Γιατί απεχθάνομαι το ποδόσφαιρο…


Δεν μου πήγαινε να βάλω κοινότυπη φωτογραφία από ποδοσφαιρικές δραστηριότητες. Αν είχε τέτοιους παίκτες μάλλον θα το έβλεπα κι εγώ... :-)

Δεν μου πήγαινε να βάλω κοινότυπη φωτογραφία από ποδοσφαιρικές δραστηριότητες. Αν είχε τέτοιους παίκτες μάλλον θα το έβλεπα κι εγώ…🙂

Το να λες ότι απεχθάνεσαι κάτι είναι, σίγουρα, βαρειά κουβέντα. Και δεν λέω εύκολα “βαρειές κουβέντες” μιά και (καθώς νομίζω) η λογική μου είναι, μάλλον αρκετά δυνατότερη από το συναίσθημα. Το ποδόσφαιρο, με τον τρόπο που έχει εξελιχθεί στην τριτικοσμική Ελλάδα (μήπως αμφιβάλλει κανείς ότι η χώρα μας είναι τριτοκοσμική;) και η τεράστια (αρνητική) δυναμική που αναπτύσσεται γύρω απ’ αυτό, προς διάφορες κατευθύνσεις με έχει κάνει να πιστεύω ότι αυτό είναι μιά πληγή πολύ επικίνδυνη για όποια χώρα ή κοινωνική ομάδα την αποκτήσει.

Στις “ανεπτυγμένες” χώρες το ποδόσφαιρο, όπως και τα άλλα θεάματα, έστω ανταγωνιστικά, είναι απλώς θεάματα. Εκτός εξαιρέσεων, δεν απασχολούν τον θεατή κατά τα 9/10 του χρόνου του. Στον τρίτο κόσμο, όμως, χρησιμοποιούνται ως μέσον αποβλάκωσης και αποπροσανατολισμού και οι θιασώτες νομίζουν ότι το ποδόσφαιρο και η ομάδα τους είναι αξίες, πρωταρχικής σημασίας στη ζωή τους. ‘Ετσι, αναλίσκονται σε ατέλειωτες συζητήσεις, στην ανάγνωση ποδοσφαιρικών εντύπων, στην ακράαση ποδοσφαιρικών σταθμών, στη θέαση παιχνιδιών στην τηλεόραση.

Ως παιδί έπαιζα κι εγώ μπάλα στο σχολείο, αλλά το θέμα τελείωνε μαζί με το παιχνίδι. Και φυσικά ως παιχνίδι δεν είναι καλλίτερο ή χειρότερο από τα άλλα.

Οι λόγοι, λοιπόν που με κάνουν να απεχθάνομαι αυτό το είδος “διασκέδασης” μπορούν να συνοψιστούν στα εξής:

  • Ο κάθε ποδοσφαιρόφιλος νοιώθει ότι “ανήκει” στην ομάδα του. Εδώ συζητιέται αν “ανήκουμε” στην πατρίδα ή την οικογένειά μας κι ο άλλος νοιώθει να ταυτίζεται με 11 ανθρώπους που κλωτσούν μιά μπάλα και όλο το …σκυλολόϊ που την υποστηρίζει, καθώς και στον, συνήθως κροίσο, ιδιοκτήτη της ΠΑΕ. Το ποδόσφαιρό έχει γίνει “αξία” για τους οπαδούς (τι λέξη!).
  • Οι “οπαδοί” συνήθως είναι φανατισμένοι με την ομάδα τους, μιά και αυτή λειτουργεί, προφανώς, ως υποκατάστατο (δεν ξέρω τίνος ακριβώς, ας μας πουν οι ψυχολόγοι και οι ψυχίατροι). Ενθαρρυνόμενοι από κάποια κατεστημένα που έχουν συμφέροντα, αφιερώνουν χρόνο, πόρους και ενέργεια, στο ποδόσφαιρο. Δεν είναι καθόλου σπάνιες οι ατέλειωτες συζητήσεις και οι διαπληκτισμοί (συνήθως με χυδαίο λεκτικό) σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους εργασίας.
  • ΟΙ πλέον χαμηλής στάθμης οπαδοί (και είναι πάρα πολλοί, ίσως οι περισσότεροι) εκτρέπονται σε βανδαλισμούς κάθε είδους, χωρίς προφανή λόγο, καταστρέφοντας ό,τι βρουν μπροστά τους. Βανδαλισμοί στα γήπεδα, επιθέσεις (ακόμη και φόνοι) με διάφορους τρόπους, εναντίον αντιπάλων οπαδών και διαιτητών, κ.α. Συνηθέστερα θύματα βανδαλισμού τα καθίσματα των γηπέδων και οι πινακίδες οδικής ή τουριστικής σήμανσης. Το ίδιο και κάθε διαθέσιμη επιφάνεια. δημόσια ή ιδιωτική, όπου γράφουν με ψεκασμούς το όνομα της ομάδας τους, βρισιές για τις άλλες, και τα νούμερα κάποιων “θυρών”. Ακατανόητο γιατί το κάνουν και τι αποκομίζουν απ’ αυτές τις ενέργειες. Πάλι οι ειδικοί των μυστηρίων της ψυχολογίας ας μας εξηγήσουν!
  • ‘Οπως έχει φανεί (και από πρόσφατα γεγονότα) πάρα πολλοί από τους παράγοντες του ποδοσφαίρου ανήκουν στον υπόκοσμο. Δεν μπαίνω στις λεπτομέρειες γιατί δεν καταλαβαίνω και την ποδοσφαιρική ορολογία, αλλά δεν είναι τυχαίο το ότι ένα πλήθος απά αυτούς βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη.

Γιά όλους τους παραπάνω λόγους το ποσδόσφαιρο και η προβολή του με ενοχλεί ως δραστηριότητα για το μέγεθος του παραλογισμού που περιέχει. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό το θέαμα (και όχι “σπορ” όπως θέλουν να το παρουσιάσουν) έχει ενισχυθεί και προβληθεί πιο έντονα στις τροτοκοσμικές περιοχές του κόσμου.

Και κάτι άλλο: Οι οπαδοί του ποδοσφαίρου εκφράζονται για κάθε παιχνίδι με τη λέξη “αγώνας”. Με αυτό τον τρόπο ευτελίζουν την έννοια του “αγώνα”, που συνήθως είναι μιά ευγενής προσπάθεια που επιδιώκει την ελευθερία, την επιβίωση τη βελτίωση της ζωής ή άλλα ιδανικά.

8 Responses to “Γιατί απεχθάνομαι το ποδόσφαιρο…”

  1. Astero Says:

    Δεν ξέρω τι λες εσύ, πάντως η μανδάμ η δεξιά έχει κυτταρίτιδα. Να τα λέμε αυτά ;Ρ

  2. VAD Says:

    Αstero,,ναι,αλλά η μανδάμ αριστερά εχει κωλ…ίτιδα🙂

  3. heliotypon Says:

    >Astero: Αυτό μας μάρανε… Τι να κάνει η κοπέλα, να αυτοκτονήσει; Προσπαθεί να την ρίξει αθλούμενη…🙂

    >VAD: Τα περισσότερα κωλαράκια είναι μιά χαρά!🙂

  4. menia Says:

    καλές, καλές είναι, παιδιά! η κοπέλα, βέβαια, τέρμα δεξιά, δεν έχει καθόλου κώλο, αλλά “ουδείς τέλειος”!
    κανένας δεν σχολιάζει το θέμα της ανάρτησης…? όλοι για την φωτογραφία μιλάνε! μάλλον…μας αποσυντόνισες λίγο με τη συγκεκριμένη επιλογή! :p
    τα επιχειρήματα σου, πάντως, είναι αναμφισβήτητα και συμφωνώ απόλυτα!

  5. Stefanos Max (@stefanosmax) Says:

    ΠΟΣΟ ΚΑΛΑ ΤΑ ΛΕΣ! ΠΟΣΟ ΜΑ ΠΟΣΟ ΣΥΜΦΩΝΩ!

  6. Δάφνη Χρονοπούλου Says:

    ‘Απεχθάνομαι το ποδόσφαιρο’ μου αρκεί, περιττές οι εξηγήσεις.
    Και όποιος άνδρας το απεχθάνεται ξέρει ότι έχει και τα τυχερά του εκείνες τις ημέρες των αγώνων που μπαράκια και ταβέρνες γενίμουν με γυναίκες μόνες.

    • heliotypon Says:

      Μου το έχουν πει κι άλλοι αυτό, αλλά δεν έχω ταλέντο στο καμάκι τέτοιου είδους (δηλαδή σε μπαρ, ταβέρνες, κλπ) και δεν θα είχα πολλές πιθανότητες επιτυχίας… 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: