Αυθαίρετοι…

August 13, 2015

Afthereti
Πριν 25 περίπου χρόνια, το Mega Channel προέβαλε μια κωμική σειρά με τίτλο “Αυθαίρετοι”. Την ξαναβρήκα στο site του Mega με όλα τα επεισόδια. Τώρα που ξαναείδα αρκετά απ’ αυτά κατάλαβα ότι σ’ αυτή τη σειρά βρίσκεις όλες τις αξίες, τα ήθη και τις παθογένειες της Ελληνικής κοινωνίας. Συμπυκνωμένες βέβαια και με αρκετή δόση υπερβολής, αλλά το πνεύμα του μέσου νεοέλληνα δίνει περήφανα το “παρών” σ’ αυτή τη σειρά.

Το μίσος για τον “πλησίον”, το πάθος για το εύκολο κέρδος, ο τζόγος, ο στείρος ανταγωνισμός, οι προσωπικές ανασφάλειες, ο εγωκεντρισμός, οι ρηχές φιλοδοξίες, η απάτη, η ματαιοδοξία, οι διαπλοκή, η κομπίνα, το ξεδιάντροπο ψέμα, η υστερία, οι μίζες, ο σωβινισμός, η αυταρχικότητα του αρσενικού, η δίψα για επίδειξη, η ζήλεια, η φιλοδοξία για μεγάλη ζωή και “κοινωνική άνοδο”, η κρυφή ζωή των αστών, η μαγκιά, η περιφρόνηση του κατοίκου της επαρχίας, ο ρατσισμός, η ξενομανία, η παράνοια, κλπ. “Αρετές” που, όλες μαζί, έχουν βάλει τον σύγχρονο ΄’Ελληνα και την Ελλάδα στο περιθώριο του Ευρωπαϊκού χώρου.

Οι ηθοποιοί εξαιρετικοί, με ρεαλισμό που δημιουργεί την αίσθηση της εξέλιξης των γεγονότων σε σύγχρονη εποχή, έστω κι αν έχουν περάσει 25 χρόνια από τη συγγραφή των επεισοδίων. Η σειρά, εκτός από τις άφθονες, γνήσια Ελληνικές κωμικές ατάκες και καταστάσεις, δίνει έναυσμα γα σκέψη και προβληματισμό, σε όσους/ες μπορούν να δούν και λίγο πιο πέρα από την οθόνη…

ΥΓ: Επειδή ο ιστότοπος είναι του καναλιού, στα επεισόδια παρεμβάλλονται και διαφημίσεις, αλλά ευτυχώς, είναι ελάχιστες. Πολλά επεισόδια υπάρχουν και στο youtube, αλλά δεν είναι όλα, ούτε είναι ταξινομημένα στη σειρά.

Ζητείται Πρωθυπουργός…

July 19, 2015

Ζητείται_edited-1

Ζητείται υπάλληλος γραφείου, για διεκπεραίωση εισαγωγικών διαδικασιών. Ηλικία 25-30. Προσόντα: Ευχάριστη προσωπικότητα, πτυχίο ΑΕΙ ή ΤΕΙ με βαθμό >7, άριστη γνώση Αγγλικής γλώσσας, επιθυμητή και η Γερμανική, τουλάχιστον 5τής προϋπηρεσία σε ανάλογη θέση, άπταιστη γνώση χειρισμού η/υ και προγραμμάτων word & excel. Θα θεωρηθεί επί πλέον προσόν η γνώση εμπορικών προγραμμάτων. Θα υποστεί εξετάσεις για όλα τα απαιτούμενα προσόντα (γλώσσες, προγράμματα η/υ). Στείλτε CV: …….

Ζητείται Πρωθυπουργός. Απαιτούμενα: Να λέει πειστικά τα ψέματα, να λέει πολλά συνθήματα και να έχει επικοινωνιακά προσόντα.

Απολογισμός οκταετίας…

June 3, 2015

Ass3‘Εστησα συτό το Blog το 2007. Το όνομά του ήταν μεγάλος κράχτης για χιλιάδες “περιηγητές” του παγκόσμιου κυβερνοχώρου, κυρίως συμπατριώτες της Ελλάδας και της διασποράς (και αρκετοί αδερφοί Κύπριοι), που έψαχναν για να ανακαλύψουν κάτι νέο σχετικό, ή να δούν μιά ακόμη φωτογραφία του …πολυπόθητου (έμειναν με το …whatever στο χέρι!)!
Μπορώ να πω ότι ένας από τους στόχους μου ήταν να προσελκύσω και αυτό το κοινό με την ελπίδα να σταθούν λίγο και να διαβάσουν παρά να φύγουν αμέσως μόλις διαψεύστηκαν οι λάγνες προσδοκίες τους. ‘Ηταν τότε το ξεκίνημα της blogόσφαιρας και υπήρχε ένα κέφι για σχόλια και δημιουργία νέων blog. Ο καθένας και η καθεμία είχαν κάτι να πουν, κάτι να δείξουν από τη γνώση και την εμπειρία τους. Συχνά, όμως, είδα να …σφάζονται (λεκτικά) στα blogs. ‘Ιδιο των Ελλήνων και δεν μου έκανε καμία εντύπωση.

Υπήρχε μιά καλή επισκεψιμότητα τότε και, αρκετά χρόνια μετά (είχα ξεπεράσει τις 300 κάθε μέρα και μιά φορά έφτασα τις 900!), που βαθμιαίως έπεσε. ‘Επεσε το κέφι, παράτησαν τα blog τους έρημα, με τα blogrolls που κανείς δεν επισκεπτόταν πιά. Πολλά έκλεισαν οριστικά και οι η τύχη των διαχειριστών αγνοείται. Κάποιοι έφυγαν από τη ζωή και μένουν τα γραφτά τους έτσι, ορφανά και έρημα.

Μιά ανάρτηση που έσπασε πολλά ρεκόρ επισκεψιμότητας και σχολίων (πάνω από 350 σχόλια) και εξακολουθεί να έχει επισκέψεις και σποραδικά σχόλια, μετά από 7 χρόνια περίπου, είναι αυτή που αναφέρεται στη γυναικεία “εξπερμάτιση”, αυτό που λέγεται στην Αγγλική “Squirting”. Στην επανάληψη που έβαλα σχετικά πρόσφατα δεν υπήρξε σχεδόν καμία ανταπόκριση…

Προσπάθησα να είμαι όσο γίνεται πιο αντικειμενικός και τα προσωπικά μου ελάχιστες φορές βγήκαν στις οθόνες και τότε με προσπάθεια να δώσω μιά ιλαρή εικόνα του εαυτού μου. Κάποιες φορές δέχτηκα επίθεση από “έξυπνότερους” από μένα που προσπάθησαν να με “βάλουν στην θέση μου” με απαξιωτικές εκφράσεις και βρισιές. Δεν ανταπέδωσα ποτέ κάτι τέτοιο και σταμάτησαν. Όταν δεν επιστρέφεις το μπαλάκι δεν γίνεται παιχνίδι… Και ελπίζω να έδωσα και μάθημα ευπρέπειας σ’ αυτούς.

Τελευταία και η δική μου διάθεση για μπλογκάρισμα είναι πεσμένη. Βλέποντας και την έλλειψη σχολίων και ότι οι σχεδόν ίδιοι, γνωστοί, επισκέπτες εξαφανίστηκαν ένοιωσα μεγάλη …κυβερνομοναξιά. Εξ άλλου έχω πει τα περισσότερα απ’ αυτά που με απασχολούσαν και πλέον ελάχιστα έχω να προσθέσω χωρίς να επαναλαμβάνομαι. ‘Αλλωστε δεν διαθέτω ικανότητες συγγραφέα ούτε δημοσιογράφου που συχνά είναι αστείρευτες πηγές.

Θα προσπαθήσω να το κρατήσω ανοιχτό έστω κι αν οι επισκέψεις έχουν φτάσει πλέον στις 50-100/ημέρα. Απλώς θα γράφω λιγότερο συχνά από παλιά, που έβαζα σχεδόν ένα θέμα κάθε μέρα. Αξίζει να σημειώσω οτι έχω κάνει περισσότερες από 600 αναρτήσεις με πολύ λίγες επαναλήψεις…
ΥΓ: Από κάποιο Blog είναι η φωτογραφία, που άλλωστε, εκφράζει και τις προσωπικές μου ανατομικές προτιμήσεις… :-)

Ψηφίζει αυτός;

May 4, 2015

Γαμώ τον ΠειραιάP1000449

“Αυτός που το έγραψε δηλαδή ψηφίζει”; Απορία αλλοδαπής φίλης που το είδε και ξέρει άπταιστα Ελληνικά! Κάποιος φανατικός “ποδοσφαιροοπαδός” (γιατί περί αυτού πρόκειται) αγόρασε φιάλη spray και λέρωσε τη μάντρα κάποιου άλλου, βγάζοντας τα ποδοσφαιρικά απωθημένα του. Νομίζω ότι ο εν λόγω “κύριος” δεν θα δημιουργούσε τρομερό κενό στην κοινωνία αν δεν υπήρχε. Αλήθεια, πόσα παρόμοια αποβράσματα διαθέτει η Ελληνική κοινωνία; Και πόσο επηρρεάζουν τις τύχες μας, έχοντας δικαίωμα ψήφου; Αλλά οι υπάνθρωποι, οι λέρες της κοινωνίας, δεν περιορίζονται στις μάντρες. Δείτε πως ρυπαίνουν και τις πινακίδες κυκλοφορίας (σε ολόκληρη την επικράτεια) βάζοντας σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα ή τη ζωή όλων μας. Μιά απορία μου: Οι βάνδαλοι σε τι ποινή θα έπρεπε να καταδικάζονται; Θα αρκούσαν τα ισόβια;

Σήμερα ντράπηκα…

April 25, 2015

AntikytheraΣήμερα ένοιωσα μεγάλη ντροπή για λογαριασμό μου και για λογαριασμό των συγχρόνων συνελλήνων. Παρακολούθησα στο youtube μιά θαυμάσια παρουσίαση του μηχανισμού των Αντικυθήρων που έγινε το αντικείμενο κοπιώδους και εξαντλητικής έρευνας και ανακατασκευής από ξένους (και μερικούς ‘Ελληνες) επιστήμονες.

Ντράπηκα για τη σημερινή κατάντια της Ελλάδας που κάποτε ήταν η κοιτίδα της επιστήμης, της τέχνης και της διανόησης.

Ντράπηκα ακούγοντας τους ξένους επιστήμονες να θαυμάζουν και να εξυμνούν τους επιστήμονες της αρχαίας Ελλάδας για την ασύλληπτη, ακόμη και για τα σημερινά δεδομένα, πρόοδο της μηχανικής, των μαθηματικών και της αστρονομίας. Αθέλητα έκανα τις συγκρίσεις με τους σημερινούς συμπατριώτες μας και το χάλι στο οποίο μας έφεραν τα καθάρματα οι πολιτικοί και οι κομματικοί μηχανισμοί τους.

Ντράπηκα για το χάλι των σχολείων μας και των ΑΕΙ που μόνο σχολεία δεν είναι, που κατάντησαν άντρα κομματικής εκμετάλλευσης και φωλιές κακοποιών στοιχείων.

Ντράπηκα για την αθλιότητα που επικρατεί σ’ αυτήν την υπέροχη χώρα και που γι’ αυτήν σίγουρα κι εγώ έχω ένα μερίδιο υπευθυνότητας.

Ντράπηκα για τη λογική που ενώ γεννήθηκε σ’ αυτή τη χώρα έκανε οριστικά φτερά απ’ αυτήν.

Ντράπηκα για τις αλεπάλληλες δηλώσεις ελαφρόμυαλων και παντελώς ανίκανων πολιτικών που το παίζουν σπουδαίοι και που φιλοδοξούν να αναμορφώσουν ΚΑΙ την Ευρώπη (η ηλιθιότητα στο μεγαλείο της!).

Ντράπηκα για τις δηλώσεις περί “δημιουργικής ασάφειας” και για όσες άλλες παρόμοιες γελοίες δηλώσεις μας ρεζιλεύουν σε παγκόσμια κλίμακα.

Κρίμα!!!

ΥΓ: Διαβάστε και την προηγούμενη ανάρτηση να ντραπείτε κι εσείς λίγο…

Λόγια ΜΕΓΑΛΩΝ ανδρών και γυναικών…

April 15, 2015

Συρισοκ

Η παρακάτω συλλογή (από λόγια μεγάλων ανδρών και γυναικών) δημοσιεύτηκε από τον δημοσιογράφο Πάσχο Μανδραβέλη στο Face Book::

Δεν θέλουμε την δόση, μόνο χρόνο (Βαρουφάκης)

Οι Πολωνοί ήταν σύμμαχοι των Ναζί (Φλαμπουράρης)

Δεν υπάρχουν μετανάστες στην Ομόνοια -Τα πρωινά απλώς λιάζονται (Χριστοδουλοπούλου)

Οι καταληψίες του ΕΚΠΑ θα φύγουν το Πάσχα για κόκκινα αυγά (Φλαμπουράρης)

Αν δεν πάρουμε αυτό που θέλουμε, θα το κάνουμε Κούγκι (Καμμένος)

«Συνεκμετάλλευση του φυσικού αερίου και του πετρελαίου με ποσοστό 70-30» με τις ΗΠΑ (Καμμένος)

Οι χάρτες δεν γκριζάρουν με μαύρα μολύβια. Με την ιστορία και με το αίμα των λαών γκριζάρουν (Καμμένος)

Οι ταραχές «δεν έχουν το εύρος και το βάθος του παρελθόντος» (Βούτσης μετά τα επεισόδια)

Υπάρχει μια ανάσα στον κόσμο που ζει σε ένα πλαίσιο πιο δημοκρατικό (Βούτσης μετά τα επεισόδια)

Θα εξετάσω και τι διανέμεται στο κυλικείο της Βουλής αυτές τις ώρες αν συνεχίσετε (Κωνσταντοπούλου)

Συζητήσαμε μνημονιακή έλλειψη ιερέων σε πολλούς ναούς (Κουίκ)

Εάν τα πράγματα δεν πάνε καλά, τα προβλήματα θα είναι περισσότερα για την Ευρώπη και όχι τόσο για την Ελλάδα (Λαφαζάνης)

@Nektarios_P: Όταν θέλειςκάτι όλοτο σύμπαν συνωμοτεί γιανατα καταφέρεις (Στρατούλης σε Χατζηνικολάου περι whatif διαπραγμάτευσης)

@GKoronis: Τα λεφτά θα μας τα δώσουν. Δεν τους συμφέρει να μην μας τα δώσουν (Φλαμπουράρης)

@mariannamorys: Αν μας κόψουν τη χρηματοδότηση, θα τυπώσουμε 100 δισεκ. ευρώ (Μακρή)

@Nektarios_P: Έγκλημα κατά της ανθρωπότητας τα δάνεια στην Ελλάδα (Βαρουφάκης)

@mariannamorys: If you don’t sign,there’s going to be Armageddon.My answer is‘let it happen!’That is my plan B (Γιανης)

@NeLLiKL: Τα χρεη της ΕΕ ειναι αέρας, γι’αυτό και εμείς θα τους πληρώσουμε με αέρα (Φλαμπουράρης)

Παρερμηνεύτηκαν οι δηλώσεις μου (όλοι οι παραπάνω)

Η Εθνική μας υστερία…

March 27, 2015

Hesteria “Υστερία”: όρος που προέρχεται από την λέξη “υστέρα” (μήτρα) και που έχει συνδεθεί με ψυχολογικές κρίσεις που υποτίθεται ότι προέρχονται από κάποιες ανωμαλίες στη μήτρα των γυναικών. Σήμερα αυτή η θεωρία δεν ισχύει στην επίσημη επιστήμη, αλλά έχει καθιερωθεί στην καθομιλουμένη για την υπερβολική αντίδραση σε ερεθίσματα, υπαρκτά ή ακόμη και ανύπαρκτα, δηλαδή που τα φαντάζεται κάποιος/α. Η υστερία, ως ψυχολογική κατάσταση ή μέρος του χαρακτήρα ενός ατόμου εξακολουθεί να ισχύει.

Ως λαός έχουμε πολλές διαφορές από τους άλλους Ευρωπαίους (τώρα, δεν ξέρω αν είμαστε κι εμείς Ευρωπαίοι, αλλά ας πούμε ότι είμαστε). Εμείς δεν περάσαμε τις εξελικτικές διαδικασίες που πέρασαν οι άλλοι Ευρωπαίοι. Δεν περάσαμε μεσαίωνα, αναγέννηση, φεουδαρχία, καπιταλισμό, διαφωτισμό και άλλες καταστάσεις, που μπορεί να μην είναι όλες θετικές, αλλά λειτούργησαν εξελικτικά για τις κοινωνίες της υπόλοιπης Ευρώπης, που δεν είχε κατακτηθεί από τους Οθωμανούς. Τα υπόλοιπα Βαλκάνια, που πέρασαν από τον Οθωμανικό ζυγό, δυστυχώς παρουσιάζουν παρόμοια καθυστέρηση με τη δική μας και το πρόσφατο σοσιαλιστικό παρελθόν τους δεν φαίνεται να βοήθησε και πάρα πολύ.

Οι ‘Ελληνες, δηλαδή οι κάτοικοι αυτού του τόπου, ασχέτως προέλευσης (έχουν συντελεστεί πάρα πολλές επιμειξίες με διάφορες φυλές, βαλκανικές, φράγκικες, αφρικανικές, σλαβικές, κλπ) πέρασαν διαδοχικά από την Μακεδονική (Μ. Αλέξανδρος) Ρωμαϊκή, τη Βυζαντινή και την Οθωμανική κατάκτηση. Δηλαδή για 2000+ χρόνια ήσαν υπόδουλοι. Αναμενόμενο είναι να υπάρχει διαρκές άγχος για την επιβίωση σ’ αυτόν τον πληθυσμό. Αυτή η απουσία εξέλιξης, αλλά και ιδιαίτερες καταστάσεις που έζησαν οι κοντινοί μας πρόγονοι, είχαν ως αποτέλεσμα να αποκτήσουμε ιδιότητες που δεν είναι πάντα θετικές και δεν βοηθούν καθόλου στην προσωπική και φυλετική μας βελτίωση. Οι ιδιότητες αυτές μεταδίδονται από γενιά σε γενιά, γι’ αυτό είναι δύσκολο να απαλαγούμε απ’ αυτές, αφού η διαπαιδαγώγισή μας περιέχει μεγάλες δόσεις από αυτές. Γονείς, δάσκαλοι, συγγενείς, πολιτικοί, παπάδες (δυστυχώς έχουν κι αυτοί σοβαρή επίδραση επάνω μας) μας μεταδίδουν διαρκώς ό,τι κι αυτοί παρέλαβαν από τους δικούς τους προηγούμενους.

‘Ενα από αυτά τα χαρακτηριστικά που έχουμε κληρονομήσει σε μεγάλο βαθμό είναι η υστερία. Κι αυτή η υστερία, έχει την απαρχή της στο άγχος για την επιβίωση και την ανασφάλεια και που ήταν φυσικό να υπάρχει στα χρόνια της κάθε είδους κατοχής. ‘Ετσι, η υστερία μας, κληρονομημένη, όχι βιολογικά, αλλά κοινωνικά, από τους υποδουλωμένους μακρυνούς προγόνους, μας έχει σημαδέψει ως λαό και είναι υπεύθυνη για τα περισσότερα σύγχρονα προβλήματά μας. Την υστερία μας αυτή, προστιθέμενη στη δική τους, εκμεταλλεύονται οι πολιτικοί, σχεδόν μηδενός εξαιρουμένου, οι συνδικαλιστές, και άλλα παράσιτα του δημόσιου βίου, για να ωφεληθούν με κάθε τρόπο. Από τις ψήφους μας μέχρι την δυνατότητα να κάνουν τις λαμογιές τους ανενόχλητοι και να τα πιάνουν χοντρά. Σχεδόν όλοι οι ‘Ελληνες έχουν πεισθεί ότι, απ’ όλες τις χώρες τις Ευρώπης, μικρές και μεγάλες, οι βορειοευρωπαίοι και το παγκόσμιο κεφάλαιο έχουν βάλει στο μάτι την Ελλάδα, για να της αρπάξουν και να εκμεταλλευτούν τον …αστείρευτο φυσικό της πλούτο. Από πετρέλαια και φυσικό αέριο, μέχρι όσμιο και χρυσό. Ειδικά για το όσμιο, έχει κυκλοφορήσει ότι 1 κιλό του αξίζει όσο 8 τόνοι χρυσού, πράγμα που είναι μεγάλο ψέμα. Επίσης ότι το υπέδαφός της ειναι γεμάτο όσμιο που κι αυτό είναι ψέμα. Αλλά αν το διαβάσει κανείς σ’ ένα ή περισσότερα blog ή το ακούσει να το λέει ο κάθε τηλεοπτικός απατεώνας βιβλιοπώλης, του γίνεται πεποίθηση ότι είναι αλήθεια κι επάνω εκεί στηρίζει τις πολιτικές επιλογές του και την όλη του συμπεριφορά απέναντι στην πραγματικότητα.

Η υστερία μας μας κάνει, αντί να αξιοποιούμε το χρόνο μας δημιουργικά, αντί να δούμε πώς θα γίνουμε πιο παραγωγικοί για να έχουμε ανταγωνιστικά προϊόντα να πουλήσουμε, να σαμποτάρουμε κάθε παραγωγική ενέργεια, με διάφορες προφάσεις υστερικής φύσης. Διώχνουμε βιομηχανίες, εμποδίζουμε τους επενδυτές να έλθουν στη χώρα, διώχνουμε τους τουρίστες, αφήνουμε τη χώρα να ρημάξει. ‘Ομως βγαίνουμε στις πλατείες και φωνάζουμε, καίμε και σπάζουμε μαγαζιά, αποδίδοντας το χάλι μας πάντοτε σε κάποιους γνωστούς ή άγνωστους “άλλους” που δεν μας αφήνουν να προκόψουμε! Κλείνουμε τα σχολεία και τα πανεπιστήμια (διδάξαμε και στους νέους το παιχνίδι) και τα βανδαλίζουμε. Λερώνουμε και σπάμε αντικείμενα πολιτιστικής κληρονομιάς και γενικώς κάνουμε το κάθε τι που μας οδηγεί στην καταστροφή.

Συνωμοσιολογία” είναι η αγαπημένη μας απασχόληση στην οποία αφιερώνουμε σημαντικό μέρος του παραγωγικού μας χρόνου. Ατέλειωτες συζητήσεις, σε βάρος της παραγωγικής δουλειάς, για να βρούμε ποιοί φταίνε για το χάλι μας, ενώ αυτοί είμαστε εμείς οι ίδιοι. Μπορούμε να βάλουμε στην άκρη την εθνική μας υστερία, έστω για λίγο; Μπορούμε να την περιορίσουμε σε πιο ακίνδυνα όρια; Γιατί η υστερία μας είναι το κύριο αίτιο της δυστυχίας μας. Κι αν το κατανοήσουμε αυτό πολλά θα κερδίσουμε.

Τα μαγαζιά με Σύριζα…

January 24, 2015

 

.SupermarketΜετά από μερικές εβδομάδες με κυβέρνση Σύριζα..

Οι αγορές, το νταούλι και η κρητική λύρα…

December 18, 2014

Αγορές

Είμαι μιά μικρή “αγορά”. Μόλις βγήκα στο κουρμπέτι κι ελπίζω να κάνω μιά καλή καριέρα στην παγκόσμια σκηνή που έχει τόσο ελπιδοφόρα γεγονότα να επιδείξει. ‘Ενα ελπιδοφόρο “γεγονότο” είναι αυτό που επαγγέλεται ο κ. Τσιπρανδρέου, μελλοντικός πρωθυπουργός, από μιά χώρα μικρούλα (σαν κι εμένα), αλλά πολύ δραστήρια και προκομένη.

Εμένα, ξέρετε, μ’ αρέσουν πολύ τα τραγούδια και τα λαϊκά όργανα, όπως το μπουζούκι, ο μπαγλαμάς, ο τζουράς, αλλά κυρίως το νταούλι. Και φαίνεται ότι ο φίλος μου ο κ. Τσιπρανδρέου, διαθέτει πολλά από αυτά τα λαϊκά όργανα. Τελευταία δε, απέκτησε και κρητική λύρα, ΤΟ όργανο, που το παίζουν οι λεβέντες Κρητικοί.

Δεν σας είπα ότι πολύ μου έχουν λείψει το τραγουδι και ο χορός. Η μαμά μου, η κυρία Μεγάλη Αγορά, με κρατούσε μακρυά από τέτοιες εκδηλώσεις. Μάλιστα έμαθα από αξιόπιστες πηγές, ότι συχνά η μαμά μου, μαζί με φίλες της, βαράει κάτι περίεργα όργανα και οι χώρες (μαζί με την Ελλάδα) χορεύουν στο ρυθμό που οι αγορές βαράνε.

Το απωθημένο μου είναι να βρω κι εγώ κάποιον να μου παίζει όργανα κι εγώ να χορεύω. (μυστική μου επιθυμία  μου είναι να γίνω μπαλλαρίνα). Υποσχέθηκε, λοιπόν, ο κ. Τσιπρανδρέου, να μου παίζει διάφορα όργανα (και κυρίως την υπέροχη κρητική λύρα) κι εγώ να χορεύω. Θέλω να μου παίζει σόλο, για να αναδειχτώ κι εγώ από την αφάνεια και να γίνω μιά μεγάλη κι όμορφη αγορούλα, που θα με ζηλεύουν και θα με ποθούν! Θα το ερωτευτώ εγώ αυτό το παλλικάρι και πού ξέρεις, μπορεί και να γίνουμε και εραστές…

Εγώ και το ποδόσφαιρο…

November 19, 2014

Προτίμησα αυτά τα κουκλιά σε ποδοσφαιρική  πόζα !

Προτίμησα αυτά τα κουκλιά σε ποδοσφαιρική πόζα !

Ντρέπομαι, αλλά πρέπει να το ομολογήσω: Το ποδόσφαιρο κι εγώ δεν έχουμε τις καλλίτερες των σχέσεων. Δεν ξέρω αν το έχει πάρει είδηση το ποδόσφαιρο και αν έχει σοβαρό πρόβλημα με τη σχέση μας, αλλά είμαι αυτό που λένε “άμπαλος”. Από μικρός, όταν από τον κήπο του σπιτιού στην Φραγκοκλησιά, έβλεπα, κάθε Κυριακή απόγευμα, τα πλήθη να ανηφορίζουν, περπατητά, προς το γήπεδο Βρηλισίων, σχολιάζοντας ζωηρά τα ποδοσφαιρικά τεκταινόμενα, δεν καταλάβαινα γιατί πήγαιναν εκεί και γιατί είχαν τόση αγωνία για τα γκολ και τα “μπενάλτυ” όπως τα έλεγαν και τι ακριβώς προκαλούσε την έντασή τους.

Στο (δημοτικό) σχολείο, κάθε Δευτέρα, οι συμμαθητές μου καυγάδιζαν για τις ομάδες, αλληλοβρίζονταν “ξεφτίλες”, “κουρέλες” και “μαλάκες” κι άλλα πολύ σεμνά και πάλι έλεγαν για γκολ και “μπενάλτυ”. Και πάλι δεν καταλάβαινα γιατί παθιάζονταν για κάτι περίεργες λέξεις που δεν ήξερα και τι σήμαιναν. Σκεφτόμουν ότι πρέπει να είχαν σχέση με την οικογένεια, με τη δουλειά του πατέρα τους ή κάτι άλλο πολύ σημαντικό για τη ζωή τους. Αναρωτιόμουν γιατί στη δική μου οικογένεια ποτέ δεν λέγαμε για γκολ και μπενάλτυ, α, ναι και για φάουλ, κόρνερ και δοκάρια και άλλα ακαταλαβίστικα.

Ρωτώντας συμμαθητές μου (που με θεώρησαν ακραίο παράδειγμα μογκολοειδούς και μαλακισμένου δεκάχρονου) κατάφερα να πληροφορηθώ ότι γκολ ήταν το πέρασμα της μπάλας μέσα σε κάτι δίχτυα που τα φύλαγε ένας κρετίνος κι ότι όταν πέρναγε η μπάλα άλλοι χαίρονταν κι άλλοι θύμωναν και έβριζαν οι μεν τους δε και συχνά πλάκωναν τον κρετίνο που φύλαγε τα δίχτυα κι άλλοτε έκαναν τ’ αλατιού κάποιον μανιακό με σφυρίχτρα στη θέση του στόματος. Μου είπαν και για τους άλλους περίεργους όρους, αλλά δεν τους συγκράτησα τότε, αλλά ούτε και τώρα μπορώ να ισχυριστώ ότι τους έχω εμπεδώσει.

Μεγαλώνοντας, η αντιπάθειά μου για το ποδόσφαιρο θέριευε, ειδικά όταν έβλεπα όντα, που αυτοαποκαλούνταν “φίλαθλοι”, να σκοτώνονται για τα γκολ και τα “μπενάλτια”, να ξοδεύουν άπειρες ώρες σε ατέλειωτες συζητήσεις και βλακώδεις καυγάδες, να διαβάζουν εκείνες τις πολύχρωμες εφημερίδες με τους τεράστιους τίτλους που έγραφαν ακατάληπτα λόγια για διαιτητές και αγωνιστικές και προπονητές που ποτέ δεν κατάλαβα σε τι συντελούν στην επιβίωση του ανθρώπου ή στην ηθική και πνευματική του εξύψωση. Κι όταν οι ευγενείς θεατές έβαζαν φωτιές, πέταγαν βεγγαλικά κι έκαιγαν κανένα συνάδελφό τους, μύστη της μπάλας, ή όταν παραφύλαγαν οι μεν τους δε με τίποτε εκπληκτικής μεσαιωνικής τέχνης ρόπαλα και υψηλής τεχνολογίας αλυσίδες, ο ενθουσιασμός μου δεν περιγραφόταν!

Εντύπωση, επίσης, μου είχε κάνει πώς μερικοί άνθρωποι λένε “εγώ είμαι π.χ. Πανβρωμιακός” ή “εγώ είμαι ΑΜΕΚ” ή “ΜΠΑΡΟΚ” και άλλα τέτοια ακατάληπτα. Εγώ τους νόμιζα για ανθρώπους, αλλά μάλλον είχα πέσει έξω, αφού μόνοι τους δήλωναν ότι είναι κάτι άλλο…
Τώρα, πώς έγινε και κάθε φορά που βλέπω πράσινο τάπητα στο γυαλί με καντοβράκια να τρέχουν πάνω του, βγάζω φλουμπέτες, δεν το έχω κατανοήσει. Το πώς βρίζω σαν λιμενεργάτης (δεν έχω ακούσει λιμενεργάτες να βρίζουν, αλλά τους έχει βγει τ’ όνομα…) τους αθλητικούς δημοσιοκάφρους και όσους μου ζαλίζουν όλα τα …αιωρούμενα εξαρτήματα με τα ρεπορτάζ τους και τα άκρως ενδιαφέροντα νέα από τα γήπεδα δεν έχω καταλάβει πώς μου συνέβη. Τι “αλήτες, τι ¨”καθάρματα, τι “παλιοτόμαρα” τι “βρωμιάρηδες” τι “αϊ γ….” ακούνε (δηλαδή δεν τ’ ακούνε αυτοί, εγώ τα λέω εγώ τ’ ακούω…) δεν περιγράφεται! Δεν ξέρω, βρε παιδιά μου πώς μου βγαίνουν τόσο αυθόρμητα τούτα τα βρισίδια, εμένα, που είιμαι διεθνώς γνωστός για την ηπιότητα της συμπεριφοράς μου ακόμη και προς στους πιο θρασείς του κόσμου τούτου!

‘Ετσι, ξεδίνω με το μουλωχτό βρίσιμο όλων των παραγόντων της μπάλας και ελπίζω κάποτε να το μάθουν και να ντραπούν και να κοκκιίσουν για το κατάντημά τους και για την γνώμη που έχω γι’ αυτούς…
Σας τα είπα και ξεθύμανα!


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 67 other followers