Εικόνες από το μέλλον… (Επανάληψη)



Πριν μερικά χρόνια το είχα αναρτήσει, με αφορμή κάποιες χοντρές αυξήσεις στο πετρέλαιο.
Τώρα το αβέβαιο μέλλον μας είναι πάλι στην επικαιρότητα και η έτοιμη ανάρτηση με βγάζει κι από τον κόπο να σκεφτώ κάτι νέο:

Ο Θανάσης βγήκε στο παράθυρο και φώναξε στον κηπουρό: “Γιάννη ετοίμασε το αμάξι”. Πήρε τον χαρτοφύλακα, κατέβηκε τη σκάλα και από το υπόγειο μπήκε στο γκαράζ. Με το φως που έμπαινε από τον τεράστιο θόλο θαύμασε την απαστράπτουσα, γκρίζα Porsche, ένα υπέροχο μπορντώ Lexus της γυναίκας τους τη Τάνιας και την μαύρη, καθημερινή του Mercedes. “Κρίμα” είπε. Ο Γιάννης τα κρατούσε πεντακάθαρα και γυαλιστερά. ‘Ανοιξε την πόρτα της μαύρης καλονής και χάϊδεψε το απαλό δέρμα του καθίσματος. “Κρίμα” ξαναμουρμούρισε! Άνοιξε το πορτάκι του γκαράζ και βγήκε στον κήπο. Το αμάξι τον περίμενε. Ανέβηκε στο ειδικά διαμορφωμένο κουβούκλιο που τον προστάτευε από τα καιρικά φαινόμενα. Ασυναίσθητα έψαξε για τον λεβιέ. Δεν τον βρήκε αλλά βρήκε δύο λουριά που του είπαν ότι λέγονται γκέμια και μιά ξύλινη βέργα που κατέληγε σε ένα μαστίγιο. Το είχε δει, παλιότερα, στην τηλεόραση και πώς το χρησιμοποιούσαν, αλλά δεν ένοιωθε άνετα με αυτό το εξάρτημα οδήγησης του αμαξιού. Τα δύο λευκά άλογα φαίνονταν ανυπόμονα να χυθούν στο δρόμο. Ένα ελαφρύ τράβηγμα στα γκέμια ήταν αρκετό για να ξεκινήσουν. Στην μεγάλη ξύλινη πόρτα με το στέγαστρο από κεραμίδια τον περίμενε ο Αλέκος, ο θυρωρός. Τράβηξε τον σύρτη και άνοιξε τη τετράφυλη πόρτα. “Κυρ-Θανάση καλό δρόμο” του είπε ο Αλέκος κι ο Θανάσης βγήκε στο δρομάκι που οδηγούσε στον κεντρικό. Είχε πολλές λακούβες που, ευτυχώς, ήταν γεμισμένες με χώμα και χαλίκια, αλλιώς οι ρόδες του αμαξιού, και μαζί κι η μέση του Θανάση, θα περνούσαν αφάνταστη ταλαιπωρία! Τα άλογα είχαν μάθει τη διαδρομή και πήγαιναν μόνα τους. Ο Θανάσης κρατούσε τα γκέμια αλλά δεν χρειάστηκε να κάνει πολλά. Στην είσοδο της Αττικής οδού τα άλογα σταμάτησαν μπρος στην μπάρα. Ο Θανάσης άνοιξε το παραθυράκι κι έδωσε τα διόδια στο όμορφο κορίτσι. “Καλημέρα κύριε Θανάση”. “Καλημέρα γλυκειά Βιολέτα. Να στο πω πάλι ότι μου αρέσεις πολύ;” Η Βιολέτα άνοιξε τη μπάρα και τα άλογα κινήθηκαν μόνα τους ενώ ο Θανάσης προσπαθούσε να τα συγκρατήσει. “Αφού είστε παντρεμένος, κύριε Θανάση, τι θέλετε από μένα;” Τα άλογα χύθηκαν εμπρός, παρά τις προσπάθειες του Θανάση να τα συγκρατήσει, κι έτσι δεν πρόλαβε να πει στη Βιολέτα τι ήθελε απο κείνη… Η Αττική Οδός ήταν γεμάτη από αμάξια αλλά και άλογα με καβαλάρηδες, σκέτα, χωρίς άμαξα. ‘Οριο ταχύτητας δεν υπήρχε και η τροχαία, απομεινάρι άλλης, όχι και τόσο μακρυνής εποχής, δεν είχε και πολλές δουλειές να κάνει. Αραγμένοι στ’ αμάξια τους, στην ΛΕΑ (Λωρίδα ‘Εκτακτης Ανάγκης), διάβαζαν την εφημερίδα τους και άκουγαν ραδιόφωνο από μικρά τρανζιστοράκια που λειτουργούσαν με μπαταρίες. Ο δρόμος ήταν γεμάτος κοπριές από τα άλογα και μερικά γαϊδούρια που κυκλοφορούσαν και ειδικά συνεργεία με φτιάρια και μεγάλα δοχεία, μάζευαν τις αλογίσιες ακαθαρσίες και τις πουλούσαν στους αγρότες για λίπασμα, αφού είχαν προηγουμένως κερδίσει στη σχετική δημοπρασία. Ο Θανάσης έψαξε με το χέρι του στο ιδιότυπο ταμπλώ της άμαξας για να βρει το κουμπί του ηχοσυστήματος… Σύντομα η μνήμη του τον επανέφερε και άνοιξε ένα μικρό τρανζιστοράκι με ακουστικά, που λειτουργούσε, φυσικά, με αλκαλικές μπαταρίες. Μέχρι την έξοδο χρειάστηκε περίπου 1 ώρα και 20′. Βγήκε στην Κηφισίας και τράβηξε προς το γραφείο του. Τον περίμενε ο ιπποκόμος της εταιρίας, πήρε το αμάξι και το έβαλε στον παλιό γκαράζ, που είχε μετατραπεί σε αμαξοστάσιο, με κουβάδες νερό και σάκκους με σανό για τα άλογα. Τον παλιό ανελκυστήρα τον είχαν μετατρέψει σε χειροκίνητο. Ένα τεράστιος τροχός με σχοινί που έφτανε στην οροφή, κι εκεί μιά τροχαλία. Τρείς εργάτες χειρίζονταν την μανιβέλα ανόδου-καθόδου. Με ενδοσυνεννόηση που λειτουργούσε με μπαταρίες έδωσε ο Θανάσης εντολή: “Στον έκτο παιδιά”. Στο γραφείο έκανε κρύο. Η θερμάστρα με τα ξύλα μόλις είχε ανάψει και δεν είχε προλάβει ακόμη να ζεστάνει τον τεράστιο χώρο. Ο Θανάσης μάλωσε τον αρμόδιο υπάλληλο κι εκείνος απάντησε ότι τα ξύλα μόλις τα είχαν φέρει από τη μάντρα. Είχε αρρωστήσει το άλογο του μαγαζιού και μέχρι να βρουν άλλο και να το ζέψουν πέρασε η ώρα! Κύτταξε τον σβηστό υπολογιστή και μελαγχόλησε! “4,5 GHZ!” Mονολόγησε! Άνοιξε ένα τεράστιο βιβλίο που σημείωνε, πλέον ό,τι κανονικά θα έγραφε στον υπολογιστή. Φώναξε την Τερέζα και της έδωσε μερικά φύλλα από μπλοκ όπου είχε γράψει δυό γράμματα στο σπίτι. Η Τερέζα πολύ θα ήθελε να τις τα υπαγορεύσει ενώ θα καθόταν στα γόνατά του, σύμφωνα με τα κλασσικά γελοιογραφικά (και όχι μόνο) πρότυπα αλλά ο Θανάσης δεν γούσταρε ιδιαίτερα την Τερέζα σαν γυναίκα. Πήγε στην παμπάλαιη χειροκίνητη γραφομηχανή της, άναψε τέσσερα κεριά στο κηροπήγιο για να βλέπει καλλίτερα (η πρεσβυωπία είχε αρχίσει τη δουλειά της…). ‘Αρχισε να χτυπά τα πλήκτρα ενώ αναπολούσε, όχι πιά τον σβηστό υπολογιστή της που ήταν ακόμη πάνω στο γραφείο της, αλλά, έστω, την κλασσική IBM με το μπαλάκι που ήταν κάποτε Η επανάσταση στο γραφείο! Η ξυλόσομπα μόλις είχε αρχίσει να ζεσταίνει το γραφείο και τα δάχτυλά της ήταν ακόμη κρύα και έκανε ένα σωρό λάθη που τα διόρθωνε με τη γόμμα ή το Blanco. Το μαρτύριο ήταν ότι έπρεπε να τα διορθώσει και στα τρία αντίγραφα με καρμπόν κι αυτό της έσπαγε τα κλιμακτηριακά της νεύρα! Τα τηλέφωνα εργάζονταν ακόμη, με ενέργεια από ηλιακά στοιχεία που είχε εξασφαλίσει ο ΟΤΕ για το τηλεφωνικό του δίκτυο. Υπήρχαν ελπίδες για fax όταν θα έμπαινε σε λειτουργία το νέο ηλιακό συγκρότημα του ΟΤΕ αλλά και το σύστημα ηλιακών στοιχείων στην ταράτσα του εξαόροφου, όταν παραδίδονταν από το εργοστάσιο σε ένα χρόνο! Ο Θανάσης είχε κάνει τον σχεδιασμό μαζί μ’ έναν μηχανικό της εταιρίας. Η ενέργεια που θα έπαιρναν από τα ηλιακά της ταράτσας, όταν, με το καλό, θα παραδίδονταν, ήταν περιορισμένη. Μόλις θα έφτανε τα 2 KW και θα έπρεπε να διαλέξουν με προσοχή που θα την χρησιμοποιούσαν. Οι υπολογιστές είχαν αποκλειστεί από την αρχή. ‘Ισως ένας θα μπορούσε να λειτουργήσει σε περίπτωση ανάγκης ή την νύχτα, όταν θα ήσαν άδεια τα γραφεία!

Παρακαλώ τους/τις επισκέπτες/τριες να το συνεχίσουν. Προτείνω να βγει ένα συνεργατικό κείμενο. Νομίζω θα έχει ενδιαφέρον.

18 Responses to “Εικόνες από το μέλλον… (Επανάληψη)”

  1. ΝετΜαν Says:

    Ο ΝετΜαν απο το απεναντι διαμερισμα σε αντιθεση με τον Θαναση εκανε πολυ κεφι την Τερεζα…Την χαζευε καθε φορα και της εστελνε φιλια και χαιρετισμετα με νοηματα…
    Ηταν δυσκολο να την φλερταρει απο κοντα μιας και αυτος ετρεχε σαν τρελος με τις δουλειες του…Αποφασισε να εκπαιδευσει τον παπαγαλο που ειχε στο κλουβι ωστε να κανουνε chat …παπαγαλια…

  2. Αθηνά... Says:

    -Πάω στην αίθουσα σύσκεψης. Έχω μίτινγκ με μια αντιπροσωπεία των οικολόγων εναλλακτικών. Αν εν τω μεταξύ έρθει ο υπουργός ενέργειας ειδοποίησε με αμέσως, είπε ο Θανάσης στην Τερέζα και έφυγε χωρίς να της ρίξει ματιά.
    Αισιχτίρ, μπαίνει βγαίνει, ούτε που με κοιτάει πια, σιγοψιθύρισε η Τερέζα με αγανάκτηση.
    Ας φτιάξω ένα τσάι μπας και ζεσταθώ λίγο…
    Μα, τι θέλει αυτός πάλι και μου κάνει νοήματα από απέναντι; Και τι κάνει συνέχεια μπροστα στο κλουβί με τον παπαγάλο που έχει στο μπαλκόνι; σκέφτηκε η Τερέζα καθώς ανακάτευε στο μπρίκι το τσάι που αργούσε βασανιστικά να βράσει πάνω στη ξυλόσομπα του γραφείου.
    -Αχ, που είναι οι ωραίες εποχές που δεν είχα παρά να παραγγείλω το εσπρεσάκι μου στον Νώντα τον καφετζή, συνέχισε τη σκέψη της η Τερέζα. Τώρα πρέπει να περιμένω μια ώρα να βράσει το τσάι στη κολοσόμπα. Και να ζέσταινε και τον χώρο; Τίποτα δεν κάνει. Μωρέ θα είχα παραιτηθεί προ πολλού αλλά ας όψεται το ποσοστό της ανεργίας. Και όπως και να το κάνεις είναι μια αξιοπρεπής δουλειά. Όχι σαν τότε που δούλευα στο καφέ σαντάν της μαντάμ Αλίκης. Καλή της ώρα της αγαπημένης μου τσατσάς. Σε καλό μου βγήκε η επιμονή της να με στείλει να μάθω γραμματέας. Δεν μπορώ να πω, σαν παιδί της με είχε η μαντάμ. Αχ, τι θέλω και τα θυμάμαι πάλι. Αλλά από εφτά χρονών που ορφάνεψα από μάνα και ο πατέρας μου με παράτησε και έφυγε με εκείνον το κτηνοτρόφο που ερωτεύτηκε, τον Σήφη απ’ τα Ανώγεια, για την Αυστραλία, η μαντάμ με μάζεψε στο μπορντέλο της . Κανένας άλλος δεν νοιάστηκε απ’ όλη τη γειτονιά… Αυτή με μεγάλωσε…
    Αν μου καθότανε κι αυτός ο μαλάκας ο Θανάσης θα ήταν όλα ιδανικά.
    Θα ‘χα λύσει πολλά προβλήματα. Επιτέλους έβρασε…
    Μα τι διάολο, τι βήματα ακούω απ’ έξω;
    Έχει γούστο να είναι ο υπουργός…

  3. Ισμήνη Says:

    Σήκωσε το μάνταλο και άνοιξε σιγά την πόρτα να δει ποιός ήταν .
    Ουφ ! ευτυχώς δεν ήταν ο υπουργός .Σιγά που θα ερχόταν τόσο γρήγορά .Μέχρι να διασχίσει τον δρόμο από την Βουλή στην Σταδίου μέχρι εδω , θα έκανε μια ώρα και βάλε .
    Αν δε δεν έπαιρνε μπρος η μανιβέλα για να ξεκινήσει η παλιά ΜΕΡΣΕΝΤΕΣ …….
    Ξανακάθησε στην ψάθινη καρέκλα και άνοιξε μια στάλα το παράθυρο να μπει αεράκι φρέσκο .
    Ανοιξη ήτανε και μοσχοβολούσε ο τόπος από τις νερατζιές ,τις γαζίες , τα γιασεμιά , τα δε χελιδόνια έκοβαν βόλτες στο καταγάλανο ουρανό και σε τρέλλαινα με τα τιτιβίσματα .
    Ακούστηκε από τον δρόμο η βροντερή φωνή τοω παγοπώλη και καπάκι η φωνή του μανάβη που διαλαλούσε τα φρέσκα λαχανικά του και ταυτόχρονα , φωναζε και ντεεεεεεεε…….στον γαίδαρο που τραβούσε το φορτωμένο κάρο .
    Ανοιξε λιγάκι τα πόδια της να πάρει αέρα , είχανε κολήσει από την ζέστη .
    Ααααχχχ! τι όμορφα σκέφθηκε και αφέθηκε στο απαλό χάδι του αέρα που έμπαινε από το ανοιχτό παράθυρο !
    Αρχισε να αναπολεί σκηνές από το μπορντέλο της μαντάμ Αλίκης και ψιλοτρίφτηκε στο τραχύ κάθισμα της ψάθινης καρέκλας !
    Ένα ξαφνικό χτύπημα στην πόρτα , την έκοψε από την ονειροπόληση και έκλεισε βιαστικά τα πόδια της , πριν απαντήση
    – εμπρός , περάστε !

  4. ΝετΜαν Says:

    Ο εκπαιδευμενος πια παπαγαλλος προσγειωθηκε στο κλειστο παραθυρο χτυπωντας το τζαμι με το ραμφος του.Η Τερεζα ανοιξε παραξενεμενη.Εμεινε με ανοιχτο το στομα ακουγοντας τον παπαγαλλο να της λεει…
    ” Γεια σου.Ο ΝετΜαν απο απεναντι σε χαιρετα.του αρεσεις.”
    Μενοντας “παγωτο” η Τερεζα ,μα ερεθισμενη απο την σκεψη να πηδηχτει με τον Θαναση, δεν αρνηθηκε να απαντησει στο ιπταμενο chat ενος αγνωστου αντρα λεγοντας… “Μακρυα είναι…δεν βλεπω ως εκει.”
    Επιστερεφοντας ο παπαγαλλος ,ζωθηκε απο τον ΝετΜαν με ενα μικρο κιαλι πηγαινοντας πάλι στην Τερεζα λεγοντας της..” Παρε ματι…”
    Παίρνοντας η Τερεζα το κιαλι,γουσταρε που εβλεπε τον Νετ Μαν απεναντι να επιδικνυει τα καλη του με ποζες μποντι μπιλτινγκ στελνοντας της φιλακια…
    Φουντωσε…

    • Ισμήνη Says:

      Θυμήθηκε το μπορντέλο της μαντάμ Αλίκης και τους εραστές της ώρας ! Καλά δεν ήταν και τόσο χάλια .Μερικοί άξιζαν τον κόπο και το ευχαριστιότανε κι από πάνω .
      Ανοιξε τέντα το παράθυρο να πάρει βαθιά ανάσα . Ορμησαν στο μίζερο γραφείο οι μυρωδιές από τα λουλούδι ατης νερατζιάς , της γαζίας και του γιασεμιού που ξεδιάντροπα σκαρφάλωνε στην σιδερένα πόρτα του διπλανού δίπατου σπιτιού .

  5. Ισμήνη Says:

    Εστειλα κείμενο , γιατί δεν εμφανίστηκε;

  6. Ισμήνη Says:

    Πολύ καλό !

  7. heliotypon Says:

    Η σύσκεψη που ακολούθησε κατέληξε στην απόφαση ότι ο Θανάσης έπρεπε να πάει ταξίδι στη Ν. Αφρική, να συναντήσει προμηθευτές της εταιρίας σε πρώτες ύλες. Τελευταία είχαν πολλά προβλήματα με τις φορτώσεις, με τις απαιτήσεις για προπληρωμή, των παραγγελιών, αν και η εταιρία είχε πολύ καλό όνομα στις τράπεζες και στις ασφαλιστικές εταιρίες πιστώσεων. Η ιδέα ότι έπρεπε να ταξιδέψει με ατμόπλοιο μέχρι το Cape Town κι από κει στο Johannesburg με τραίνο, κάτι που θα έπαιρνε 5 εβδομάδες του ήταν αφόρητη! Σκέφτηκε ότι έπρεπε τουλάχιστον να πάρει μαζί του μιά ωραία γκόμενα. Το μυαλό του πήγε στη Βιολέτα, το κορίτσι των διοδίων. ‘Επρεπε να την καμακώσει! ‘Ισως η υπόσχεση ενός τόσο μακρυνού ταξιδιού να της άνοιγε την όρεξη για περιπέτεια. Το πήρε απόφαση. Στην επόμενη διέλευση από τα διόδια θα της μιλούσε ξεκάθαρα…

    Το τηλέφωνο χτύπησε. ‘Ενας πλασιέ ήθελε να του μιλήσει προσωπικώς. Συνήθως δεν μιλούσε με πλασιέ, αλλά από τον καιρό που τελείωσε το πετρέλαιο στον κόσμο εδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον όταν τον καλούσαν πωλητές. Είχε την κρυφή ελπίδα ότι μπορεί να είχαν να του πουλήσουν κάτι σχετικό με την αντιμετώπιση της έλλειψης ενέργειας. Και δεν έπεσε έξω. Ο πωλητής του πρόσφερε μιά γεννήτρια που λειτουργούσε με κάρβουνο και ατμό και που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει, μερικώς, τα προβλήματα στο γραφείο. Για το σπίτι δεν το σκεφτόταν, μιά και δεν διέθετε τον χώρο για ένα τέτοιο μηχάνημα ούτε το πρσωπικό που θα χρειαζόταν να φτυαρίζει συνεχώς κάρβουνο στο θηρίο! ‘Εκλεισε ραντεβού με τον πλασιέ για το απόγευμα.

    Η Τερέζα πήρε το κυάλι που της έστειλε ο γείτονας με τον παπαγάλο και τον έψαξε στο απέναντι κτήριο. Δεν είχε ξαναχρησιμοποιήσει κυάλια και τον έβλεπε θαμπά γιατί δεν ήξερε πώς να εστιάσει. ‘Ομως κατάλαβε ότι ήταν ψηλός και λεπτός και μέσα στην αγαμία της αποφάσισε να του κάτσει, έστω κι αν δεν είχε δει πρόσωπο. ‘Εγραψε βιαστικά ένα σημείωμα με το τηλέφωνο του γραφείου (ευτυχώς και λειτουργούσαν ακόμη αυτά) και το παρέδωσε στον παπαγάλο-courier.

  8. Tasos Says:

    Χτύπησε η πόρτα του γραφείου και η Τερέζα σηκώθηκε να την ανοίξει, ξαφνιάστηκε με τον εντυπωσιώδη τύπο που εμφανίστηκε μπροστά της, ψηλός, ωραίος με γυμνασμένο σώμα και ματιά που τις έστειλε ρίγες έξαψης στο ερεθισμένο της κορμί. Ο τύπος της εξήγησε με ευγενικό τρόπο ότι ήταν ο πλασιέ ενέργειας και ότι είχε συνάντηση με τον κύριο Θανάση. Τον καλοδέχθηκε, του πρόσφερε ρόφημα και προσπαθόντας να κρύψει την αναστάτωση της πήγε να αναφέρει την άφηξη του. Ο κυρ Θανάσης έχοντας φανερό πρόβλημα με την ενέργεια τα παράτησε όλα, καθάρησε το γραφείο του και ζήτησε της Τερέζας να οδηγήσει τον επισκέπτη στο γραφείο του.

    Ο πλασιέ ήταν πολύ ενθουσιασμένος και χωρίς καθυστέρηση παρουσίασε στον κυρ Θανάση τις νέες τεχνολογίες λέγοντας: <> Ενθουσιασμένος ο κυρ Θανάσης άρχησε να ονειροπωλεί για την εξέλιξη της τεχνολογίας και πως θα μπορούσε να επανέλθει στην παλιά χρησή εποχή που όλα δούλευαν ρολοί. Όταν έκανε βόλτες στην εξοχή, επικοινωνούσε με κινητά και ήταν συνδεδεμένος με όλους τους φίλους του στο διαδίκτυο. Φώναξε την Τερέζα να φέρει κανένα γλυκό και να το γιορτάσουν. “Τερεζα”!!! “Τερέζα”!!!!! Αυτή όμως δεν άντεξε, μετά από τη γνωριμία της με τον πλασιέ το αναμένο σώμα της ζήταγε κάποιου είδους ικανοποίηση, αποσύρθηκε στην τουαλέτα και ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη φαντασία της….

  9. Tasos Says:

    Η παρουσίαση του πλασιέ αποκρύφτηκε……….. Βασικά είπε¨

    Μην ανησυχείς κυρ Θανάση, σου φέρνω καλά νέα. Οι γεννήτριες με το κάρβουνο και τον ατμό είναι τεχονολογίες του παρελθόντος, η νέα γεννιά γεννήτριας βασίζεται στο υδρογώνο, τη βιομάζα και το φυσικό αέριο – όταν υπάρχει. Με γεννήτριες που ονομάζονται fuel cells μπορούμε να παράγουμε ηλεκτρισμό που λειτουργεί όλες τις συσκεύες που είχες και που τώρα κάθονται και αραχνιάζουν. Θα μπορείς και πάλι να χρησιμοποιείς τον υπολογιστή σου, το τηλέφωνο, το φαξ και η ζωή θα επιστρέψει στον ίδιο παλιό ρυθμό της σύνχυσης και της ταχύτητας. Το υδρογώνο χρειάζεται ενέργεια που μπορούμε να την πέρνουμε από το ηλιακό σύστημα. Ο ηλεκτρισμός μπορεί να φορτίζει και το ηλεκτρικό σου αυτοκίνητο και να σου δείνει την δυνατότητα να φθάνεις στο γραφείο σου σε ένα τέταρτο. Η ζωή σιγά σιγά ομαλείνεται με αυτές τις εξελίξεις στην τεχνολογία και σύντομα θα έχεις όλες τις ανέσεις του παρελθόντος.

  10. Αθηνά... Says:

    Ο πλασιέ είχε φύγει εδώ και δέκα λεπτά. Ο Θανάσης έμεινε στο γραφείο σκεφτικός. Η Τερέζα γύρισε από την τουαλέτα εμφανώς ανικανοποίητη.
    -Κατεβαίνω στο λογιστήριο, της είπε ο Θανάσης και έφυγε χωρίς να την κοιτάξει.
    Ακόμα πιο εκνευρισμένη μετά από αυτό η Τερέζα κοιτά έξω από το παράθυρο…
    «Άραγε το κωλόπουλο, το πήγε το γράμμα στον ΝετΜαν; αναρωτήθηκε
    Αν και εδώ που τα λέμε όλο πόζες ο γείτονας, αλλά από ουσία τίποτα. Δεν είδα δα και κάτι το αξιόλογα ευμεγέθες… Ενώ ο πλασιέ, μμμμμμμμμμμ άλλο πράμα…
    Βέβαια έχω κι αυτή την μυωπία που σε συνδιασμό με την υπερμετρωπία και την πρεσβυωπία δεν μ’ αφήνουν να δω και λεπτομέρειες… Δεν το λες και κοντινό το απέναντι μπαλκόνι…
    Κι από την άλλη αν κάτσω να περιμένω τον μαλάκα τον Θανάση πότε θα του σηκωθεί το βλέπω να ξαναγίνομαι παρθένα τώρα στα πίσω πίσω. Βρε λες;… Ευτυχώς που περνάνε που και που και οι τεχνικοί που συντηρούν τα ηλιακά στοιχεία στην ταράτσα και το ρίχνω και λίγο έξω η γυναίκα, αλλιώς…
    Αχ, που είναι τα χρόνια που είχαμε το ρεύμα…
    Όσο να πεις ο κόσμος τότε ήταν πιο ανέμελος. Τώρα για ποιο να πρωτοτρέξει. Για ποιο να πρωτονοιαστεί; Που να τους μείνει μυαλό για έρωτες;
    Κι έχεις και τους οικολόγους να μας τα πρήζουν για τον πλανήτη και κάθε τρεις και λίγο “Μαζί τον καταστρέψαμε και μαζί τον καταστρέψαμε”, αισιχτίρ πια καραμέλα τόχουν κάνει το “Μαζί τον καταστρέψαμε”.
    Τι κάναμε ήθελα νάξερα και τον καταστρέψαμε; Κι αν ήμασταν πιο προσεκτικοί, δηλαδή, τώρα θα είχαμε ρεύμα; Αυτό θέλουν να πούνε;
    Χριστέ μου, τι νεύρα είναι αυτά που έχω σήμερα. Μωρέ, μήπως να του κάτσω του γείτονα, τελικά;”
    Όλα αυτά πέρασαν από το μυαλό της Τερέζας σε μια Μπεν Χουρ σκέψη όταν το τηλέφωνο στο γραφείο της χτύπησε με ένα ήχο που της φάνηκε απελπιστικά εκνευριστικός…

  11. ΝετΜαν Says:

    Η πορτα του γραφειου χτυπησε…Με το που ανοιξε η Τερεζα,εμφανιστηκε ο γειτονας απο απεναντι ομως αυτη δεν τον γνωρισε…”Παρακαλω τι θελετε?” ρωτησε η Τερεζα..
    Χωρις δευτερη κουβεντα ο ΝετΜαν μπαινει μεσα στο γραφειο και αγκαλειαζοντας την της δινει ενα ρουφηχτο φιλι που την μουδιασε…Το ξαφνιασμα που ενιωσε η Τερεζα δεν απετρεψε την απολαυση μα και τον ερεθισμο που ενιωσε…Αφεθηκε…
    Αφεθηκε στον αγνωστο που της εβγαζε τα ρουχα βιαστικά εν μεσω ρουφιχτων φιλιων,χουφτωματων και λογακίων οπως…”μ εχεις τρελανει μανα μου”… και “πέσε στα τεσσερα κουκλαρα μου”…
    Ο οργασμος τους ηταν εντονος και βροντερος…Λιωμα και οι δυο,δεν μπορουσαν να αρθρωσουν λεξη…
    Ξαφνου ακουστηκε ο παπαγαλλος εξω απο την πορτα να φωναζει…” ΣΥΡΜΑ…ΣΥΡΜΑ”

  12. Αθηνά... Says:

    Τι σκατά θέλει και σκούζει το κωλόπουλο, που να είχα μια σφεντόνα τώρα θα του ’δειχνα τι εστί βερίκοκο, που μια φορά είπα κι εγώ να πηδηχτώ στο γραφείο με έναν άγνωστο, αμέσως να μου το χαλάσουν, μη δω χαρά στα σκέλια μου η αγάμητη, όοοοοοοχι, πρέπει να το πληρώσω, σκέφτηκε η Τερέζα ενώ πανικόβλητη προσπαθούσε να βρει το κιλοτάκι της το οποίο εν τω μεταξύ το είχε σκίσει με τα δόντια του ο ΝετΜαν.
    Ο παπαγάλος φώναξε ακόμα πιο δυνατά ΣΥΡΜΑ… ΣΥΡΜΑ…

  13. menoima Says:

    Το αγκαθωτό σύρμα που είχε αγοράσει για να φράξει το περιβόλι του ο Θωμάς στα Κάτω Πετράλωνα που αφού ερήμωσαν από κάθε είδους ζωή μετά την παντελή έλλειψη ενέργειας, είχαν αρχίσει σιγά-σιγά να επανέρχονται στην αρχική τους χρήση, δεν έφτασε και χρειαζόταν μερικά μέτρα ακόμα. Βλαστήμησε την μαλακία του γιατί δεν μέτρησε σωστά . Τώρα έπρεπε να πάει με τα πόδια στο Περιστέρι γιατί εκεί μόνο μπορούσε να το βρει.

  14. zoyzoy Says:

    Ο Θανάσης εισέβαλε στο γραφείο βρίζοντας την τύχη του για την καθυστέρηση που είχε στο δρόμο από αγανακτισμένους που διαδήλωναν για το ακριβό σανό το κάρβουνο που δεν έφτανε για όλους και την ακρίβεια στα ζαρζαβατικά.
    Η Τερέζα αναψοκοκκινισμένη κατέβασε με γρήγορες κινήσεις τη φούστα της ενώ ένιωθε μια υγρασία ανάμεσα στα πόδια της και μια έξαψη ανεξήγητη.
    Η συνεύρεση με τον Νετμαν δεν της χάρισε την ολοκλήρωση, αυτή η επαφή αντί να την ηρεμήσει την άναψε περισσότερο.
    Ενώ εκείνος είχε προλάβει να φτάσει στο μπάνιο του γραφείου έπλενε ανακουφισμένος το πρόσωπό του και η ηρεμία της ικανοποίησης ήταν ζωγραφισμένη στην έκφρασή του.

    Το πουλί καθόταν σε μια γωνιά και άρχιζε να κράζει ..να φύγω,να φύγω.
    Ο Θανάσης κοιτούσε απορημένος μια το πουλί μια την Τερέζα σε έξαψη όπως ήταν.
    -Τι θέλει αυτό στο γραφείο φώναξε?
    Εκείνη τον πλησίασε μ’ενα λάγνο ύφος!

  15. heliotypon Says:

    Ο Θανάσης έδιωξε με κλωτσιές τον Νετμαν από το γραφείο και πέταξε κι ένα βιβλίο στον παπαγάλο που φτερούγισε αμέσως από το πρεβάζι του παραθύρου στο απέναντι κτήριο, ενώ το βιβλίο έφυγε από το παράθυρο κι έπεσε στον δρόμο.
    -Εδώ, στο γραφείο βρήκες να πηδηχτείς μαλακισμένη Τερέζα, με τόσα προβλήματα που μας καίνε τον κώλο; Ειδοποίησεαμέσως όλα τα μέλη του Δ.Σ. και τους ανθρώπους του μάρκετινγκ. Τους θέλω όλους στην αίθουσα συσκέψεων σε μισή ώρα.

    Η Τερέζα κατακόκκινη από ντροπή, αλλά και από ανικανοποίητη καύλα, έφυγε για να εκτελέσει την εντολή του αφεντικού της. Σε μισή ώρα όλοι ήταν στις θέσεις τους. Ο Θανάσης μπήκε φουριόζος και άρχισε χωρίς εισαγωγές:
    -‘Ολοι ξέρετε ότι αυτή η ενεργειακή κρίση, με την εξάντληση και όχι απλώς την υψηλή τιμή, του πετρελαίου θα είναι μιά φοβερή δοκιμασία για όλον τον πλανήτη. Βέβαια ο κόσμος ζούσε χωρίς πετρέλαιο και πριν ενάμισυ αιώνα, αλλά τότε ήταν άλλες οι συνθήκες ζωής και οι απαιτήσεις των ανθρώπων και ο πληθυσμός της γης πολύ μικρότερος. Ο σημερινός άνθρωπος έχει μάθει να ζει με άλλον τρόπο και θα ζοριστεί για να ξεμάθει και να γυρίσει 150 χρόνια πίσω! Η πραγματικότητα όμως είναι αυτή και με αυτήν πρέπει να ζήσουμε και να κερδίσουμε. Μην ξεχνάμε πως είμαστε επιχείρηση και αυτή πρέπει να ζήσει και να κερδίσει, αν θέλουμε να ζήσουμε κι εμείς. Αυτήν την στιγμή ο κόσμος πρέπει να κινηθεί, να φωτιστεί, να επικοινωνήσει, να ζήσει όσο πιο κοντά γίνεται στο προηγούμενο πρότυπο ζωής. Κι εμείς θα τον βοηθήσουμε να το κάνει κερδίζοντας, φυσικά. Οι νέες μέθοδοι παραγωγής ενέργειας, όπως τα φωτοβολταϊκά, τα ενεργειακά στοιχεία (fuel cells) δεν θα επαρκούσαν για τις ενεργειακές ανάγκες της ανθρωπότητας και η μέθοδος παραγωγής ενέργειας με την σχάση έχει ακόμη πολύ μέλλον μέχρι να γίνει πραγματικότητα. ‘Αρα, επιστρέφουμε στα παραδοσιακά μέσα. Κάρβουνο (όσο διαρκεί κι αυτό), ξύλα, άλογα κι άλλα ζώα, ποδήλατα, κεριά, αέρας, ήλιος. Αυτά έχουμε μ’ αυτά θα πορευτούμε και θα κερδίσουμε. Γυρίστε αμέσως όλοι στα γραφεία σας και καθίστε να σκεφτείτε και να γράψετε προτάσεις για τρόπους να κερδίσουμε μ’ αυτά τα μέσα. Θέλω να έχω σε δύο μέρες τις προτάσεις σας στο γραφείο μου. Τιποτ’ άλλο.

  16. teosmat Says:

    Ο Τάκης ήταν αρχιτέκτονας. Λαμπρός επιστήμονας, με μεγάλες επιτυχίες το ενεργητικό του και με πολλά γνωστά έργα, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Η μοίρα όμως, ιδιαίτερα με το ξέσπασμα της παγκόσμιας ενεργειακής, οικονομικής (και οικοδομικής) κρίσης, του επεφύλασσε εκπλήξεις. Είχε βλέπεις πολύ καιρό να εργαστεί στον τομέα του και κάτι υποχρεώσεις απο ‘δω, κάτι δάνεια απο ‘κει, τα τρέχοντα έξοδα για κάρβουνο και σανό, τον ανάγκασαν να αποδεχθεί με μαύρη την καρδιά τη θέση στο μάρκετινγκ της εταιρίας του Θανάση, που του προτάθηκε μέσω του κουμπάρου του ξαδέρφου του.
    “Είναι υπεύθυνο και καλοπληρωμένο πόστο” του’χε πεί ο κουμπάρος “και ο Θανάσης που διευθύνει την εταιρία είναι σωστός. Έξυπνος είσαι, θα τα πάς μια χαρά”. Δεν ήθελε και πάρα πολύ ο Τάκης, είχε και ανάγκη τα χρήματα (δυο ολόκληρες χιλιάδες λιρέτες εξαρχείων, το τοπικό νόμισμα που επεκράτησε πανελλαδικά μετά την κρίση) και ξεκίνησε τη δουλειά. Ανάμεσα στα βαρετά μήτιγκ αναπολούσε τις στιγμές μπροστά στον εξηντατετραπύρηνο υπολογιστή του όπου πραγματοποιούσε -σε πραγματικό χρόνο- τις φωτορεαλιστικές απεικονίσεις των κτιρίων που σχεδίαζε. “Αααααχ άλλες εποχές” έλεγε από μέσα του, “τα λές στους νέους και δε σε καταλαβαίνουν” και ένα δάκρυ κυλούσε κάθε φορά στο μάγουλό του.
    “Τι συμβαίνει Τάκη???” βροντοφώναξε ο Θανάσης με τη γαϊδουροφωνάρα του. “Πάλι αφηρημένος είσαι? Δεν άκουσες οτι είπα να μου καταθέσετε τις προτάσεις σας άμεσα? Άντε πήγαινε, δεν έχετε και πολύ χρόνο!” και έστρεψε το βλέμμα του προς το παράθυρο, κάνοντας σαφές οτι πρώτον δεν είχε όρεξη για κουβέντα και δεύτερον οτι έπρεπε να αποχωρήσει απο την αίθουσα συνεδριάσεων. Όπως και έγινε. “Και κλείσε και την πόρτα φεύγοντας” φώναξε πάλι ο Θανάσης.
    Ο Τάκης κατέβηκε με τις σκάλες στον τρίτο όπου ήταν τα γραφεία των στελεγχών του μάρκετιγκ, και βυθισμένος στις σκέψεις του αναρωτιόταν τι δε πήγε καλά στη ζωή του, τι στο διάολο έκανε εκεί. Βέβαια ήταν εργατικός και έξυπνος και τα πηγαινε αρκετά καλά στη δουλειά, είχε ωστόσο μονίμως ένα μαύρο σύνεφο πάνω απο το κεφάλι του. Τόσο μεγάλο, που του έκρυβε τη θέα απο τη Λίνα, τη συνάδελφό του, η οποία τον γούσταρε και ανα διαστήματα του το έδειχνε κιόλας.

  17. anna Says:

    Heliotypon σίγουρα η ανθρωπότητα δεν μπορεί να καταναλώνει ενέργεια που θα προέρχεται μόνο από φωτοβολταικα πάρκα , ανεμμογεννήτριες και λοιπά, αλλά πιστεύω πως ως ένα βαθμό μπορούν να βοηθήσουν κι αυτοί οι τρόποι…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: