Φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι;


Τις απόψεις μου για τον δημόσιο τομέα και ειδικά για τους  υπαλλήλους του, τις έχω εκφράσει πολλές φορές. ‘Ενα (ευγενικό) μήνυμα  που πήρα από επισκέπτη δ.υ., ο αναβρασμός για τις απολύσεις, καθώς και τα πρόσφατα γεγονότα στη Θεσσαλονίκη που επιτέθηκαν στον Φούχτελ, με έκαναν να κάνω μερικές σκέψεις  (μη ρωτάτε με τι…).

  1.  Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν ήρθαν από το διάστημα, αλλά προέρχονται από τον λεγόμενο “εθνικό κορμό”, άρα κουβαλούν, στο ξεκίνημά τους, όλα τα κουσούρια και τις χάρες του μέσου πολίτη. ‘Ομως με την είσοδό τους στο γραφείο τους βρίσκονται μέσα σ’ ένα τέτοιο (αναπαραγόμενο) διαστροφικό κλίμα, που η προσωπικότητά τους παθαίνει ανεπανόρθωτη βλάβη. Δεν μπορώ να μπω σε λεπτομέρειες, αλλά σχεδόν όλοι οι δ. υπάλληλοι που έχω συναντήσει μαρτυρούν, αθέλητα, την επαγγελματική ιδιότητά τους, με τον τρόπο που μιλούν και σκέφτονται.
  2. Ο δ. υπάλληλος έχει να αντιμετωπίσει, από τη μιά μεριά τον πολίτη που έχει τα δίκαια (και συχνά άδικα) αιτήματά του κι από την άλλη μεριά την βλακώδη νομοθεσία, που όχι μόνο είναι γραφειοκρατική, αλλά στην κυριολεξία διαστροφική! Αν ο υπάλληλος του κράτους, της ΔΕΚΟ, του δήμου ή όποιου άλλου ΝΠΔΔ, παραβεί τον όποιο πανηλίθιο νόμο (ή, μάλλον, τον νόμο που έφτιαξαν πανηλίθιοι), για να σε εξυπηρετήσει, κινδυνεύει να πάει κατηγορούμενος και ίσως να χάσει τη θέση του ή να βρεθεί στη φυλακή. Αυτό είναι μιά πραγματικότητα που δεν πρέπει να παραβλέπουμε, όταν ρίχνουμε το ανάθεμα στους εργαζόμενους του δημοσίου. Ο υπάλληλος δεν σε ταλαιπωρεί πάντα από διαστροφή (όχι πάντα…), αλλά έτσι του επιβάλλουν οι συχνότατα παμπάλαιοι νόμοι! ‘Οταν έκανα τη θητεία μου στο στρατό, παρ’ ολίγο να πάω φυλακή (εισέπραξα μιά 30άρα) γιατί δεν τήρησα κάποιον ηλίθιο νόμο, θέλοντας να είμαι ριζοσπάστης!
  3. Το δημόσιο δεν είναι οργανωμένο. Οι υπηρεσίες δεν επικοινωνούν μεταξύ τους και η μηχανοργάνωση βρίσκεται σε νηπιακό επίπεδο. ‘Εχω γελάσει πολλές φορές μπαίνοντας σε δημόσιο γραφείο και βλέποντας την παλιά, ογκώδη και βαρειά οθόνη, πάνω στο γραφείο της κυρίας, να είναι καλυμένη με ένα …”σεμεδάκι”, σαν να ήταν έπιπλο του σπιτιού. Απόδειξη ότι βρισκόταν εκεί μόνο για φιγούρα και όχι για χρήση! Σε γραφείο του δικαστικού μεγάρου όπου ζήτησα κάποιο πιστοποιητικό, ρώτησα γιατί χρειαζόταν μιά εβδομάδα, αφού οι υπολογιστές κάνουν τη δουλειά αστραπιαία. Η απάντηση ήταν αποστομωτική: “Βλέπετε κανένα υπολογιστή στα γραφεία μας, κύριε;” Θα έψαχναν “με το χέρι” σε ογκώδη βιβλία, για να δουν αν είμαι εγκληματίας και με το χέρι θα έγραφαν το πιστοποιητικό!
  4. Το πολιτικό σύστημα εκμεταλλεύτηκε, ανέκαθεν και με εγκληματικό τρόπο, τον κρατικό μηχανισμό για να ψηφοθηρίσει. Με τα δικά μας λεφτά πλήρωνε (και πληρώνει) υπεράριθμους υπαλλήλους, για να κάνουν τη δουλειά που σε άλλες χώρες τις κάνουν, και πολύ καλλίτερα, με το ένα τρίτο του αριθμού των εργαζομένων στον Ελληνικό δημόσιο τομέα. ‘Οταν υπόσχεσαι σε πολίτες  να τους δώσεις δουλειά και εισόδημα, το κίνητρο είναι πολύ ισχυρό. Ο ιδιωτικός τομέας παραμελήθηκε και κυνηγήθηκε. Πλήθος από αντικίνητρα και γραφειοκρατία για την παραγωγική επιχείρηση, διέλυσαν την παραγωγή κάθε είδους. Το εμπόριο σχεδόν η μόνη διέξοδος στις ιδιωτικές επιχειρηματικές ανησυχίες. Πού να βρουν απασχόληση οι χιλιάδες νέοι, αφού η μόνη ορατή λύση ήταν το δημόσιο; Και με την απασχόληση στο δημόσιο φούσκωσε και ο πληθυσμός στην πρωτεύυσα και στις μεγάλες πόλεις με δημόσιες υπηρεσίες!
  5. Σε οργανωμένες κοινωνίες οι εργαζόμενοι βρίσκονται, μονίμως, υπό καθεστώς διαρκούς εκπαίδευσης. Τα δημόσια σχολεία μας (από τους παιδικούς σταθμούς μέχρι τα πανεπιστήμια) βρίσκονται μονίμως υπό καθεστώς κομματικής κατοχής! Απεργίες, καταλήψεις, καταστροφές είναι η σημερινή εικόνα της “δημοκρατίας”. Για εκπαίδευση των δ. υπαλλήλων στη δουλειά τους ή στις σύγχρονες εξελίξεις ας μη γίνεται λόγος! Αυτό το διαπιστώνεις από την πρώτη επαφή σου με εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα. Πέραν από τα αυστηρά καθορισμένα γραφειοκρατικά τους καθήκοντα, οι υπάλληλοι έχουν ελάχιστες γνώσεις και ελάχιστη ευρύτητα αντίληψης πάνω στη δουλειά τους. Πώς να είναι παραγωγικοί κάτω από αυτές τις συνθήκες;
  6. Συχνά τους κατηγορούμε για τεμπέληδες.  Πώς, όμως, να μην γίνεις τεμπέλης, όταν υπάρχει τέτοιο πλήθος δ.υ., τέτοια σύγχυση καθηκόντων, τέτοιοι νόμοι που ενισχύουν τη γραφειοκρατία; Όταν σε βάλουν σ’ ένα γραφείο που δεν διαθέτει ούτε κάθισμα για σένα, ακριβώς επειδή μπήκες χωρίς να χρειάζεσαι, όταν δεν έχεις τι να κάνεις, όταν ο προϊστάμενος δεν σου δίνει δουλειά παραγωγική, τότε όχι μόνο τεμπέλης θα γίνεις, αλλά και το μυαλό σου θα πάει προς άλλες κατευθύνσεις και θα αναζήτήσεις “ανορθόδοξους” τρόπους ενίσχυσης των οικονομικών σου!
  7. Η ιεραρχία του δημοσίου είναι αδιάφορη για το αν θα γίνει έργο ή όχι. Αφού οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι ποτέ δεν τους ελέγχουν, αφού κάθε παράπτωμα αντιμετωπίζεται με άκρα επιείκεια,  αφού οι προϊστάμενοι των υπηρεσιών έχουν κύριο έργο την εξυπηρέτηση των κομματικών συμφερόντων των πολιτικών προϊσταμένων, τι μπορεί να περιμένουμε από τους υφισταμένους; Καμιά παραγωγική πρωτοβουλία, καμιά ανησυχία για το έργο της υπηρεσίας. Καμιά πρόταση βελτίωσης, τίποτε από τα κίνητρα και τις ανησυχίες του ιδιωτικού τομέα. ‘Ελεγχος μόνο για τους τύπους και την “φύλλαξη του κώλου” εκάστου ή εκάστης! Πώς να έχουν οι απλοί εργαζόμενοι όραμα;
  8. Το όραμα είναι σπουδαίο κίνητρο. Το όραμα ενισχύεται από την αίσθηση ότι κάνεις κάτι χρήσιμο, ότι μπορείς να πάρεις χρήσιμες πρωτοβουλίες, ότι μπορείς να βοηθήσεις τους συνανθρώπους. Αν βρεθείς μέσα στο μπάχαλο της δημόσιας υπηρεσίας, τι όραμα να έχεις. Και μόνο το θλιβερό περιβάλλον ενός δημόσιου γραφείου, με τα σιδερένια γραφεία της δεκαετίας του 1950, τη βρωμιά στους (σταθερά) γκρίζους τοίχους, τις κολλημένες τσίχλες στο δάπεδο, τα βρώμικα τζάμια, τους γυμνούς γλόμπους, τον αέρα γεμάτο καπνό και τους πανάρχαιους φακέλλους με τα …κορδελάκια, σου κόβεται η όρεξη ακόμη και να μπεις εκεί μέσα.

Αυτά τα ολίγα είχα να γράψω, για την ώρα. Σχόλια από επισκέπτες υπαλλήλους του δημοσίου είναι ιδιαιτέρως ευπρόσδεκτα.

8 Responses to “Φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι;”

  1. ZouZouna Says:

    Καλώς με!
    πως τα κατάφερες και τους βγάζεις “ημιθεους” δεν ξέρω. το μόνο που ξέρω, ειναι πως διάφοροι, ας μην τους χαρακτηρίσω, απο την επαρχία, βρήκαν δουλειά στην Αθήνα, στον δημόσιο τομέα !

    Πες μας πως είχε όραμα ο νέος δημόσιος υπάλληλος να φάω τον μπακλαβά τώρα!

    Επειδή εχω άποψη για την Ευρώπη και το δημόσιο της, (φίλοι στο εξωτερικό – ξένοι και ταξιδεύω κοντά τους), καθώς και εργαζόμενοι σε δημόσιο τομέα, πολύ καλά θα κάνουν να αλλάξει κι εδώ το καθεστός. Λίγοι και καλοί. Διότι θα υπάρχουν καλοί. Και γραμματιζούμενοι. οχι αγράμματοι.

    Είδες τις αποδοχές και τα επιδόματα πριν? τα έχεις εσύ ο ιδιωτικός? μμμμ θαρρώ όχι. διότι ποτέ δεν πήραμε επίδομα καυσόξυλού, απο δημοσίου δικαίου τράπεζα…. νταξ? και αργά το ανακάλυψαν μερικοί….ως την Αμερική…

    Δεν θα συγχιστώ άλλο, ο μπακλαβάς περιμένει!

  2. heliotypon Says:

    >Zouzouna: Δεν τους επαινώ, απλώς προσπαθώ να εξηγήσω γιατί (δεν) λειτουργούν έτσι που (δεν) λειτουργούν. ‘Εχω γράψει πολλές φορές εναντίον τους και δικαιολογημένα. Αλλά καλό είναι να ξέρουμε πώς και γιατί έφτασαν εκεί… Το όραμα είναι πιθανόν να το είχαν ΑΝ… Δυστυχώς δεν το έχουν και έχει μεγάλη σημασία να κατανοήσουμε τις αιτίες. Το δημόσιο παράγει διεστραμένες προσωπικότητες, πολύ περισσότερο αν υπάρχει και προδιάθεση!

  3. εύη Says:

    Συμφωνώ και επαυξάνω : συνυπολόγισε και τη ζημιά που έχει κάνει ο συνδικαλισμός με τον τρόπο που λειτούργησε και λειτουργεί όλα αυτά τα χρόνια.

  4. menia Says:

    εγώ θα συμφωνήσω με τον heliotypon…όταν δουλεύεις κάπου όπου μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις χωρίς καμία συνέπεια και μπορείς να είσαι σίγουρος ότι θα συνεχίσεις να έχεις την θέση σου και να πληρώνεσαι χωρίς να κάνεις απολύτως τίποτα και ταυτόχρονα ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ από την βαρεμάρα…πώς να γίνεις παραγωγικός? δεν τους υποστηρίζω -αντιθέτως, ο τρόπος (δυσ)λειτουργίας τους και η συμπεριφορά τους με εκνευρίζουν απίστευτα-, αλλά μπορώ να καταλάβω γιατί έχουν γίνει έτσι…
    και φυσικά…όλα ξεκινούν και πάλι από τη Βουλή…ΣΤΑ ΤΡΕΝΑ!

  5. ria Says:

    δε θα αναφερθώ στους δημόσιους υπαλλήλους. ειμαι στρατιωτικός. θεωρητικά είμαι δημόσιος υπάλληλος. πρακτικά είμαι επιστημονικό προσωπικό με μειωμένα δικαιώματα και μόνο υποχρεώσεις.

    μας έφαγε ο φούχτεν τίποτα λεφτά; μήπως αυτός εκανε τις ρεμούλες; μήπως αυτός αγόρασε τα υποβρύχια που έγερναν; τα γκαβά μιράζ; μήπως αυτός έφαγε τα λεφτά των πακέτων ντελόρ; μήπως αυτός διόριζε στην ολυμπιακή αβέρτα όποιον ήθελε;

    μήπως ο φούχτεν μου κατεβάζει το γενικό του ρεύματος και μένω χωρίς φως ενώ έχω πληρωμένο το λογαριασμό μου;

    οχι. αυτά τα ρεμάλια οι συνδικαλιστές φταίνε. αν δουλεύανε σωστά, δε θα χρειάζονταν εποχικοί υπάλληλοι. αν πηγαίνανε στην ώρα τους, αν παρήγαγαν το έργο για το οποίο πληρώνονται, αν αν αν…

    για αυτό είμαστε σε αυτό το χάλι. γιατί ο κάθε παπάρας που βαριέται να πάει στη δουλειά, οργανώνει μια πορεία και σταματά και εμένα που θέλω να πάω.

    καλά κάνανε και μαζέψανε τους συνδικαλιστές. είναι το καρκίνωμα του υπαλληλικού καθεστώτος. άτομα που πληρώνονται χωρις να δουλευουν, που είναι τσιράκια του κάθε κόμματος και δεν τους νοιάζει το καλό της χώρας αλλά το καλό της δικής τους τσέπης μόνο. δες τε πόσοι απο τους συνδικαλιστές μεταπήδησαν στα βουλευτικά έδρανα. και έγιναν γρανάζια του διεφθαρμένου συστήματος. παίρνουν 8000 ευρώ το μήνα και κόβουν από τη συνταξιουχα των 500 ευρώ χρήματα. ρεμάλια και μόνο ρεμάλια.

    σόρυ φίλε για τη γλώσσα, αλλά έχω τα νεύρα μου με τους συνδικαλιστές!

  6. heliotypon Says:

    >Εύη: Οι συνδικαλιστές: άλλη πληγή αυτοί. Προ παντός τα “κεκτημένα”! Όσο άδικα κι αν ήταν για τους υπόλοιπους πολίτες (που πληρώνουν μέσω των φόρων τους ή μέσω των λογαριασμών), αυτοί στα @@ τους! Το κόμμα που τους πατρονάρει και οι προοπτικές τους για βουλευτοποίηση ή άλλη -ποίηση (γίνονται και διοικητές, πρόεδροι, και άλλα …βλαβερά και κηφηνοειδή αξιώματα).

    >menia: Αυτή η σιγουριά, ότι ό,τι κι αν γίνει ο μισθός, τα επιδόματα, τα εκτός έδρας, θα πέφτουν κανονικά φτιάχνει ανθρώπους-εκτρώματα, που μόνη τους έννοια είναι όχι πώς θα προσφέρουν, αλλά πώς θα απομυζήσουν πόρους από τον πολίτη που πληρώνει με το αίμα του!

    >ria: Από την κατηγορία των κακών δημοσίων υπαλλήλών εξαιρώ τους γιατρούς (αν και αυτοί ευθύνονται για άλλα δεινά), τους στρατιωτικούς και τους εκπαιδευτικούς. Ακριβώς όπως τα λές είναι. Και λίγα λες. Κανένα πρόβλημα με τη γλώσσα. Και ποιός δεν έχει νεύρα μ’ αυτή τη φάρα!

  7. Δάφνη Χρονοπούλου Says:

    Ωραία ανάλυση.
    Συμφωνώ- όσο ξέρω, ως πολίτης
    και επαυξάνω κι εγώσυμφωνώντας και με την παρατήρηση της εύης πως μια πληγή που χειροτερεύει την αρρώστια είναι ο Συνδικαλισμός.
    Καλή εβδομάδα!

  8. heliotypon Says:

    >Δάφνη Χρονοπούλου: Ναι, ο συνδικαλισμός, έτσι όπως ασκείται στην τρελλή χώρα μας, είναι υπεύθυνος για πολλές πληγές, οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές. ‘Ομηροι των κομμάτων οι συνδικαλιστές, ενεργούν κατ’ εντολήν τους και όχι σύμφωνα με το συμφέρον των συνεδέλφων τους και κυρίως, εναντίον της οικονομίας της χώρας. Δες μόνο πόσες επιχειρήσεις έκλεισαν ή έδιωξαν από το χώρα και την ανεργία που προκάλεσαν!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: