Γενική κτητική (Επανάληψη)


Πριν από 5 χρόνια έγραφα και ρώταγα… Απάντηση ποτέ δεν πήρα. Ούτε σ’ αυτή ούτε σε άλλες ερωτήσεις που έχω κάνει. Τελικά φαίνεται ότι θα φύγω με πολλές αναπάντητες ερωτήσεις, με πολλά ερωτηματικά, απ’ αυτόν τον κόσμο. ‘Εχει σημασία, θα ρωτήσετε, αφού και να είχες τις απαντήσεις δεν θα έκαναν καμία διαφορά εκεί που θα πάς φεύγοντας. Μάλλον έτσι είναι, αλλά ο άνθρωπος θέλει να ξέρει. Βίτσιο των ζωντανών. Οι αποθαμένοι μάλλον δεν έχουν και πολλά βίτσια….

Δεν ξέρω πολλές ξένες γλώσσες αλλά σ’ αυτές (τις Ευρωπαϊκές) που έχω κατά νου, το επώνυμο της γυναίκας, μπορεί να προέρχεται από τον πατέρα ή τον σύζυγο αλλά δεν υποδηλώνει και κτητικότητα. Η γυναίκα δεν είναι “του” τάδε (κτήμα). Στην χώρα μας, ενώ τα ανδρικά επώνυμα είναι στη ονομαστική (με λίγες εξαιρέσεις όπου υποδηλώνεται ο γιός του Ιωάννου, Δημητρίου, Ευαγγέλου, κλπ) ), όλα τα γυναικεία επώνυμα είναι στη γενική (κτητική). Η Κυρία (του) Καρδαμάκη, (του) Βαλσαμίδη, (του) Γιαννακόπουλου, κ.ο.κ. Μ’ άλλα λόγια υποδηλώνει την εξάρτηση ή/και παραπέμπει στον “αφέντη”. Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσε να αλλάξει αυτός ο τρόπος …επωνυμοδοσίας στις γυναίκες που, κατά τη γνώμη μου, τις υποβιβάζει.

22 Responses to “Γενική κτητική (Επανάληψη)”

  1. zoyzoy Says:

    Κάτι ερωτήσεις που κάνεις καλέ μου!
    Εδώ υποβιβαζόμαστε απ’την μέρα που γεννιόμαστε στη γενική θα κολήσουμε?
    Το δικό μου ερώτημα όταν παντρεύτηκα πριν το νόμο του Αντρέα (όπως λέμε π.χ)και πήρα του συζύγου με ρωτούσαν ΤΟΥ και εφ’οσον είχα το επώνυμο του συζύγου έλεγα τον σύζυγο.
    Κουβάρι τους έκανα όλα τα χαρτιά έγιναν “μπάχαλο” γίνεται να είμαι και των δύο εφ’οσον με’χει ο σύζυγος πως θα λέω του πατέρα.
    Η ουσία είναι ότι έχασα το πατρικό μου επίθετο και έγινα “κτήμα” του συζύγου.

    Σε ζάλισα αλλά ερωτήσεις είναι αυτέ που κάνεις Πασχαλιάτικα!

    Χαρούμενη Ανάσταση προσωπική εύχομαι από καρδιάς με τους αγαπημένους σου!

    Με φιλιά θαλασσινά!

  2. spamplaka.blogspot.com Says:

    Η ερώτηση σου πολύ έξυπνη…
    Για ακόμα μία φορά με βάζεις σε σκέψεις.

    Απλά για το θέμα σου έχω να πω μακάρι να ήταν αυτό το μοναδικό που υποδεικνύει ανδροκρατία.

    Θέλουμε να λεγόμαστε προοδευτικοί αλλά αυτό το κατάλοιπο έχει μείνει. Μπορεί να μην είναι ηθελημένο αλλά η κοινωνία ακόμα το επιβάλλει. ΟΚ μπορεί η γυναίκα να κρατήσει το πατρικό της.

    Τώρα για το παιδί ποιανού όνομα θα πρέπει να παίρνει είναι μία μεγάλη συζήτηση. Η επιλογή από το ίδιο το άτομο είναι αδύνατη για πρακτικούς λόγους.

  3. NetMan Says:

    Χμ…Οι γυναίκες είχα την εντύπωση πως την βρίσκουν να είναι …του.
    Αυτά είναι δικές μας ανησυχίες.Πιστεύω οι γυναίκες ως πιό ουσιαστικά έξυπνα καί πρακτικά όντα,δεν ασχολούνται με τέτοια σου… μου … του

  4. nefelokokkugia Says:

    Κοίτα κάτι προβληματισμούς που έχει ο κόσμος πασχαλιάτικα.
    Χμμμ…μάλλον το επιτρέψαμε επειδή δε μας χαλάει. Ποτέ δε μας χάλασε. Είμαστε ανατολίτισσες εμείς. Ακούμε πάντα τον άντρα μας και μετά αποφασίζουμε και για τους δύο.

  5. menoima Says:

    Η “φεμινιστική” ερμηνία των επωνύμων δέν νομίζω πως είναι βάσιμη διότι στην Ελληνική, όπως σε κάποιες άλλες γλώσσες, η γενική προσδιορίζεται απο την κατάληξη του ουσιαστικού. Το Επώνυμο που κατα παράδοση ακολουθεί το οικογενειακό δέντρο του άνδρα, πρέπει στην περίπτωση της γυναίκας, να αλλάξει γένος. Δέν μπορούμε δηλαδή στα Ελληνικά να πούμε Μαρία Παπαδόπουλος.
    Σε κάθε περίπτωση, η Γενική κτητική είναι πολύ πρόσφατη στην προφορά των ονομάτων. Παλαιώτερα γινόταν μετατροπή του ουσιαστικού σε επίθετο (γιαυτό το επώνυμο λέγεται και επίθετο), και το θηλικό του Παπαδόπουλου ήταν Παπαδοπούλα (Άννα Κομνηνή, Μπουμπουλίνα κ.λ.π.)

  6. DIN Says:

    Να ταν μονο αυτο που τις υποβιβαζει σε αυτη την ζωη…
    din

  7. StellaFox Says:

    !!!!!!!!!!!!! ωΡεΣ, ώρες….νομίζω οτι ζω σε άλλον κόσμο….(χμ…μαλλον ισχυει)….
    Συγγνώμη , εν έτη 2011, δεν υπάρχει το επίθετο του συζύγου,ΠΟΥΘΕΝΑ!!!!! HELLOOOOOO!Σας λεω κάτι ξένο?????Μα πουθενα…..!
    Ασε που μετά τον γάμο ρωτάνε (ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ) “Έχετε επιλέξει επίθετο παιδιου????” και αμα γουστάρεις να επιλεξει αυτό , το επιθετό του στο μέλλον, δηλώνεις και τα δύο. SO SIMPLE!
    Επίσης για όσους δεν το ξέρατε, ΤΑ ΒΑΦΤΗΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ εδώ κ χρόνια!!!!! Μπορείς να κάνεις στο παιδί σου απλή ονοματοδωσία.
    SO SIMPLE!
    ΕΠΊΣΗΣ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ: νομίζατε οτι ανήκαμε σε κάποιον ε???????
    ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!!!!!!!!
    Καλά ξυπνητούρια.

  8. StellaFox Says:

    A! (τι αγενής….τς τς τς) Χρόνια Πολλά!

  9. desa Says:

    βαθύτατα χριστιανική χώρα- κοινωνία, με τα όποια κατάλοιπα του χριστιανισμού, που τόσο μισεί τις γυναίκες

  10. heliotypon Says:

    >zoyzoy: Μα πώς τους έκανες μπάχαλο τα χαρτιά; Αν είχες του συζύγου το επώνυμο, το άλλο είναι, παραδοσιακά, αυτό που λένε “το γένος” και ίσχυε πάντα… Και μιά ερώτηση: Αυτό το Link με τη γελοιογραφία πώς το έβαλες; ‘Η μάλλον πώς έβαλες τη γελοιογραφία να βρίσκεται έτσι μόνη της; Πάντα είχα την περιέργεια…

    >Σπαμπλάκα: Το ερώτημα είναι γιατί το επώνυμο της γυναίκας να είναι γενική κτητική. είτε του πατέρα είτε του συζύγου. Δεν θα μπορούσε απλώς να έχει θηλυκή κατάληξη; Π.χ. η Κα Λαμπροπούλου να λέγεται Λαμπροπούλα. Η Κα Κατσαρού να λέγεται Κατσαρή. κ.ο.κ.

    >NetMan: Δεν τις απασχολεί γιατί το έχουν πάρει απόφαση ότι “έτσι είναι” Συχνά οι μη πρακτικές λεπτομέρειες διαμορφώνουν ψυχολογίες!

    >Nefelokokkugia: Σωστά το λες… Κρατήστε το επώνυμο εσείς κι εμείς παιρνουμε τις σοβαρές αποφάσεις. ‘Ομως ξεχνάς τη θέση της γυναίκας που δεν έχει το (σπάνιο) προνόμιο να παίρνει τις αποφάσεις…

  11. heliotypon Says:

    >Menoima: Μα αυτό ακριβώς θα ήταν το σωστό. “Παπαδοπούλα”, Γεωργοπούλα, Κατσαρή, (Το “Παπανδρέου” δεν ξέρω πως θα έπρεπε να είναι, ίσω Παπανδρέα, όχι η γενική άλλά το θηλυκό).

    >StellaFox: Γνωστό ότι η γυναίκα επιλέγει επώνυμο. Και είναι πολύ καλό αυτό. Εγώ αναφέρομαι στη γενική, γιατί και του πατέρα της στη γενική εκφράζεται, δηλαδή μπορεί να μην “ανήκει” στον σύζυγο, αλλά “ανήκει” στον πατέρα. Αν διαμορφωνόταν κάπως η λέξη, όπως προτείνω πιο πάνω, δεν θα είχε την κτητική έννοια. Γνωστό για το βάφτισμα. ‘Ομως έχουν διασπείρει κάποιοι(;) τον φόβο στους γονείς ότι το παιδί τους θα ξεχωρίζει στο σχολείο, γιατί, τάχα, οι δάσκαλοι και οι συμμαθητές του θα ξέρουν ότι δεν βαφτίστηκε, πράγμα που είναι ψέμα, γιατί τα πιστοποιητικά του ληξιαρχείου δεν αναφέρουν τίποτα για το πώς πήρε το παιδί το όνομά του. Εγώ δεν νόμιζα ότι ανήκετε, Τα ονόματά σας το λένε… Αλλάξ’τε τα για να μην λένε ψέματα… (Το φαντάζεστε, π.χ. Κα Γαρδένια, Κα Παπαρούνα, Κα Λέαινα, Κα Πέτρα, Κα Τίγρις, Κα Θάλασσα, Κα Συννεφιά, κ.ο.κ). Γιατί όχι; Χρόνια Πολλά, όχι γιατί ήταν πάσχα, αλλά η ευχή είναι πάντα έγκυρη…

    >desa: Στο κεφάλι το χτύπησες το καρφί: Κατάλοιπα του χριστιανικού μίσους για τις γυναίκες. Και όχι μόνο. Και μουσουλμανικού και εβραϊκού και δεν ξέρω τι άλλης θρησκείας (δεν τις ξέρω όλες). Από τους μύθους της γένεσης ξεκινάει ο υποβιβασμός: Τον άντρα έκατσε και τον έπλασε με πηλό, ολόκληρη γλυπτική έκανε ο μάγκας και του φύσηξε και πνοή, λέει! Από ένα πλευρό του άντρα τη γυναίκα! (Από τότε ήταν γνωστή, φαίνεται, η κλωνοποίηση…) Πόση αξία να δώσεις σε πλάσμα-κατιμά!

  12. menoima Says:

    Μου επιτρέπεις να δευτερολογίσω για να πώ ότι το Παπανδρέου, όπως και το Γεωργίου, Κωνσταντίνου κ.λ.π. έχουν προέλθει τόσο απο την Αρχαιότητα που δέν υπήρχε επώνυμο αλλα το όνομα συμπληρωνε το πατρόνυμο (Αλέξανδρος Φιλίππου) ή η καταγωγή (Σόλων ο Αθηναίος) αλλά και την Τουρκοκρατία που το όνομα του παππού (εκ πατρός) χρησίμευε για επώνυμο. Στις περιπτώσεις αυτές που και το αρσενικό συντάσεται σε γενική κτητική, το θηλυκό μένει αμετάβλητο.
    Κάτι ακόμα για την γενική κτητική. Αρχισε να χρησιμοποιείται με την άφιξη των Βαβαρών στην Ελλάδα διότι δημιουργήθηκε μια “υποτυπώδης” αριστοκρατία ή ανώτερη τάξη που “φραγκοφόρεσε” και ακολούθησε την ευρωπαϊκή μόδα. Στις δεξιώσεις που έδεινε η “καλή” κοινωνία γινόταν αναγγελία των προσκεκλημένων “Ο Πρέσβης και η κυρία Νικολάου Τραμπάκουλα” ή ο Ιατρός; και η κυρία Ανέστη Χασάπη” κ.λ.π. έτσι η γενική κτητική φορέθηκε πολύ και έγινε “ιν”

  13. zoyzoy Says:

    Τα’κανα μπάχαλο γιατί με ρώταγαν (του) και αντί να λέω του πατέρα έλεγα του συζύγου εφ’οσον ήταν το επώνυμο του.
    Ακόμα διορθώνουν στοιχεία σε τράπεζες και δημόσιες υπηρεσίες.

    Είναι ένας κώδικας που μπαίνει και δείχνει εικόνα όμως εδώ δεν φαίνεται θα σου το στείλω αν βρώ στο μέιλ σου να το’χεις!

    Φιλιά θαλασσινά:)

  14. StellaFox Says:

    ok,καλυφθηκα απο τον/την ‘menoima”…
    Μην παρεξηγειτε…. παθαινω αυτανάφλεξη ευκολα.(στα 5 λεπτα, σβήνω και κερναω κ καφε).
    Δεν νομίζω οτι ειναι “κτητικη” γενικη, απλά φανερώνει “ποιανου είναι το παιδι” ωρε….
    Σου φαίνεται “φυσιολογική” η κατάληξη πχ: Παπαδοπουλα?????(μπλιαχ)
    στα δισύλλαβα ειναι πιο φυσιολογική. πχ; Κα Τερζή. (Τερζίνα δεν παει)
    Οι γυναικες απ όσο ξερω, δεν επιλέγουν επιθετο, κρατανε το δικό τους για πάντα.( του dady. Είπαμε , ένεκα του “ποιανου είναι το παιδι”)….

  15. kaliadni Says:

    Μα και το όνομα της γυναικάς προέρχεται από τον πατέρα οπότε αυτό που υπερασπίζεσαι είναι να μπορεί να κρατάει το όνομα του πατέρα της.Δηλάδή μια κοπέλα με επώνυμο πατέρα χατζηπέτρου και όνομα μάνας παπαδοπούλου όταν παντρευτεί εσύ υποστηρίζεις να μην πάρει μόνο το όνομα του συζύγου αλλά να κρατήσει και το δικό της.Όμως όπως και να χει το παπαδοπούλου πάλι θα χαθεί.Εσύ θες απλά να κρατήσει το χατζηπέτρου.και αυτό δε τελειώνει όσο πας πίσω.οπότε τι;;; :Ρ:Ρ:Ρ

  16. Tasos Says:

    Τους αποθαμένους δε τους χαρακτηρίζει ο λόγος, γιαυτό δεν έχουν και βίτσια. Βρίσκονται εκεί που βρίσκονται και απλά υπάρχουν, όπως κάνουν π.χ. τα μωρά, οι καθηστερημένοι και όλοι αυτοί που δεν δείνουν και πολλή σημασία στο λόγο και τους ορισμούς.

    “Εν αρχήν είν ο λόγος”, χωρίς αυτόν δεν υπάρχουν ορισμοί, ερωτηματικά, κτητική, κτλ. Ό άνθρωπος όμως δημιούργησε τον λόγο και φανερώθηκε ο κόσμος και πήραν δύναμη οι λέξεις, οι προτάσεις και οι εκφράσεις. Μέσα στη γλώσσα, στο λόγο, βρίσκεται η ιστορία, τα ήθη και έθιμα και οι αξίες ενός λαού.

    Ερωτηματικά της τάξης “ποιανού είναι αυτό;” ενσωματώθηκαν μέσα στο λόγο με το “του Μίτσου”. Ερωτηματικά που έχουν να κάνουν με περιουσιακά στοιχεία, αρχηγείας και δύναμης απαντιούντε με τον ίδιο τρόπο. Και φυσικά το δυνατό φίλο – από πλευράς φυσικής δύναμης – ήτο ο αγρίκος ο άνδρας που ήθελε να το παίζει και νταής, οπότε όλα ήταν “του Μίτσου”. Και οι Μίτσιδες κυβερνούσαν, οπότε και η γυναίκα του Μίτσου ήταν, οπότε την έβγαλαν Μίτσενα!

    Τώρα όπως βλέπεις Ηλιότυπε, η δύναμη της γλώσσας και του λόγου που έχει ενσωματωθεί στη συνήδηση του λαού κρατεί αν και οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Αρα το ερώτημα δεν είναι γιατί, αλλά πως μπορεί κάποιος να προσαρμώσει το λόγο και τη συνήθεια που επικρατεί στα νέα δεδομένα; Δυστυχώς η προσαρμογή και η αλλαγή του λόγου είναι ένα από τα ποιό δύσκολα πράγματα που μπορεί να γίνει για πολλούς και διάφορους λόγους. Ένας από αυτούς είναι ότι ο λάος δεν γνωρίζει καν ότι ο λόγος είναι δική του επιλογή και ότι είναι συνήθεια που μεταδίδεται και εκπαιδεύεται από τα μικρά του χρόνια. Η “παιδεία” που πολλοί λένε δεν υπάρχει στην Ελλάδα,,,, υπάρχει!!! Απλά είναι αυτή που έχουμε….. για να την αλλάξουμε πρέπει πρώτα να την εντοπίσουμε, να την καταλάβουμε και μετά….. πολύ μετά,,,, ίσως την αλλάξουμε! Και τότε οι Μίτσενες θα γίνουν Δήμητρες.

  17. ViSta Says:

    Χρόνια πολλά πρώτον… :)
    (Χρηστός Aνέστη δε σου λέω… θυμάμαι πως δεν σε πολύ ενδιαφέρουν τα θρησκευτικά φολκλόρ  αλλά έφαγες κανένα αυγουλάκι και κουλουράκι πασχαλιάτικο να ευχαριστηθείς και να γυρίσεις στην εποχή που ήσουν παιδάκι; Εμένα μου κάνουν κάλο κάτι τέτοια😉

    Στο θέμα του επίθετου… μου φαίνεται στα Ελληνικά μοιάζει η ερώτηση με την άλλη ερώτηση… έκανε η κότα το αυγό ή το αυγό την κότα…

    Πάντως εγώ με το επίθετο συνδέω μια στενή συγγένεια και όχι μια κτητική σχέση. Δεν το άλλαξα όταν παντρεύτηκα γιατί θα έχανα ένα ελληνικό επίθετο και εις επέκταση ένα κομμάτι ελληνικής ταυτότητας. Στην σκανδιναυία αν δεν κάνω λάθος τα επίθετα καταλήγουν σε son ή gaard…
    Son είναι ο γιος και Gaard η κόρη. “Κτητικό” θα έλεγες, είδος συγγένειας θα έλεγα εγώ.

    Θα μου πεις τότε γιατί να λέμε η κόρη, ο γιός του και όχι της;
    Αλλά και αυτό λύνεται. Όσο πιο συχνά υπάρχουν οικογένειες μόνον με ένα μέρος γονέα (ή μητέρα ή πατέρα) πιο συνήθες θα γίνει να διαλέγει κανείς το επώνυμο αυτού το γονέα για τα παιδιά ανεξάρτητα αν είναι αυτός ο γονέας η μαμά ή ο μπαμπάς.

    Χαιρετίσματα🙂

  18. ViSta Says:

    γκρρρ… καλό… όχι κάλο😉

  19. StellaFox Says:

    Μεγάλο θέμα ανοιξαμε παλι….
    Αγαπητή ViSsta, αν ανατρέξουμε πολύ πίσω στην ιστορία, τότε που είμασταν τροφοσυλλέκτες και η κοινωνία ήταν “μητριαρχική” , θα δουμε, ότι επειδή δεν υπήρχε ο “γαμος” όπως τον ξέρουμε σήμερα, οι γυναίκες έκαναν παιδιά ,με όποιον άντρα κοιμόντουσαν. Οσονούπω, οι άντρες χάναν τα πασχάλια, διότι δεν ξέραν ποιανού ήταν το παιδι…. (οι γυναικες ξεραν πάντα) Εξ ου και βροντοφωνάζω χρόνια, οτι ο γάμος είναι ΑΝΤΡΙΚΉ
    ΠΑΤΕΝΤΑ, και έπινοήθηκε για 2 ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΛΟΓΟΥΣ
    1)για να ξερουν με ποιον εγινε ο γυιος και διαιωνίζουν το ειδος….(μπρρρρ)
    2) για να ΕΝΩΣΟΥΝ κληρονομιες.
    και ΄τελος.
    (δεν θα επεκταθώ για το πόσο χαζό βρίσκω αυτόν το θεσμό….. Helyotype, φαντάζομαι θα με ασπαστεις)….. Τα σέβη μου.

  20. heliotypon Says:

    >menoima: Αναφέρθηκα στη γενική που σημαίνει (ή υπονοεί) ότι η γυναίκα “ανήκει”, γιατί και στα ανδρικά επώνυμα συναντάμε την γενική (ο κ. Νικολάου, Γεωργίου, Ανδρέου, κλπ), αλλά αυτά εννούν ο γυιός του τάδε. Σαφώς και η γενική στο όνομα της γυναίκας υποδηλώνει ποιανού κόρη ή σύζυγος είναι, αλλά να, βρίσκω, πως σε σχέση με τα ανδρικά ονόματα που είναι πάντα στην ονομαστική, στη περίπτωση της γυναίκας η αναφορά πάντα είναι ο άνδρας. Αυτό επεσήμανα.

    >Zoyzoy: Κατάλαβα. Το έλαβα. Ευχαριστώ. Θα το δοκιμάσω.

    >kaliadni: Είναι μπλέξιμο με τα επώνυμα, εφ’ όσον είναι στη γενική. Και το πατρικό να κρατήσει, είναι βέβαια βελτίωση, αλλά η γενική δεν παύει να υπάρχει. Μιά λύση θα ήταν η καθιέρωση καθαρά θηλυκών επωνύμων. Π.χ. Κα Γάτα. Κα Τριανταφυλιά, κλπ. Συχνά όμως η ονομαστική του θηλυκού μπερδεύεται με τη γενική του αρσενικού…

    >StellaFox: Ναι, καλό θα ήταν το Παπαδοπούλα, το Μιχαλοπούλα, Τερζίνα, (στα σλάβικα κάτι τέτοιο ισχύει. Λένε. π.χ. Pavlova, Wacinska, ενώ τα αντίστοιχα αρσενικά είναι Pavlov και Wacinski. Δεν είμαι βέβαιος, όμως, ότι κι αυτά δεν είναι γενικές). ‘Οσο για τον θεσμό του γάμου, συμφωνώ μαζί σου (σε ασπάζομαι ούτως ή άλλως…:-)) Εκτός από τους λόγους που αναφέρεις, είναι και η διατήρηση του νοικοκυριού, σε μεταγενέστερους, βέβαια, χρόνους.

    >Τάσος: Μεγάλο θέμα άνοιξες με το λόγο και τη γλώσσα. Η γλώσσα, άλλωστε, είναι το βασικό όργανο της σκέψης και δεν είναι γνωστό αν θα υπήρχε σκέψη χωρίς τη γλώσσα. Πέραν του ότι χαρακτηρίζει και κουλτούρες. Λαοί με την ίδια γλώσσα θεωρούνται, γενικά, με την ίδια κουλτούρα. ‘Οσο διαφοροποιούνται οι γλώσσες μέσα από εξελικτικές διαδικασίες που κρατούν αιώνες, ακόμα και χιλιετίες, τόσο διαφοροποιούνται και οι κουλτούρες. Ακόμα και στην ίδια χώρα μέσα, τα διαφορετικά γλωσσικά ιδιώματα συχνά χωρίζουν τους πληθυσμούς!

    >Vista: Σωστά το λες, δεν έχω σχέση με θρησκευτικές καταστάσεις. Δέχομαι τις γιορτές ως folklore, όπως λες κι εσύ, αλλά δεν βρίσκω ότι έχουν άλλο νόημα. Ναι, έφαγα και μαγειρίτσα (μου αρέσει ιδιαίτερα) και απ’ όλες τις πασχαλιάτικες νοστιμιές. Νομίζω στην Ευρωπαϊκή δύση (κεντρική και βόρεια Ευρώπη) έχουν βρει άλλους τρόπους. ‘Αν και εκεί ακόμα ισχύει το να παίρνει η γυναίκα το επώνυμο του συζύγου. Θθυμάμαι μία γερμανίδα που όταν ειχε παντρευτεί την φώναξα με το πατρικό της και εκείνη ενοχλημένη με διόρθωσε και μου είπε: “Frau τάδε” βάζοντας το συζυγικό επώνυμο!

  21. γνωριμίες Says:

    μια χαρά είναι έτσι, και μην το ανακατεύεις, η γυναίκα πάντα ήταν κτήμα κάποιου οπότε δεν την χαλάει το επίθετο

  22. kihli Says:

    η nefelokokkugia τα ειπε και για μένα,μια χαρά κρατάμε τώρα το όνομα του μπαμπακα μας που χάρηκε που είμαστε δικά του,μια χαρά δεν παίρνουμε του συζυγου και άσε τις χαρούμενες αμερικάνες (αυτες που ξέρω εγώ) που κοτσάρουν με μια υπερηφάνεια δίπλα το όνομα του άντρα τους ..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: