Μεζεδάκια…


  • CAPTCHA:  Κάτι που με εκνευρίζει αφάνταστα είναι αυτή η μόδα της “επαλήθευσης” ότι δεν είμαι ρομπότ, αυτό που λένε “Captcha”. ‘Ενα περίεργο  ακρωνύμιο: “Completely Automated Public Turing test to tell Computers and Humans Apart”. Δεν θα είχα αντίρρηση να συμπληρώνω το σχετικό πεδίο, αν τα ψηφία δεν ήταν εντελώς ηλίθια παραμορφωμένα και μπερδεμένα σε σημείο που, 9 στις 10 φορές, να μην ξεχωρίζω τι γράφει! Αμέτρητες κουραστικές προσπάθειες  που καταλήγουν σε αποτυχία. Το χειρότερο είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις οι κρετίνοι που έφτιαξαν το site σε υποχρεώνουν να ξαναγράψεις πολλά από τα στοιχεία σου, ή σβήνουν εντελώς το κείμενό σου! Το κακό είναι ότι και πολλοί bloggers έχουν υιοθετήσει αυτό το test, ίσως χωρίς να συνειδητοποιούν σε τι δοκιμασία υποβάλλουν τους επισκέπτες! Κι όταν θέλεις ν’ αφήσεις σχόλιο σ’ ένα ή δύο blogs πάει κι έρχεται, αλλά εάν είσαι κάπως κινητικός στη Blogόσφαιρα η ταλαιπωρία είναι σημαντική…
  • Πασαλείματα: Είναι εκπληκτικό το πόσοι άνθρωποι προσπαθούν να βγάλουν μεροκάματο “πασαλείβοντας”. Και δεν εννοώ κάποιους που πασαλείβουν με ένα πινέλο, αλλά αυτούς που “κάνουν” μιά δουλειά, όχι για να την κάνουν σωστά, αλλά για να δείξουν ότι την έκαναν και να εισπράξουν την αμοιβή. Πρόσφατη εμπειρία μου ένας “κηπουρός” που αποδείχτηκε ότι καμία σχέση δεν έχει με την κηπουρική. Επειδή δεν αντέχω να κάνω όλες τις δουλειές ενός κήπου 5 στρεμμάτων, με σύστημα αυτόματου ποτίσματος και πολλά φυτά που θέλουν φροντίδα, πότε-πότε δίνω δουλειά σε μαστόρους του είδους. Μέχρι σήμερα όλοι με κορόϊδεψαν.  Δεν μπαίνω σε λεπτομέρειες, που δεν έχουν σημασία άλλωστε. Απασχολούν άσχετους με τη δουλειά λαθρομετανάστες κι εκείνοι το παίζουν “εργολάβοι”! Κρίμα να λείπουν οι σοβαροί επαγγελματίες, ενώ οι αγύρτες σου στοιχίζουν, τελικά, πολύ ακριβότερα!
  • Πάτοι: Οι ολυμπιακοί αγώνες, όπως και ο αθλητισμός γενικότερα, δεν με συγκινούν ιδιαίτερα. Όμως δεν μπορώ να μην απογοητεύομαι από τις φτωχές επιδόσεις των Ελλήνων αθλητών στο Λονδίνο. Ούτε ένα χρυσό, ούτε ένα ασημένιο, μόνο δύο χάλκινα! Και δεν θα με απασχολούσε αν το φαινόμενο δεν ήταν γενικότερο. Πάτοι σε όλους τους τομείς οι ‘Ελληνες. Το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης η Ελλάδα. Πρώτοι στα αρνητικά ρεκόρ, διεκδικούμε τον σεβασμό (ίσως και τον …θαυμασμό) των Ευρωπαίων (και όχι μόνο), χωρίς να κάνουμε τίποτε για να τον έχουμε. Κανένας λαός δεν αποτελείται από αγγέλους ή μεγαλοφυίες. Εμείς, όμως το παρακάνουμε σε αρνητισμό. Μήπως είμαστε σε πορεία οριστικής παρακμής; Μήπως η αθρόα και ανεμπόδιστη λαθρομετανάστευση είναι ένα σύμπτωμα και σημείο της παρακμής μας; Μήπως πιο ζωντανοί λαοί ένοιωσαν ότι ο γερασμένος λαός μας φεύγει από το προσκήνιο και θέλουν να καταλάβουν το κενό; Λέω, μήπως;
  • Τρίτο Πρόγραμμα: Προτίμησή μου στη μουσική είναι οι κλασσικές δημιουργίες. Δεν απορρίπτω άλλα είδη (κάποια με ενοχλούν ιδιαίτερα…), αλλά όταν έχω επιλογή προτιμώ την κλασσική. Ξέρετε, Μπετόβεν, Μπαχ, Βιβάλντι, Μότσαρτ, κ.α. πού να τους αναφέρω όλους, είναι και πολλοί… Το “τρίτο πρόγραμμα” της ΕΡΤ έχει αρκετές εκπομπές με τέτοια μουσική, αλλά τελευταία με ενοχλεί το ότι έχει αυξήσει τρομερά το ποσοστό των έργων σύγχρονων  (κυρίως του εικοστού αιώνα) συνθετών “σοβαρής” μουσικής που όχι μόνο δεν μου λένε τίποτε, αλλά ταλαιπωρούν και τα ακουστικά μου όργανα. Δεν ξέρω πώς λειτούργησαν αυτοί οι συνθέτες για να γράψουν τέτοια έργα, αλλά αυτή η έλλειψη αρμονίας μου είναι ακατανόητη. Σίγουρα υπάρχουν και ακροατές που είναι μυημένοι σ’ αυτό το είδος μουσικής, αλλά η εντύπωσή μου (και οι πληροφορίες μου) είναι ότι αυτοί είναι εξαιρετικά λίγοι. Δεν κατανοώ πώς οι διευθύνοντες το τρίτο αποφάσισαν ότι πρέπει να μυήσουν κι άλλους σ’ αυτά τα (ενοχλητικά για μένα) έργα με τόσο μεγάλες δόσεις…
  • Μυρμήγκια: Στο σπίτι μου έχω πρόβλημα με τα μυρμήγκια. Φτιάχνουν φωλιές εκεί που δεν το φαντάζεσαι και εξορμούν κάθε φορά που υπάρχει κάτι ελκυστικό για τη γεύση τους.  Για να αναστείλω τις δραστηριότητές τους, τους βάζω ένα δόλωμα (συνήθως ένα χαρτομάντηλο με ένα ίχνος από μαγιονέζα στην άκρη) και αφού γεμίσουν τον τόπο, παρακολουθώ πού πηγαίνει η γραμμή μέχρι να εντοπίσω τη φωλιά τους. Εκεί μέσα ψεκάζω με ένα φάρμακο και αυτό είναι. Μέχρι να βγούν από άλλη φωλιά. Το μυστήριο είναι πώς καταλαβαίνουν ότι κάπου υπάρχει τροφή. Και πώς ειδοποιούνται για να τρέξουν όλα να πάρουν! Πρέπει να έχουν κάποιον κώδικα επικοινωνίας, που μάλλον εμείς, οι σοφοί, δεν έχουμε ακόμα ανακαλύψει. Πάντως δεν άκουσα ποτέ να φωνάζουν “Εδώ ρε, έχει φαΐ” άρα κάπως αλλιώς τα λένε μεταξύ τους. Αν υπάρχουν …μυρμηγκολόγοι ας μας λύσουν το μυστήριο!🙂
  • Θεοκρατία: Οτι είμαστε θεοκρατική χώρα, ακόμα κι αν δεν θέλουμε να το πιστέψουμε, επιβεβαιώνεται κάθε τόσο. Όταν έχουμε μιά θρησκευτική γιορτή κάπως πιο μεγάλη από τις άλλες (εν τάξει, άγιοι είναι όλοι, αλλά μερικοί άγιοι είναι προνομιούχοι και οι γιορτές τους έχουν μεγαλύτερο χαβαλέ, αργίες, παράτες, κ.α.). Τότε σπεύδουν όλοι, από ταπεινό υφυπουργό μέχρι πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Δικτατορίας μας να πάνε στους τόπους που γιορτάζουν οι εκκλησίες του/της αγίου/ας, για να αποδώσουν τιμές, προσκυνώντας πάντα μιά εικόνα, με μεγάλη …κατάνυξη, Βλέπετε ο λαός, μετά από μακροχρόνια εκπαίδευση από πολιτικοιύς και παπάδες, έχει μάθει να πιστεύει στο άγνωστο και ανύπαρκτο και στα διάφορα παπαδίστικα παραμύθια και τους άπιστους πολιτικούς δεν τους γουστάρει . Χτες μάλιστα ο πρωθυπουργός ανέθεσε επίσημα στη Παναγία να μας βοηθήσει, προσπαθώντας να την φέρει στο φιλότιμο. Είπε, λοιπόν, ο ευσεβέστατος Αντωνάκης, στο περίπου, ότι η κατάσταση στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολη, αλλά με τη βοήθεια της Παναγίας θα τα καταφέρουμε. Ποιός ξέρει, ελπίζει ότι η Παναγία θα έχει, ίσως, “plan B” μιά και αυτός ούτε plan A δεν έχει! Ε, τώρα τι να κάνει η Παναγία, αφού ο πρωθυπουργός δηλώνει δημόσια ότι έχει εξασφαλίσει τη βοήθειά της. Κανονικά θα έπρεπε να του εμφανιστεί, κάπου, στον ύπνο του, στο ξύπνο του, εκείνη ξέρει, και να του πει: “Τι λες Αντώνη; Ανέλαβα εγώ τέτοια υποχρέωση;”, αλλά έχω τη γνώμη ότι δεν θέλει να μπλέξει με τέτοια υποκείμενα όπως οι πολιτικοί μας και μάλλον σκέφτεται “Ας’ τον να λέει. Ας μη μου ανάψει κερί αν θυμώσει“…

10 Responses to “Μεζεδάκια…”

  1. ria Says:

    Ας αρχίσω από το τέλος. έχω άνάρτηση που λέει πως να τα ξεφορτωθείς άπαξ και δια παντός!
    μια βραστή πατάτα, ένα ωμό αυγό, εκατό γραμμάρια βορικού οξέος. τα ανακατεύεις όλα μαζί, τα κάνεις μπιλάκια, τα πετάς εδώ και εκεί και άμα τα ξαναδείς, μπιλάκια και μυρμήγκια, γράψε μου!

    οι σοβαροί, τρομάρα τους, μουσουργοί του 20ου αιώνα, δεν έγραψαν μουσική αλλά φασαρία, κατά τη γνώμη μου πάντα. να σου στείλω μερικά ωραία κομμάτια ρώσων μουσουργών;

    ήττα, η εικόνα μας στους ολυμπιακους…

    όσο για τα πως τα λένε με τα γραμματάκια, άστα. ταλαιπωρία και μονο ταλαιπωρία!

  2. heliotypon Says:

    >ria: Είσαι σίγουρη ότι αυτό εξολοθρεύει τα μυρμήγκια; Σαν …πατατοκεφτές με βορικό οξύ μου ακούγεται. Δεν ήξερα ότι το βορικό δηλητηριάζει τα μυρμήγκια. Το έχεις δοκιμάσει; Αλήθεια η πατάτα και το αυγό τι ρόλλο παίζουν; Αν ανακατέψω το βορικό με μαγιονέζα (για την οποία τρελαίνονται) δεν θα κάνει την ίδια δουλειά; Πάντως θα δοκιμάσω σύντομα… Ευχαριστώ.

  3. armenaki Says:

    Τι κακό μ’εσένα όταν κάνεις ανάρτηση ό,τι θυμάσαι χαίρεσαι και καλούμσι εγώ ν’απαντώ σε 5θέματα.2-2παιδάκι μου να μην ξεχνώ και τι διάβασα.τεσπα!
    Λοιπόν αυτό με την επαλήθευση μου τι δίνει αφάνταστα αλλά το καλό είναι ότι μεσ’τη στραβομάρα μου γράφω τα σωστά γράμματα εκεί που περιμένω να μου ξαναβγάλει άλλο το βλέπω δημοσιευμένο και κάνω γιορτή:))
    Οι περισσότεροι έχουν γίνει εργολάβοι με τις πλάτες των λαθρομεταναστών και καλά να πέσεις σε κανένα που γνωρίζει το αντικείμενο αλλιώς μαύρο φίδι που σ’εφαγε!
    Για τα μυρμήγκια έχεις δοκιμάσει ρίγανη λένε ότι η μυρωδιά τους τα διώχνει.Τώρα αν χάσεις και τη ρίγανη θα πει ότι τα δικά σου τα’χεις τελείως νηστικά!
    Να σου πω απ’την εκκλησία έχουμε μεγαλύτερες πιθανότητες παρά απ’την Παναγιά να μας σώσει αλλά κάνουν το κινέζο ι ο Αντωνάκης!
    Οτι περίμενες απο’κει λύση ούτε που μου είχε περάσει απ’το μυαλό:))

  4. Παναγιώτης Says:

    Γιὰ τὴν σύγχρονη μουσικὴ ἔχεις κάποιο δίκιο (κυρίως γιὰ τὴν ἀτονική). Δὲν ἰσχύει ὅμως γιὰ ὅλους τοὺς συνθέτες. Στοὺς κλασσικοὺς συνθέτες ποὺ ὅλοι ἀγαπᾶμε, ὁ λυρισμός, τὸ ἔντονο συναίσθημα μπορεῖ νὰ αἰχμαλωτίζει τὴ σκέψη. Δοκίμασε νὰ ἀκούσεις σύγχρονο συνθέτη (π.χ. Θόδωρο Ἀντωνίου), ἐνῶ ταυτοχρόνως μελετᾶς κάποιο βιβλίο. Θεωρῶ ὅτι θὰ κάνει τὴ σκέψη σου διαυγέστερη.
    (Γιὰ τὰ μυρμήγκια ρίξε πιπέρι μπροστὰ στὴ φωλιά τους..)

  5. captain spacefreak Says:

    Stockhausen, Henry, Schaeffer, Berio, Parmegiani, Aπέργης, Χρήστου, Xenakis, Subotnick, La Monte Young, Partch… οι κλασσικοί του σήμερα. Δεν είναι κακό να παίζονται, όταν επί χρόνια ήταν αγνοημένοι χάριν των “κλασσικών” του παρελθόντος.

  6. heliotypon Says:

    >armenaki: Μα οι περισσότερες αναρτήσεις μου έχουν ένα θέμα. Πολύ σπάνια βάζω περισσότερα. Και δεν έχεις υποχρέωση να σχολιάζεις τα πάντα…🙂
    Ρίγανη δεν έχω δοκιμάσει. Κι έχω και στον κήπο μου αρκετή…
    Εγώ ποτέ δεν περίμενα λύση από τον …ουρανό. Είπα κάτι τέτοιο; Απλώς χιούμορ έκανα, αλλά φαίνεται αποτυχημένο!🙂

    >Παναγιώτης: ‘Εχω ακούσει Αντωνίου, αλλά δεν τον άντεξα! ‘Οπως δεν άντεξα και τον Ξενάκη. Φαίνεται ότι τα κλασσικά ακούσματα δεν έχουν αφήσει χώρο για τα μοντέρνα…

    >captain spacefreak: Δεν είπα να μην ακούγονται καθόλου. Στις δόσεις διαφώνησα. Είναι βέβαιο ότι σε κάποιους αρέσει αυτό το είδος, αλλά νομίζω ότι είναι τόσο λίγοι που η τόσο μεγάλη δόση του στο ραδιόφωνο δεν δικαιολογείται!

  7. Εξερευνητής Says:

    Πώ, πώ πώωωωωωωω ποταμός λέξεων, σκέψεων, καρφιών…

    Όμως το στουρναρώδες Υπουργείο ανοικονόμητων Οικονομικών των κονομημένων προειδοποιεί:
    Μπορεί να σάς απασχολεί ή όχι το αγωνιώδες ερώτημα: 
«Αν ο Τσίπρας είναι ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ πιο επικίνδυνος, ποιός είναι ο ΠΡΩΤΟΣ;;;»


    Περάστε πάντως να δείτε την απάντησή που έχω δώσει μετά από ενδελεχή, επίπονη και βασανιστική, έρευνα στο http://kosmoexerevnitis.blogspot.gr

  8. Astero Says:

    Α αυτό με τη ρίγανη μην το δοκιμάσεις, δεν πιάνει. Επίσης δεν πιάνει η λεβάντα, η μέντα, το αγγούρι, η ταραμοσαλάτα και το κατσικάκι στο φούρνο με πατάτες. Μα πού τις βρίσκουν αυτές τις ιδέες, κάτι τέτοιες βλακείες δοκίμαζα κι εγώ και νόμιζαν τα μυρμήγκια ότι τους κάνω δεξίωση, μόνο κοκτέιλ μαρτίνι που δεν μου ζήτησαν.

    Μία είναι η λύση: χημικός πόλεμος. Μπαιγκόν, τέζα, ΤΝΤ, ό,τι σου βρίσκεται. Α, και καμιά επίκληση στην Παναγία, απ’ ότι κατάλαβα δουλεύει για τα πάντα ;)))))))

  9. heliotypon Says:

    >Εξερευνητής: Ποταμός, ε; Δεν το είχα καταλάβει! Τι ψάχνεις! Τι πρώτος τι δεύτερος. ‘Ολοι επικίνδυνοι είναι. Ο καθένας με τον τρόπο του…

    >Astero: Σκέφτηκα να δοκιμάσω και Gordon Bleu, αλλά δεν ήξερα πώς να το φτιάξω🙂 Μα ο/η καθένας/μία κάτι έχει δοκιμάσει, κάτι έχει ακούσει… ‘Αλλωστε μερικά εδώδιμα μπορεί να τα έφαγαν τα μυρμήγικα και από …ευγνωμοσύνη εξαφανίστηκαν. Κι εγώ με τα χημικά είμαι. Μπαϊγκόν σκόνη δουλεύει κι εξολοθρεύει, μόνο που είναι δύσκολο να την κάνεις να εισχορήσει μέσα στη φωλιά. Ευκολότερο βρήκα το Aroxol σε δοχείο spray με χειροκίνητη αντλία (το γνωστό φσου-φσου) όπου ελέγχεις καλλίτερα το ρεύμα του υγρού που εξακοντίζεται (ταχύτητα και άνοιγμα), ώστε να μπαίνει μέσα στη φωλιά. Το κακό είναι ότι δεν τα προλαβαίνεις και κάνουν φωλιές τη μία μετά την άλλη…

  10. menia Says:

    μάλιστα…:)
    τα “πασαλείμματα” κι εμένα με ενοχλούν ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ! θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου!
    με τα μυρμήγκια κι εγώ έχω πρόβλημα…στο δωμάτιο μου…αλλά, αφού ανακαλύψω από πού έρχονται, “κλείνω” το πέρασμα από τη φωλιά τους στο δωμάτιο μου με στόκο…έχει αποτέλεσμα!😉
    Υ.Γ. 5 στρέμματα αυλή??? Θεέ και Κύριε! ???

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: