Εγώ και το ποδόσφαιρο…


Προτίμησα αυτά τα κουκλιά σε ποδοσφαιρική  πόζα !

Προτίμησα αυτά τα κουκλιά σε ποδοσφαιρική πόζα !

Ντρέπομαι, αλλά πρέπει να το ομολογήσω: Το ποδόσφαιρο κι εγώ δεν έχουμε τις καλλίτερες των σχέσεων. Δεν ξέρω αν το έχει πάρει είδηση το ποδόσφαιρο και αν έχει σοβαρό πρόβλημα με τη σχέση μας, αλλά είμαι αυτό που λένε “άμπαλος”. Από μικρός, όταν από τον κήπο του σπιτιού στην Φραγκοκλησιά, έβλεπα, κάθε Κυριακή απόγευμα, τα πλήθη να ανηφορίζουν, περπατητά, προς το γήπεδο Βρηλισίων, σχολιάζοντας ζωηρά τα ποδοσφαιρικά τεκταινόμενα, δεν καταλάβαινα γιατί πήγαιναν εκεί και γιατί είχαν τόση αγωνία για τα γκολ και τα “μπενάλτυ” όπως τα έλεγαν και τι ακριβώς προκαλούσε την έντασή τους.

Στο (δημοτικό) σχολείο, κάθε Δευτέρα, οι συμμαθητές μου καυγάδιζαν για τις ομάδες, αλληλοβρίζονταν “ξεφτίλες”, “κουρέλες” και “μαλάκες” κι άλλα πολύ σεμνά και πάλι έλεγαν για γκολ και “μπενάλτυ”. Και πάλι δεν καταλάβαινα γιατί παθιάζονταν για κάτι περίεργες λέξεις που δεν ήξερα και τι σήμαιναν. Σκεφτόμουν ότι πρέπει να είχαν σχέση με την οικογένεια, με τη δουλειά του πατέρα τους ή κάτι άλλο πολύ σημαντικό για τη ζωή τους. Αναρωτιόμουν γιατί στη δική μου οικογένεια ποτέ δεν λέγαμε για γκολ και μπενάλτυ, α, ναι και για φάουλ, κόρνερ και δοκάρια και άλλα ακαταλαβίστικα.

Ρωτώντας συμμαθητές μου (που με θεώρησαν ακραίο παράδειγμα μογκολοειδούς και μαλακισμένου δεκάχρονου) κατάφερα να πληροφορηθώ ότι γκολ ήταν το πέρασμα της μπάλας μέσα σε κάτι δίχτυα που τα φύλαγε ένας κρετίνος κι ότι όταν πέρναγε η μπάλα άλλοι χαίρονταν κι άλλοι θύμωναν και έβριζαν οι μεν τους δε και συχνά πλάκωναν τον κρετίνο που φύλαγε τα δίχτυα κι άλλοτε έκαναν τ’ αλατιού κάποιον μανιακό με σφυρίχτρα στη θέση του στόματος. Μου είπαν και για τους άλλους περίεργους όρους, αλλά δεν τους συγκράτησα τότε, αλλά ούτε και τώρα μπορώ να ισχυριστώ ότι τους έχω εμπεδώσει.

Μεγαλώνοντας, η αντιπάθειά μου για το ποδόσφαιρο θέριευε, ειδικά όταν έβλεπα όντα, που αυτοαποκαλούνταν “φίλαθλοι”, να σκοτώνονται για τα γκολ και τα “μπενάλτια”, να ξοδεύουν άπειρες ώρες σε ατέλειωτες συζητήσεις και βλακώδεις καυγάδες, να διαβάζουν εκείνες τις πολύχρωμες εφημερίδες με τους τεράστιους τίτλους που έγραφαν ακατάληπτα λόγια για διαιτητές και αγωνιστικές και προπονητές που ποτέ δεν κατάλαβα σε τι συντελούν στην επιβίωση του ανθρώπου ή στην ηθική και πνευματική του εξύψωση. Κι όταν οι ευγενείς θεατές έβαζαν φωτιές, πέταγαν βεγγαλικά κι έκαιγαν κανένα συνάδελφό τους, μύστη της μπάλας, ή όταν παραφύλαγαν οι μεν τους δε με τίποτε εκπληκτικής μεσαιωνικής τέχνης ρόπαλα και υψηλής τεχνολογίας αλυσίδες, ο ενθουσιασμός μου δεν περιγραφόταν!

Εντύπωση, επίσης, μου είχε κάνει πώς μερικοί άνθρωποι λένε “εγώ είμαι π.χ. Πανβρωμιακός” ή “εγώ είμαι ΑΜΕΚ” ή “ΜΠΑΡΟΚ” και άλλα τέτοια ακατάληπτα. Εγώ τους νόμιζα για ανθρώπους, αλλά μάλλον είχα πέσει έξω, αφού μόνοι τους δήλωναν ότι είναι κάτι άλλο…
Τώρα, πώς έγινε και κάθε φορά που βλέπω πράσινο τάπητα στο γυαλί με καντοβράκια να τρέχουν πάνω του, βγάζω φλουμπέτες, δεν το έχω κατανοήσει. Το πώς βρίζω σαν λιμενεργάτης (δεν έχω ακούσει λιμενεργάτες να βρίζουν, αλλά τους έχει βγει τ’ όνομα…) τους αθλητικούς δημοσιοκάφρους και όσους μου ζαλίζουν όλα τα …αιωρούμενα εξαρτήματα με τα ρεπορτάζ τους και τα άκρως ενδιαφέροντα νέα από τα γήπεδα δεν έχω καταλάβει πώς μου συνέβη. Τι “αλήτες, τι ¨”καθάρματα, τι “παλιοτόμαρα” τι “βρωμιάρηδες” τι “αϊ γ….” ακούνε (δηλαδή δεν τ’ ακούνε αυτοί, εγώ τα λέω εγώ τ’ ακούω…) δεν περιγράφεται! Δεν ξέρω, βρε παιδιά μου πώς μου βγαίνουν τόσο αυθόρμητα τούτα τα βρισίδια, εμένα, που είιμαι διεθνώς γνωστός για την ηπιότητα της συμπεριφοράς μου ακόμη και προς στους πιο θρασείς του κόσμου τούτου!

‘Ετσι, ξεδίνω με το μουλωχτό βρίσιμο όλων των παραγόντων της μπάλας και ελπίζω κάποτε να το μάθουν και να ντραπούν και να κοκκινίσουν για το κατάντημά τους και για την γνώμη που έχω γι’ αυτούς…
Σας τα είπα και ξεθύμανα!

6 Responses to “Εγώ και το ποδόσφαιρο…”

  1. Άθεος Says:

    Και εγώ δεν το πάω το ποδόσφαιρο. Αλλά αν είναι να παίξω με τέτοια πιπίνια, τότε αλλάζω!

  2. atheofobos Says:

    Και εγώ ανήκω στην ίδια ομάδα!

  3. Τράπαλης Αθανάσιος Says:

    Εγώ πάντως δέν θά ήθελα να παίξω μπάλλα με αυτές παρ΄ όλο πού μικρός έπαιζα μπάλλα στήν γειτονιά.Κάτι άλλο πιό ευχάριστο θα ήθελα να παίξω μαζί τους.Τό σίγουρο είναι ότι θα τήν κάρφωνα τήν μπάλλα στα δύχτια,όπως λένε καί οι αθλητικογράφοι.

  4. heliotypon Says:

    >Άθεος+αθεόφοβος: Μα τι νομίζετε, τυχαία έβαλα τα μανούλια; Κι εγώ μαζί με σας είμαι. Θα έπαιζα μαζί τους κι ας έχανα συνέχεια (στη μπάλα)… 🙂

    >Τραπαλης Αθανάσιος: Αδερφέ ξεκινάς με τη μπάλα και συνεχίζεις με πιο ευχάριστα παιχνίδια… Αμφιβάλλεις ότι η συνέχεια θα ήταν αυτή που έχεις κατά νου;🙂

  5. tonia Says:

    αμπαλεεεεεε😛

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: