηση είναι διαφορετικά. Τη νοιώθω και την εκτιμώ. Σήμερα βρήκα το παρακάτω ποίημα του αθάνατου Σουρή. Μοιάζει πολύ επίκαιρο, αν και γράφτηκε πριν 127 χρόνια. Τι λέτε να σημαίνει αυτό; “Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει” λέει το γνωστό εμβατήριο. “Αυτό ακριβώς είναι που φοβάμαι…” είχε πει ο θαυμάσιος Χάρρυ Κλιν! Και ναι μεν δεν πέθανε εντελώς (Ακόμη. Είναι, απλώς, κλινικώς νεκρή!), δεν πέθανε ούτε η νοοτροπία των ανθρώπων της που εξακολουθεί να είναι η ίδια, τουλάχιστον από το 1821. Τα γεγονότα επαναλαμβάνονται και ανακυκλώνονται, με τη χώρα μας να παραμένει μερικούς αιώνες πριν από τους Ευρωπαίους “εταίρους” μας, παρά την τεχνολογική πρόοδο και τα …laptops πρωθυπουργών!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΟΥΡΗΣ : ΟΙ ΦΟΡΟΙ (1883)

«Βάλετε φόρους, βάλετε εις την πτωχήν μας ράχη, 

ποτίστε με το αίμα μας την άρρωστη πατρίδα
σεις το κρασί και τον καπνό που πίνετε μονάχοι
κι εμείς να σας κοιτάζομε με μάτι σαν γαρίδα
Βαριά φορολογήσετε και το νερό που τρέχει
βάλετε φόρους, βάλετε, η πλάτη μας αντέχει.
*
Ο,τι καλό κι αν έχουμε επάνω σας ας μείνει
στα πρόσωπά μας ας χυθεί του μαρασμού το χρώμα
μ’ εμάς το ισοζύγιο του έθνους μας ας γίνει
φορολογήστε και αυτή τη σάρκα μας ακόμα
του σώματός μας κόβετε καμιά παχιά λωρίδα
και τρώγετέ την λαίμαργα μαζί με την πατρίδα.
*
Ο,τι κι αν τρώγουν οι πτωχοί το έθνος ας τα τρώγει
ό,τι κι αν πίνουν οι πτωχοί το έθνος ας τα πίνει
χορταίνετε σαν Λούκουλοι μ’ εμάς το σκυλολόγι
κι εμείς θα σας γνωρίζουμε γι’ αυτό ευγνωμοσύνη.
Τέτοιοι χωριάτες που ‘μαστε αντέχουμε εις όλα
και ούτε τόσον εύκολα τινάζουμε τα κώλα.
*
Πρέπει να είναι οι πολλοί πτωχοί και πεινασμένοι
και οι ολίγοι πάντοτε να βρίσκονται χορτάτοι
Πρέπει να στέκουν οι πολλοί στα σπίτια των κλεισμένοι
και οι ολίγοι να πηδούν επάνω στο παλάτι
Πρέπει ο κόσμος ο πολύς να δέχεται τα βάρη
κι ο λιγοστός επάνω του κανένα να μην πάρει.
*
Μ’ αυτόν τον νόμον έζησε ο κόσμος και θα ζήσει
τη δύναμή του προσκυνά η κάθε κοινωνία
Δεν ημπορεί καθένας μας βεβαίως να πλουτίσει
γιατί του κόσμου έπειτα χαλά η αρμονία
Φτώχεια και πλούτος – ζήτημα του καθενός αιώνος:
Ιδού το τέλος κι η αρχή του φοβερού αγώνος
*
Λοιπόν κανένας πρόστυχος κεφάλι μη σηκώσει
για τόσα νομοσχέδια μη βγάλει τσιμουδιά
Εις της πατρίδας τον βωμόν το αίμα του ας δώσει
χωρίς ν’ αφήσει στεναγμόν η μαύρη του καρδιά
Κι αν τώρα πάλι έπεσεν επάνω του ο κλήρος
Πρέπει και πάλι να φανεί γενναίος – μάρτυς – ήρως».

5 Responses to “Σουρής, ο αθάνατος!”

  1. tonia Says:

    μπορεις να σχολιασεις το παραμικρο….?😦

  2. zoyzoy Says:

    Κοίτα σύμπτωση!
    Αυτό το τραγούδι παίζει 2ο απο χτές στο mixbod μου!

  3. koulpa Says:

    xaxa δε είναι ο σουρής που έιναι αθάνατος.. είμαστε εμείς που είμαστε βόδια επί σφανήν.. :):)
    καλά έχει γράψει τέρατα ο άνθρωπος.. ήλθα σε επαφή με κάποιους τόμους δεμένους από πραγματικά τέυχη της ευημερίδας του.. πριν τα 5 μου χρόνια.. και κόλλησα.. μου εξηγούσε κι ο γέροντας που ο πατέρας του τα ειχε μαζέψει.. καταπληκτικός.. μια και ποιηση θεωρώ αυτά που μας επέβαλαν στο σχολίο.. τον σουρή και κάποιους άλλους τους θεωρώ αντι-ποίηση.. :):)
    την καλησπέρα μου :):)

  4. nicolaos demonicos Says:

    Αυτό ο τύπος, ο «μπόϊ δυο πήχες/όψη κακή/μαλλιά και τρίχες/εδώ κι εκεί», είναι επίκαιρος ― αν και προσωπικά θα το απευχόμουν. Πάρτε κι αυτό του λοιπόν:

    Ποιος είδε κράτος κλασσικό
    σ’ όλη τη γη μοναδικό,
    εκατό να ξοδεύη
    και πενήντα να μαζεύη;

    Να τρέφη όλους τους αργούς,
    νάχη επτά Πρωθυπουργούς,
    ταμείο δίχως χρήματα,
    και δόξης τόσα μνήματα;

    Νάχη Βουλή ωσάν κι αυτή
    με Τσουτσουνάτο βουλευτή,
    να γεμίζη κάθε μέρα
    από λόγια τον αέρα;

    Νάχη κλητήρες για φρουρά,
    και να σε κλέβουν φανερά,
    κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
    τον κλέφτη να γυρεύουνε;

    Νάχη και άνδρες θηλυκούς,
    σακατεμένους, φθισικούς,
    να τους δέρνουν, να τους γδύνουν,
    και φωνή να μην αφίνουν;

    […]

    Σ’ ένα ποίημά του με τίτλο Νομοσχεδίων το ανάγνωσμα κλείνει με τούτο δω:

    Περί του πώς μπορεί κανείς ελεύθερα να κλέβη,
    χωρίς κανείς λογαριασμό γ’ αυτό να του γυρεύη,
    περί του πώς οι βουλευταί να γίνωνται κυράτσαις,
    και κάποτε να δέρνωνται με μαγκουριαίς και μπάτσαις,
    […]
    και τέλος πώς να κάμωμε απέραντο το σπίτι
    του αειμνήστου Έλληνος Ζωρζή Δρομοκαΐτη,
    και εκεί μέσα όλοι μας να πάμε να κλειστούμε,
    προτού με νομοσχέδια να αποτρελαθούμε.

    Αθάνατε Σουρή, πόσο σημερινός είσαι…

  5. heliotypon Says:

    >tonia: Τι ινα σχολικάσεις; Μήπως άλλαξε τίποτα;

    >Zoyzoy: Νά’ ξερα τι είναι το mixbod!

    >Koulpa: Ο Σουρής έιναι αθάνατος, γιατί εκτός του ότι ήταν ένας πολύ πορικισμένος δημιουργός, είναι και πάντα επίκαιρος….

    >nicolaos demonicos: ‘Οντως. Σημερινός ο άτιμος!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: