Κομμουνισμός ή…..


lenin

Η οικογένειά μου ήταν “εθνικόφρονες”. Τη θέση τους αυτή την έλαβαν κυρίως κατά τον εμφύλιο, όπου δεν έβλεπαν με καλό μάτι την κομμουνιστική προσπάθεια να ανατραπεί το αστικό καθεστώς και μάλιστα με τη βία. Δεν ήταν πλούσιοι, ούτε μεγαλο-…κάτι! Βιοπαλαιστές, επιστήμονες, δημόσιοι υπάλληλοι, νοικοκυρές, δηλαδή μικροαστοί. Κατά τον εμφύλιο έβλεπαν μόνο τη βία από την μιά πλευρά και θεωρούσαν άμυνα τη βία που εξασκούσε η άλλη. Φυσικά, δεν ήταν όλα τα γεγονότα γνωστά, ούτε στη μία ούτε στην άλλη πλευρά, αλλά οι θέσεις της κάθε πλευράς διαμορφώνονταν από τους αντίστοιχους κοινωνικούς κύκλους μέσα στους οποίους ζούσαν. Ακόμη και σήμερα, 70+ χρόνια μετά, είναι δύσκολο να ξεκαθαρίσει κάποιος αντικειμενικός παρατηρητής τι ακριβώς έγινε, μιά και οι ιστορικοί και όσοι αφηγούνται ιστορίες εκείνης της εποχής είναι σαφώς επηρρεασμένοι από τις θέσεις τις δικές τους και του περιβάλλοντός τους.

Στα φοιτητικά μου χρόνια ακολουθούσα τις πολιτικές πεποιθήσεις της οικογένειας και μόνο όταν ήρθε η χούντα άρχισα να αναρωτιέμαι τι στο διάβολο συμβαίνει στη χώρα. Η στρατιωτική θητεία, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, με έκανε να δω το πρόσωπο της χούντας και του στρατιωτικού φασιστικού κατεστημένου, που δεν είχε καμία σχέση με φιλοσοφική πολιτική τοποθέτηση, αλλά ήταν σκέτο νταϊλίκι, παραλογισμός και υστερία. 

Η “εθνικοφροσύνη” της οικογένειας, αλλά και η δική μου έλλειψη πολιτικής δράσης (χαρακτηρίστηκα ως “ήσυχος”),  με βοήθησαν να γίνω έφεδρος αξιωματικός κάτι που το ήθελα γιατί θα μου εξασφάλιζε πιο ανθρώπινη θητεία, και που, πράγματι, έγινε. ‘Ομως η αντιπάθειά μου για κάθε τι στρατιωτικό και η στάση της χούντας απέναντι στους αριστερούς -και όχι μόνο- με έκανε να διάκειμαι ευμενώς προς τους αριστερούς και την ιδεολογία τους που μου φάνηκε ανθρώπινη. Αν και το διάβασμα ήταν και είναι μέσα στη ζωή μου, δεν ασχολήθηκα παρά μόνο επιφανειακά, με τα κείμενα της αριστερής ιδεολογίας, που τα βρήκα εξαιρετικά δυσνόητα.

Ως επιχειρηματίας ταξίδεψα και ήλθα σε επικοινωνία με ανθρώπους της ανατολικής Ευρώπης. Παρά τα κάποια θετικά που συνέβαιναν εκεί, οι άνθρωποι δεν ήταν χαρούμεοι, αλλά στέναζαν κάτω από την καταπίεση που ασκούσε το καθεστώς σε όλες τις φάσεις της ζωής τους. Ονειρεύονταν τη ζωή στη δύση και όσοι έβρισκαν τρόπο να δραπετεύσουν το έκαναν χωρίς δισταγμό.  Γυναίκες που γνώρισα εκεί με βολιδοσκοπούσαν αν θα είχα την διάθεση να τις παντρευτώ, όχι γιατί τους άρεσα (είμαι άσχημος, άλλωστε), αλλά γιατί αυτό θα τους έδινε τη δυνατότητα να φύγουν από τη χώρα τους και να ξεφύγουν από την καταπίεση και τη μιζέρια.

Αυτά που είδα και άκουσα με συγκλόνισαν και προσπαθούσα να φανταστώ  πώς θα ένοιωθα αν είχαμε ένα τέτοιο καθεστώς και στην Ελλάδα. Είχα (και έχω) πολλούς αριστερούς φίλους, εξαιρετικούς ανθρώπους, που δεν έχουν κίνητρα υλικά, αλλά ονειρεύονται μιά κοινωνία δίκαιη και χωρίς τα δεινά (ουκ ολίγα γαρ) της καπιταλιστικής κοινωνίας. Ομολογώ ότι η έννοια της κοινωνικής δικαιοσύνης με συναρπάζει και πολύ θα ήθελα κάτι τέτοιο, δηλαδή ένα ιδανικό κομμουνιστικό ή, καλλίτερα, σοσιαλιστικό κοινωνικό σύστημα να επικρατήσει σε όλον τον πλανήτη.

Τα ερωτήματα που τίθενται είναι πολλά και δύσκολα: α) Αν το σύστημα είναι τόσο καλό στην πράξη, όσο ακούγεται στη θεωρία, γιατί οι λαοί της ανατολικής Ευρώπης το απέρριψαν, μετά από 70 χρόνια εμπειρίας με αυτό; β) Γιατί ήταν αναγκαία η καταπίεση και η άσκηση ωμής βίας επάνω στους κατοίκους στα κομμουνιστικά καθεστώτα; γ) Γιατί το επίπεδο της ζωής των λαών ήταν τόσο χαμηλότερο από αυτό των καπιταλιστικών χωρών; δ) Γιατί αυτά τα καθεστώτα δεν σεβάστηκαν το περιβάλλον, όπως απεδείχθη μετά από τη κατάρευσή τους; ε) Γιατί σ’ αυτές τις χώρες υπήρχε μιά κάστα προνομιούχων κομματικών στελεχών που γεύονταν όλες τις καπιταλιστικές απολαύσεις και τη χλιδή που ο λαός δεν είχε δει ούτε στο όνειρό του; ζ) Γιατί μέσα στα 70 χρόνια οι χώρες αυτές δεν κατάφεραν να πλησιάσουν, έστω λίγο, το επίπεδο ζωής της δύσης; η) Γιατί η -ποιοτική και ποσοτική- παραγωγή βιομηχανικών και αγροτικών προϊόντων παρέμενε σε προπολεμικό επίπεδο, παρά τις προόδους της δυτικής τεχνολογίας στην οποία εύκολα μπορούσαν να έχουν πρόσβαση;

Και δεν είναι τα μόνα, αλλά τα πιο σημαντικά ερωτηματικά. Και η απάντηση νομίζω είναι σχετικά απλή: Ο κομμουνισμός είναι ένα θαυμάσιο πολιτικό και οικονομικό σύστημα, αλλά προϋποθέτει υψηλοτάτου επιπέδου παιδεία*. Κι όταν λέμε “παιδεία” δεν εννοούμε μόρφωση ή εκπαίδευση σε κάποες επιστήμες ή τέχνες. Εννοούμε την ανθρωπιστική παιδεία που σε κάνει να μην τοποθετείς τον εαυτόν σου πάνω απ’ όλα, να σέβεσαι τον συνάνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον. Να σκέφτεσαι ως “εμείς” και όχι ως “εγώ”. Και οι “ταγοί” του κομμουνισμού, τα κομματόσκυλα που μετά την πτώση του έγιναν μαφιόζοι και δισεκατομμυριούχοι, σίγουρα δεν είναι οι άνθρωποι που μπορούν να είναι κομμουνιστές. Μιά ταμπέλα, μιά κονκάρδα, ένα πηλίκιο ήταν η κομμουνσιτική τους ταυτότητα και τίποτε περισσότερο. Δεν τοποθετήθηκαν εκεί από ιδεολογία, αλλά από ατομικό συμφέρον, ακριβώς όπως κάνουν οι “κομμουνιστές” ό,που αυτοί έχουν απομείνει. Δικτατορία, υποκρισία, αυταρχισμός, έγκλημα. Βλέπε Β. Κορέα. Και η πανέμορφη Κούβα με τα 50+ χρόνια με “κομαντάντε” Κάστρο, έμεινε πάμφτωχη, με τα μεγαλειώδη παλιά και ασυντήρητα κτήρια και τα σαραβαλιασμένα αμερικάνικα αυτοκίνητα της δεκαετίας του 1950, με κύρια …υποχρεωτική “διασκέδαση” των κατοίκων της τις οκτάωρες ομιλίες του μακαρίτη του δικτάτορα Κάστρο κι ίσως του αδερφού του τώρα!

Κι αν το Βιετ Ναμ και η Κίνα δεν έβαζαν …καπιταλιστικό νερό στο κρασί τους, θα ήταν ακόμη στην κατάσταση της Βόρειας Κορέας, με μόνη πρόοδο στα οπλικά συστήηματα και τις πυρηνικές κεφαλές, αλλά και στους τρόπους βασανισμού των “αντιπάλων”!

“Και ο καπιταλισμός, με όλα του τα δεινά;” θα ρωτήσει κάποιος. Ναι, έχει δεινά και ο καπιταλισμός και τα ξέρουμε. Τα γευόμαστε κάθε μέρα, αλλλά σε όλα τα πράγματα ο άνθρωπος κάνει επιλογές. Και οι επιλογές δεν μπορούν να είναι κάτι απολύτως καλό γιατί τέτοιο δεν υπάρχει. Συνήθως είναι “το μη χείρον”, που όπως εξέφρασαν, σε διάφορες εκδοχές, ‘Ελληνες και Λατίνοι φιλόσοφοι, είναι το καλλίτερο (Δυοίν κακοίν προκειμένοιν, το μη χείρον βέλτιστον).

‘Ενα από τα πιο αξιοπερίεργα, αλλά χαρακτηριστικό της υποκρισίας που επικρατεί στα κομμουνιστικά καθεστώτα, είναι ότι όλα ονομάζουν τις χώρες τους “δημοκρατίες”. Δημοκρατίες όπου ποτέ κανείς δεν ψηφίζει ούτε έχει λόγο για τίποτα!

Και επίσης περίεργο είναι ότι, ακόμη και σε μάς, οι αριστεροί που  έχουν ως πρότυπα αυτούς ακριβώς τους δικτάτορες, αυτοαποκαλούνται “δημοκρατικοί” και “προοδευτικοί”, ενώ  οι υπέρμαχοι της δυτικής πολιτικής κουλτούρας θεωρούνται συντηρητικοί και αντιδημοκράτες (έως και …φασίστες)!

Πόσο μπορούν να διαστρέφονται οι έννοιες, όταν σερβίρονται με δημαγωγική μαεστρία!

*Αυτή η παιδεία έχω τη γνώμη ότι θα αργήσει πολύ ακόμη για να επκρατήσει στον πλανήτη. Αν ο πλανήτης γλιτώσει την καταστροφή θα χρειαστούν χιλιάδες χρόνια ακόμη για να φτάσει η ανθρωπότητα σε σημείο που να μπορεί να εφαρμώσει κομμουνισμό με επιτυχία.

Advertisements

6 Responses to “Κομμουνισμός ή…..”

  1. γρηγορησ Says:

    μπραβο!

  2. Τραπαλης Αθανασιος Says:

    Δέν υπάρχει κοινωνικη δικαιοσύνη και ιδανικός κομουνισμός στο κομουνιστικο σύστημα.Αυτό είναι καραμέλα που ακούγεται συνεχώς επι πολλές δεκαετίες για εξευγενισμό η εξωραισμό η εξευμενισμό του τέρατος της ανόμου συλληψεως του διακαούς πόθου των φτωχων και κατατρεγμένων μετα του ανίερου βιβλιου που λέγεται Κεφάλαιον.Ο αργόσχολος συγγραφέας του που ακουει στο όνομα Μαρξ υπηρξε το αίτιον της τερατογεννεσεως αυτου του εξαμβλώματος που λέγεται κομουνισμός και που τόσα δεινα διέπραξε εναντιον της ανθρωποτητος όπως ακριβώς και άλλα βιβλία τα οποια σε βάθος αιώνων ευθύνονται για σφαγές και διώξεις εκατομυρίων ανθρώπων.Μεταξύ αυτών των βιβλίων την εξέχουσα θέση κατεχει η βίβλος και το κορανι.Εάν δεν υπήρχε ο Μάρξ πολύ πιθανόν να υπήρχε κάποιος άλλος στην θέση του για να νομιμοποιησει με το βιβλιο του την απολυτη δικτατορια ,,καταπιεση,καταδυνάστευση και εξευτελισμό της ανθρώπινης υπαρξης που μόνον στο βιβλίο “1984” του Οργουελ μπορεί να την συναντησει κανείς.Η απολυτη αρνητική Ουτοπία.
    Η καραμέλα λοιπόνότι οτι ο κομουνισμός στήν θεωρία του είναι πολύ σωστός αλλα στην πράξη μη εφαρμόσιμος απο ότι έχει δείξει η πρόσφατη ιστορία είναι ,όπως είπα και ανωτερω,ο εξευμενισμός του τέρατος του κομουνισμου μήπως κάνει καμιά αποτομη κίνηση και μας δαγκώσει.Τόσο φόβο έχει προκαλέσει αυτο το σαθρό θεωρητικο κατασκεύασμα που λέγεται κομουνισμός η αντικαπιταλισμός εάν θέλετε!Εάν κάτι στέκει με την λογική και τα μαθηματικά στην θεωρία,τότε είναι ηλιου φαεινώτερο ότι θα στεκει και στην πράξη.Αυτο έχουν αποδείξει οι φυσικές επιστημες και η τεχνολογία.Εάν το στήσιμο των εξισώσων ενος θεωρηματος είναι σωστο.τότε είναι σίγουρο ότι και η πράξη θα το δικαιωσει.Αυτό αποδικνύεται με την τεραστια άνοδο της τεχνολογιας η οποια οφείλεται στην υπαρξη ενός καθ όλα σωστου θεωρητικου οικοδομηματος.Οταν η θεωρία χωλαίνει και ειναι εσφαλμένη,τότε και η πράξης θα είναι εσφαλμένη με τα κακά της χάλια.Αυτό έγινε με τον κομουνισμό!Κοινωνική δικαιοσύνη σημαίνει ότι “έκαστος εφ ών ετάχθη”και οχι ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι διότι εκ της φύσεως ΔΕΝ είναι ίσοι.Πώς είναι δυνατόν να είναι ίσοι την στιγμή που υπαρχει κάτι που λέγεται τεμπελια,αμάθεια,αγραμματοσύνη,βλακεία,διανοητική καθυστερηση κ.λ.π.Εξ αιτιας αυτών και των αντιθέτων τους δημιουργουνται αυτόματα διαφορές οι οποίες δέν είναι δυνατόν αλλα ούτε και σωστο και δίκαιο να εξομαλυνθουν τραβώντας μια ευθεία πάνω απο όλους σαν τον αρχαίο Προκρουστη.Οι διαφορές στην κοινωνία είναι αναμενόμενο να δημιουργηθουν έννεκα της φύσεως του ανθρώπου και δέν μπορεί αλλα ούτε και επιτρεπεται να έρθει κάποιος και να πάει αντιθετα με την φύση.Δέν μπορείς να εξομειώσεις τον επιστήμονα και τον γιατρό π.χ. που πασχίσαν σκληρα επι χρόνια να κάνουν κάτι με.εναν εργάτη η πωλητη.Οι μισθολογικές απολαβές πρέπει να είναι ανάλογες με το έργο που προσφέρει κάποιος στην κοινωνία αλλοιώς η κοινωνία θα πάει κατα διαβόλου διότι όλοι θα είναι “λουφα και παραλλαγή”.Πράγματι αυτό επικρατουσε στις κομουνιστικες κοινωνίες γι αυτό τις πήρε ο διάβολος.Η διαφθορά ηταν τεραστια.παντου,η παραγωγή σχεδόν ανύπαρκτη και οι ιθύνοντες ζουσαν την δυτική χλιδή με χαβιαρια και βότκες,βίλλες και γκόμενες.Ο Γκορμπατσόφ έλεγε λίγα χρόνια μετα την πτώση του κομουνισμου:Δέν είχαμε τίποτα.Ούτε οδοντόκρεμα,ούτε σαπουνια,ούτε χαρτί τουαλεττας,τίποτα!!!Τάνκς όμως,και πολυβόλα και ρουκέτες είχανε για να φοβίζουν και υπουδουλώνουν ντόπιους και ξένους!!
    Αυτές οι φυσικές λοιπόν οικονομικές ανισότητες που αυτόματα θα δημιουργηθούν σε μια οιαδήποτε κοινωνία του πλανητη θα οδηγήσουν σε μια ΦΥΣΙΚΗ συσώρευση πλούτου σε ορισμενα άτομα η επιχειρήσεις.Είναι αναποφευκτες και χρήσιμες διότι σε αυτές οφείλεται ο ανταγωνισμός(υγιής η μή) και οι ανακαλύψεις,,πρόοδος και ευημερία σε όλους τους τομείς.Τεχνολογια,ιατρική,τέχνες φάρμακα τα πάντα οφείλουν την υπαρξή τους σε αυτόν τον ανταγωνισμό και στόν ενστερνισμό ότι αυτός που κοπιάζει σκληρα,εγαζεται ,δημιουργεί και προσπαθεί να διαφέρει απο το συνηθισμένο τελικά θα ανταμειφθεί.Ετσι πάνε μπροστα οι κοινωνίες, ευημερουν και δημιουργουν πολιτισμό.Εν εναντια περιπτώσει οι κοινωνίες λιμνάζουν ,μαραζώνουν και δυστυχούν.Στην συνεχεια καταστρεφονται είτε απο μόνες τους είτε με πολέμους.Κυτάτε την Β.Κορέα και πέστε μου εάν αυτα τα άτομα που ζουν εκεί δύνανται να φέρουν το χαρακτηρισμο”ανθρώπινα όντα”!
    Εάν μια κοινωνία ευημερεί επειδή εφαρμόζει τα ανωτερω(όπως η Σουηδία),τότε μπορεί άνετα να φροντιζει τις ασθενείς τάξεις με ένα πλαφόν οικονομικής βοηθειας υπο την μορφή διαφόρων επιδομάτων και σωστης κοινωνικης πρόνοιας.Δέν μπορεί να τους κάνει όλους με βίλλες και πλουτο αλλα να ζουν αξιοπρεπώς.
    Τελειώνοντας ηθελα να πω για μια τελευταία φορά ότι ο κομουνισμός όχι μονον στην πράξη αλλα και στην θεωρία δεν στεκει γι αυτό έπαθε αυτα που έπαθε!Πρός γνώση και συμορφωση.Εννοείται φυσικά ότι συμφωνω με όσα διαφωτιστικά έγραψε ανωτερω ο Ηλιότυπος!

  3. heliotypon Says:

    Δεν διαφωνώ, Αθανάσιε, με τα συμπεράσματά σου. Μόνο έχω κάποιες επιφυλάξεις όσον αφορά στην σχέση θεωρίάς-πράξης των οικονομικών μοντέλων (όπως νομίζω ήταν το έργο του Μαρξ). Δεν έχω εντρυφήσει στο έργο του Μαρξ και δεν μπορώ να έχω βαρύνουσα γνώμη. Αποσπάσματα έχω διαβάσει κι αυτά με δυσκόλεψαν στην κατανόηση. Στην οικονομία δεν επικρατεί ο ντερμινισμός των φυσικών επιστημών. Είναι τόσο πολλές οι παράμετροι μέσα στο μαθηματικό μοντέλο (ασχέτως αν συχνά αγνοούνται) που η πρόβλεψη του αποτελέσματος είναι σχεδόν αδύνατη. Οικονομολόγοι έχουν προσπαθήσει να κατασκευάσουν μοντέλα πολύ σύνθετα, με δυναμικές συναρτήσεις, αλλά και πάλι τα αποτελέσματα δεν ελέγχονται. Ίσως το μόνο που μπορούμε να πούμε, αξιοποιώντας τα ιστορικά δεδομένα, είναι ότι, με την παρούσα στάθμη της ανθρώπινης παιδείας, μόνο η ελεύθερη οικονομία εξασφαλίζει το καλλίτερο δυνατό αποτέλεσμα για τους λαούς.

  4. cummulus Says:

    Η διά της πλαγίας ανύψωση τοῦ κομμουνισμού σε ἰδεατό καθεστώς, υπό την προύπόθεση ότι οί “ὑπήκοοι του” είναι….ανθρωπιστικά μορφωμένοι είναι για πολλά γέλια.
    Τα ανελεύθερα καθεστώτα ΔΕΝ ταιριάζουν στον Ανθρωπο, είτε αὐτός ειναι μορφωμένος είτε όχι.
    Κρίμα τα δυό-τρία λεπτά πού έχασα, για να διαβάσω αυτή τη χαζομάρα.

    • heliotypon Says:

      Αδερφέ απόψεις είναι αυτές και κανείς δεν εγγυάται την εγγυρότητά τους. Ανελεύθερα είναι τα καθεστώτα αυτά ακριβώς γιατί υπάρχει η ανάγκη επιβολής των για να επιβιώσουν. Εάν (ιδεατά) γινόταν να υπάρχει η απαιτούμενη παιδεία δεν θα χρειαζόταν επιβολή, αλλά θα λειτουργούσαν αυτομάτως. Η φιλοσοφική θεώρηση συχνά χτίζεται επάνω σε μιά “υπόθεση εργασίας”. Στη φυσική υποθέτουμε ότι δεν υπάρχει τριβή για να εξετάσουμε μιά θεωρία. Όμως τριβή υπάρχει πάντα (εκτός αν στο μέλλον βρεθεί τρόπος εξουδετέρωσής της).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: